บทที่ 616 สิทธิพิเศษฝืนสวรรค์ของผู้บุกเบิก: ห้องแก้ไขกฎเกณฑ์

"ความคืบหน้าการปลดล็อก 17%... 30%... 50%..."

เสียงแจ้งเตือนอันเย็นชาจากระบบดังก้องขึ้นในหัวของหยุนเช่อ เขาจ้องเขม็งไปยังลวดลายที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องบนร่างของผู้บุกเบิก ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ทันใดนั้นร่างกายของผู้บุกเบิกก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ลวดลายสีทองรอบกายหดตัวลงอย่างฉับพลัน จากนั้นก็ระเบิดออกอย่างแรง!

พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะบรรยายแผ่กระจายออกไปรอบด้านโดยมีห้องนี้เป็นศูนย์กลาง หยุนเช่อกางม่านพลังป้องกันตามสัญชาตญาณ ถึงสามารถกักขังพลังขุมนี้เอาไว้ภายในห้องได้อย่างหวุดหวิด

ท่ามกลางอาณาจักรเทพ เหล่าเอลฟ์สีเทาที่กำลังรักษาบาดแผลต่างพากันเงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางที่หยุนเช่ออยู่ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา พวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงความเก่าแก่โบราณและความน่าเกรงขามที่แฝงอยู่ในพลังขุมนั้น ซึ่งเหนือล้ำกว่าความเข้าใจที่พวกเขามีต่อทวยเทพไปมาก

"ติ๊ง! ปลดล็อกสำเร็จ ขอแสดงความยินดีได้รับสิทธิพิเศษบางส่วนของผู้บุกเบิก: ห้องแก้ไขกฎเกณฑ์ผู้บุกเบิกเปิดใช้งานแล้ว"

[ห้องแก้ไขกฎเกณฑ์ (สิทธิพิเศษระบบ): สามารถใช้ผลึกเทพและจิตวิญญาณจำนวนหนึ่งเพื่อทำการแก้ไข "เหตุการณ์" หรือ "สรรพสิ่ง" ได้ จำนวนที่ใช้ขึ้นอยู่กับระดับของการแก้ไข]

"ห้องแก้ไขกฎเกณฑ์งั้นหรือ?"

ในดวงตาของหยุนเช่อฉายแววประหลาดใจ สิทธิพิเศษนี้ฟังดูฝืนลิขิตสวรรค์ไปหน่อยแล้วมั้ง!

เขาลองร้องเรียกในใจ เบื้องหน้าก็ปรากฏหน้าต่างสถานะเสมือนจริงแบบกึ่งโปร่งใสขึ้นมาจริงๆ ด้านบนแสดงตัวอักษรโบราณห้าตัว "ห้องแก้ไขกฎเกณฑ์" ส่วนด้านล่างมีสองตัวเลือก: แก้ไข "เหตุการณ์" และแก้ไข "สรรพสิ่ง"

เขามองไปที่แก้ไข 'สรรพสิ่ง' ก่อน หน้าต่างสถานะก็เด้งคำแนะนำขึ้นมาทันที: "โปรดเลือกสิ่งของเป้าหมาย และป้อนความต้องการในการแก้ไข"

หยุนเช่อขยับความคิด ดึงจอกสุราเปล่าใบบนโต๊ะเข้ามาไว้ในมือ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วท่องในใจ: "เปลี่ยนวัสดุของจอกใบนี้เป็น 'เหล็กดารา'"

"ติ๊ง! ตรวจพบความต้องการในการแก้ไข: เปลี่ยนวัสดุของจอกสุราธรรมดา (ของสามัญ) เป็นเหล็กดารา (วัสดุเทพ) คาดว่าจะต้องใช้ผลึกเทพ 10 ล้าน จิตวิญญาณ 50 ล้าน ยืนยันการแก้ไขหรือไม่?"

"ซี๊ด..."

หยุนเช่อสูดลมหายใจเข้าลึก เพียงแค่เปลี่ยนวัสดุของจอกสุราที่เป็นของสามัญให้กลายเป็นวัสดุเทพ ถึงกับต้องใช้ทรัพยากรมหาศาลถึงเพียงนี้เลยหรือ

แม้ตอนนี้เขาจะมีผลึกเทพอยู่ไม่น้อย ทว่า 10 ล้านก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ จิตวิญญาณยิ่งเป็นทรัพยากรการต่อสู้ที่สำคัญของเขา

ดูเหมือนว่าห้องแก้ไขกฎเกณฑ์นี้แม้จะแข็งแกร่ง ทว่าราคาที่ต้องจ่ายในการใช้งานก็สูงปรี๊ดเช่นกัน จำเป็นต้องใช้อย่างระมัดระวัง

