บทที่ 43: ศึกตัดสินที่กำลังจะมาถึง

บทที่ 43: ศึกตัดสินที่กำลังจะมาถึง

สถานีโทรทัศน์หยุนฮวากำลังเผชิญกับปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์

อาชีพพิธีกรของหลินปิงเอง ก็เผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ในขณะนี้เช่นกัน

ตอนเริ่มรายการ เธอพูดไว้ว่า เนื้อหาหลักของรายการนี้คือการรับชมมุมมองการต่อสู้ของซูเฉินและอัจฉริยะคนอื่นๆ จากเมืองหยุนฮวา

แต่ตอนนี้กลับมีปัญหาน่าปวดหัวอย่างมาก

การต่อสู้ของซูเฉินมันเร็วเกินไป!

แทบไม่มีศัตรูคนไหนทนอยู่ในมือเขาได้นานเกินหนึ่งนาที

บ่อยครั้งที่กล้องเพิ่งตัดภาพไป แล้วสิ่งที่ผู้ชมเห็นก็คือ คู่ต่อสู้ของซูเฉินถูกนักรบโครงกระดูกล้อมไว้ แล้วก็โดนฟันจนตาย

มันไม่มีความบันเทิงเลย!

ไม่ต้องลุ้น!

ทำให้มีผู้ชมจำนวนมากส่งคอมเมนต์บ่นเข้ามา

แต่สิ่งที่แปลกก็คือ ความนิยมของไลฟ์กลับเพิ่มขึ้น!

และที่แปลกยิ่งกว่านั้น...

เพื่อให้รายการดูสนุกขึ้น ทางสถานีจึงเปลี่ยนไปถ่ายทอดมุมมองของผู้เข้าสอบคนอื่น

เช่น อู๋หยิง หรือเซี่ยหลิงหยุน

การต่อสู้ของพวกเขาก็จบลงด้วยชัยชนะเช่นกัน แต่ดูน่าตื่นเต้นมาก

ทั้งสกิลที่อลังการและการเคลื่อนไหวที่แม่นยำ

และยังสามารถกระตุ้นคอมเมนต์ได้ดี ระยะเวลาการต่อสู้ก็กำลังพอดี

แต่เมื่อกล้องตัดไปหาคนอื่น ยอดผู้ชมกลับลดลง

ทำให้ผู้กำกับรายการงงไปหมด

เขาคิดว่าเป็นเพราะแขกรับเชิญวิเคราะห์สถานการณ์ได้ไม่ลึกพอ จึงสั่งให้หลินปิงถามคำถามเพิ่ม

แขกรับเชิญก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

เมื่อเปลี่ยนไปมุมของอู๋หยิง จ้านเทียนห่าวสามารถพูดวิเคราะห์ยาวเหยียดโดยไม่หยุด

สรุปจุดแข็งที่ทำให้อู๋หยิงชนะได้ถึงสิบแปดข้อ

และเมื่อเป็นภาพของเซี่ยหลิงหยุน

เซี่ยเจิ้งอี้ที่ปกติไม่ค่อยพูด ก็ยังพูดมากขึ้นเล็กน้อย

ส่วนจูหลิงก็ใช้โอกาสนี้แนะนำอัจฉริยะหลายคนที่เธอรู้จัก

หลังจากทำแบบนี้ต่อเนื่องกว่าสิบนาที ผู้กำกับก็พบว่า...

ยอดผู้ชมลดลงไปครึ่งหนึ่ง!

ผู้กำกับแทบจะเป็นบ้า!

"เฮ้อ... พวกผู้ชมเป็นอะไรกันเนี่ย!"

"การต่อสู้มันไม่น่าตื่นเต้นเหรอ?"

"หรือการวิเคราะห์ของแขกรับเชิญยังไม่เฉียบคมพอ?"

พวกเขาอยากดูอะไรกันแน่!!!"

ความจริงแล้ว แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์เองก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน

[มีแค่ฉันหรือเปล่าที่รู้สึกแปลกๆ? ทั้งที่การต่อสู้ของคนอื่นก็น่าตื่นเต้นมาก แต่ฉันกลับรู้สึกเบื่อ]

[ฉันก็เหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาที่เห็นสองคนสู้กันสูสี แต่คนหนึ่งในนั้นเคยโดนซูเฉินจัดการภายในสิบวินาที มันดูตลกนิดหน่อย]

[ทำไมซูเฉินไม่ปล่อยให้คู่ต่อสู้พูดก่อนแล้วค่อยตบหน้าล่ะ แบบนั้นเวลาการต่อสู้จะได้นานขึ้น]

[นี่ๆ คนข้างบน... นายอาจจะมองเห็นมดบนพื้นได้ แต่นายจะมองหาแบคทีเรียมั้ย? ในสายตาซูเฉิน คนพวกนั้นอาจไม่ต่างจากแบคทีเรีย]

[พูดเกินไปแล้ว! ฉันคิดว่าอู๋หยิงแข็งแกร่งกว่ามาก อาจจะเป็นคู่ต่อสู้ตัวฉกาจของซูเฉินก็ได้ หวังว่าจะได้เจอกันเร็วๆ นะ ฉันคาดหวังมากเลยล่ะ!]

