บทที่ 23: ความฝันของชางอวี่... หรือฝันร้ายของเหล่าสตรีแห่งจักรวาลคามิกาว่า?!

ณ ตลาดสดใกล้บ้าน

กิเลนถึงกับก้าวขาไม่ออก นางต้องรีบเดินไปนั่งพักที่ขอบแปลงดอกไม้ใกล้ๆ แววตาสั่นระริกพลางกวาดมองไปรอบตัวด้วยความระแวง "เดี๋ยวๆ... ที่เขาบ่นในใจคือวันที่ 20 กุมภาพันธ์? อีกแค่ 5 วันงั้นเหรอ?" "แล้วเช้าวันที่ 21 จะมีนางฟ้าร่อนลงมา... จากนั้นข้าก็จะตกอยู่ในอันตราย?"

กิเลนขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม อันตรายของข้ามาจากนางฟ้างั้นเหรอ? ไม่น่าใช่สิ นางก็แค่ตำรวจหญิงธรรมดาๆ บนโลก จะไปมีเรื่องกับชาวสวรรค์ได้ยังไง?

【จบกันๆ... คืนวันที่ 21 หน่วยกล้าตายของพวก 'เทาเถีย' จะส่งนักรบจักรกลมาถล่มโลก...】

【แล้วกิเลนที่กำลังออกเวรสายตรวจพอดี ก็จะโดนเรียกตัวไปที่นั่น... แค่นางก้าวลงจากรถปุ๊บ... ตูม! โดนยิงทะลุอกทันทีเลย】

”

กิเลน: "???" (ทำไมพล็อตมันเป๊ะขนาดนั้นล่ะโว้ยยย!) คำทำนายงั้นเหรอ? นางจะโดนเอเลี่ยนยิงทะลุอกเนี่ยนะ?! กิเลนก้มมองหน้าอกตัวเองพลางกะพริบตาปริบๆ สิ่งแรกที่แวบขึ้นมาในหัวคือ: ถ้าโดนยิงตรงนี้... สองเต้านี่จะยังอยู่ดีไหมนะ? "ถุยๆๆ! ข้าคิดอะไรอยู่เนี่ย!" กิเลนตบหน้าเรียกสติ

นางคลำกระเป๋าใบเล็กที่พกปืนเลเซอร์ของขวัญจากระบบไว้ ถ้าข้าโดนยิงตอนลงจากรถ... งั้นข้าไม่ลงได้ไหม? หรือข้าจะใช้ปืนนี่สวนกลับก่อนดี? หลิวช่วง? เทพสงครามโหน่วซิง? ในเหตุการณ์นั้นข้าอยู่ด้วยจริงๆ เหรอ? เอาเถอะ อีกไม่กี่วันก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เจ้าบ่นในใจมันจริงหรือมั่ว! กิเลนตัดสินใจเดินไปซื้อกับข้าวต่อ ช่วงนี้ก็คิดซะว่าเลี้ยงหมูไว้ในบ้านสักตัวแล้วกัน!

ทางด้านห้องรับแขก

ชางอวี่นั่งสำรวจไอเทมในมืออยู่บนโซฟา "ปืนไรเฟิลนี่เอาไว้เก็บพวกมนุษย์ธรรมดาได้อยู่หรอก แต่กับนักรบจักรกลเทาเถีย... คงเอาไม่อยู่แน่" "อาวุธเย็นสองชิ้นนี่ก็ใช้ยากชะมัด จะให้ข้าถือดาบวิ่งไปฟันหุ่นยนต์เหรอ? มีหวังโดนยิงไส้แตกก่อนถึงตัวแน่ๆ"

"หือ? เดี๋ยวสิ! ข้าจะรีบไปทำไมวะ?" ชางอวี่ตบหน้าตัวเองเรียกสติ "ต่อให้กิเลนบาดเจ็บ แต่นั่นมันเป็นวิธีปลุกยีน 'ซูเปอร์โซลเยอร์' ของนางนี่นา!" เขาจำพล็อตได้ลางๆ ว่ากิเลนจะวิวัฒนาการก็ต่อเมื่อร่างกายโดนโจมตีอย่างหนักจนยีนตื่นตัว

【เชี่ยยย... แต่ถ้ากิเลนกลายเป็นซูเปอร์โซลเยอร์ แล้วนายน้อยคนนี้จะมีโอกาส 'งาบ' นางได้ยังไงล่ะ?!】

”

กิเลนที่กำลังเดินใส่ส้นสูงอยู่ถึงกับเท้าพลิก! วิวัฒนาการ? เปลี่ยนร่าง? เป็นยอดมนุษย์งั้นเหรอ? แล้วทำไมต้องอุทานว่าจบกันด้วยล่ะ?!

【บัดซบ! ข้ายังเป็นแค่คนธรรมดา ถ้ากิเลนกลายเป็นเทพนารี ข้าจะเดทกับนางยังไง?】

【ต่อให้นางยอมเป็นเมียข้า ข้าก็ได้แต่มองแต่กินไม่ได้น่ะสิ! ร่างกายพวกซูเปอร์โซลเยอร์น่ะมี 'รังสีเทพ' เข้มข้น ขืนมนุษย์ธรรมดาอย่างข้าไป 'กิน' มีหวังตับไตไส้พุงสลายตายพอดี!】

【โถ่... กิเลนที่รักของข้า รู้อย่างนี้เมื่อเช้าข้าน่าจะ... เอ้อ ไม่เอาๆ นายน้อยคนนี้ทำเรื่องพรรค์นั้นไม่ลงหรอก】

”

เหล่าเทพธิดาในกลุ่ม: "เหอะ!" (เบ้ปากพร้อมกัน) ที่แท้ก็ห่วงแต่เรื่องใต้สะดือ! แต่มันก็ดีนะ หมอนี่จะได้เลิกเพ้อเจ้อเรื่องกิเลนทั้งวันสักที รำคาญหูจะตายอยู่แล้ว!

