บทที่ 1372 อเมริกาผู้ไร้ยางอาย!
บทที่ 1372 อเมริกาผู้ไร้ยางอาย!
บิ๊กบอสฝูเซิงในวันนี้แจกเงินออกไปมหาศาลเหลือเกิน
นอกจากรถมาเซราติมูลค่าหลายล้านหยวนและคูปองทานอาหารในร้านหม้อไฟจำนวนมากแล้ว ในตอนนี้เขายังเริ่มแจกเงินสดโดยตรงอีกด้วย
ภายในห้องไลฟ์สดเต็มไปด้วยคำประจบประแจงที่ทำให้เขาได้รับคำเยินยอจนรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง
ตั้งแต่โบราณกาลมาแล้วที่มีคำกล่าวว่า ‘มีเงินใช้ผีโม่แป้งได้’
ในยุคสมัยที่ผู้คนลุ่มหลงในวัตถุเช่นนี้ คำกล่าวนี้ยิ่งเป็นความจริงแท้แน่นอน
“เอาละ ยินดีกับผู้ชมกลุ่มนี้ด้วยครับ รับไปคนละหนึ่งร้อยหยวน!”
“กลุ่มต่อไป รับไปคนละห้าร้อย!”
“ผมขอเคาะตัวเลขที่แปดร้อย!”
“เอาไปเลยคนละหนึ่งพัน แจกครับแจก!”
บิ๊กบอสฝูเซิงเหวี่ยงแขนพลางตะโกนก้อง แจกเงินให้กับทุกคนอย่างต่อเนื่อง
และจำนวนที่แจกก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ความจริงเขาก็อยากจะขึ้นเกาะ อยากจะไปเจอเย่ฮั่น อยากจะไปชิมอาหารฝีมือเสี่ยวชี และอยากจะไปลูบหัวเจ้าต้าหวงด้วยเหมือนกัน!
เขารู้สึกอิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง!
บิ๊กบอสฝูเซิงทำได้เพียงใช้วิธีการแจกเงินเพื่อระบายอารมณ์ความรู้สึกของตนเองออกมาเท่านั้น
เหล่าผู้ชมต่างพากันเฉลิมฉลอง หลายคนถึงกับยอมทิ้งศักดิ์ศรี ยกย่องเชิดชูเขาว่าเป็น ‘พ่อฝูเซิง’ เลยทีเดียว!
ทว่าในใจของบิ๊กบอสฝูเซิงเองก็รู้ดีว่า ต่อให้วันนี้เขาจะสละทรัพย์สินจนหมดตัว ในระยะเวลาอันสั้นนี้เขาก็คงไม่มีโอกาสได้ขึ้นเกาะอย่างแน่นอน
ในที่สุดเขาก็หยุดการแจกเงินลง หลังจากที่แจกออกไปแล้วรวมๆ กว่าสิบล้านหยวน
ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันปลาบปลื้มใจ บางคนถึงกับได้รับเงินเทียบเท่ากับเงินเดือนทั้งเดือนเลยทีเดียว!
ทว่าบนเกาะ มื้ออาหารมื้อนี้ก็ได้ดำเนินมาถึงช่วงท้ายแล้ว
ในเวลานี้ ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็เริ่มมีอาการมึนเมาเล็กน้อย
เพราะได้ดื่มเหล้าฟินนี่ที่เย่ฮั่นหมักขึ้นเอง ทั้งคู่จึงตกอยู่ในสภาวะมึนๆ งงๆ ซึ่งให้ความรู้สึกที่สบายตัวอย่างบอกไม่ถูก
ตามหลักแล้ว หลังจากนี้เพียงแค่ทำการบำบัดด้วยการสะกดจิตให้ซูเสี่ยวชีอีกหนึ่งรอบ พวกเธอก็ควรจะเดินทางกลับได้แล้ว
แต่พูดตามตรง ในใจพวกเธอช่างอาลัยอาวรณ์เหลือเกิน!