ผู้กำกับอ่านคอมเมนต์เหล่านั้นแล้วก็เข้าใจทันที!

ทุกคนมาดูเพราะซูเฉิน

ใครจะไปสนใจว่าคนอื่นสู้สนุกหรือสูสีแค่ไหน?

แน่นอนว่า ก็ยังมีบางส่วนที่สนใจอู๋หยิงหรือเซี่ยหลิงหยุน

แต่คนส่วนใหญ่มาดูซูเฉิน

ดังนั้น ไม่ว่ามุมมองของซูเฉินจะจบเร็วแค่ไหน

การโฟกัสไปที่เขาก็ไม่มีทางผิด!

เมื่อคิดได้แบบนี้ ผู้กำกับก็สั่งทันที "ตัดกลับไปที่มุมมองของซูเฉิน!"

แต่เจ้าหน้าที่ควบคุมภาพกลับพูดอย่างลำบากใจ "ผู้กำกับครับ... เราทำไม่ได้ครับ!"

ผู้กำกับงงทันที

อะไรไม่ได้?

เรื่องง่ายๆ แค่นี้ จะบอกว่าไม่ได้ได้ยังไง?

เขาจ้องเจ้าหน้าที่คนนั้นด้วยความไม่พอใจ

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็รีบอธิบาย

"ซูเฉินยังไม่ได้สู้ครับ จับคู่ไม่ได้!"

ผู้กำกับรีบเปิดระบบหลักแห่งอะพอคาลิปส์ ใส่รหัสมุมมองการต่อสู้ของซูเฉิน แล้วดูสถิติ

[ชื่อ: ซูเฉิน, สถิติ: 19-0]

หนังศีรษะของเขาชาไปหมด

แม้เขาจะไม่ใช่มืออาชีพ แต่ด้วยตำแหน่งหน้าที่ เขาต้องติดต่อกับมืออาชีพอยู่เสมอ

ทุกปีของการสอบ เขาก็ได้พูดคุยกับบุคคลระดับสูงมากมาย

แต่ไม่เคยมีใครน่ากลัวเท่าซูเฉินมาก่อน

การสอบเพิ่งเริ่มไม่ถึงยี่สิบนาที

แม้แต่อู๋หยิง ที่เป็นคนที่จบการต่อสู้เร็วที่สุดรองจากซูเฉิน

ตอนนี้ก็เพิ่งจะพยายามคว้าชัยชนะแมตช์ที่เจ็ด

แต่ซูเฉินชนะไปแล้วสิบเก้าแมตช์?

พอมองเวลาการต่อสู้

19.6 วินาที!

ผู้กำกับถึงกับอ้าปากค้างและเกือบเสียหลักล้มลง

ถ้าเปรียบการสอบรอบแรกเหมือนวิ่ง 100 เมตร

ตอนเสียงปืนเริ่มดัง ขณะที่คนอื่นเพิ่งออกตัว ซูเฉินคือคนที่ไปยืนรออยู่หน้าเส้นชัยแล้ว

บ้าไปแล้ว!

ซูเฉินคือตัวประหลาด!

ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน และอาจจะไม่มีใครทำได้อีกแล้ว

ด้วยผลงานในการสอบครั้งนี้ ซูเฉินจะต้องถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของเมืองหยุนฮวาแน่นอน

อืม...

แม้ว่าก่อนหน้านี้ เขาจะเคยสร้างสถิติจากการทำภารกิจระดับพิเศษสำเร็จมาแล้วก็ตาม

แต่ทันใดนั้นผู้กำกับก็สังเกตเห็นบางอย่าง

ตามปกติแล้ว สถานการณ์ที่จับคู่ไม่ได้แบบนี้ ไม่น่าจะเกิดขึ้น

กฎการจับคู่ของระบบหลักแห่งอะพอคาลิปส์ ขึ้นอยู่กับอัตราชนะของผู้เข้าสอบ

ไม่ว่าซูเฉินจะชนะกี่ครั้ง คู่ต่อสู้ของเขาก็จะถูกจัดตามอัตราชนะ

ซูเฉินมีอัตราชนะ 100%

นั่นหมายความว่า...

