ตอนที่ 3 - ยอดนักพนัน

ไปทำภารกิจเสี่ยงตายในหนังกันเถอะ ตอนที่ 3 - ยอดนักพนัน

ถึงพฤติกรรมหวาดระแวงของชีหยานออกจะเกินไปหน่อย แต่ต้องรู้นะว่าชายหนวดเคารุงรังคนนี้อยู่ภายในโรงแรมแห่งนี้แถมยังอยู่คนเดียวอีกด้วย! มันช่างเหมือนกับเขาที่พึ่งออกมาจากห้องจริงๆ ถ้าคิดดีๆจะเห็นถึงตัวแปรสำคัญที่ซ่อนอยู่ คนๆนี้อาจลงเรือลำเดียวกันกับชีหยาน อาจจะเป็นหนึ่งใน ‘เพลเยอร์’ แม้ตอนนี้ชีหยานยังเป็นแค่มือสมัครเล่น แต่เขาก็จำคำอธิบายที่พึ่งอ่านไปได้ขึ้นใจ ว่าสถานที่แห่งนี้คือเซฟโซน ที่ซึ่งถ้าผู้ทดสอบตายก็จะไม่ดรอปไอเท็มใดๆ

จากข้อมูลที่ได้มา จะพบตัวแปรสำคัญที่ซ่อนอยู่สองข้อ ข้อแรกคือเพลเยอร์อาจตายระหว่างทำภารกิจ ส่วนอีกข้อคืออาจเกิดสถานการณ์ที่เพลเยอร์ฆ่ากันเองเพื่อผลประโยชน์ ภารกิจหลักของชีหยานคือ ทำลายเครื่องบิดเบือนมิติเวลาภายใน 48 ชั่วโมง แต่ถ้าคนอื่นๆได้รับภารกิจเดียวกับเขา แล้วมีเครื่องบิดเบือนมิติเวลาเพียงเครื่องเดียวล่ะ?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องเกิดความขัดแย้งระหว่างเพลเยอร์แน่ๆ และความขัดแย้งนี้อาจนำพาไปสู่หายนะ! ถึงแม้จะมีโอกาสเกิดขึ้นเพียงน้อยนิด แต่มันก็อาจจะเกิดขึ้นได้! สำหรับชีหยานการพึ่งตัวเองคงดีที่สุด เขาจะไว้ใจคนอื่นไม่ได้!

นั่นคือเหตุผลที่ชีหยานเลือกที่จะไม่เปิดเผยตัว ส่วนทางด้านชายหนวดเครารุงรังก็ไม่ยอมเดินนำหน้า  เพราะถ้าเขาเดินนำ ก็เท่ากับเขาหันหลังให้ชีหยาน ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงได้แต่อธิฐานว่าชีหยานจะไม่ใช่ศัตรูของเขา แต่ถ้าใช่ เขาคงจะพบกับความโชคร้ายเป็นแน่

ทั้งสองหยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนที่จะเลือกเดินไปพร้อมไกันในทางเดินแคบ  ไม่มีใครยอมเดินนำ แม้กระทั่งตอนเดินลงบันได

ทั้งสองยังคงสังเกตท่าทีของอีกฝ่าย วิเคราะห์สถานการณ์ แน่นอนว่าทั้งคู่ไม่มีใครเต็มใจที่จะเดินนำออกไป บรรยากาศรอบตัวของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเงียบ จนในที่สุดชีหยานก็ทนไม่ไหว เขาเอื้อมมือไปหยิบบุหรี่ในเสื้อคลุมของเขา และเริ่มจุดมันขึ้นมาสูบ ก่อนที่จะวางมือซ้ายลงตรงราวบันได

พฤติกรรมของชีหยานช่างดูลื่นไหลและเป็นธรรมชาติ เขาทำแบบนี้เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายประเมินความสามารถของเขา แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ในตอนที่ชีหยานวางมือลงบนราวบันไดนั้นเอง!

ราวบันไดมันก็พังลงมา...

ชีหยานร่วงตกบันได โชคดีที่นี่เป็นเพียงแค่ชั้นสอง ชีหยานรีบม้วนตัวแล้วยืนขึ้นทันที เขาจ้องมองชายหนวดเครารุงรังด้วยท่าทีราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนที่จะเตะราวบันไดที่ร่วงลงมาพร้อมเขา แล้วผลักประตูโรงแรมออกไปสู่ถนนใหญ่

ชีหยานเดินบนถนนที่เต็มไปด้วยโคมไฟที่คอยให้แสงสว่าง ตึกรามบ้านช่องที่ดูเก่าๆ รถยนต์ที่ดูล้าสมัย เห็นแบบนั้นชีหยานได้แต่ถอนหายใจ เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับภาพตรงหน้า มันช่างต่างกับที่เขาเห็นจากในทีวีหรือหนังสือจริงๆ

ภายในตัวเมืองค่อนข้างคึกคัก แต่ชีหยานไม่มีเวลาไปสนใจ เพราะเขามีอะไรให้คิดเต็มไปหมด

