บทที่ 66 ภารกิจยึดครองระยะยาว——[เรือนจำ]!

บทที่ 66 ภารกิจยึดครองระยะยาว——[เรือนจำ]!

วันรุ่งขึ้น

อู๋โส่วตื่นเช้าเป็นพิเศษ ตื่นก่อนคนอื่นๆ ทั้งหมด

เขานั่งตัวตรง เผชิญหน้ากับเรือนจำ

และในสายตาของเขา เครื่องหมายอัศเจรีย์สีเหลืองทองขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือเรือนจำพอดี

"ภารกิจวันสิ้นโลก: พิชิตเรือนจำ (ภารกิจยึดครองระยะยาว)"

มันเป็นคำเตือนภารกิจที่เรียบง่ายมาก ไม่มีระบุถึงรางวัลหรือบทลงโทษ เพียงแค่ลอยเอื่อยๆ อยู่เหนือเรือนจำ

แตกต่างจากเครื่องหมายอัศเจรีย์ภารกิจที่เขาเคยเห็นมาก่อน เครื่องหมายอัศเจรีย์ขนาดยักษ์นี้ประดับไปด้วยเพชรที่ส่องประกายระยิบระยับเหมือนดวงดาว

เมื่อมองจากที่ไกลๆ มันส่องแสงเจิดจ้า ราวกับดอกไม้ไฟยักษ์ที่เบ่งบานไปครึ่งหนึ่งแล้วถูกหยุดเวลาไว้กลางอากาศ

"ไม่สิ เมื่อคืนไอ้เจ้านี่มันยังไม่อยู่ตรงนี้นี่หว่า!"

อู๋โส่วแทบอยากจะร้องไห้

ถ้าทำภารกิจวันสิ้นโลกแบบนี้สำเร็จ รางวัลที่ได้ก็ย่อมต้องมหาศาลอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว "ระบบ" ก็ไม่เคยขี้เหนียวอยู่แล้ว

แต่มันก็สอดคล้องกับคำกล่าวที่ว่าไว้ก่อนหน้านี้ แค่สลับกันนิดหน่อย

ยิ่งปลาที่ขายในตลาดราคาแพงเท่าไหร่ ก็ยิ่งบ่งบอกว่าช่วงนี้คลื่นลมในทะเลไม่สงบมากเท่านั้น

ด้วยรางวัลภารกิจที่ล่อตาล่อใจขนาดนี้ การยึดเรือนจำก็ย่อมต้องออกแรงมากกว่าเดิมเป็นธรรมดา

เหมือนกับลูกไม้ที่ซ่อนซอมบี้ไว้หน้าห้องขุมทรัพย์ใน 'โมเต็ล' นั่นแหละ ในเรือนจำก็คงมีลูกเล่นแบบนี้รออยู่อีกเพียบแน่ๆ

"หรือเป็นเพราะสถานะความแข็งแกร่งของฉันเต็มแม็กซ์แล้ว มันก็เลยจัดภารกิจระดับสูงมาให้เนี่ย?"

"ฉันล่ะขอบใจแกจริงๆ!"

อย่างไรก็ตาม ข้อดีก็คือมันเป็นภารกิจระยะยาว

นั่นหมายความว่าอู๋โส่วไม่ต้องรีบร้อนทำให้เสร็จ ระบบให้เวลาเขามากพอที่จะจัดการ

เมื่อคิดได้ดังนั้น การนั่งอยู่เฉยๆ ก็ไม่ใช่ทางเลือก อู๋โส่วจึงลุกขึ้นยืนทันที

"อู๋โส่ว นายกำลังทำอะไรน่ะ"

เกล็นโผล่หัวออกมาจากเต็นท์ใกล้ๆ ใช้ 'ผ้าปิดประตู' เต็นท์สองข้างปิดบังตั้งแต่ช่วงคอลงไป มองอู๋โส่วด้วยความงัวเงีย

"วอร์มอัพร่างกายไง ดูไม่ออกเหรอ"

อู๋โส่วตอบพลางขยับร่างกายยืดเส้นยืดสาย

เรือนจำที่ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นของตาย ตอนนี้คงต้องทุ่มสุดตัวซะแล้ว

"วอร์มอัพเหรอ"

แม็กกี้แทรกตัวออกมาจากช่องว่างใต้ตัวเกล็น ใช้ 'ผ้าปิดประตู' เต็นท์ปิดบังตั้งแต่ช่วงคอลงไปเช่นกัน

ดูเหมือนคู่รักหนุ่มสาวคู่นี้จะมีค่ำคืนที่เร่าร้อนกันนะ~~

อู๋โส่วกลั้นความรู้สึกอยากจะผิวปากแซวเอาไว้แล้วพยักหน้า

"วันนี้เราจะย้ายเข้าไปในเรือนจำ เพราะงั้นวัยรุ่นวัยกำลังรบในทีมทุกคนต้องลุยด้วยกัน"