เขาล้มเลิกการทดลองไปชั่วคราว หันไปมองตัวเลือกแก้ไข 'เหตุการณ์' แทน

"แก้ไข 'เหตุการณ์': สามารถแทรกแซงเหตุการณ์เฉพาะที่เกิดขึ้นแล้วหรือยังไม่เกิดขึ้นได้อย่างมีขอบเขต ปริมาณที่ใช้ขึ้นอยู่กับขอบเขตผลกระทบและความซับซ้อนของเหตุและผลของเหตุการณ์นั้น"

ตัวเลือกนี้ยิ่งทำให้หยุนเช่อตกใจ แก้ไขเหตุการณ์? นี่มันแทบจะไปแตะต้องขอบเขตของกาลเวลาและเหตุและผลแล้วนะ

เขาครุ่นคิดเล็กน้อย ลองป้อนข้อมูลที่ต้องการแก้ไขลงในช่องแก้ไข [เปลี่ยน 'ค่าสถานะจิตวิญญาณที่ไม่อาจเพิ่มขึ้นได้อย่างถาวร' ของราชินีเอลฟ์สีเทาไดอาน่าให้เป็น 'ปกติ']

"ติ๊ง! ตรวจพบความต้องการในการแก้ไข: เปลี่ยน 'สถานะการถูกช่วงชิงค่าสถานะจิตวิญญาณอย่างถาวรของราชินีเอลฟ์สีเทาไดอาน่า' เป็น 'ปกติ' กำลังวิเคราะห์เหตุและผลและขอบเขตผลกระทบของเหตุการณ์... วิเคราะห์เสร็จสิ้น การแก้ไขนี้เกี่ยวข้องกับการย้อนกลับคำสาปในระดับต้นกำเนิดชีวิตของปัจเจกบุคคล จำเป็นต้องใช้ผลึกเทพ 300 ล้าน จิตวิญญาณ 1,000 ล้าน และเป้าหมายจำเป็นต้องอยู่ในขอบเขตที่โฮสต์สามารถสัมผัสได้ ยืนยันการแก้ไขหรือไม่?"

"ถึงกับต้องใช้ผลึกเทพตั้ง 300 ล้าน!"

หยุนเช่อตกใจในใจอีกครั้ง ของอย่างผลึกเทพถือว่าเป็นทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่หายากเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้เขาปล้นชิงทวยเทพมามากมายขนาดนี้ เมื่อนำมารวมกันทั้งหมดก็มีเพียงแค่ 4,600 ล้านเท่านั้น หากใช้จ่ายแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเขาก็คงไม่มีเงินแล้ว

"จริงสิ ไม่รู้ว่าจะสามารถแก้ไขจำนวนผลึกเทพของตัวเองได้หรือไม่?"

นัยน์ตาของหยุนเช่อเป็นประกาย ป้อนความต้องการในการแก้ไขที่เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้นี้ลงในตัวเลือกแก้ไข 'สรรพสิ่ง'

"ติ๊ง! สิทธิพิเศษไม่เพียงพอ ไม่สามารถแก้ไขสิ่งของพิเศษประเภทนี้ได้ชั่วคราว โปรดรีบเก็บรวบรวมชิ้นส่วนเทวฐานะของผู้บุกเบิกเพิ่มเติม เพื่อปลดล็อกสิทธิพิเศษที่สูงขึ้น"

"สิทธิพิเศษไม่เพียงพองั้นหรือ? นั่นก็หมายความว่า หากข้าตามหาชิ้นส่วนเทวฐานะของผู้บุกเบิกจนครบ เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เหล่านี้ก็จะกลายเป็นไปได้น่ะสิ!"

เมื่อจัดระเบียบความคิดได้แล้ว หยุนเช่อก็เริ่มมีความคาดหวังขึ้นมาเล็กน้อย คาดหวังให้ผู้บุกเบิกสามารถค้นพบชิ้นส่วนเทวฐานะได้มากขึ้น เพื่อรับสิทธิพิเศษที่มากขึ้น

"ผู้บุกเบิกนี่ตกลงแล้วเป็นตัวตนระดับไหนกันแน่ นี่มันไม่ใช่สิทธิพิเศษอะไรแล้ว ทว่าเป็นการทำลายสมดุลของระบบไปโดยสิ้นเชิงเลยต่างหาก"

ถึงจะพูดแบบนั้น ทว่าเขากลับไม่รู้ตัวเลยว่าการดำรงอยู่ของเขาและหัตถ์เทวะนั้น เดิมทีก็ทำลายสมดุลของโลกใบนี้ไปตั้งนานแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นคนวิปริตอย่างเขาความจริงแล้วก็มีอยู่ไม่น้อย เพียงแค่หัตถ์เทวะของเขามันวิปริตและฝืนลิขิตสวรรค์ยิ่งกว่าก็เท่านั้น

จากนั้น หยุนเช่อก็ลองแก้ไข 'เหตุการณ์' และ 'สรรพสิ่ง' อื่นๆ อีก

ตัวอย่างเช่น เร่งเวลาในการหยั่งรู้มรรคาของจู่ถังถัง และการยกระดับหัตถ์เทวะให้แข็งแกร่งที่สุด

