บทที่ 306 คำขอบคุณจากใจ

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 306 คำขอบคุณจากใจ

"สวัสดีทุกคน ผมกู่เฉินหนาน พระเอกของเรื่องนี้ครับ

ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาที่นิยายเรื่องนี้ลงให้อ่าน ผมได้ใช้เวลาร่วมกับทุกคน ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวชีวิตของผม

ถึงแม้ในนิยายจะบอกว่าผมเดินทางข้ามโลกนิยายกับโลกแห่งความเป็นจริง แต่จริง ๆ แล้วผมแค่ข้ามจากโลกนิยาย A มาโลกนิยาย B โลกแห่งความเป็นจริงที่แท้จริงของพวกคุณ ผมไม่มีวันไปถึง

ในโลกนิยาย A ผมได้รับบทเป็นตัวร้ายที่เหลวไหล แต่ในใจผม ผมไม่เคยคิดว่าสิ่งนั้นถูกต้อง

ความเห็นแก่ตัวไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนควรใฝ่หาหรือหวัง การช่วยเหลือซึ่งกันและกันต่างหากคือคุณค่าของการเกิดมาเป็นมนุษย์

เรื่องราวในโลกของพวกเราจบลงเพียงเท่านี้ แต่นี่ไม่ใช่จุดจบ

ในที่ที่พวกคุณมองไม่เห็น พวกเรายังคงก้าวเดินต่อไป อย่างที่เคยบอก ผมกับเฉี่ยนโม่จะค่อย ๆ แก่ตัวลง ค่อย ๆ ตายจากไป ค่อย ๆ ถูกลืมเลือน ค่อย ๆ หายไป

ในวันหนึ่งในอนาคต บางทีพวกคุณอาจจะนึกถึงตัวร้ายกู่เฉินหนานจากเมืองตงไห่ พวกคุณอาจจะพบว่าโลกของพวกเรากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

พวกคุณอาจจะคิดว่า ในช่วงเวลาที่มองไม่เห็น พวกเราได้พบเจอเรื่องราวอะไรบ้าง

พูดตามตรง แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

ในขณะที่ผมอยู่เป็นเพื่อนทุกคน ทุกคนก็อยู่เป็นเพื่อนผมเช่นกัน ถ้าไม่มีพวกคุณ โลกของพวกเราคงจบลงไปนานแล้ว

ผมขอบคุณทุกคนมาก คำพูดมากมายก็ไม่อาจถ่ายทอดความรู้สึกขอบคุณในใจผมได้

ผมต้องขอโทษคนที่ด่าว่าผมเป็นไอ้ขี้ขลาด เป็นขันทีด้วย

ต่อจากนี้ ถึงแม้จะไม่มีพวกคุณอยู่เคียงข้าง ผมก็จะก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง

สุดท้าย ผมจะไม่พูดอะไรมาก ผมไม่ใช่คนชอบพูดอะไรที่เป็นพิธีการ ขอแค่ให้ทุกคนได้เป็นในสิ่งที่ตัวเองอยากเป็นก็พอ จบแล้ว เลิกงาน!"

...

"เลิกงาน...คุณนี่รอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวเลยนะ...

เอ่อ สวัสดีค่ะทุกคน ฉันซูเฉียนโม่ค่ะ

ถึงแม้ในนิยายฉันจะทำหน้าตายตลอดเวลา แต่จริง ๆ แล้วฉันเป็นคนร่าเริงนะคะ

ท่าทางเย็นชาของฉันทำให้หลายคนไม่กล้าเข้าใกล้ นี่ไม่ใช่ข้อดีสำหรับฉัน ตรงกันข้าม นี่ไม่ใช่ข้อดีสำหรับทุกคน

ความเย็นชา ไม่ได้ทำให้คนอื่นมองว่าเท่ห์ แต่จะทำให้คนอื่นมองว่าเป็นคนเก็บตัว คนที่อยากเข้าหาคุณก็จะลังเล สุดท้ายก็เดินจากไป

คนที่อายุน้อยอาจจะไม่รู้สึกถึงข้อนี้ แต่ถ้าคุณเรียนจบแล้วก้าวเข้าสู่สังคม เมื่อไหร่ที่คุณเก็บตัว โอกาสหลาย ๆ อย่างก็จะหลุดลอยไป

ดังนั้น ฉันอยากจะบอกว่า จงเป็นคนที่สดใสร่าเริง เป็นคนที่มีความสุขนะคะ

ทุกคน ลาก่อนนะคะ

เฉินหนาน รอฉันด้วย!"

...

"บ้าจริง เฉินหนาน พี่โม่ พวกเขาแอบหนีไปไหนกัน!

เอ๊ะ? ถึงตาฉันแล้วเหรอ?

เอ่อ ฉันไป๋หยูเทียนค่ะ น้องหวานของทุกคน

ไม่มีอะไรจะพูด แค่อยากจะบอกว่า ไป๋หยูเทียนน่ารักที่สุดในโลก อิอิ

ไปล่ะ ๆ "

...