"แต่ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมการไว้พร้อมแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดลึกลับของอู๋โส่ว แม็กกี้ก็เงยหน้าขึ้นและเกล็นก็ก้มหน้าลง ทั้งสองสบตากันด้วยความงุนงง

ท้ายที่สุด พวกเขาก็ตัดสินใจมุดกลับเข้าไปในเต็นท์เพื่อหาความสำราญกันต่อ

แต่เพิ่งจะมุดกลับเข้าไปได้แค่สองวินาที เต็นท์ก็ถูกเตะป้าบๆ สองที

"ออกมา ออกมาเลย! ไม่รู้หรือไงว่าที่พวกนายทำอยู่มันทำให้ทีมเสียคนน่ะ!"

อู๋โส่วบ่นกระปอดกระแปดอย่างไม่สบอารมณ์

กำลังจะไปเคลียร์ซอมบี้กันอยู่แล้ว ขืนมาหาความสำราญกันตอนนี้ ไม่กลัวแขนขาจะอ่อนปวกเปียก หรือกลัวจะตายไม่เร็วพอหรือไง?

แน่นอนว่าอู๋โส่วไม่ได้มีความเห็นแก่ตัวแอบแฝงเลยสักนิด เขาแค่เป็นห่วงสวัสดิภาพของเกล็นล้วนๆ

ไม่ใช่เป็นเพราะเขาถูกยัดเยียดอาหารหมา (ความหวานของคู่รัก) จนทนไม่ไหวแล้วเดินไปเตะเต็นท์อย่างแน่นอน

แม็กกี้พูดตัวเลขลึกลับที่ยากจะลืมเลือน: 11

"เข้าใจแล้ว เรากำลังแต่งตัวอยู่"

ใบหน้าของเกล็นแดงก่ำ เขารีบสวมเสื้อผ้าและมุดออกมาจากเต็นท์

"ตามฉันมา ฉันจะพาไปเอาอุปกรณ์"

อู๋โส่วมองประเมินเกล็นตั้งแต่หัวจรดเท้า ดีมาก พลังงานล้นเหลือ!

อู๋โส่วพาเกล็นไปที่รถดับเพลิง เขาพลิกตัวและใช้กำลังแขนโหนตัวเข้าไปในถังน้ำแยกส่วน

เขาแกล้งทำเป็นค้นหาของที่ก้นถัง แต่ความจริงแล้วเขากำลังเอาชุดเครื่องแบบพิเศษที่เจอในสถานีดับเพลิงออกมาจากกระเป๋าเป้ระบบต่างหาก

โดยเฉพาะ 'ชุดกันไฟ' และ 'ชุดรถถังหุ้มเกราะ' พวกนั้น

มันเหนียวทนทาน ปกปิดมิดชิด และเพียงพอที่จะรับมือกับเหตุฉุกเฉินต่างๆ ได้

อย่างน้อย ซอมบี้กัดสักทีสองทีก็ไม่มีทางทะลุเข้าถึงเนื้อแน่ๆ

ชุดกันไฟเหมาะสำหรับผู้หญิง และผู้ชายที่มีความคล่องตัว รูปร่างผอมเพรียวหน่อย

ชุดรถถังหุ้มเกราะคือสุดยอดไอเทมสำหรับผู้ชายร่างสูงใหญ่แข็งแรงที่กล้าพุ่งทะลวงเข้าสู่สมรภูมิ

ชุดประกอบสีดำเข้าชุดกัน น้ำหนักกว่า 15 กิโลกรัม ใครเห็นก็คงนึกว่าอู๋โส่วไปขุดเอาชุดเกราะกันกระสุนมาจากไหนสักแห่ง

เกล็นรับชุดต่อสู้ที่อยู่ข้างนอกและวางแผ่ลงบนพื้น

อู๋โส่วยังหยิบ 'ขวานดับเพลิง' สามเล่มออกมาด้วยเลย

คนอื่นๆ ในค่ายค่อยๆ ตื่นขึ้นมา และมารวมตัวกันรอบๆ อู๋โส่วที่นั่งอยู่บนรถดับเพลิง

ท่ามกลางผู้คน อู๋โส่วเห็นเชน

หลังจากนอนหลับไปหนึ่งคืน อารมณ์ของเขาก็ถูกควบคุมไว้ได้อย่างเพียงพอแล้ว

เมื่อลอริปรากฏตัวต่อหน้าเขาพร้อมกับคาร์ลอีกครั้ง เขาเพียงแค่ก้มหน้าลงและไม่ได้มองพวกเธอ

แต่เมื่ออู๋โส่วมองไปที่เขา เขากลับขาด 'จิตวิญญาณ' บางอย่างไป ทำให้เขาดูด้านชาไปบ้าง