ยังอยากจะรั้งอยู่บนเกาะต่ออีกสักพัก!
ซูซีพาเทียนอ้ายเซียงจู๋และซูเสี่ยวชีเดินเข้าไปในบ้านไม้ด้วยกัน
ไม่นานนักพวกเธอก็เดินออกมา โดยที่ซูเสี่ยวชีได้เข้าสู่ห้วงนิทราที่ล้ำลึกไปเรียบร้อยแล้ว
ตามคำกล่าวของซูซี หากไม่มีสิ่งรบกวนที่รุนแรง ซูเสี่ยวชีน่าจะสามารถนอนหลับยาวไปจนถึงช่วงค่ำคืน หรืออาจจะถึงเช้ามืดวันพรุ่งนี้เลยทีเดียว!
เย่ฮั่นเอ่ยขอบคุณอีกครั้ง พร้อมกับหยิบเหล้าฟินนี่ออกมาสองไหเพื่อมอบให้พวกเธอทั้งสองคน
นอกจากส่วนที่ดองอวัยวะเพศเสือและกระดูกเสือแล้ว เหล้าฟินนี่บริสุทธิ์ส่วนที่เหลือยังมีอยู่อีกไม่น้อย ต่อให้มอบให้สองไหเย่ฮั่นก็ยังเหลือติดมืออยู่อีกถึงห้าไหเต็มๆ!
ซึ่งเพียงพอจะประคองไปจนจบการแข่งขัน หากจะจิบสักแก้วสองแก้วเป็นครั้งคราวก็ไม่มีปัญหาแน่นอน
และหลังจากมอบเหล้าฟินนี่ให้แล้ว ตามมารยาทก็ถึงเวลาที่แขกควรจะลากลับ
ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็รู้สึกเสียดาย แต่พวกเธอไม่มีเหตุผลที่จะรั้งอยู่ต่อ
เพราะเย่ฮั่นถึงขั้นมอบของขวัญอำลาให้แล้ว!
ดังนั้น ทั้งคู่จึงหันมาสบตากัน ซูซีตั้งท่าจะเอ่ยปากขอลาเย่ฮั่น
ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้พูดออกมา เย่ฮั่นกลับเอ่ยขัดขึ้นก่อน
“โอ๊ย ดูสมองของผมสิ!”
เขาตบหน้าผากตัวเองเบาๆ
“พอเห็นเหล้านี่ผมถึงนึกขึ้นได้ พวกคุณเพิ่งจะทานอิ่มแถมยังดื่มเหล้าเข้าไปด้วย ถ้าต้องนั่งเครื่องบินกลับตอนนี้ ผมเกรงว่าจะเกิดอาการเมาเครื่องบินขึ้นมาได้”
“เอาเป็นว่า พักอยู่อีกสักหน่อยเถอะครับ เดี๋ยวผมจะพาพวกคุณเดินชมรอบๆ บริเวณนี้เอง”
เย่ฮั่นกล่าว
ทันใดนั้น ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็รีบพยักหน้าตกลงในทันที
จากนั้นพวกเธอก็วางไหเหล้าฟินนี่ลง แล้วเริ่มเดินตามเย่ฮั่นออกไปสำรวจรอบๆ บริเวณนั้น
ตามหลักการแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้ผิดกฎเกณฑ์ใดๆ
ตราบใดที่พวกเธอไม่ได้ช่วยเย่ฮั่นทำงาน หรือบอกข้อมูลความลับใดๆ ให้เย่ฮั่นล่วงรู้ ก็จะไม่ถือว่าละเมิดกฎ
ในปัจจุบัน ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่นพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับการที่บิ๊กบอสฝูเซิงแจกเงิน ยิ่งดึงดูดผู้ชมเข้ามาอีกมหาศาล
นับตั้งแต่มีแขกรับเชิญมาเยือนรายการและมอบของรางวัล แม้แต่คนที่ไม่เคยดูไลฟ์สดมาก่อน ในตอนนี้ก็เริ่มหันมาดูไลฟ์สดกันเป็นจำนวนมาก
ตอนแรกอาจจะเข้ามาเพียงเพื่อรอรับของรางวัล แต่พอดูไปนานๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าการไลฟ์สดครั้งนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย!