"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันหลิวหมิงรุ่ยค่ะ

ถึงฉันกับเฉินหนานจะเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก แต่หมอนั่นลืมฉันไปแล้วล่ะ

อย่าว่าแต่ดูแลเอาใจใส่เลย แค่เขาสนใจฉันมากขึ้นอีกนิด ฉันก็ดีใจแทบแย่แล้ว

เอ่อเข้าเรื่องดีกว่า

นิยายก็คือนิยาย ความจริงก็คือความจริง ขอให้ทุกคนในโลกแห่งความเป็นจริงทำตามความฝันได้สำเร็จนะคะ

ต้องไปแล้ว ๆ เฉินหนาน พี่โม่ น้องหวานรออยู่ข้างนอก ไม่พูดมากแล้ว บ๊ายบาย!"

...

"เอ่อ...เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

สวัสดีค่ะทุกคน ฉันโฮชิโนะ คันนอนค่ะ

เป็นผู้หญิงที่รักชีวิต เป็นผู้หญิงที่กระตือรือร้น...เอ่อ แต่งต่อไม่ถูกแล้ว

เอาเป็นว่า ขอให้ทุกคนได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักนะคะ

หมดแล้วค่ะ"

...

"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันเสี่ยวถังค่ะ

เอ่อ...ออกกำลังกายกันเยอะ ๆ นะคะ เราต้องมีจิตใจที่อ่อนโยนแต่ร่างกายที่แข็งแรง

เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินอะไรขึ้น จะได้เอาตัวรอดได้ใช่มั้ยล่ะ?

เอ่อ...วิชากังฟูมีอยู่จริง แต่ไม่ได้เทพเหมือนในนิยาย...อ๊ะ งงจัง

ไม่อยากให้จบแบบนี้เลย บทของฉันน้อยเกินไป!

ทำไมเฉินหนานกับนางเอกคนอื่นมีฉากรักกันหมด มีแต่ฉันที่ไม่มี!!!

ไม่ยุติธรรม เขียนใหม่ ๆ !"

...

"รีบพาเสี่ยวถังออกไป เธอจะกัดคนแล้ว!

อ๊ะ ถึงตาฉันแล้วเหรอ?

สวัสดีค่ะทุกคน ฉันหยวนหยวนค่ะ อุ๊ย...เขินจัง

พวก...พวกเธอห้ามดูรูปคอสเพลย์ของฉันนะ แล้วก็...อย่าเอาแต่อยู่บ้านเล่นเกม ออกไปข้างนอกกับเพื่อนบ้าง ถึงแค่เดินเล่นหน้าบ้านก็ยังดีกว่าอยู่บ้านเล่นเกมทั้งวัน

ดูฉันสิ เมื่อก่อนฉันก็เป็นเซียนเกม ตอนนี้ไม่เล่นก็คือไม่เล่น

อะไรนะ?

ไม่ได้กากสักหน่อย!

ไม่พูดแล้ว!"

...

"เสี่ยวถังยังกล้าบ่นว่าไม่ยุติธรรมอีกเหรอ? บทของฉันน้อยที่สุดต่างหาก?"

"ไม่ไหว ๆ อะไรกันเนี่ย บอกว่าฉันเป็นนางเอก แต่บทของฉันยังน้อยกว่าหยวนหยวนที่เป็นตัวประกอบอีก

แถมในเนื้อเรื่องหลัก บทของฉันก็มีแค่ไม่กี่ตอน ถูกพากลับมาจากโลกนิยาย A ในตอนพิเศษ ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ

อะไรนะ? พูดจบแล้วเหรอ?

หา? ถึงตาฉันแล้วเหรอเนี่ย?!

เอ่อสวัสดีค่ะทุกคน ฉันเซียวหย่าเจี๋ยค่ะ เอ่อ...ไม่มีอะไรจะพูด เมื่อกี้บ่นไปหมดแล้ว

ขอให้ทุกคนเป็นตัวเอกในชีวิตของตัวเองนะคะ"

...

"อะไรนะ? ฉันก็ต้องพูดด้วยเหรอ?

คนอ่านไม่อยากฟังฉันพูดหรอกมั้ง?

เอ่อ สวัสดีครับทุกคน ผมหม่าปิงครับ

เอ่อ...ทุกคนเจออันตรายอะไรก็ติดต่อผมได้นะครับ ผมจะช่วยเหลือทุกคนแน่นอน

หา? ไม่ใช่คนในโลกเดียวกันเหรอ?

อ้อ ใช่ ๆ ขอโทษทีครับ

งั้นก็ขอให้ทุกคนสมหวังดังใจนะครับ ผมพูดไม่เก่งจริง ๆ บังคับให้ผมพูด..."

...

-จบบริบูรณ์-

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_