บทที่ 30 มิติเกม: ฟาร์มเวทมนตร์ 28

บทที่ 30 มิติเกม: ฟาร์มเวทมนตร์ 28

เดิมทีบรรดาครูคิดว่าคลื่นแห่งการคัดออกจะคงอยู่เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง และเมื่อผู้เข้าสอบส่วนใหญ่ผ่านการต่อสู้ไปสักหนึ่งหรือสองครั้ง จำนวนผู้ที่ถูกคัดออกก็น่าจะลดลงอย่างรวดเร็ว

ทว่าสิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจก็คือ เมื่อเวลาผ่านไป จำนวนผู้เข้าสอบที่ถูกคัดออกไม่เพียงแต่จะไม่ลดลง แต่กลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

"เกิดอะไรขึ้น ใครเป็นคนคัดเธอออก" ครูคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามลูกศิษย์ของตน

นักเรียนคนนี้มีพรสวรรค์ระดับเอและเป็นตัวท็อปของชั้นเรียน ครูตั้งความหวังไว้กับเขามาก โดยเชื่อว่าหากพยายามอีกสักหน่อย เขาก็อาจจะแทรกตัวเข้าไปอยู่ในห้าร้อยอันดับแรกของมิติเกมได้ ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะถูกคัดออกเร็วขนาดนี้

"เหวินเซียงเจี๋ย! ผมถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกครับ!" ผู้เข้าสอบร้องไห้โฮ น้ำตาไหลอาบแก้ม

"เหวินเซียงเจี๋ยงั้นเหรอ เธอรู้จักกับเธอมาก่อนหรือเปล่า ไปมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเธอไหม" ครูเอ่ยถามด้วยความมึนงง

"ผมไม่รู้จักเธอเลยสักนิด!" ผู้เข้าสอบกล่าวด้วยสีหน้าไม่ได้รับความเป็นธรรม "ใครจะไปรู้ล่ะครับว่าทำไมเธอถึงมาโจมตีฟาร์มของผม ผมถูกเธอฆ่าตายในพริบตา แถมยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอตั้งแต่ต้นจนจบเลยด้วยซ้ำ"

"ถ้าไม่ได้ไปล่วงเกินเธอ แล้วเธอจะมาโจมตีเธอทำไมล่ะ" ครูยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นไปอีก

"ใครจะไปรู้ล่ะครับ! ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวนะ จ้าวอวี่เจี๋ยกับฉีเฟิงก็ถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกเหมือนกัน!"

"อะไรนะ เหวินเซียงเจี๋ยโจมตีผู้เข้าสอบเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?!"

บทสนทนาในทำนองเดียวกันนี้เกิดขึ้นระหว่างครูและนักเรียนอีกหลายคน

ข่าวเรื่องที่เหวินเซียงเจี๋ยเปิดฉากโจมตีผู้เข้าสอบจำนวนมากพร้อมกันก็แพร่สะพัดออกไปเช่นกัน

"นายก็ถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกเหมือนกันเหรอ ฉันก็ด้วย!"

"เธอโจมตีคนตั้งมากมายพร้อมกันได้ยังไง"

"นั่นสิ คำอธิบายของพันธสัญญาเวทมนตร์ก็ไม่ได้บอกว่ามีฟังก์ชันนี้นี่นา หรือว่าเหวินเซียงเจี๋ยจะโกงจริงๆ เหมือนพวกที่ดัดแปลงรหัสเกมน่ะ"

"นายคิดว่ามิติเกมเป็นเกมออนไลน์หรือไง ใครมันจะไปโกงได้!"

"เหวินเซียงเจี๋ยต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ กล้าดีถึงขนาดโจมตีผู้เข้าสอบตั้งมากมายได้ยังไง"

แม้แต่สีหน้าของบรรดาครูก็ยังดูไม่ค่อยสู้ดีนัก

"จบเห่แล้ว มีเหวินเซียงเจี๋ยอยู่ทั้งคน การคัดออกในครั้งนี้คงไม่มีใครหยุดยั้งได้แล้วล่ะ"

"เธอคงไม่ได้พยายามจะคัดผู้เข้าสอบออกทุกคนหรอกนะ"

"ดูจากแนวโน้มแล้วก็คงจะเป็นแบบนั้น เธออาจจะคิดว่าการเป็นเจ้าของฟาร์มที่แข็งแกร่งที่สุดจะต้องกำจัดทุกคนทิ้ง แต่มันไม่จำเป็นเลยสักนิด! แค่ตอนสรุปผลคะแนนตอนท้ายเธอมีจำนวนฟาร์มมากที่สุดก็พอแล้ว!"