อย่างแรกสำเร็จ ใช้ผลึกเทพไป 25 ล้านเม็ดและจิตวิญญาณ 100 ล้านแต้ม ส่วนอย่างหลังกลับล้มเหลวอย่างโจ่งแจ้ง

ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่เป็นเพราะผลึกเทพไม่พอ

หัตถ์เทวะระดับเทพขึ้นไปอีกก็คือระดับมรรคา ระดับนี้ยังเป็นระดับที่ระบบยอมรับเพราะเขาอีกด้วย

หากต้องการยกระดับหัตถ์เทวะให้ถึงระดับมรรคา จำเป็นต้องใช้ผลึกเทพ 10,000 ล้านเม็ดและจิตวิญญาณ 100,000 ล้าน

ยังไม่ต้องพูดถึงจำนวนผลึกเทพ ลำพังแค่จิตวิญญาณของเขาในตอนนี้ก็มีเพียงแค่ 30,000 ล้านเท่านั้นเอง

แม้จะบอกว่าจิตวิญญาณจำนวน 30,000 ล้านเป็นปริมาณที่กระทั่งมหาเทพประธานยังต้องหวาดกลัว ทว่าหากนำมาใช้เพื่อขับเคลื่อนสิทธิพิเศษของระบบ ก็ยังห่างไกลนัก

แน่นอนว่า หากหยุนเช่อสามารถปลดล็อกสิทธิพิเศษของผู้บุกเบิกได้อย่างสมบูรณ์แบบ เช่นนั้นปัญหาเหล่านี้ก็จะไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป

เวลานั้น อย่าว่าแต่การมีเงินทองอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเลย กระทั่งขอบเขตของเขาเองก็ยังสามารถแก้ไขได้ตามใจชอบ เป็นการอยู่เหนือการดำรงอยู่ของเทพในความหมายที่แท้จริง

"ก็ไม่รู้ว่ามีชิ้นส่วนเทวฐานะกระจัดกระจายอยู่ภายนอกมากเท่าใด แล้วเหตุใดชิ้นส่วนเทวฐานะของนางถึงกระจัดกระจายไปทั่วทุกมุมโลกกันล่ะ?"

หยุนเช่อปรายตามองผู้บุกเบิกที่ยังคงสวมหน้ากากกระเบื้องขาว และยังคงไม่ยอมสื่อสารกับเขาแวบหนึ่ง สะบัดมือเก็บนางกลับเข้าไปในร่างกาย

นั้น เขาก็เรียกหน้าต่างสถานะของระบบออกมา เพื่อตรวจสอบสถานะแบบเรียลไทม์ของร่างแยกทั้งห้า

บนแผนที่ จุดสีแดงห้าจุดที่เป็นตัวแทนของร่างแยกกำลังเข้าใกล้ป่าเงาทมิฬบริเวณชายแดนอาณาเขตเอลฟ์สีเทาอย่างรวดเร็ว

ที่นั่นมีหมอกพิษอบอวล คลื่นมิติผิดปกติ เป็นสถานที่ตั้งของรังฟักไข่ที่ไดอาน่าพูดถึงพอดี

ในขณะเดียวกัน ภายในตำหนักของอาณาจักรเทพเอลฟ์สีเทา ไดอาน่ากำลังขมวดคิ้วมองดูกระจกน้ำบานหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า

ในกระจกสะท้อนให้เห็นสถานการณ์การต่อสู้ในป่าเงาทมิฬ เมื่อเห็นทะเลเพลิงของหนิวเยี่ยนเปลี่ยนทั่วทั้งป่าให้กลายเป็นนรกภูมิ หัวใจของนางก็เต้นระทึกขึ้นมาถึงคอหอย ที่นั่นไม่ได้มีเพียงศัตรู ทว่ายังมีเอลฟ์หนุ่มสาวที่ยังไม่ถูกเปลี่ยนร่างอย่างสมบูรณ์อยู่อีกด้วย

"เขา... เขาทำแบบนี้ได้อย่างไร?" ผู้อาวุโสท่านหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "เด็กพวกนั้นยังมีทางช่วยอยู่นะ!"

ทว่าไดอาน่ากลับส่ายหน้า สายตาเฉียบคมดุจใบดาบ "ท่านดูให้ดีสิ"

ในกระจกน้ำ ร่างของหนิวสุยพุ่งทะยานไปมาระหว่างฝูงหุ่นเชิดราวกับภูตผี มีดสั้นในมือส่องประกายแสงแห่งการตัดมิติ ทุกครั้งที่ตวัดออกไปล้วนฟันทำลายไข่แมลงในร่างกายของหุ่นเชิดได้อย่างแม่นยำ ไม่ใช่การสังหารโดยตรง เอลฟ์ที่ถูกแยกไข่แมลงออกไปแม้จะอ่อนแอ ทว่าก็กลับมามีแววตากระจ่างใสอีกครั้ง และถูกหนิวเกินใช้เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์ปกป้องเอาไว้

......

......