คู่ต่อสู้คนถัดไปของเขา ก็มีโอกาสสูงที่จะเป็นคนที่ยังไม่แพ้ใคร

และตอนนี้ คนที่ยังไม่แพ้ใครเลย...

ผู้กำกับเปิดอันดับอัตราชนะด้วยความตื่นเต้น!

[อันดับ: 1, ชื่อ: ซูเฉิน, สถิติ: 19-0, อัตราชนะ: 100%]

[อันดับ: 2, ชื่อ: อู๋หยิง, สถิติ: 6-0, อัตราชนะ: 100%]

[อันดับ: 3, ชื่อ: เซี่ยหลิงหยุน, สถิติ: 5-1...]

"เหลือแค่ซูเฉินกับอู๋หยิง!" ผู้กำกับตื่นเต้นจนมือสั่น

สถานการณ์แบบนี้หมายความว่า

ทันทีที่อู๋หยิงจบการต่อสู้แมตช์ที่เจ็ด

เขาจะต้องเจอกับซูเฉินในแมตช์ที่แปดแน่นอน!

การปะทะกันของทั้งสองกำลังจะมาถึงเร็วกว่าที่ใครคาดคิด!

ถ้าซูเฉินชนะอู๋หยิง

เขาจะยึดอันดับหนึ่งของรอบแรกในเมืองหยุนฮวาได้ทันที

แต่ถ้าอู๋หยิงชนะซูเฉินได้ ก็คงไม่มีใครหยุดเขาได้อีก

ทุกอย่างตัดสินกันที่ศึกนี้!

นี่คือศึกตัดสินของการสอบรอบแรกในเมืองหยุนฮวา!

ผู้กำกับกลืนน้ำลาย หยิบชุดหูฟังขึ้นมา แล้วแจ้งสถานการณ์ให้หลินปิง

ภายในสตูดิโอ หลินปิงกำลังพยายามพูดคุยแก้ขัดกับแขกรับเชิญทั้งสาม

เธอใช้ทักษะการพูดอย่างเต็มที่ เพื่อพยุงบรรยากาศ

แต่แขกรับเชิญไม่ค่อยให้ความร่วมมือ เธอจึงต้องพยายามคนเดียวอย่างหนัก

ขณะที่เธอเริ่มรู้สึกหมดหวังเล็กน้อย

ข่าวจากผู้กำกับก็ทำให้ใบหน้าของเธอแดงขึ้นทันที

"ผู้ชมทุกท่าน และแขกรับเชิญทั้งสาม ซูเฉินกับอู๋หยิงกำลังจะได้เจอกันแล้วค่ะ!"

ทันทีที่พูดจบ ผู้ชมที่กำลังจะปิดไลฟ์ก็หยุดทันที

สายตาของแขกรับเชิญทั้งสามหันมาที่เธอพร้อมกัน

หลินปิงสูดหายใจลึก กดความตื่นเต้นไว้ แล้วอธิบายสถานการณ์อย่างรวดเร็ว

กำปั้นของจ้านเทียนห่าวที่วางอยู่บนต้นขากำแน่นขึ้นทันที แววตาแสดงความกังวลวูบหนึ่ง แต่ไม่นานก็กลับมาแน่วแน่ "อู๋หยิง ฝากด้วยนะ ข้ามภูเขาลูกนี้ไปให้ได้ แล้วนำเกียรติยศทั้งหมดกลับมาให้โรงเรียนมัธยมหมายเลข 2!"

จูหลิงยิ้ม ในแววตามีความคาดหวังเล็กน้อย

ชัดเจนว่าเธอรู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว และมั่นใจอย่างยิ่ง

ส่วนเซี่ยเจิ้งอี้ที่ปกติไม่แสดงอารมณ์ ตอนนี้กลับรู้สึกกระสับกระส่ายเล็กน้อย

ภารกิจจากรัฐบาลที่อันตรายที่สุดที่เขาเคยรับมาก่อนคือ...

การนำสมาคมมังกรคลั่งไปสกัดกองทัพศัตรูจำนวนหมื่นคน

ดูเหมือนตอนนี้อารมณ์ของเขาจะตึงเครียดยิ่งกว่าตอนนั้นซะอีก

...

ภายในสนามประลอง

ร่างของอู๋หยิงวูบไหว เคลื่อนที่ผ่านลูกธนูจำนวนมากอย่างรวดเร็ว

ในจังหวะที่ดูเหมือนเขาจะหลบไม่พ้น

เขาแตะพื้นอย่างแรงด้วยปลายเท้า ร่างของเขาก็หายไป แล้วไปโผล่ด้านหลังนักธนูทันที

นักธนูคนนั้นก็ไม่ธรรมดา สามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้