‘ขั้นแรกคงต้องทำความคุ้นเคยกับพื้นที่แถวนี้ซะก่อน และคงจะดีมากถ้าเจออาวุธหรือไอเท็มที่มีประโยชน์ ก่อนที่จะไปทำภารกิจทำลายเครื่องบิดเบือนมิติเวลา’

วิธีที่ดีที่สุดในการหาอาวุธ .. คือการปล้น!  ตั้งแต่เด็กๆชีหยานคุ้นเคยกับความยากจน ทั้งปล้น ขโมย อย่างไรก็ตามเมื่อเขาโตขึ้นและได้รับการสั่งสอนจากลุงต้าซี เขาจึงตัดสินใจที่จะไม่ทำเหมือนในตอนเด็กอีก และโยนความคิดนั้นทิ้งไป

ชีหยานคิดว่าเริ่มจากหาคนนำทางก่อนน่าจะดีกว่า คงต้องไปข่มขู่หรือจ้างเอา อย่างไรก็ตามการข่มขู่เป็นเสมือนดาบสองคม หากฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งกว่าก็คงจะเป็นเขาที่โดนอัดแทน เพราะฉะนั้นวิธีที่โอเคที่สุดสำหรับมือใหม่อย่างชีหยานคือ ใช้รางวัลเป็นเหยื่อล่อ

เขาได้ล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วพบว่าเขามีเงินติดตัวเพียง 5 ดอลลาร์

‘บ้าจริง! เงินแค่นี้คงพอจ่ายได้แค่ค่าอาหารเท่านั้น มันจะไปใช้จูงใจใครได้ล่ะเนี่ย? ในโลกใบนี้การเปลี่ยนจาก 5 ดอลลาร์ เป็นหลายร้อยดอลลาร์นั้นยากมาก แต่ก็ยังมีอีกวิธีหนึ่ง แต่มันค่อนข้างเสี่ยง นั่นคือ...การพนัน!’

ในโลกก่อนหน้าของชีหยาน เวลาที่เรือจอดเทียบท่าในเมืองต่างๆทั่วโลก เขามักจะพบเจอสิ่งบันเทิงใจที่ผิดกฏหมายอยู่เสมอ และ ชีหยานมักจะใช้สัญชาตญาณอันแหลมคมของเขาทำให้ชนะอยู่ร่ำไป แน่นอนเขาก็รู้ตัวว่ามันเสี่ยง และเพื่อลดความเสี่ยงในโลกก่อนหน้า ชีหยานจึงไม่ค่อยได้เล่นการพนันหรือทำมันเป็นอาชีพ ถึงแม้ชีหยานจะไม่มีชื่อเสียงในด้านนี้ แต่กลยุทธ์การพนันและทักษะการพนันของเขาก็พอใช้ได้

"คงจำเป็นต้องเล่นพนันเพื่อหาเงินเพิ่มจริงๆ แบบนี้คงยากที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะ..."

"ก่อนหน้านี้ สู้กับผู้ชายสองคนคือขีดจำกัดของฉัน ถึงแม้ตอนนี้จะได้สเตตัสเพิ่มจนสามารถสู้ได้กับผู้ชายราว 5-6 คนแล้วก็ตาม แต่ถ้าโดนล้อมเป็นกลุ่มใหญ่ฉันก็คงไม่รอดเหมือนกัน โอ้ใช่สิ! สกิลติดตัว ‘ความถึก’ น่าจะเปิดใช้งานแล้ว ถึงแม้มันจะยังไม่ปลดล็อคความสามารถที่แท้จริงของมันก็ตามที”

"เวลาเป็นสิ่งสำคัญ คงต้องลองใช้วิธีนี้ดูก่อน ... ถ้าไม่ไหวก็ค่อยคิดหาวิธีอื่น"

ชีหยานกำลังวางแผนอยู่ในใจ เขาตัดสินใจที่จะสำรวจสถานที่รอบๆตัวก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อตระหนักว่าชายหนวดเครารุงรังไม่ได้ตามเขามา ชีหยานก็ผ่อนคลายลง และเดินต่อไปยังตรอกซอกซอยที่มีทางเลี้ยวเข้ามาใกล้ๆสี่แยกถนน ฝั่งซ้ายเป็นซอยที่เต็มไปด้วยเป็นผับ บาร์ ชีหยานเลือกเข้าไปในร้านที่มีป้ายนีออน เขียนว่า ‘ดัลลาสผับ’

เมื่อเดินเข้ามาชีหยานถึงกับจามไปสองสามครั้ง เพราะภายในร้านเต็มไปด้วยกลิ่นเบียร์ และกลิ่นเหงื่อผสมปนเปกันในอากาศ บริเวณบาร์ค่อนข้างวุ่นวาย เสียงเพลงดังก้องทั่วร้าน กำแพงร้านเต็มไปด้วยรอยร้าวดูดิบเถื่อน และมีภาพลามกแขวนอยู่