ถึงก่อนหน้านี้จะไม่ได้ดู แต่ตอนนี้เริ่มดูก็ยังไม่สาย!
บางคนถึงขั้นเสพติดจนต้องย้อนกลับไปดูตอนที่พลาดไปตั้งแต่เริ่มต้น
เดิมที วันนี้ควรจะเป็นวันที่น่ารื่นเริงวันหนึ่ง
เย่ฮั่นและซูเสี่ยวชีมีความสุข เหล่าผู้ชมเองต่างก็มีความสุขมากเช่นกัน
จะมีก็เพียงคนอเมริกาเท่านั้นที่ไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
ทว่าไม่นานหลังจากนั้น ข่าวสารต่างๆ ก็เริ่มทยอยแพร่ออกมา
“ฉันทำงานอยู่ที่อเมริกา วันนี้จู่ๆ ก็ถูกไล่ออกอย่างไร้เหตุผล แถมยังถูกหักเงินเดือนไปหนึ่งเดือนเต็มๆ ด้วย!”
“น่าชิงชังนัก! อเมริกาพินาศสิ้นซากทั้งทีมแล้วดันมาลงที่พวกเรา เมื่อกี้ฉันเดินออกไปข้างนอกก็เห็นรถตัวเองถูกกรีดจนเละเทะ!”
“ฮือๆ สามีของฉันทำงานอยู่ที่อเมริกา เมื่อกี้ฉันได้รับข่าวว่าเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิต แล้วฉันจะใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี!”
“ลูกสาวของฉันเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่อเมริกา ตอนนี้เธอหายตัวไปอย่างลึกลับ!”
“อเมริกาอยากเปิดศึกใช่ไหม จัดการไอ้พวกบัดซบนี่ให้สิ้นซากไปเลย!”
“วิธีสกปรก! ในการแข่งขันก็ใช้สารพัดวิธีต่ำช้า ตอนนี้แพ้การแข่งขันแล้วยิ่งไม่คิดจะปกปิด จงใจพุ่งเป้ามาที่ชาวแคว้นสวรรค์อย่างเรา!”
“ผมหลี่ซุ่นเฉิงขออาสาออกศึก! การกำจัดอเมริกาเป็นหน้าที่ที่มิอาจปฏิเสธได้!”
..........
นี่เป็นเพียงเรื่องราวส่วนหนึ่งที่ประชาชนทั่วไปล่วงรู้ เป็นเหตุการณ์ที่ผู้คนธรรมดาจำนวนมากถูกกดขี่และข่มเหง
แต่ในระดับที่คนธรรมดามิอาจเอื้อมถึงนั้น ความจริงมันยิ่งเกินกว่าที่จะรับได้
ยกตัวอย่างเช่น สายลับที่แฝงตัวอยู่ในอเมริกาถูกกวาดล้างทีละคนและตายอย่างอนาถ!
และหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีข่าวแพร่ออกมาว่าสถานทูตถูกผู้ก่อการร้ายโจมตี!
พิโรธ!
ทุกคนต่างตกอยู่ในสภาวะโกรธแค้นจนถึงขีดสุด!
ประเทศมหาอำนาจอันยิ่งใหญ่ จะยอมให้ถูกหยามเกียรติเช่นนี้ได้อย่างไร?
อเมริการังแกกันเกินไปแล้ว ช่างโอหังเหลือเกิน!
แคว้นสวรรค์ไม่ใช่ใครจะมารังแกได้ง่ายๆ!
