(ฟรี) บทที่ 940 - มังกรตัวนี้เป็นธาตุพิษ

(ฟรี) บทที่ 940 - มังกรตัวนี้เป็นธาตุพิษ

◉◉◉◉◉

หลังจากพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้ว ทุกคนก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่มังกรยักษ์ซ่อนตัวอยู่ โดยเดินผ่านหุบเขาแห่งหนึ่งไปก่อน

"หยุดก่อน" หลู่ตัวหลู่ฟูยกมือขึ้น "สภาพภูมิประเทศของหุบเขาตรงนี้เหมาะที่จะใช้ต่อสู้กับมังกรยักษ์มาก มันสามารถจำกัดการบินของมังกรยักษ์ได้ แถมยังใช้วางกับดักได้ด้วย ฉันว่าพวกเราควรจะเตรียมตัวกันตรงนี้แหละ แล้วค่อยล่อมังกรยักษ์มา"

ทุกคนต่างก็เห็นด้วยกับคำพูดของหลู่ตัวหลู่ฟู

อันที่จริงนอกจากหลู่ตัวหลู่ฟูแล้ว คนอื่นๆ ในทีมแทบจะไม่มีสัญชาตญาณในการวางแผนกลยุทธ์เลย

ถึงแม้ไป๋หลี่หยวนจะเคยเรียนเรื่องกลยุทธ์มาบ้าง แต่พูดตรงๆ เลยนะ มังกรชั่วร้ายตัวนั้นอาจจะสู้เขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ กลยุทธ์อะไรนั่นจึงไม่จำเป็นสำหรับเขาเลย

แต่ในเมื่อตอนนี้หลู่ตัวหลู่ฟูมีแผนการแล้ว ทุกคนก็เริ่มลงมือทำตามแผนของหลู่ตัวหลู่ฟูอย่างขะมักเขม้น

กับดักมากมายถูกวางเตรียมเอาไว้

จากนั้นหลู่ตัวหลู่ฟูก็รับหน้าที่ไปล่อมอนสเตอร์

...

มังกรยักษ์สีเขียวเข้มตัวหนึ่งกำลังหมอบตัวอยู่ในถ้ำของมัน

ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังมาจากนอกถ้ำ

"ไอ้หลานเอ๊ย"

มังกรยักษ์ลืมตาขึ้น

"นี่มัน... เสียงคำรามยั่วยุงั้นเหรอ"

เสียงคำรามยั่วยุ เป็นสกิลประจำตัวของนักรบสายแทงก์ ซึ่งสามารถกระตุ้นความโกรธของคู่ต่อสู้ได้

แต่อาจจะเป็นเพราะพล็อตเรื่อง มังกรยักษ์จึงดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากนัก

ทว่ามังกรยักษ์ก็ลุกขึ้นยืนอยู่ดี

"ไม่ว่าจะมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร เจ้ามนุษย์ต่างถิ่น จงไปลงนรกซะเถอะ"

มังกรยักษ์พุ่งตัวออกไปข้างนอก และเมื่อมังกรยักษ์พ้นไปจากตรงนั้น ก็เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังของมัน

มันคือแท่นบูชาที่ถูกสร้างขึ้นจากซากศพของสัตว์ป่า ด้านบนแท่นบูชามีท่อนขาที่ขาดวิ่นวางอยู่ และบนท่อนขานั้นก็มีโล่ทรงห้าเหลี่ยมคว่ำเสียบเอาไว้ โดยมุมแหลมด้านล่างของโล่ได้เสียบทะลุลงไปในท่อนขา

เมื่อหลู่ตัวหลู่ฟูได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาก็รีบวิ่งหนีออกมาทันที

