ตอนที่ 181: การฝึกคัดเลือก

ตอนที่ 181: การฝึกคัดเลือก

"ความหมายของฉันก็คือ ฉันได้ลงชื่อนายเข้าร่วมค่ายฝึกพิเศษของกองทัพเรือไปแล้วน่ะสิ!" การ์ปพูดพร้อมกับรอยยิ้ม เขาเอาแต่คิดอยู่เสมอว่าคนมีพรสวรรค์อย่างลีวา หากเขาเป็นคนฝึกสอนเองคงจะเป็นการเสียของเปล่าๆ

การ์ปไม่รู้วิธีการฝึกสอนลูกศิษย์แบบพิเศษอะไรหรอก สิ่งเดียวที่เขารู้ก็คือการสอนให้พวกเขาเป็นคนดี

ด้วยความที่รู้ถึงขีดจำกัดในการสอนของตัวเอง การ์ปจึงตัดสินใจส่งลีวาไปให้เซเฟอร์ "คนหนุ่มสาวก็ควรจะเข้าไปฝึกฝนให้มากขึ้นนะ"

"แต่ว่า..." ลีวาลังเล เขาเคยได้ยินเรื่องค่ายฝึกพิเศษมาบ้าง แต่เขาไม่รู้เลยว่าความแข็งแกร่งของคนที่อยู่ข้างในนั้นเป็นอย่างไร

"ไม่ต้องห่วงน่า ฉันเชื่อใจเซเฟอร์" การ์ปพูดพลางโบกมือปัดๆ โดยไม่สนความคิดเห็นของลีวาอีกต่อไป

ลีวาอยากจะแข็งแกร่งขึ้นไม่ใช่หรือไง? เขาเชื่อว่าลีวาจะค้นพบคำตอบนั้นกับเซเฟอร์

เพราะเซเฟอร์ก็คือคนที่ฝึกสอนเอสเดทยังไงล่ะ!

"อ้อ จริงสิ ผู้ช่วยครูฝึกในปีนี้อาจจะเป็นคนที่นายรู้จักก็ได้นะ!" การ์ปพูดด้วยสีหน้าที่มีนัยยะแอบแฝง

"คนที่ผมรู้จักงั้นเหรอครับ?"

...

อีสท์บลู

โลคทาวน์

"เอสเดท! มาสู้กันสักตั้งเถอะ!" สโมคเกอร์รู้สึกตื่นเต้นจริงๆ เมื่อได้รับข่าวว่าพลเรือโทไป๋เจ๋อกำลังจะมาตรวจการที่อีสท์บลู

เขาอยากสู้กับเอสเดท เขาต้องการทดสอบขีดความสามารถของตัวเอง

"เดาซิว่าใคร? สโมคเกอร์คนดังแห่งอีสท์บลูนี่เอง!" เอสเดทเอ่ยแซว หลังจากกลับมาที่อีสท์บลู เอสเดทก็ได้ยินกิตติศัพท์ของสโมคเกอร์มาบ้าง โดยเฉพาะในละแวกโลคทาวน์

"สโมคเกอร์ 'นักล่าสีขาว' "

"ท่านใส่ใจเรื่องฉายาพวกนี้ด้วยเหรอครับ ท่านพลเรือโทไป๋เจ๋อ?" สโมคเกอร์รู้ว่าเอสเดทไม่ได้มีเจตนาร้าย เขาจึงสวนกลับไป

"สโมคเกอร์ นายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ" เอสเดทยิ้มบางๆ ปล่องควันเดินได้คนนี้ก็ยังเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

"เปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนหมายความว่าไงครับ? ผม สโมคเกอร์ ก็เป็นของผมแบบนี้มาตลอดนั่นแหละ" สโมคเกอร์ยืดตัวขึ้นพลางคาบซิการ์ไว้ในปาก

ในตอนนั้นเอง เอสเดทก็สัมผัสได้ถึงร่างที่คุ้นเคย

หืม? คุอินะเหรอ

ไม่ ไม่ใช่นี่นา

เมื่อมองดูใกล้ๆ เธอก็ตระหนักได้ว่าเด็กผู้หญิงที่เดินตามหลังสโมคเกอร์มานั้น ดูเหมือนจะไม่ใช่คุอินะ

ก็แค่คนที่หน้าตาคล้ายกันเท่านั้นเอง

"อ้อ จริงสิ นี่ลูกน้องของผมครับ จ่าสิบเอกทาชิงิ" เมื่อเห็นว่าเอสเดทสังเกตเห็นทาชิงิ สโมคเกอร์จึงรีบแนะนำเธอให้เอสเดทรู้จักทันที

"เธอชื่อทาชิงิเหรอ?" เอสเดทเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมา ต้องยอมรับเลยว่าทาชิงิกับคุอินะหน้าตาเหมือนกันอย่างเหลือเชื่อ ถ้าบอกว่าเป็นฝาแฝดกันก็คงไม่มีใครสงสัย

เป็นไปได้ไหมนะว่าทาชิงิจะเป็นน้องสาวที่พลัดพรากจากกันไปนานของคุอินะ?