ทางฝั่งแคว้นสวรรค์รีบดำเนินการตอบโต้ในทันที โดยมีการประกาศจุดยืนในระดับสากลและประณามการกระทำนี้อย่างรุนแรง
แต่อเมริกากลับยืนกรานปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา!
ซ้ำยังบอกว่านี่เป็นการใส่ร้ายป้ายสี!
ทันใดนั้น บรรดายอดฝีมือจากทุกสารทิศก็เริ่มเคลื่อนไหว!
มีทั้งยอดฝีมือในระดับประเทศ อย่างเช่นบิ๊กบอสลั่วมู่ ซึ่งความจริงเขาก็เป็นข้าราชการที่ทำงานกินเงินเดือนหลวงเพื่อจัดการธุระให้ประเทศชาติ
และยังมีกลุ่มยอดฝีมือจากภาคประชาชน อย่างเช่นยอดนักสืบแมว!
อุดมการณ์รักชาติของยอดนักสืบแมวนั้นเป็นที่ประจักษ์ต่อทุกคนมานานแล้ว การต่อสู้ระหว่างเขากับโซสในตอนนั้น ยังคงเป็นที่เล่าขานกันอย่างสนุกปากจนถึงทุกวันนี้
นอกจากนี้ ยังมีผู้คนอีกมากมายที่ร่วมกันทุ่มเทแรงกายแรงใจในส่วนของตนเอง
ไม่นานนัก หลักฐานจำนวนมหาศาลก็ถูกรวบรวมมาได้
เนื่องจากการที่อเมริกาตั้งเป้าเล่นงานแคว้นสวรรค์นั้นเป็นการสั่งการลงมาเป็นทอดๆ ต่อให้จะรอบคอบเพียงใด ก็ย่อมต้องทิ้งช่องโหว่ไว้เสมอ
ในที่สุดหลักฐานทั้งหมดก็นำไปสู่หน่วยงานลับแห่งหนึ่งของทางการอเมริกา!
ทว่าเมื่อหลักฐานเหล่านี้ถูกเปิดเผยออกมาต่อสาธารณชน อเมริกากลับออกมาปฏิเสธเสียงแข็งอีกครั้ง!
“น่าขัน!”
“หลักฐานพวกนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการปลอมแปลงขึ้นมาทั้งหมด ในที่นี้ประเทศเราขอประณามการกระทำที่เลวร้ายของแคว้นสวรรค์อย่างรุนแรง และขอเรียกร้องให้แคว้นสวรรค์ขอโทษและชดใช้ค่าเสียหาย!”
อเมริกาแสดงเจตนารมณ์ชัดเจนว่าจะฉีกหน้ากันอย่างไม่ไว้หน้า!
เมื่อพ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้ พวกเขาก็ไม่คิดจะเสแสร้งอีกต่อไป!
ทันใดนั้น ทั่วทั้งโลกต่างก็เริ่มตกอยู่ในความหวาดผวา
อย่าได้เปิดศึกกันเลย เดี๋ยวจะกลายเป็นสงครามโลกขึ้นมา!
แคว้นสวรรค์นั้นรักสันติเสมอมา เพราะแคว้นสวรรค์รู้ซึ้งดีว่าสงครามส่งผลกระทบต่อผู้คนมากเพียงใด
ในเมื่อไม่เต็มใจที่จะเป็นฝ่ายเริ่มสงครามก่อน ก็จงใช้มาตรการคว่ำบาตรในด้านอื่นแทน!
ยกตัวอย่างเช่น ด้านเศรษฐกิจและเทคโนโลยี!
ทางฝั่งแคว้นสวรรค์ออกประกาศคำสั่งออกมาทีละฉบับ มาตรการจำนวนมหาศาลเริ่มพุ่งเป้าไปที่อเมริกา!
ในพื้นที่ที่คนธรรมดามองไม่เห็น ควันไฟแห่งสงครามกำลังคละคลุ้งไปทั่ว!