เขารู้ดีว่าเสียงคำรามยั่วยุของเขาคงไม่มีพลังมากพอที่จะส่งผลต่อมังกรยักษ์ได้ เพราะสิ่งมีชีวิตจำพวกมังกรมีความต้านทานต่อสิ่งต่างๆ สูงมาก แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งมีชีวิตจำพวกมังกรก็มีความหยิ่งยโสมากเช่นกัน พวกมันไม่มีทางยอมให้ใครมาท้าทายอำนาจของตัวเองเด็ดขาด

ดังนั้นแค่เสียงตะโกนของหลู่ตัวหลู่ฟูเพียงครั้งเดียว ก็สามารถดึงดูดความสนใจของมังกรยักษ์ได้แล้ว

พูดตามตรง หลู่ตัวหลู่ฟูรู้สึกประหม่าเอามากๆ กับภารกิจปราบมังกรในครั้งนี้ เพราะมังกรยักษ์ไม่ใช่สิ่งที่จะฆ่าได้ง่ายๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็แทบจะไม่มีมังกรยักษ์ตัวไหนถูกฆ่าตายเลย

ดังนั้นตอนที่หลู่ตัวหลู่ฟูยืนยั่วยุอยู่หน้าปากถ้ำ เขาก็ได้เตรียมตัวที่จะวิ่งหนีได้ทุกเมื่อเช่นกัน

เมื่อหลู่ตัวหลู่ฟูวิ่งออกมาได้ระยะหนึ่ง มังกรยักษ์สีเขียวเข้มก็พุ่งพรวดออกมาจากปากถ้ำ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และจ้องเขม็งมาที่หลู่ตัวหลู่ฟูด้วยดวงตาเรียวรี

มันมีลำตัวยาวกว่าสิบเมตร และเมื่อสยายปีกออกก็มีความกว้างถึงสิบเมตร ผิวหนังสีเขียวเข้มของมันไม่มีเกล็ดปกคลุม แต่เป็นหนังมังกรที่หยาบกร้านและเต็มไปด้วยตุ่มนูนคล้ายหูด

มังกรยักษ์จ้องมองหลู่ตัวหลู่ฟู อ้าปากกว้าง ก่อนจะพุ่งดิ่งลงมาหาเขา

หลู่ตัวหลู่ฟูสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวด้านหลัง เขาเบิกตากว้างและรีบหันกลับไปเผชิญหน้าทันที

"กระแทกโล่"

ปัง

โล่ของหลู่ตัวหลู่ฟูเปล่งแสงสีทองสว่างวาบ แรงกระแทกนั้นสามารถผลักมังกรยักษ์ให้ถอยหลังกลับไปได้ และด้วยแรงสะท้อนกลับ หลู่ตัวหลู่ฟูก็ถูกผลักไปข้างหน้าและเข้าใกล้หุบเขามากขึ้น

หลู่ตัวหลู่ฟูมองมังกรยักษ์ที่ถูกกระแทกถอยหลังไปอย่างแปลกใจ

"มังกรยักษ์ตัวนี้มีพละกำลังน้อยกว่าที่คิดแฮะ"

ทันใดนั้น เอวของหลู่ตัวหลู่ฟูก็รู้สึกตึงรัดขึ้นมา เชือกสีทองเส้นหนึ่งได้พันรอบเอวของหลู่ตัวหลู่ฟูเอาไว้

ปลายเชือกอีกด้านหนึ่งอยู่ในมือของหลงเท่อที่ยืนอยู่ตรงปากหุบเขา

เวทมนตร์สร้างรูปเชือกลาก

หลงเท่อออกแรงดึงเบาๆ หลู่ตัวหลู่ฟูก็ถูกลากไปถึงปากหุบเขาทันที

หลู่ตัวหลู่ฟูพยักหน้าให้หลงเท่อ หลงเท่อก็หลบซ่อนตัวอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน มังกรยักษ์ที่อยู่ไกลออกไปก็พลิกตัวกลับมาลอยตัวอยู่กลางอากาศ มันมองหลู่ตัวหลู่ฟูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร

"ไอ้หลานเอ๊ย ฉันเรียกแกมา แกกล้าเข้ามาไหมล่ะ"

หลู่ตัวหลู่ฟูพ่นคำผรุสวาทออกมาอีกครั้ง พร้อมกับใช้เสียงคำรามยั่วยุ ก่อนจะหันหลังวิ่งเข้าไปในหุบเขา

มังกรยักษ์ไม่เพียงแต่กล้าเท่านั้น แต่มันยังโกรธจัดอีกด้วย

"มนุษย์เอ๋ย ข้าจะให้เจ้าชดใช้"

มังกรยักษ์ส่งเสียงครางออกมาเป็นเสียงผู้หญิง เห็นได้ชัดว่ามันคือมังกรตัวเมีย

มังกรยักษ์รู้ดีว่าการที่อีกฝ่ายพยายามดึงดูดความสนใจของมันแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะมีกับดักรออยู่ แต่... แล้วยังไงล่ะ

มังกรยักษ์พุ่งทะยานเข้าไปในหุบเขาทันที

จากนั้นหลงเท่อก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับร่ายเวทมนตร์

"เวทมนตร์ธาตุดินระดับสูง กำแพงพสุธา"

นี่คือเวทมนตร์ระดับสูงที่พัฒนามาจากกำแพงดินซึ่งเป็นเวทมนตร์ธาตุดินระดับพื้นฐาน หลงเท่อได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว

กำแพงดินขนาดใหญ่และหนาทึบพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน ปิดกั้นหุบเขาทั้งสองด้านเอาไว้

ใบหน้าของหลงเท่อซีดเผือดลงเล็กน้อย การสร้างกำแพงสองด้านพร้อมกันทำให้เขาสูญเสียพลังเวทไปมาก เขาจำเป็นต้องหยุดพักสักครู่

ในเวลาเดียวกัน ก้อนหินขนาดยักษ์หลายก้อนและเวทมนตร์หลายธาตุก็ร่วงหล่นลงมาจากด้านบนของหุบเขา

เวทมนตร์เหล่านี้มาจากม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ หลงเท่อนอกจากจะเป็นนักเวทแล้ว เขายังศึกษาเกี่ยวกับการสร้างม้วนคัมภีร์อีกด้วย ปกติเขาจึงเตรียมม้วนคัมภีร์ไว้ใช้งานเป็นจำนวนมาก

ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตระดับแพลตทินัมตัวอื่นมาเจอสถานการณ์แบบนี้ รับรองว่าต้องเจ็บหนักแน่ๆ แต่มังกรยักษ์ไม่ได้รวมอยู่ในนั้นหรอกนะ

มังกรยักษ์แหงนหน้าขึ้น แสงไฟสว่างวาบขึ้นในลำคอของมัน

ลมหายใจมังกร

เปลวเพลิงสีเขียวเข้มพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำลายก้อนหินยักษ์และเวทมนตร์ทั้งหมดที่ร่วงหล่นลงมาจนหมดสิ้น

ขณะเดียวกัน สมาชิกปาร์ตี้ผู้กล้าคนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ามังกรยักษ์ พวกเขาตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้แล้ว

"ลมหายใจมังกรคือหนึ่งในท่าโจมตีที่รุนแรงที่สุดของมัน แต่ไม่สามารถใช้ติดต่อกันได้ ตอนนี้มันใช้ไปแล้ว หลังจากนี้เราจะจัดการมันได้ง่ายขึ้นเยอะเลย" หลงเท่อกล่าว

ง่ายขึ้นเยอะงั้นเหรอ

ไป๋หลี่หยวนกะพริบตาปริบๆ เขามองดูผลการวิเคราะห์ที่ข่าลั่วหลินส่งมาให้... พูดตรงๆ เลยนะ ถ้าเขารู้ว่ามังกรชั่วร้ายคือมังกรยักษ์ตัวนี้ เขาคงไม่ยอมตกลงมาสู้กับมันที่นี่แน่ๆ