"ค่ะ! รายงานตัวค่ะ ท่านพลเรือโทไป๋เจ๋อ! ดิฉันทาชิงิค่ะ!" ทาชิงิยืนตรง ยืดหลัง และทำวันทยหัตถ์ให้เอสเดท เธอได้พบกับไอดอลของเธอ พลเรือโทไป๋เจ๋อในตำนานผู้ขับไล่กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเชียวนะ!

"ยัยเด็กนี่มองท่านเป็นแบบอย่างมาตลอดเลยล่ะครับ" สโมคเกอร์อธิบาย

"อย่างนั้นเหรอ?" เอสเดทครุ่นคิด การที่เธอถูกมองว่าเป็นไอดอลก็เป็นเรื่องปกติ เอสเดทรู้ดีว่าตอนนี้ทหารเรือรุ่นใหม่หลายคนในกองทัพเรือยกย่องให้เธอเป็นแบบอย่าง

"จ่าสิบเอกทาชิงิ ในฐานะทหารเรือ เธอมีความคิดเห็นยังไงกับค่ายฝึกพิเศษของกองทัพเรือล่ะ?" อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เอสเดทกำลังคิดอยู่ก็คือ คุอินะจะมีปฏิกิริยายังไงถ้าได้มาเจอกับทาชิงิ

ลองจินตนาการดูสิว่าลูกศิษย์ของเธอได้มาเจอกับคนที่หน้าตาเหมือนเธออย่างกับแกะ แล้วยังต้องมาเจอกับอาจารย์ของตัวเองในฐานะผู้ช่วยครูฝึกอีกเซอร์ไพรส์สองเด้งเลยล่ะ

"คะ... ค่ายฝึกพิเศษกองทัพเรือ!" ทาชิงิพึมพำ เธอรู้เรื่องการมีอยู่ของค่ายฝึกพิเศษของกองทัพเรือเพราะสโมคเกอร์เคยเล่าให้ฟัง ดังนั้นเธอจึงเข้าใจดีว่าการฝึกที่นั่นยากลำบากขนาดไหน

อย่างไรก็ตาม การได้เป็นสมาชิกของค่ายฝึกพิเศษ ตราบใดที่คุณสำเร็จการศึกษาจากที่นั่น อนาคตของคุณก็จะไร้ขีดจำกัด โดยพื้นฐานแล้ว ยศทหารต่ำสุดที่คุณจะได้รับในอนาคตก็คือพันตรี

"เฮ้! เอสเดท ท่านก็รู้ดีนี่ว่าค่ายฝึกนั่นมันโหดขนาดไหน" สโมคเกอร์รีบแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเอสเดทกำลังยุยงให้ทาชิงิสมัครเข้าค่ายฝึกพิเศษ

เขาเชื่อว่าความแข็งแกร่งของทาชิงิยังไม่เพียงพอที่จะรับมือกับความต้องการของค่ายฝึกได้

"สโมคเกอร์ ไม่ต้องห่วงไปหรอก ฉันเป็นผู้ช่วยครูฝึกของปีนี้ ตราบใดที่ทาชิงิผ่านการประเมินและได้เข้าค่ายฝึก ฉันจะดูแลเธอเป็นอย่างดีเลย" เอสเดทบอกสโมคเกอร์ เธอพอมองออกว่าสโมคเกอร์เป็นผู้บังคับบัญชาที่ดีที่ใส่ใจลูกน้อง

จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปหาทาชิงิ ตบไหล่เธอเบาๆ แล้วพูดว่า "ฉันจะรอเธออยู่ที่ค่ายฝึกพิเศษกองทัพเรือปีนี้นะ ฉันมีลูกศิษย์คนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายเธอมาก ไว้มีโอกาสฉันจะแนะนำให้รู้จัก"

"ค่ะ! ท่านพลเรือโทไป๋เจ๋อ!"