เขาเดินกะปลกกะเปลี้ย เหมือนเปลือกหอยที่มีชีวิต เป็น 'ซากศพเดินได้' ที่มีสติสัมปชัญญะ

อู๋โส่วดึงสายตากลับมา และเมื่อเห็นริคอยู่ด้วย เขาก็ชี้ไปที่ชุดต่อสู้แทบเท้าแล้วพูดเสียงดัง

"ของเล่นชิ้นเล็กๆ ที่เราเจอที่สถานีดับเพลิงก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันได้ใช้ประโยชน์แล้ว"

"เลือกน้ำหนักที่ตัวเองแบกไหว ชุดต่อสู้พวกนี้จะช่วยป้องกันรอยกัดของซอมบี้ได้"

"ถ้าเราอยากยึดเรือนจำโดยไม่มีใครต้องสละชีพ นี่คือสิ่งจำเป็น"

"เริ่มตั้งแต่วันนี้เลย จะไม่เร็วไปหน่อยเหรอ" เฮอร์เชลขมวดคิ้วถาม

"พายเรือทวนน้ำ หากไม่รุดหน้าก็ต้องถอยหลัง"

"ถ้ามัวแต่เสพติดความสบาย คุณจะไม่มีวันอยากไปยึดเรือนจำหรอก"

"ก็เหมือนกับพวกผู้คุมเรือนจำที่เราเจอเมื่อวานนั่นแหละ"

อู๋โส่วยักไหล่ พูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม

เมื่อได้ยินคำว่า 'ผู้คุมเรือนจำ' สีหน้าของทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็เปลี่ยนไป

ยิ่งพวกเขาขบคิดถึงคำพูดของอู๋โส่ว มันก็ยิ่งมีเหตุผล

เฮอร์เชลคือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

การอยู่ในฟาร์มที่สุขสบาย โดยไม่รู้ถึงความยากลำบากของโลกภายนอกเลย และยิ่งไม่รู้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของพวกซอมบี้ เขาถึงขั้นเคยปฏิบัติกับซากศพพวกนี้เหมือนเป็น 'คนไข้' มาแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะการมาถึงของอู๋โส่วและริค บางทีคืนใดคืนหนึ่ง เขากับครอบครัวก็คงต้องตายไปอย่างเงียบๆ แล้ว

"ฉันไม่มีปัญหา"

แม็กกี้ก้าวออกมาจากข้างกายเฮอร์เชล หยิบ 'ชุดกันไฟ' ขึ้นมาแล้วสวมมันตรงนั้นเลย

คนที่สองที่ก้าวออกมาคือเกล็น

จากนั้นคนที่สาม... คนที่สี่... วัยรุ่นวัยกำลังรบพากันสวมชุดต่อสู้อย่างรู้หน้าที่ และอู๋โส่วก็เหลือ 'ชุดรถถังหุ้มเกราะ' สองชุดสุดท้ายไว้ให้ริคกับเชน

"แล้วนายล่ะ อู๋โส่ว"

เมื่อเห็นว่าชุดต่อสู้ถูกแจกจ่ายไปหมดแล้ว แครอลก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ฉันเหรอ?"

"ฉันใส่อะไรก็ได้แหละ"

อู๋โส่วถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวนอกออก เผยให้เห็น 'ชุดนักกีฬา (เกราะเบา)' ที่อยู่ข้างใน

เมื่อเทียบกับชุดต่อสู้ที่คนอื่นใส่ ของอู๋โส่วดูเบากว่า แต่สามารถให้พลังป้องกันเกราะได้ไม่ด้อยไปกว่า 'ชุดรถถังหุ้มเกราะ' เลย

พูดได้คำเดียวว่า อู๋โส่วช่างทำตัว 'ชิล' เกินไปจริงๆ

ในขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นอยู่กับการสวมชุดต่อสู้ อู๋โส่วก็เปิดหน้าต่างทักษะของเขาขึ้นมา

เขาจัดสรรแต้มทักษะที่ได้จากการอัปเลเวลหลังจากเคลียร์สนามหญ้าเมื่อวาน ลงในทักษะ ปืนลูกซอง ภายใต้ ลำดับความแข็งแกร่ง

[(คนจรจัดลูกซอง) เลเวล 1/5 ความเสียหายของอาวุธที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้น ความเร็วในการยิงและการรีโหลดเพิ่มขึ้น เพิ่มโอกาสในการทำให้มึนงงและชิ้นส่วนฉีกขาด]

[ถึงแม้นายจะยิงปืนไม่ค่อยเก่ง แต่นายก็แค่ชอบเข้าไปบวกระยะประชิดแค่นั้นเอง!]

[คนจรจัดพกปืนลูกซองแล้วมันผิดตรงไหน?]

ได้รับอาวุธปืน!

ปืนลูกซอง 1/5