"เฮ้อ นักเรียนคนนี้ใจร้อนอยากประสบความสำเร็จเร็วเกินไปหน่อย การคัดผู้เข้าสอบออกไปตั้งมากมายไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับเธอเลย เธอไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของศึกชิงผู้แข็งแกร่งในครั้งนี้เลยหรือยังไง"

"หึ พอถึงตอนที่เธอเอาชนะบอสในตอนท้ายไม่ได้และคะแนนสรุปผลร่วงดิ่งลงมา เดี๋ยวเธอก็จะได้เรียนรู้บทเรียนเองนั่นแหละ!"

เมื่อได้ยินว่าเหวินเซียงเจี๋ยกำลังตกเป็นเป้าแห่งความโกรธแค้นของมวลชน หลินเจ้าข่ายและเปาอวิ๋นจิ่งรวมถึงคนอื่นๆ ต่างก็แอบดีใจอยู่ลึกๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขารู้ว่าบอสใหญ่ตัวสุดท้ายนั้นจำเป็นต้องอาศัยผู้เข้าสอบทุกคนร่วมมือกันต่อต้าน

หากเหวินเซียงเจี๋ยคัดผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ออกจนหมด เธอก็จะต้องเผชิญหน้ากับบอสใหญ่ตัวสุดท้ายเพียงลำพัง

ความแข็งแกร่งของเหวินเซียงเจี๋ยนั้นยอดเยี่ยมมากจริงๆ แต่นั่นก็แค่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับผู้เข้าสอบอย่างพวกเขาเท่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าบอสใหญ่ตัวสุดท้าย เธอจะกลายเป็นเพียงมดปลวก!

ในวันที่เหวินเซียงเจี๋ยถูกคัดออก พวกเขาจะไปรออยู่ที่หน้าทางเข้ามิติเกมด้วยตัวเอง เพื่อดูสภาพที่น่าสมเพชของเธอตอนที่ถูกเตะออกมาจากมิติเกม!

ภายในมิติเกม เหวินเซียงเจี๋ยยังคงเดินหน้าคัดผู้เข้าสอบออกทีละมากๆ อย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าพันธสัญญาเวทมนตร์หนึ่งแผ่นจะมีราคาเพียงห้าพันเหรียญทอง แต่เหวินเซียงเจี๋ยก็เป็นคนลงมือคัดผู้เข้าสอบส่วนใหญ่ออกด้วยตัวเอง ดังนั้นอัตราการผลาญเหรียญทองจึงยังคงรวดเร็วมากอยู่ดี

ภายนอกมิติเกม จำนวนผู้เข้าสอบที่ถูกคัดออกก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และแทบทุกคนล้วนถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกทั้งสิ้น

ตอนนี้ทุกคนต่างรู้แล้วว่าเป้าหมายของเหวินเซียงเจี๋ยคือการคัดผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ออกทั้งหมดให้เหลือเพียงแค่ตัวเธอเอง และคว้าตำแหน่งเจ้าของฟาร์มที่แข็งแกร่งที่สุดมาครอง

เหล่าผู้เข้าสอบจึงยังไม่ยอมจากไปไหน พวกเขาจับกลุ่มกันอยู่ในลานกว้าง พูดคุยและตะโกนด่าทอเหวินเซียงเจี๋ยเสียงขรม

ในขณะเดียวกัน เหวินเซียงเจี๋ยกำลังรับประทานอาหารกลางวันกับเอมอส

"เหวินเซียงเจี๋ย นั่นเธอใช่ไหม ฉันจ้าวฉีฉีเองนะ"

จู่ๆ เหวินเซียงเจี๋ยก็ได้ยินเสียงที่ค่อนข้างคุ้นหู

"เอ่อ ฉันไม่ได้มีเจตนาอื่นนะ ฉันแค่ต้องการยืนยันว่าเธอคือเหวินเซียงเจี๋ยคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า" จ้าวฉีฉีกล่าวอย่างระมัดระวัง

เหวินเซียงเจี๋ยสัมผัสได้ถึงความจริงใจในน้ำเสียงของจ้าวฉีฉี

เธอวางตะเกียบลง หยิบเครื่องดื่มขึ้นมา และสลับหน้าจอไปยังการต่อสู้กับจ้าวฉีฉี

"มีเรื่องอะไรหรือเปล่า" เหวินเซียงเจี๋ยถามด้วยความสงสัย

"เป็นเธอจริงๆ ด้วย!" ดวงตาของจ้าวฉีฉีเป็นประกายวาบ ก่อนที่รอยยิ้มโล่งใจจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"เห็นเธอทำผลงานได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ในมิติเกมฟาร์มเวทมนตร์ ฉันก็เบาใจแล้วล่ะ" เมื่อพูดจบ จ้าวฉีฉีก็ตระหนักได้ว่าคำพูดของตัวเองดูแปลกๆ ไปสักหน่อย เธอจึงรีบอธิบายด้วยความลุกลี้ลุกลน