"ทาชิงิ นี่เธอไม่ได้ตั้งใจจะไปเข้าร่วมค่ายฝึกพิเศษจริงๆ ใช่ไหม? เธอก็รู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอจะเอามาพิจารณาได้ในตอนนี้นะ" สโมคเกอร์อึ้งไปเลย เขาไม่คาดคิดว่าทาชิงิจะตอบตกลงจริงๆ

นี่เขาไม่ได้บอกเธอหรอกเหรอว่าค่ายฝึกพิเศษกองทัพเรือน่ะมีอีกชื่อหนึ่งว่า 'ค่ายฝึกนรกแตก' ซึ่งก่อตั้งโดยตาแก่บ้าเซเฟอร์คนนั้น และเขาเองก็เคยมีประสบการณ์ตรงมาแล้ว?

ปริมาณการฝึกที่มหาศาลขนาดนั้นทำให้มีคนจำนวนน้อยมากที่สามารถเรียนจบได้อย่างราบรื่น

แต่ทาชิงิไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ ถ้าคนอื่นสามารถผ่านการฝึกมาได้ แล้วทำไมเธอจะทำไม่ได้ล่ะ?

"นาวาเอกสโมคเกอร์ก็เรียนจบจากที่นั่นเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?"

"ช่างเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ยังไงซะ เธอก็คงเข้าไม่ได้อยู่ดี เอสเดทคงไม่ยอมปล่อยผ่านการคัดเลือกไปง่ายๆ แน่" สโมคเกอร์จู่ๆ ก็เปลี่ยนน้ำเสียงและพูดอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อกี้เขาคิดน้อยไปหน่อย พอมาคิดดูดีๆ แล้ว การทดสอบคัดเลือกเพื่อเข้าค่ายฝึกพิเศษนั้นเข้มงวดสุดๆ เมื่อพิจารณาจากสภาพร่างกายของทาชิงิในตอนนี้ เธอจะต้องถูกคัดออกอย่างแน่นอน

"นาวาเอกสโมคเกอร์คะ ฉันแข็งแกร่งมากเลยนะคะจะบอกให้!"

ทาชิงิรู้สึกหงุดหงิด ทำไมผู้บังคับบัญชาของเธอถึงได้ดูถูกเธอขนาดนี้? ก็แค่การฝึกคัดเลือก ทาชิงิคนนี้จัดการได้สบายมากอยู่แล้ว!

...

ลานฝึกมารีนฟอร์ด

ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คนเนืองแน่นไปหมด

ทหารเรือที่ได้รับการแนะนำจากสาขาต่างๆ รวมถึงผู้ที่สมัครเข้ามารับการคัดเลือกเป็นการภายในของกองทัพเรือ รวมแล้วมีจำนวนเกือบสี่ถึงห้าพันคน

โควตาสำหรับค่ายฝึกพิเศษถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนแรกคือโควตาแนะนำภายในของกองทัพเรือ ซึ่งเป็นช่องทางพิเศษที่เปิดรับทหารเรือที่มีผลงานโดดเด่น รวมจำนวนผู้ได้รับการคัดเลือกภายในทั้งสิ้นสองร้อยคน อีกส่วนหนึ่งคือโควตาสำหรับทหารเรือที่สมัครเข้ามาเอง ซึ่งใครๆ ก็สามารถลงสมัครได้

"เงียบ!"

ครูฝึกบนเวทีถือกระดานรองเขียนอยู่ในมือ มองลงมายังฝูงชนด้านล่าง

เขารับผิดชอบหลักในการประเมินโซนที่ 2

เนื่องจากจำนวนคนที่เยอะมาก ผู้เข้าร่วมการประเมินทั้งหมดจึงถูกแบ่งออกเป็น 10 โซน โดยมีผู้เข้ารับการประเมินประมาณห้าร้อยคนต่อโซน และมีครูฝึกประจำโซนละสิบคน

"เอาล่ะ มาเริ่มการประเมินคัดเลือกในด่านแรกกันเลย!"

"วิดพื้น! 500 ครั้ง!"

"รีบเริ่มได้แล้ว ไม่ต้องรีบร้อน ทำตามคำสั่งให้ดี!"

"ครับ/ค่ะ!"

ในบรรดาผู้เข้าทดสอบด้านล่าง บางคนก็ดูสบายๆ ในขณะที่บางคนก็มีความรู้สึกปะปนกันไป การวิดพื้นห้าร้อยครั้งมันง่ายเกินไปสำหรับบางคน

แต่ในกลุ่มคนที่อยากเข้าค่ายฝึกพิเศษ ก็ยังมีคนที่อ่อนแอแฝงตัวอยู่ พวกเขาหวังที่จะประสบความสำเร็จในชั่วข้ามคืน การวิดพื้นห้าร้อยครั้งอาจจะทำให้พวกเขาตายได้เลยทีเดียว