จบบท
บิ๊กบอสฝูเซิงในวันนี้แจกเงินออกไปมหาศาลเหลือเกิน
นอกจากรถมาเซราติมูลค่าหลายล้านหยวนและคูปองทานอาหารในร้านหม้อไฟจำนวนมากแล้ว ในตอนนี้เขายังเริ่มแจกเงินสดโดยตรงอีกด้วย
ภายในห้องไลฟ์สดเต็มไปด้วยคำประจบประแจงที่ทำให้เขาได้รับคำเยินยอจนรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง
ตั้งแต่โบราณกาลมาแล้วที่มีคำกล่าวว่า ‘มีเงินใช้ผีโม่แป้งได้’
ในยุคสมัยที่ผู้คนลุ่มหลงในวัตถุเช่นนี้ คำกล่าวนี้ยิ่งเป็นความจริงแท้แน่นอน
“เอาละ ยินดีกับผู้ชมกลุ่มนี้ด้วยครับ รับไปคนละหนึ่งร้อยหยวน!”
“กลุ่มต่อไป รับไปคนละห้าร้อย!”
“ผมขอเคาะตัวเลขที่แปดร้อย!”
“เอาไปเลยคนละหนึ่งพัน แจกครับแจก!”
บิ๊กบอสฝูเซิงเหวี่ยงแขนพลางตะโกนก้อง แจกเงินให้กับทุกคนอย่างต่อเนื่อง
และจำนวนที่แจกก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ความจริงเขาก็อยากจะขึ้นเกาะ อยากจะไปเจอเย่ฮั่น อยากจะไปชิมอาหารฝีมือเสี่ยวชี และอยากจะไปลูบหัวเจ้าต้าหวงด้วยเหมือนกัน!
เขารู้สึกอิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง!
บิ๊กบอสฝูเซิงทำได้เพียงใช้วิธีการแจกเงินเพื่อระบายอารมณ์ความรู้สึกของตนเองออกมาเท่านั้น
เหล่าผู้ชมต่างพากันเฉลิมฉลอง หลายคนถึงกับยอมทิ้งศักดิ์ศรี ยกย่องเชิดชูเขาว่าเป็น ‘พ่อฝูเซิง’ เลยทีเดียว!
ทว่าในใจของบิ๊กบอสฝูเซิงเองก็รู้ดีว่า ต่อให้วันนี้เขาจะสละทรัพย์สินจนหมดตัว ในระยะเวลาอันสั้นนี้เขาก็คงไม่มีโอกาสได้ขึ้นเกาะอย่างแน่นอน
ในที่สุดเขาก็หยุดการแจกเงินลง หลังจากที่แจกออกไปแล้วรวมๆ กว่าสิบล้านหยวน
ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันปลาบปลื้มใจ บางคนถึงกับได้รับเงินเทียบเท่ากับเงินเดือนทั้งเดือนเลยทีเดียว!
ทว่าบนเกาะ มื้ออาหารมื้อนี้ก็ได้ดำเนินมาถึงช่วงท้ายแล้ว
ในเวลานี้ ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็เริ่มมีอาการมึนเมาเล็กน้อย
เพราะได้ดื่มเหล้าฟินนี่ที่เย่ฮั่นหมักขึ้นเอง ทั้งคู่จึงตกอยู่ในสภาวะมึนๆ งงๆ ซึ่งให้ความรู้สึกที่สบายตัวอย่างบอกไม่ถูก
ตามหลักแล้ว หลังจากนี้เพียงแค่ทำการบำบัดด้วยการสะกดจิตให้ซูเสี่ยวชีอีกหนึ่งรอบ พวกเธอก็ควรจะเดินทางกลับได้แล้ว
แต่พูดตามตรง ในใจพวกเธอช่างอาลัยอาวรณ์เหลือเกิน!
