บทที่ 35 การโจมตีพร้อมกัน

"เขาเป็นแค่นายร้อยจากสาขาทะเลตะวันตก แต่ทำไมถึงได้ครอบครองฮาคิการสังเกตและฮาคิการเสริมแกร่งในระดับนี้ได้?"

"ฮึ! อย่าลืมสิว่าไอ้หมอนี่เป็นสุนัขรับใช้ของ CP นายจ้างโยนกระดูกสองสามชิ้นให้มันเพื่อให้มันกัดคนได้ดีขึ้น ไม่ใช่หรือไง?"

"ใครจะขึ้นไปต่อล่ะ?"

"นอกจากพวกที่อยากแย่งชิงตำแหน่งอสูรแล้ว ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้หรอก แม้จะไม่อยากยอมรับก็ตาม"

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในแต่ละกลุ่มเล็กๆ หลังจากที่เควินเอาชนะดิบารุผู้ใช้ผลปีศาจประเภทพารามีเชียได้ในหนึ่งกระบวน ทำให้พวกมือใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในกองบัญชาการเริ่มคาดเดาไม่ออก

รวมถึงบรรดาคนรุ่นใหม่ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นอันดับต้นๆ ของค่ายฝึกก่อนหน้านี้ พวกเขารู้ว่าเควินใช้ฮาคิการสังเกตจับจังหวะการโจมตีของดิบารุ แล้วใช้ฮาคิการเสริมแกร่งปกคลุมแขนเพื่อรับการโจมตี จากนั้นก็ใช้เข่ายกขึ้นโจมตีฝ่ายตรงข้ามจนพ่ายแพ้

แต่พวกเขาก็ยังลังเลว่าฮาคิการสังเกตและฮาคิการเสริมแกร่งของเควินนั้นอยู่ในระดับใดกันแน่ เพราะพลังที่ไอ้ตัวแสบนี่แสดงออกมานั้นดูง่ายดายเกินไป

"โอ้? พวกนายเมื่อกี้ยังตะโกนว่าจะตีจะฆ่า แต่ตอนนี้กลับเงียบกันไปหมดแล้วเหรอ?"

รอยยิ้มเยาะของเควินค่อยๆ จางหายไป สายตาของเขาจ้องมองอย่างเคร่งขรึมพลางกล่าวว่า "ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันคิดว่าฉันควรจะถอนคำพูดเมื่อกี้ เพราะขยะที่เป็นขยะก็เพราะข้อจำกัดของตัวมันเอง พวกแก... ยังไม่ถึงขั้นเป็นขยะด้วยซ้ำ"

"ฉัวะ!"

การโจมตีด้วยดาบพุ่งมาอย่างรวดเร็ว

แต่ในจังหวะถัดมา เควินก็หลบไปด้านข้างและต่อยกลับทันที

"โครม!"

เมื่อฮาคิการเสริมแกร่งปะทะกัน แรงกระแทกอันทรงพลังทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

ดาบยาวเล่มหนึ่งรับหมัดนั้นไว้ได้ ใบมีดที่สามารถสร้างคมดาบบินได้นั้นถูกห่อหุ้มด้วยฮาคิการเสริมแกร่งจนสามารถตัดเหล็กได้

"พลังที่ได้มาจากการทรยศผู้มีพระคุณนั้นมีแต่จะนำความอัปยศมาให้ เควิน เจตจำนงของเจ้ามั่นคงจริงหรือ?"

พูดจบ ดาบยาวก็ฟันเฉียงเข้ามา

ฝ่ามือที่ถูกเคลือบด้วยฮาคิการเสริมแกร่งตบมันกลับไป แต่การโจมตีด้วยดาบเดี่ยวของอีกฝ่ายนั้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย แต่ละครั้งล้วนมาพร้อมกับพลังอันมหาศาล

ไม่นานนัก บรรดามือใหม่ที่เคยล้อมวงดูอยู่ก็ค่อยๆ กระจายตัวออกไป พื้นที่ตรงกลางกลายเป็นสนามประลองของทั้งสองคน

"ปัง!"

"กองทัพเรือขึ้นตรงต่อรัฐบาลโลกก็จริง พวกเราควรเชื่อฟังคำสั่งก็ถูกต้อง! แต่ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เราก็เคยเป็นทารกในครรภ์ที่ไม่มีพละกำลังต่อต้านเช่นกัน!"

"ปัง!"