มังกรยักษ์ก็มีธาตุเฉพาะตัวเหมือนกันนะ และจากการสแกนวิเคราะห์พลังของมังกรยักษ์ตัวนี้ ก็พบว่ามันเป็นมังกรธาตุพิษ

การสู้กับมังกรธาตุพิษในพื้นที่ปิดทึบแบบนี้... คงอยากจะตายไวๆ สินะ

ทว่าสมาชิกปาร์ตี้ผู้กล้าคนอื่นๆ ดูเหมือนจะมองไม่ออกเลยว่ามังกรยักษ์ตัวนี้มีธาตุอะไร ก็แน่ล่ะ พวกเขายังไม่เคยเห็นมังกรยักษ์ตัวเป็นๆ เลยนี่นา แม้แต่หลงเท่อที่รู้เรื่องมังกรยักษ์ดีที่สุดก็ยังไม่เคยเห็นมังกรยักษ์ของจริง จึงไม่สามารถแยกแยะธาตุของมังกรยักษ์ได้ด้วยตาเปล่า ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาก็วางแผนการทั้งหมดโดยที่ยังไม่เห็นตัวมังกรยักษ์เลยด้วยซ้ำ

แล้วผลที่ตามมาก็คือ พวกเขาได้ขุดหลุมฝังศพให้ตัวเอง แถมยังเป็นหลุมที่ลึกและกว้างกว่าเดิมอีกด้วย

แต่พูดตรงๆ เลยนะ ไป๋หลี่หยวนรู้สึกเสียดายจริงๆ ที่มังกรตัวเมียตรงหน้าตัวนี้ไม่สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้

เป็นไปตามคาด มังกรยักษ์แสยะยิ้มชั่วร้ายออกมา

"นี่คือหลุมฝังศพที่พวกเจ้าเลือกเองงั้นสินะ" มังกรยักษ์แสยะยิ้ม

"เลิกพล่ามได้แล้ว เตรียมตัวตายซะ ฉันคือผู้กล้าเฟยหนัว วันนี้จะมาเอาชีวิตแก" เฟยหนัวตะโกนลั่น ถึงแม้ปกติเธอจะดูเป็นคนไม่ค่อยใส่ใจอะไร แต่เวลาต่อสู้เธอกลับดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจมาก ตอนนี้เธอดูเหมือนนักรบหญิงชั้นยอดเลยทีเดียว

แต่ไป๋หลี่หยวนกลับดึงแขนเธอเอาไว้

"ทุกคน ถอยหลัง" ไป๋หลี่หยวนตะโกนสั่ง

"อะไรนะ" คนอื่นๆ หันมามองไป๋หลี่หยวนด้วยความงุนงง

"นี่คือมังกรธาตุพิษ เราสู้กับมันในพื้นที่ปิดแบบนี้ไม่ได้หรอก" สุดท้ายไป๋หลี่หยวนก็ทนเห็นคนอื่นตายอยู่ที่นี่ไม่ได้

"ว่าไงนะ" คราวนี้ไม่ใช่แค่ความงุนงงแล้ว แต่คนอื่นๆ ถึงกับตกตะลึง

ไหลน่าที่เป็นนักบวชรีบยกมือขึ้น แสงสว่างหลายสายก็ร่วงหล่นลงมาคลุมร่างทุกคนทันที

"พรคุ้มครองลบล้างสถานะผิดปกติ"

"พรคุ้มครองแก้พิษ"

"ฟื้นฟูร่างกาย"

ไป๋หลี่หยวนไม่รู้สึกอะไรเลย แต่หลู่ตัวหลู่ฟูที่เพิ่งเผชิญหน้ากับมังกรยักษ์มาหมาดๆ กลับหน้าซีดเผือด เขาพ่นเลือดออกมาคำโต และเลือดนั้นก็ปนเปื้อนไปด้วยพิษร้าย

[จบแล้ว]