ยังอยากจะรั้งอยู่บนเกาะต่ออีกสักพัก!
ซูซีพาเทียนอ้ายเซียงจู๋และซูเสี่ยวชีเดินเข้าไปในบ้านไม้ด้วยกัน
ไม่นานนักพวกเธอก็เดินออกมา โดยที่ซูเสี่ยวชีได้เข้าสู่ห้วงนิทราที่ล้ำลึกไปเรียบร้อยแล้ว
ตามคำกล่าวของซูซี หากไม่มีสิ่งรบกวนที่รุนแรง ซูเสี่ยวชีน่าจะสามารถนอนหลับยาวไปจนถึงช่วงค่ำคืน หรืออาจจะถึงเช้ามืดวันพรุ่งนี้เลยทีเดียว!
เย่ฮั่นเอ่ยขอบคุณอีกครั้ง พร้อมกับหยิบเหล้าฟินนี่ออกมาสองไหเพื่อมอบให้พวกเธอทั้งสองคน
นอกจากส่วนที่ดองอวัยวะเพศเสือและกระดูกเสือแล้ว เหล้าฟินนี่บริสุทธิ์ส่วนที่เหลือยังมีอยู่อีกไม่น้อย ต่อให้มอบให้สองไหเย่ฮั่นก็ยังเหลือติดมืออยู่อีกถึงห้าไหเต็มๆ!
ซึ่งเพียงพอจะประคองไปจนจบการแข่งขัน หากจะจิบสักแก้วสองแก้วเป็นครั้งคราวก็ไม่มีปัญหาแน่นอน
และหลังจากมอบเหล้าฟินนี่ให้แล้ว ตามมารยาทก็ถึงเวลาที่แขกควรจะลากลับ
ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็รู้สึกเสียดาย แต่พวกเธอไม่มีเหตุผลที่จะรั้งอยู่ต่อ
เพราะเย่ฮั่นถึงขั้นมอบของขวัญอำลาให้แล้ว!
ดังนั้น ทั้งคู่จึงหันมาสบตากัน ซูซีตั้งท่าจะเอ่ยปากขอลาเย่ฮั่น
ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้พูดออกมา เย่ฮั่นกลับเอ่ยขัดขึ้นก่อน
“โอ๊ย ดูสมองของผมสิ!”
เขาตบหน้าผากตัวเองเบาๆ
“พอเห็นเหล้านี่ผมถึงนึกขึ้นได้ พวกคุณเพิ่งจะทานอิ่มแถมยังดื่มเหล้าเข้าไปด้วย ถ้าต้องนั่งเครื่องบินกลับตอนนี้ ผมเกรงว่าจะเกิดอาการเมาเครื่องบินขึ้นมาได้”
“เอาเป็นว่า พักอยู่อีกสักหน่อยเถอะครับ เดี๋ยวผมจะพาพวกคุณเดินชมรอบๆ บริเวณนี้เอง”
เย่ฮั่นกล่าว
ทันใดนั้น ทั้งซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋ต่างก็รีบพยักหน้าตกลงในทันที
จากนั้นพวกเธอก็วางไหเหล้าฟินนี่ลง แล้วเริ่มเดินตามเย่ฮั่นออกไปสำรวจรอบๆ บริเวณนั้น
ตามหลักการแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้ผิดกฎเกณฑ์ใดๆ
ตราบใดที่พวกเธอไม่ได้ช่วยเย่ฮั่นทำงาน หรือบอกข้อมูลความลับใดๆ ให้เย่ฮั่นล่วงรู้ ก็จะไม่ถือว่าละเมิดกฎ
ในปัจจุบัน ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่นพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับการที่บิ๊กบอสฝูเซิงแจกเงิน ยิ่งดึงดูดผู้ชมเข้ามาอีกมหาศาล
นับตั้งแต่มีแขกรับเชิญมาเยือนรายการและมอบของรางวัล แม้แต่คนที่ไม่เคยดูไลฟ์สดมาก่อน ในตอนนี้ก็เริ่มหันมาดูไลฟ์สดกันเป็นจำนวนมาก
ตอนแรกอาจจะเข้ามาเพียงเพื่อรอรับของรางวัล แต่พอดูไปนานๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าการไลฟ์สดครั้งนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย!