ดาบยาวพาดผ่าน แสงสีดำวาบขึ้นบนคมดาบ

"ข้าเคยได้ยินมาว่าแม้แต่ในหมู่โจรสลัดก็ยังมีคนที่ต้องตอบแทนบุญคุณแม้เพียงมื้อเดียว แต่เจ้ากลับเลวร้ายยิ่งกว่าโจรสลัดเสียอีก ความยุติธรรมที่ข้าเชื่อมั่นไม่ใช่เช่นนี้!"

"ปัง!"

"ฉัวะ..."

ดาบดำปะทะกับแขนดำ คลื่นพลังพุ่งออกไปโดยรอบ

ในการโจมตีครั้งนี้ แขนของเควินถูกบาดเป็นแผล

ผู้ถือดาบให้ความสำคัญกับจิตวิญญาณภายในมากที่สุด สามารถตัดเหล็กได้ แต่ก็อาจตัดกระดาษบางๆ ไม่ขาด

ดวงตาของเควินเป็นประกายวาบขึ้นมา เขาไม่สนใจบาดแผลที่เพิ่งถูกฝ่าการป้องกันบนแขนของตัวเอง

สิ่งที่เขาสนใจจริงๆ คือในกองทัพเรือนั้นมีผู้ที่ไม่พอใจรัฐบาลโลกอยู่มากมายตามที่เขาคาดการณ์ไว้หรือไม่

ฮาคิ พลังชนิดนี้ จะตกต่ำลงอย่างรวดเร็วเมื่อความมุ่งมั่นในใจถูกทำลาย และจะกลับมาควบคุมได้อีกครั้งเมื่อหวนคืนสู่ความเชื่อมั่น

ครอกโคไดล์ก็เป็นเช่นนั้น เกคโกะ มอเรียก็เช่นกันหลังจากแพ้ให้กับไคโดในวาโนะ

และนักดาบหนุ่มตรงหน้านี้ก็คือความยุติธรรมที่เขาต้องการเห็นอย่างชัดเจน

แสงวาบผ่าน ใบมีดสีดำถอยกลับ

หลังจากการโจมตีอย่างดุเดือด พลังกายก็เริ่มตามไม่ทัน

การโจมตีที่ทะลวงการป้องกันของอีกฝ่ายได้เมื่อครู่นี้ ชัดเจนว่าไม่ใช่ความสามารถที่เขาได้ฝึกฝนมาก่อน แต่เป็นพลังใหม่ที่เพิ่งได้สัมผัส

ในขณะเดียวกัน ผู้ที่สังเกตการณ์อยู่รอบๆ ก็สังเกตเห็นภาพนี้เช่นกัน

สำหรับนักเรียนในค่ายฝึก การเจาะการป้องกันได้หมายความว่าเควินไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ไม่อาจเอาชนะได้สำหรับพวกเขา

แต่เซเฟอร์ ที่จับตาดูทุกอย่างมาตลอดก็เข้าใจเจตนาของเควินในตอนนี้

"เขาถูกเจาะการป้องกันแล้ว ดูเหมือนว่าฮาคิของไอ้หนูนั่นยังไม่ได้ถึงขั้นสูงสุด ถ้าพวกเราขึ้นไปทีละคนต่อจากนี้ น่าจะชนะได้"

พูดจบ เซเฟอร์ ก็มองนายร้อยข้างๆ

"เจ้าคิดว่าแบบนั้นถือว่าชนะรึ?"

เซเฟอร์ ขมวดคิ้วพูดว่า "ไอ้หนูที่ต้องให้ทุกคนในรุ่นนี้ขึ้นไปทีละคนถึงจะเอาชนะได้ เจ้าคิดว่าฉายาอสูรจะไม่ถูกตราหน้าเขาหรือไง?"

นายร้อยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจในทันที

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมอาจารย์ถึง...

เซเฟอร์ ไม่สนใจเขา สายตากลับไปจับจ้องที่การต่อสู้ตรงกลางอีกครั้ง

ใช้ตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง ทำให้นักเรียนทั้งหมดในค่ายฝึกที่ยึดมั่นในความยุติธรรมรวมตัวกันเป็นศัตรู แล้วก็แค่ใช้ฮาคิการเสริมแกร่งเพื่อถ่วงเวลา พร้อมกับพูดจาเยาะเย้ยไปด้วย

ดังนั้น ไอ้หนูนี่ต้องการช่วยเหลืออย่างไม่เห็นแก่ตัวจริงๆ หรือ?