ฝุ่นฟุ้งกระจายอยู่ทุกที่มันยิ่งเห็นได้ชัดภายใต้แสงสีภายในร้าน ด้านซ้ายของร้านเป็นเคาน์เตอร์บาร์ ส่วนด้านบนเต็มไปด้วยขวดเหล้าและเบียร์เรียงกันเป็นแถว พร้อมกับมีภาพดาราที่เคยแวะเวียนมาเที่ยวที่ร้านวางอยู่

บาร์เทนเดอร์เป็นชายหัวล้าน เขามีใบหน้าเหมือนม้า ตาคู่เล็กกำลังจ้องมองชีหยานอย่างระแวดระวัง ชีหยานเดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์ด้วยท่าทีเรียบเฉยแล้ววางเงินลง2ดอลลาร์พร้อมกับพูดด้วยเสียงที่ดูสุขุมว่า

"สวัสดีแจ๊คขอเบียร์สักแก้วนึงสิ"

บาร์เทนเดอร์หยิบเงินไป เขาคลายกังวลลงเล็กน้อย ก่อนที่จะรินเบียร์ลงในแก้วขนาดใหญ่ แลวพูดอย่างเย็นชาว่า

“ฉันชื่อมาร์ตินไม่ได้ชื่อแจ๊ค”

ชีหยานยกเบียร์ขึ้นมาดื่ม ก่อนที่จะหันไปมองภายในร้าน เขาสังเกตุเห็นว่าภายในร้านมีกลุ่มคนที่กำลังจับกลุ่มเล่นพนันกันอยู่ห้าถึงหกกลุ่ม

ชีหยานเดินไปดูการเล่นพนันของแต่ละกลุ่ม เขาคอยสังเกตและทำความเข้าใจกับเกมพนันที่กลุ่มคนพวกนี้เล่น หลังจากสังเกตจนพอเข้าใจแล้ว ชีหยานก็เข้าไปร่วมวงด้วย เขาหยิบเงินที่เหลือ3ดอลลาร์ออกมาจากเสื้อโค๊ทของเขา แม้การพนันครั้งนี้จะพนันเพียงแค่3ดอลลาร์ แต่หัวใจของชีหยานกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความปรารถนาที่จะได้รับชัยชนะ เพราะนี่คือเงินทั้งหมดที่เขามี!

ความจริงที่ว่าค่าลางสังหรณ์ของชีหยานนั้นค่อนข้างสูงได้รับการพิสูจน์แล้ว เพราะเขาใช้เงิน 3ดอลลาร์เปลี่ยนเป็น10ดอลลาร์ และยี่สิบนาทีต่อมาเขาก็มีเงินเพิ่มขึ้นจากเดิมมากกว่า หกเท่า!

ชีหยานเปลี่ยนไปเล่นโป๊กเกอร์เท็กซัสกับอีกกลุ่ม เกมนี้มีโอกาสแพ้มากกว่าชนะ แต่การชนะแต่ละครั้งจะได้เงินเป็นจำนวนมาก หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เงินของชีหยานตอนนี้ขยับขึ้นมาเป็น4หลักแล้ว การวางเดิมพันแต่ละรอบก็เริ่มดุเดือดยิ่งขึ้น

“ฟูลเฮาส์!”

ชีหยานมือขึ้นอีกครั้ง เขาเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้อย่างงดงาม ฝูงชนเริ่มที่จะมารุมล้อมเขา และในตอนนี้ชีหยานพบว่ามีชายสองคนร่างกายกำยำ พร้อมกับรอยสักสีดำบริเวณแขน มายืนประกบข้างหลังเขา

เพราะตอนนี้ชีหยานได้เงินเยอะเกินไป แต่กลับสูญเสียเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!

อันธพาลร่างเล็กที่มีหนวดหรอมแหรม สวมหมวกคาวบอยนั่งอยู่ตรงข้ามกับชีหยาน เห็นได้ชัดว่ามันเสียพนันจนหมดตูด เงินพนันตรงหน้าของมันว่างเปล่า อย่างไรก็ตามอันธพาลร่างเล็กยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองถึงคราวซวยแล้ว มันยังคงโง่เขลาและเลือกที่จะพนันต่อไป พร้อมกับตะโกนออกมาว่า

"500 เหรียญ"

ชีหยานยักไหล่แล้วพูดออกมาว่า

"แล้วไหนเงินพนัน”

อันธพาลร่างเล็ก เงยหน้าขึ้นและยิ้มอย่างชั่วร้าย

"ดูเหมือนว่าแกจะไม่รู้จักฉัน ’บลัดดี้แจ๊ค’ ใช่ไหม ฉันไม่มีเงินสด แต่ฉันจะใช้นิ้วทั้งสองของฉันเป็นหลักประกัน!"

อันธพาลร่างเล็กเอื้อมมือไปคว้ามีดเงาวับจากรองเท้าหนังของมัน ก่อนที่จะควงมีดโชว์ด้วยความชำนาญ แล้วปักมันลงบนโต๊ะ