ตอนที่ 25

เฉินฮุยบุกเข้าไปในเขตก่อสร้างเพื่อหา กล่องทองสัมฤทธิ์ เขาตัดสินใจวางยาสลบททุกคน รวมถึง เกาเย่า เพราะเขาไม่อยากให้เกาเย่าต้องย้อนอดีตไปเป็นขันทีจ้าวเกาที่แสนรันทด "ครั้งนี้เจ้าจงเป็นพี่ชายที่ดีอยู่ในยุคปัจจุบันเถอะ"

เขาหยิบกล่องและจี้รูปเสือออกมาประกบกัน ประตูมิติเปิดออก เฉินฮุยเดินทางข้ามกาลเวลาด้วยสติที่ครบถ้วนเป็นครั้งแรก!

บทที่ 3: ช่างหัว "The Myth" เถอะ นี่มันโลก "Qin's Moon"!

เมื่อลืมตาขึ้น เฉินฮุยพบว่าตัวเองอยู่กลางลานประหาร แต่นักโทษกลับไม่ใช่ลุงสกปรกอย่างที่คิด แต่เป็นเด็กสามคน (เทียนหมิง, เซี่ยงอวี้น้อย, เสี่ยวหลี) และชายวัยกลางคนมาดเท่ที่ดูคุ้นตา... ต้อยงัก มือกระบี่อันดับหนึ่ง!

เฉินฮุยช็อกไปชั่วครู่ "ข้าแค่ไม่พาเกาเย่ามาด้วย ทำไมโลกมันเปลี่ยนไปขนาดนี้! นี่มันโลก Qin's Moon ที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดชัดๆ!"

ระบบยืนยันว่าภารกิจเดิมยังอยู่ แต่นี่คือ "โลกคู่ขนานที่รวมเอา The Myth และ Qin's Moon เข้าด้วยกัน" เพราะไม่มีเกาเย่าประวัติศาสตร์จึงบิดเบี้ยวจนดึงเอา 'จ้าวเกา' จากโลกที่ทรงพลังกว่ามาแทนที่

ขณะที่กำลังจะปะทะกับนักรบโล่วหลาน เว่ยจวง ผู้นำกลุ่มจอกทรายก็ปรากฏตัวขึ้นบนไหล่รูปปั้นเทพธิดา เขาใช้กระบี่ 'ฟันฉลาม' แทงลงบนหัวรูปปั้นเพื่อแย่งชิง "ดวงวิญญาณมังกร" จนรูปปั้นแตกกระจาย เฉินฮุยฉวยโอกาสส่งกระบี่ 'เยวนหง' คืนให้เก้านี้

บทที่ 4: ผู้บัญชาการใหญ่ และ ผู้บัญชาการน้อย

เก้านี้รับกระบี่คืนและเข้าปะทะกับเว่ยจวงอย่างดุเดือด เฉินฮุยเฝ้ามองพลางตระหนักว่า "พลังในโลกนี้เว่อร์มาก ระดับราชาพินาศน่าจะมีไม่ต่ำกว่าสิบคน!"

ทันใดนั้น กงซูฉิว (เฒ่ากลไก) และ ต้าสือมิ่ง จากสำนักหยินหยางก็ปรากฏตัว ต้าสือมิ่งโจมตีเฉินฮุยด้วย "ฝ่ามือโลหิต" แต่ถูกเฉินฮุยซัดกลับด้วย "ฝ่ามือพิชิตมังกร" จนเสียหลัก

เส้าสือมิ่ง เข้ามาเสริมทัพ ใช้ใบไม้บินกรีดอากาศดั่งใบมีดหมื่นเล่ม เฉินฮุยใช้เพลงกระบี่ ไท้เก๊ก สร้างวงกลมปราณเย็นสลายการโจมตีอย่างสวยงาม ก่อนจะเปลี่ยนเป็น เก้ากระบี่เดียวดาย รุกไล่จนสองสาวต้องถอยร่น

เฉินฮุยชิงตัว ผีซิ่ว (สัตว์เทพดวงวิญญาณมังกร) มาได้ และพาสามเด็กน้อยฝ่าวงล้อมทหารฉินออกมา เขาส่งพวกเด็กๆ ไปซ่อนตัว ส่วนตัวเองมุ่งหน้าสู่ยอดรูปปั้นเทพธิดาเพื่อชิง "กระบี่ชือโหยว"

ระหว่างทางเขาเจอพวกจอกทรายขวางหน้า เฉินฮุยขี้เกียจเสียเวลาจึงหยิบ "หน้าไม้เทพเจ้าจูเกอ" (หน้าไม้กลไก) ออกมายิงรัวใส่จนพวกมันต้องกระเจิงไปคนละทิศละทาง

บทที่ 5: เทพศัสตราชือโหยว อานุภาพไท้เก๊กสยบมาร

เฉินฮุยบุกเข้าไปในห้องโถง พบกับเว่ยจวงที่ถือ กระบี่ชือโหยว กระบี่มารโบราณที่แผ่กลิ่นอายฆ่าฟันรุนแรง เว่ยจวงในสภาพโดนมารเข้าสิงถามหาศิษย์พี่เก้านี้

"อ๋อ ท่านมือกระบี่น่ะเหรอ เห็นกำลังจู๋จี๋อยู่กับนักบวชหญิงด้านล่างน่ะ" เฉินฮุยปั่นประสาท "คนแก่อย่างศิษย์พี่เจ้า บทจะเจอรักแท้มันก็เหมือนไฟลามทุ่ง หยุดไม่อยู่หรอก"

เว่ยจวงที่โดนกระบี่มารกระตุ้นความริษยา (ที่จริงคือรักศิษย์พี่) ถึงกับระเบิดโทสะ "หุบปาก!" แล้วจามกระบี่ชือโหยวใส่หัวเฉินฮุยทันที

เคร้ง!!! ดาบปะทะกันจนห้องโถงสั่นสะเทือน เฉินฮุยกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว เขาแอบสำรวจคมกระบี่เจินอู่ของตน "โชคดีจริงๆ ที่ข้าเสริมเหล็กวาลีเรียนและแก่นพลังราชาพินาศมา ไม่งั้นกระบี่ข้าคงหักเป็นสองท่อนไปแล้ว!"