ถึงก่อนหน้านี้จะไม่ได้ดู แต่ตอนนี้เริ่มดูก็ยังไม่สาย!
บางคนถึงขั้นเสพติดจนต้องย้อนกลับไปดูตอนที่พลาดไปตั้งแต่เริ่มต้น
เดิมที วันนี้ควรจะเป็นวันที่น่ารื่นเริงวันหนึ่ง
เย่ฮั่นและซูเสี่ยวชีมีความสุข เหล่าผู้ชมเองต่างก็มีความสุขมากเช่นกัน
จะมีก็เพียงคนอเมริกาเท่านั้นที่ไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
ทว่าไม่นานหลังจากนั้น ข่าวสารต่างๆ ก็เริ่มทยอยแพร่ออกมา
“ฉันทำงานอยู่ที่อเมริกา วันนี้จู่ๆ ก็ถูกไล่ออกอย่างไร้เหตุผล แถมยังถูกหักเงินเดือนไปหนึ่งเดือนเต็มๆ ด้วย!”
“น่าชิงชังนัก! อเมริกาพินาศสิ้นซากทั้งทีมแล้วดันมาลงที่พวกเรา เมื่อกี้ฉันเดินออกไปข้างนอกก็เห็นรถตัวเองถูกกรีดจนเละเทะ!”
“ฮือๆ สามีของฉันทำงานอยู่ที่อเมริกา เมื่อกี้ฉันได้รับข่าวว่าเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิต แล้วฉันจะใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี!”
“ลูกสาวของฉันเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่อเมริกา ตอนนี้เธอหายตัวไปอย่างลึกลับ!”
“อเมริกาอยากเปิดศึกใช่ไหม จัดการไอ้พวกบัดซบนี่ให้สิ้นซากไปเลย!”
“วิธีสกปรก! ในการแข่งขันก็ใช้สารพัดวิธีต่ำช้า ตอนนี้แพ้การแข่งขันแล้วยิ่งไม่คิดจะปกปิด จงใจพุ่งเป้ามาที่ชาวแคว้นสวรรค์อย่างเรา!”
“ผมหลี่ซุ่นเฉิงขออาสาออกศึก! การกำจัดอเมริกาเป็นหน้าที่ที่มิอาจปฏิเสธได้!”
..........
นี่เป็นเพียงเรื่องราวส่วนหนึ่งที่ประชาชนทั่วไปล่วงรู้ เป็นเหตุการณ์ที่ผู้คนธรรมดาจำนวนมากถูกกดขี่และข่มเหง
แต่ในระดับที่คนธรรมดามิอาจเอื้อมถึงนั้น ความจริงมันยิ่งเกินกว่าที่จะรับได้
ยกตัวอย่างเช่น สายลับที่แฝงตัวอยู่ในอเมริกาถูกกวาดล้างทีละคนและตายอย่างอนาถ!
และหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีข่าวแพร่ออกมาว่าสถานทูตถูกผู้ก่อการร้ายโจมตี!
พิโรธ!
ทุกคนต่างตกอยู่ในสภาวะโกรธแค้นจนถึงขีดสุด!
ประเทศมหาอำนาจอันยิ่งใหญ่ จะยอมให้ถูกหยามเกียรติเช่นนี้ได้อย่างไร?
อเมริการังแกกันเกินไปแล้ว ช่างโอหังเหลือเกิน!
แคว้นสวรรค์ไม่ใช่ใครจะมารังแกได้ง่ายๆ!