กิเลน: จริงเหรอเนี่ย? ข้าจะมีพิษจนผู้ชายแตะต้องไม่ได้เลยเหรอ? นางเริ่มเครียด "โอ๊ยยย อีกไม่กี่ปีข้าก็จะสามสิบแล้วนะ แฟนก็ยังไม่เคยมี แถมตอนนี้จะกลายเป็นตัวประหลาดที่มีกัมมันตภาพรังสีอีกเหรอ?! หรือข้าควรหาผู้ชายสักคนมา 'ลอง' ให้รู้รสชาติก่อนจะกลายร่างดีนะ?"

【แต่ช้าก่อน... โลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ข้าอาจจะไม่ได้ 'อดกิน' กิเลนเสมอไปหรอกนะ】

”

เหล่าเทพธิดา: "หือ? มีหักมุม?" (เริ่มตั้งใจฟังเผื่อมีเรื่องกอสซิปใหม่ๆ) กิเลน: ไอ้สารเลว! ในหัวคิดแต่เรื่องจะกินข้าอย่างเดียวเลยนะ!

【ถ้าข้าเล่นเกมดีๆ รางวัลจากระบบอาจจะทำให้ข้ากลายเป็นซูเปอร์โซลเยอร์เหมือนกันก็ได้!】

【และถ้าข้าเป็นเทพเหมือนกัน... อย่าว่าแต่กิเลนเลย ข้าจะกวาดล้าง 'เหล่านางฟ้าหน้าใส' ให้เรียบทั้งกองทัพ!】

【แม้แต่ 'เล่ยน่า' เทพธิดาแห่งแสงสว่าง ถ้าเจ้ากล้าลงมาบนโลก นายน้อยคนนี้จะส่งเจ้ากลับเลี่ยหยางพร้อม 'พุงป่องๆ' ให้ดู!】

”

เล่ยน่า: "???" ไอ้บ้า! อยากโดนระเบิดซูเปอร์โนวายัดปากใช่ไหม?! กล้าดียังไงจะทำข้าท้อง!

【แล้วก็ 'นางฟ้าเหยียน' ถ้าข้าปราบยัยสาวสมองใสคนนั้นได้ ชีวิตข้าในอนาคตคงสบายแฮะ】

”

เหยียน: "..." (กัดฟันกรอด) "ข้าล่ะอยากจะกระชากลิ้นหมอนี่ออกมาจริงๆ!"

【นายน้อยคนนี้ตัดสินใจแล้ว! ในอนาคตข้าจะสร้างตำนานทิ้ง 'ทายาท' ไว้ให้ทั่วจักรวาล!】

【ตราบใดที่ข้าใจกล้าพอ... แม้แต่ 'สามราชาเทวนารี' ข้าก็จะส่งพวกนางไปพักร้อนในวอร์ดแม่และเด็กให้หมดทุกคน!】

【คนเราใจใหญ่แค่ไหน 'ผลผลิต' ก็งอกเงยแค่นั้น... อืมมม ความฝันของข้านี่มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ】

”

ทุกคนในกลุ่ม: "ยิ่งใหญ่บ้านแกสิ! มันคือความวิบัติชัดๆ!" กิเลน: (กัดฟันจนได้ยินเสียง) อยากตายนักใช่ไหม... คิดจะกินข้าไม่พอ ยังจะลามปามไปหาเทพธิดาคนอื่นอีก!

ณ นครสวรรค์เมอร์ลอท

เคชาและเฮ่อซีมองหน้ากันด้วยสายตาที่ยากจะอธิบาย "สามราชาเทวนารี... เขาหมายถึงพวกเราด้วยใช่ไหม?" เคชาถามเสียงเรียบ "ข้าเกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น..." เฮ่อซีปัดผมพลางทำหน้าเซ็ง

"ไอ้หมอนี่... ดูไปดูมามันอันตรายกว่า 'หัวเย่' อีกนะ" แม้หัวเย่จะบ้ากามและโหดเหี้ยม แต่มันก็ยังมีขอบเขตความชั่วร้ายแบบเดิมๆ แต่ไอ้หมอนี่... มันต้องการทิ้ง "ทายาท" ไว้ทั่วจักรวาล! และเป้าหมายคือการทำให้เหล่านางฟ้าระดับราชาต้อง "ลาคลอด"!

"เราควรจะฆ่าเขาทิ้งก่อนที่เขาจะโตดีไหม?" เคชาเริ่มรู้สึกถึงภัยคุกคาม หากชางอวี่แข็งแกร่งจนไร้เทียมทานขึ้นมาจริงๆ อารยธรรมนางฟ้าคงได้ถึงกาลอวสาน... อวสานในความหมายที่ว่า "ท้องอิ่มหน้าบาน" กันทั้งกองทัพ!

"เจ้าคิดว่าเขามีความสามารถขนาดนั้นจริงเหรอ?" เฮ่อซีถาม "ใครจะรู้ล่ะ... ผู้มาเยี่ยมเยือนจากต่างโลก... เฮ้อ ข้าปวดหัวไปหมดแล้ว" เคชายิ้มแห้งๆ

ความรู้ที่สะสมมาหลายหมื่นปีถูกพังทลายลงด้วยคำนินทาของเด็กหนุ่มคนเดียว ชางอวี่ไม่ใช่แค่ตัวประหลาดจากต่างมิติ แต่มันคือ "ฝันร้าย" ของสิ่งมีชีวิตเพศหญิงระดับสูงทั่วกาแล็กซี!