ชินอิชิมีฮาคิอยู่แล้วตั้งแต่ก่อนหน้านี้ แต่เมื่อครู่นี้กลับมีเทคนิคการปล่อยพลังออกมาเล็กน้อย ต้องรู้ว่าเทคนิคแบบนี้เป็นกุญแจสำคัญที่จะเจาะการป้องกันของเหล่าโจรสลัดใหญ่ได้

มองแบบนี้แล้ว คำพูดที่ว่าเป็นสุนัขรับใช้ก็ดูจะเหลวไหลไปเสียแล้ว

...

ตอนนี้ ตรงกลางสนามประลองกลับเปลี่ยนไปเป็นอีกภาพหนึ่ง

เควินที่เมื่อก่อนค่อยๆ ปะทะกับชินอิชิอย่างช้าๆ ตอนนี้กลับหลบการโจมตีทั้งหมด

ไม่ว่าจะเป็นการฟันหรือท่าไม้ตายของดาบเดี่ยว ทั้งหมดล้วนพลาดเป้า ไม่สามารถโดนเป้าหมายได้

ในช่วงสุดท้าย เควินถึงกับปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของชินอิชิ

"เหล่าผู้แข็งแกร่งในท้องทะเลแห่งนี้ต้องการพลังไม่ใช่แค่ฮาคิการเสริมแกร่งเท่านั้น ฮาคิการสังเกตก็สำคัญไม่แพ้กัน ไม่อย่างนั้น แม้เจ้าจะสามารถทะลวงผิวหนังของข้าได้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?"

พร้อมกับเสียงพูด หมัดใหญ่ก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"โครม!"

ชินอิชิที่ยังกำดาบแน่นถูกตีกระเด็นออกไปเหมือนลูกข่างที่ถูกเตะ สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว

เควินสะบัดมือ หันไปมองพวกมือใหม่ในค่ายฝึก "คนนี้ยังพอใช้ได้ อย่างน้อยก็รู้จักใช้ฮาคิการเสริมแกร่งลดความเสียหายในนาทีสุดท้าย แต่ถ้าพวกแกมีแค่ระดับนี้ ฉันว่าพวกแกขึ้นมาพร้อมกันทั้งหมดก็ไม่เป็นไร"

คำพูดนี้เหมือนการแหย่รังต่อ ภายใต้ความโกรธแค้นของฝูงชน แม้แต่คนที่ยังลังเลว่าจะชนะหรือไม่ก็ถูกพัดพาให้วิ่งเข้ามา

"ไอ้บ้านี่หยิ่งเกินไปแล้ว!"

"จัดการมัน ไม่งั้นรุ่นเราจะกลายเป็นตัวตลกของทั้งกองบัญชาการ!"

"พูดแบบนี้ ถ้าไม่สู้พวกเราก็จะกลายเป็นตัวตลกเหมือนกัน!"

"งั้นก็ขึ้นไปพร้อมกัน ยังไงก็ต้องสั่งสอนมันให้ได้!"

"คนที่ใช้เท็คนิคเหล็กและฮาคิการเสริมแกร่งให้ป้องกันส่วนบน พวกที่มีความสามารถพิเศษล้อมรอบ คนใช้ดาบฟันมันให้ตาย!"

...

"ตุบ"

เควินใช้มือจับใบมีด พร้อมกับเตะคนด้านหลังกระเด็นออกไป

"แค่นี้ยังสู้คนเมื่อกี้ไม่ได้เลย"

ออกแรงด้วยมือเดียว ดาบยาวแบบมาตรฐานก็แตกออก กลับมือตบออกไปอย่างแรง

ตอนนี้ มีมือหนึ่งสัมผัสเควินในความวุ่นวาย

"เตรียมตัวแพ้และโดนซ้อมได้เลย ไอ้สุนัขรับใช้!"

แต่ในจังหวะถัดมา การเปลี่ยนแปลงที่เขาคาดหวังก็ไม่เกิดขึ้น กลับกลายเป็นฝ่ามือใหญ่ตบลงบนใบหน้าของเขา

"เพียะ!"

"โครม!"

โต๊ะไม้ข้างๆ เซเฟอร์ ได้แตกเป็นผุยผง

...

ฝากติดตามอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ^ ^

(จบบทที่ 35)