"ที่ฉันหมายถึงก็คือ ฉันรู้สึกขอโทษจริงๆ ที่ฉันกลัวว่าจะไปล่วงเกินตระกูลหลินก็เลยไม่กล้าให้เธอยืมพรสวรรค์ไปคัดลอก ฉันรู้สึกผิดมากเลย เหมือนตัวเองเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดทำเรื่องชั่วร้าย พอตอนนี้เห็นว่าพรสวรรค์ของเธอจะไม่ถูกหลินเจ้าข่ายแย่งไปแล้ว ความรู้สึกผิดในใจฉันก็ลดลงไปเยอะเลย"

ด้วยเห็นแก่ว่าจ้าวฉีฉีเป็นเด็กสาวที่มีความจริงใจ เหวินเซียงเจี๋ยจึงตอบกลับเธอไป

"เราก็เป็นแค่คนแปลกหน้าต่อกัน เธอไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบชีวิตของคนแปลกหน้าหรอก ยังไงซะเธอก็ไม่สามารถไปล่วงเกินตระกูลหลินได้อยู่แล้ว การปกป้องตัวเองน่ะเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว เก็บความเห็นอกเห็นใจที่ไม่จำเป็นเอาไว้เถอะ ไว้รอให้เธอสามารถควบคุมชะตาชีวิตของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบก่อน แล้วค่อยมาคิดเรื่องวุ่นวายพวกนี้ก็แล้วกัน"

เธอโบกมือปัดให้จ้าวฉีฉีและกดออกจากการต่อสู้กับจ้าวฉีฉี

ถ้าเธอไม่รีบกลับไปล่ะก็ เอมอสต้องกินเสี่ยวหลงเปาจนหมดเกลี้ยงแน่ๆ

ถึงแม้ว่าเธอจะสั่งเพิ่มได้ถ้ามันหมด แต่การได้แย่งกันกินมันก็ทำให้รู้สึกอร่อยขึ้นเป็นกอง

จ้าวฉีฉีที่ถูกคัดออกปรากฏตัวขึ้นที่ลานกว้างบริเวณทางเข้ามิติเกม

"ฉีฉี!" อันเยว่จวิน เพื่อนสนิทของจ้าวฉีฉีเห็นเพื่อนของตนก็รีบวิ่งเข้าไปหาและช่วยพยุงเธอขึ้นจากพื้น

"เธอเองก็ถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกเหมือนกันเหรอ" อันเยว่จวินรีบเอ่ยถาม

"เองก็? จวินจวิน เธอก็ถูกเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกเหมือนกันงั้นเหรอ" จ้าวฉีฉีถามกลับด้วยความประหลาดใจ

"ใช่แล้วล่ะ" อันเยว่จวินเบะปาก "ไม่ใช่แค่ฉันหรอกนะ คนส่วนใหญ่ในลานกว้างนี้ก็โดนเหวินเซียงเจี๋ยคัดออกกันทั้งนั้นแหละ"

จ้าวฉีฉีมองไปรอบๆ และพบว่าลานกว้างแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว โดยเหลือเพียงแค่พื้นที่ตรงกลางเอาไว้สำหรับผู้เข้าสอบที่เพิ่งจะถูกคัดออกใหม่ๆ เท่านั้น

"มาเถอะ พวกเราไปคุยกันตรงนู้นดีกว่า อย่าไปยืนขวางที่ทางของผู้เข้าสอบที่จะโดนคัดออกตามมาทีหลังเลย" อันเยว่จวินดึงจ้าวฉีฉีเดินไปที่บริเวณริมลานกว้าง

"ทำไมคนพวกนี้ถึงมากระจุกตัวกันอยู่ที่นี่ล่ะ บรรดาครูไม่ได้บอกให้รีบกลับไปหลังจากถูกคัดออกและห้ามมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวทางเข้ามิติเกมหรอกเหรอ" จ้าวฉีฉีกระซิบถาม

"พวกเขากำลังรอให้เหวินเซียงเจี๋ยถูกคัดออกเพื่อจะได้เยาะเย้ยเธอน่ะสิ พวกครูเองก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่เหวินเซียงเจี๋ยทำสักเท่าไหร่ ก็เลยทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ปล่อยให้พวกเขาปักหลักกันอยู่ที่นี่นั่นแหละ" อันเยว่จวินกระซิบตอบกลับไปเช่นกัน

"เหวินเซียงเจี๋ยใช้ความสามารถของตัวเองคัดพวกเราออก แล้วทำไมบรรดาครูถึงต้องไปไม่พอใจเธอด้วยล่ะ" จ้าวฉีฉีขมวดคิ้ว "แล้วพวกผู้คุมสอบไปไหนกันหมดล่ะ พวกเขาจะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอ"