บทที่ 91 CCTV ก็จะถ่ายทอดสดด้วย

บทที่ 91 CCTV ก็จะถ่ายทอดสดด้วย

วันนี้เป็นวันไหว้พระจันทร์ ราวสิบโมงเช้า หลิวฟางขับรถไปส่งซุนหนานหนานถึงหน้าประตูบ้านแล้วจึงวนรถกลับ

แต่ยังไม่ทันถึงบ้าน โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์โทรศัพท์บ้านที่ไม่คุ้นเคยในพื้นที่

“ฮัลโหล?” หลิวฟางรับสาย

“สวัสดีค่ะ ใช่คุณหลิวฟางหรือเปล่าคะ?”

ให้ตายสิ! ผมดูแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ? หลิวฟางกลอกตา “ผมเอง”

“คุณหลิวฟางคะ ฉันเป็นทีมงานจากช่องรายการศิลปะวัฒนธรรมของสถานีโทรทัศน์กลางค่ะ ฉันได้รับคำสั่งให้ติดต่อคุณ หวังว่าคุณจะสามารถเข้าร่วมรายการสัมภาษณ์พิเศษบุคคลที่จะถ่ายทอดสดในคืนนี้ได้ค่ะ” หญิงสาวปลายสายยังคงพูดด้วยท่าทีนอบน้อม

“หา? ให้ผมไปออกรายการสัมภาษณ์พิเศษของพวกคุณน่ะเหรอ?” หลิวฟางค่อนข้างตกใจ

“ใช่ค่ะ! การแสดงของคุณในการแสดงแลกเปลี่ยนทางศิลปะวัฒนธรรมของสองสถาบันเมื่อวานนี้ได้สร้างกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม ผู้บริหารของเราจึงตัดสินใจปรับเปลี่ยนรายการกะทันหัน เพื่อจัดทำรายการสัมภาษณ์พิเศษของคุณหนึ่งเทปค่ะ” อีกฝ่ายตอบอย่างหนักแน่น

หลิวฟางลังเลอยู่นาน ประสบการณ์ของคนวัยสี่สิบกว่าปีบอกเขาว่า นี่คือโอกาสและก็เป็นความท้าทายเช่นกัน ในที่สุดเขาก็ตอบตกลงไป

ผู้อำนวยการฝ่ายรายการศิลปะวัฒนธรรมของ CCTV เห็นเรตติ้งที่น่าทึ่งของเทปบันทึกการแสดงที่ออกอากาศเมื่อคืนวาน อีกทั้งยังเห็นกระแสความสนใจอย่างมหาศาลที่หลิวฟางสร้างขึ้นในการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ตเมื่อบ่ายวานนี้ จึงเกิดความคิดฉับพลัน ตัดสินใจเกาะกระแสข่าว จัดรายการสัมภาษณ์พิเศษบุคคลแบบถ่ายทอดสดขึ้นมา ทันทีที่หลิวฟางตอบตกลง พวกเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว รีบประกาศข่าวตัวอย่างตามช่องต่างๆ ทันทีว่า "คืนนี้เวลาสองทุ่ม ช่องรายการศิลปะวัฒนธรรมของ CCTV จะถ่ายทอดสดรายการสัมภาษณ์พิเศษหลิวฟาง"

ข่าวนี้แพร่สะพัดอย่างรวดเร็วและได้รับความสนใจจากผู้คนจำนวนมาก บรรดาผู้ชมที่เห็นประกาศทาง CCTV และผู้คนในโลกออนไลน์ต่างช่วยกันแชร์ข่าวออกไปอย่างกว้างขวาง

“หลิวฟางจะไปออกรายการสดของ CCTV อีกแล้วเหรอ?”

“นี่มันเซอร์ไพรส์ไม่หยุดเลยนะ”

“รายการศิลปะวัฒนธรรมที่มีหลิวฟางต้องดูให้ได้!”

“CCTV ตาสว่างแล้วเหรอ?”

“ฉันจะรอดูให้ได้เลย!”

“...”

หลิวเจาและเฉินซี ผู้ซึ่งคอยติดตามข่าวของลูกชายอยู่แล้วก็ทราบข่าวนี้ก่อนที่เขาจะโทรมาเสียอีก

เมื่อลูกชายโทรมา เฉินซีที่กำลังประหม่าก็กำชับไม่หยุด “ลูกเอ๊ย ตอนพูดต้องคิดดีๆ นะ นี่เป็นการถ่ายทอดสดของ CCTV เลยนะ”

หลิวเจากลับเปลี่ยนท่าที “ลูกพ่อ พ่อเชื่อในตัวลูกนะ ต้องมีสติ สุขุมเข้าไว้ ขอให้ลูกประสบความสำเร็จ!”

เหอเหวินจิ้งที่คอยติดตามหลิวฟาง และซุนหนานหนานที่เพิ่งกลับถึงบ้านได้ไม่นานก็ทราบข่าวนี้อย่างรวดเร็วเช่นกัน ถึงขนาดที่ซุนหนานหนานอยากจะกลับไปให้กำลังใจหลิวฟางในรายการนี้ทันที แต่เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษ เป็นวันที่ครอบครัวต้องพร้อมหน้าพร้อมตา เธอจึงทำได้เพียงเก็บความปรารถนานั้นไว้ในใจ

ผู้อำนวยการอู๋รู้แล้ว

ผู้อำนวยการหยางแห่งวิทยาลัยภาพยนตร์เยียนจิงก็รู้แล้ว

ปรมาจารย์จินรู้แล้ว

คนในวงการศิลปะวัฒนธรรมมากมายต่างก็รู้ข่าวนี้จากการบอกต่อกัน

เจ้าหนุ่มคนนี้มหัศจรรย์เกินไปแล้ว ทุกคนต่างเฝ้ารอคอย!

คืนนั้นเวลาสองทุ่ม ณ ช่องสาม รายการศิลปะวัฒนธรรมของ CCTV

พิธีกรหญิงแสนสวยเดินมายังตำแหน่งของตัวเอง “ขอต้อนรับผู้ชมทุกท่านเข้าสู่รายการค่ะ วันนี้เรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เชิญคุณหลิวฟางมาร่วมรายการของเรา”

ผู้ชมด้านล่างปรบมือกันเกรียวกราว

เรตติ้งของ CCTV พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

พิธีกรหญิงกล่าวต่อ “รายการในค่ำคืนนี้เป็นการถ่ายทอดสด ไม่มีการตัดต่อใดๆ ทั้งสิ้น ตัวฉันเองก็กดดันมากเช่นกัน ดังนั้นหากมีข้อผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้น ขอให้ผู้ชมทุกท่านโปรดเข้าใจด้วยนะคะ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเราอยากจะนำเสนอตัวตนที่แท้จริงของหลิวฟางให้ผู้ชมได้ทำความรู้จักค่ะ”

ผู้ชมปรบมืออย่างร้อนแรง! ถูกต้องแล้ว ต้องเป็นหลิวฟางในแบบที่เป็นธรรมชาติที่สุด!

หลิวฟางที่อยู่หลังเวทีพอได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจอยู่แล้วที่ต้องมาอัดรายการในวันไหว้พระจันทร์ พอพิธีกรพูดแบบนี้ เขาก็รู้สึกหัวร้อนขึ้นมาทันที: หมายความว่าถ้าเกิดข้อผิดพลาดก็เป็นเพราะผมทำได้ไม่ดี แต่ถ้าออกมาดีเยี่ยมก็เป็นเพราะพวกคุณจัดการได้ดีอย่างนั้นสินะ?

เขาหัวเราะอย่างขมขื่น ช่างมันเถอะ ที่อีกฝ่ายพูดก็ไม่ผิด ถ้าตัวเองไม่มีความสามารถก็อย่าเสนอหน้าออกมาเลยดีกว่า

เฉินซีดูโทรทัศน์อย่างเคร่งเครียด เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินซี หลิวเจาจึงจูงมือภรรยาแล้วตบเบาๆ

เหอเหวินจิ้งดูโทรทัศน์อย่างเคร่งเครียด

เหอจือจ้งและภรรยาเห็นสีหน้าของลูกสาวสุดที่รัก ก็ได้แต่มองหน้ากันอย่างพูดอะไรไม่ออก

ซุนหนานหนานผู้ไม่เคยเกรงกลัวฟ้าดินก็รู้สึกตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ผู้เฒ่าซุนและคนทั้งครอบครัวต่างก็พูดอะไรไม่ออก

พิธีกรหญิงยังคงสร้างบรรยากาศต่อไป “ทุกท่านคงได้ชม 'การแสดงแลกเปลี่ยนทางศิลปะวัฒนธรรมเนื่องในวันชาติระหว่างวิทยาลัยภาพยนตร์เยียนจิงและวิทยาลัยการละครซ่างตู' เมื่อวานนี้แล้วใช่ไหมคะ?”

“ดูแล้ว!” ทุกคนตะโกนพร้อมกัน

“ไม่ทราบว่าทุกท่านรู้สึกอย่างไรกันบ้างคะ?” พิธีกรหญิงถึงกับลงไปสัมภาษณ์ผู้ชมสดๆ

“น่าทึ่ง!”

“ชอบมาก”

ทุกคนต่างตอบกันอย่างเซ็งแซ่

“อืม ฉันก็ชอบเหมือนกันค่ะ ทุกคนรอคอยการปรากฏตัวของคุณหลิวฟางกันไหมคะ?” พิธีกรกล่าวอย่างไม่รีบร้อน

“รอคอย!”

“ดีค่ะ ต่อไปขอเชิญพบกับแขกรับเชิญคนสำคัญในการถ่ายทอดสดคืนนี้ของเรา คุณหลิวฟางค่ะ”

หลิวฟางเดินเข้าสู่ห้องส่ง

ในสตูดิโอมีเสียงโห่ร้องดังกึกก้อง เสียงปรบมือดังไม่หยุดอยู่นานสองนาน

พิธีกรหญิงแอบถอนหายใจในใจ นี่มันการต้อนรับระดับซูเปอร์สตาร์ชัดๆ!

“ยินดีต้อนรับคุณหลิวฟางสู่ช่องรายการศิลปะวัฒนธรรมของ CCTV ค่ะ” พิธีกรหญิงลุกขึ้นจับมือกับหลิวฟางด้วยตัวเอง ผลงานสร้างสรรค์หลายชิ้นของหลิวฟางในการแสดงแลกเปลี่ยนเมื่อวานนี้ ไม่ว่าจะในวงการดนตรีหรือวงการวรรณกรรม ก็ได้สร้างรากฐานที่มั่นคงให้กับสถานะของหลิวฟางในยุคปัจจุบันแล้ว แม้จะเรียกว่าท่านก็ไม่นับว่าเป็นการยกย่องเกินไป

หลิวฟางรีบเดินไปข้างหน้าแล้วจับมือ “ไม่กล้ารับครับ ทุกท่านยกย่องเกินไปแล้ว” น้ำเสียงของเขาติดสำเนียงปักกิ่งอย่างชัดเจน

“คุณหลิวฟางคะ ก่อนการแสดงเมื่อวานนี้ คุณได้เตรียมตัวอะไรบ้างไหมคะ?”

“อย่าเรียกผมว่าท่านเลยครับ การเตรียมตัวของผมจริงๆ แล้วก็แค่ไปหาคนอัดดนตรีประกอบของเพลงสองเพลงเท่านั้นเองครับ”

“เป็นเพลงที่คุณไปอัดหลังจากทราบว่าจะต้องเข้าร่วมการแสดงแลกเปลี่ยนเหรอคะ?”

“ใช่ครับ พูดให้ถูกก็คือ ผมไปหาคนอัดในวันก่อนหน้าการแสดงแลกเปลี่ยนหนึ่งวันครับ”

โอ้... ผู้ชมในห้องส่งส่งเสียงฮือฮาด้วยความประหลาดใจ นั่นหมายความว่า หลิวฟางได้สร้างสรรค์เพลง 《สวนสนุกแอปเปิลเขียว》 และ 《คู่มือฝึกฝนวัยเยาว์》 ขึ้นมาในเวลาอันสั้นอีกแล้ว

“ขอถามหน่อยนะคะ ท่าเต้นตอนที่คุณร้องเพลงสองเพลงนี้ได้ผ่านการฝึกฝนมาเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ?”

“ก็ไม่เชิงครับ การฝึกฝนอย่างเดียวไม่พอ บางอย่างต้องอาศัยการออกแบบด้วย ส่วนที่ผมแสดงออกมาแบบนั้น ก็เป็นเพียงเพราะในหัวของผมเชื่อมต่อกับอีกโลกหนึ่งเท่านั้นเอง”

ทุกคนหัวเราะลั่น

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ หลิวฟางไม่ได้พูดเล่น แต่เป็นเรื่องจริง

[จบตอน]