ทางฝั่งแคว้นสวรรค์รีบดำเนินการตอบโต้ในทันที โดยมีการประกาศจุดยืนในระดับสากลและประณามการกระทำนี้อย่างรุนแรง
แต่อเมริกากลับยืนกรานปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา!
ซ้ำยังบอกว่านี่เป็นการใส่ร้ายป้ายสี!
ทันใดนั้น บรรดายอดฝีมือจากทุกสารทิศก็เริ่มเคลื่อนไหว!
มีทั้งยอดฝีมือในระดับประเทศ อย่างเช่นบิ๊กบอสลั่วมู่ ซึ่งความจริงเขาก็เป็นข้าราชการที่ทำงานกินเงินเดือนหลวงเพื่อจัดการธุระให้ประเทศชาติ
และยังมีกลุ่มยอดฝีมือจากภาคประชาชน อย่างเช่นยอดนักสืบแมว!
อุดมการณ์รักชาติของยอดนักสืบแมวนั้นเป็นที่ประจักษ์ต่อทุกคนมานานแล้ว การต่อสู้ระหว่างเขากับโซสในตอนนั้น ยังคงเป็นที่เล่าขานกันอย่างสนุกปากจนถึงทุกวันนี้
นอกจากนี้ ยังมีผู้คนอีกมากมายที่ร่วมกันทุ่มเทแรงกายแรงใจในส่วนของตนเอง
ไม่นานนัก หลักฐานจำนวนมหาศาลก็ถูกรวบรวมมาได้
เนื่องจากการที่อเมริกาตั้งเป้าเล่นงานแคว้นสวรรค์นั้นเป็นการสั่งการลงมาเป็นทอดๆ ต่อให้จะรอบคอบเพียงใด ก็ย่อมต้องทิ้งช่องโหว่ไว้เสมอ
ในที่สุดหลักฐานทั้งหมดก็นำไปสู่หน่วยงานลับแห่งหนึ่งของทางการอเมริกา!
ทว่าเมื่อหลักฐานเหล่านี้ถูกเปิดเผยออกมาต่อสาธารณชน อเมริกากลับออกมาปฏิเสธเสียงแข็งอีกครั้ง!
“น่าขัน!”
“หลักฐานพวกนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการปลอมแปลงขึ้นมาทั้งหมด ในที่นี้ประเทศเราขอประณามการกระทำที่เลวร้ายของแคว้นสวรรค์อย่างรุนแรง และขอเรียกร้องให้แคว้นสวรรค์ขอโทษและชดใช้ค่าเสียหาย!”
อเมริกาแสดงเจตนารมณ์ชัดเจนว่าจะฉีกหน้ากันอย่างไม่ไว้หน้า!
เมื่อพ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้ พวกเขาก็ไม่คิดจะเสแสร้งอีกต่อไป!
ทันใดนั้น ทั่วทั้งโลกต่างก็เริ่มตกอยู่ในความหวาดผวา
อย่าได้เปิดศึกกันเลย เดี๋ยวจะกลายเป็นสงครามโลกขึ้นมา!
แคว้นสวรรค์นั้นรักสันติเสมอมา เพราะแคว้นสวรรค์รู้ซึ้งดีว่าสงครามส่งผลกระทบต่อผู้คนมากเพียงใด
ในเมื่อไม่เต็มใจที่จะเป็นฝ่ายเริ่มสงครามก่อน ก็จงใช้มาตรการคว่ำบาตรในด้านอื่นแทน!
ยกตัวอย่างเช่น ด้านเศรษฐกิจและเทคโนโลยี!
ทางฝั่งแคว้นสวรรค์ออกประกาศคำสั่งออกมาทีละฉบับ มาตรการจำนวนมหาศาลเริ่มพุ่งเป้าไปที่อเมริกา!
ในพื้นที่ที่คนธรรมดามองไม่เห็น ควันไฟแห่งสงครามกำลังคละคลุ้งไปทั่ว!
จบบท