บทที่ 1370 ความฝันที่แสนยาวนาน
บทที่ 1370 ความฝันที่แสนยาวนาน
ซูเสี่ยวชีหลับสนิทอยู่ในบ้านไม้ ส่วนเย่ฮั่นพาหญิงสาวสวยสองคน ทั้งรุ่นใหญ่และรุ่นเล็กออกไปเดินเล่นในบริเวณใกล้เคียง
ภาพนี้ทำให้เหล่าผู้ชมต่างพากันอิจฉาตาร้อนเป็นอย่างมาก
ทว่ามีผู้ชมบางส่วนที่หมดวาสนาจะได้รับชมการไลฟ์สดในตอนนี้ และทำได้เพียงรอชมย้อนหลังเท่านั้น
นั่นเป็นเพราะพวกเขาเผลอหลับไปในระหว่างการไลฟ์สดก่อนหน้านี้
ต้องยอมรับว่าความสามารถของซูซีนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ ทั้งศาสตร์การบำบัดจิตใจ การสะกดจิต และการชี้นำทางจิตวิทยา เรียกได้ว่าเป็นผู้มีความสามารถเหนือชั้นกว่าคนทั่วไปอย่างมาก
ในความเป็นจริง เธอเคยพิจารณาเรื่องการสมัครเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ด้วยเช่นกัน
แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว เธอก็ตัดสินใจล้มเลิกไป
นั่นเป็นเพราะความสามารถของเธอส่วนใหญ่ส่งผลกับมนุษย์ด้วยกันเอง
แต่บนเกาะแห่งนี้ สิ่งสำคัญคือการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ และการต่อสู้กับสัตว์ป่า
วิชาความรู้ของเธอจึงแทบจะไม่มีโอกาสได้สำแดงอานุภาพเลย
ดังนั้น เธอจึงพับแผนการที่จะสมัครเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ไป
ทว่าในตอนนี้ เธอก็สมปรารถนาที่ได้มาเยือนเกาะแห่งนี้ด้วยตัวเอง
นอกจากนี้ ซูซีก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก เธอจงใจเปิดโอกาสให้เทียนอ้ายเซียงจู๋ได้พูดคุยแทน
เทียนอ้ายเซียงจู๋เป็นแฟนคลับตัวยงของเย่ฮั่น เมื่อมีโอกาสดีๆ เช่นนี้ เธอจึงย่อมอยากจะพูดคุยกับเย่ฮั่นให้มากที่สุด
สำหรับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับรายละเอียดของการแข่งขันนั้น ย่อมเป็นเรื่องต้องห้ามที่ไม่สามารถเปิดเผยได้
อย่างเช่นสถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ หรือเหตุการณ์ที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นพบเจอ เทียนอ้ายเซียงจู๋ไม่ได้เอ่ยถึง และเย่ฮั่นเองก็ไม่ได้ถาม
เพราะหากพูดออกมาล่ะก็ จะถือเป็นการละเมิดกฎการแข่งขันทันที พวกเขาไม่มีทางทำเรื่องผิดพลาดระดับพื้นฐานแบบนั้นแน่นอน
ในระหว่างบทสนทนา เย่ฮั่นก็ได้ทำความรู้จักกับเทียนอ้ายเซียงจู๋มากขึ้น
เขาถึงได้รู้ว่าที่แท้เด็กสาวคนนี้คือแฟนคลับตัวยงของเขาที่เปย์เงินให้มหาศาล และเธอก็เคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาก่อน แต่โชคดีที่ตอนนี้เธอก้าวข้ามผ่านมันมาได้แล้ว
“พยายามเข้าล่ะ เตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ดี!”
เย่ฮั่นเอ่ยให้กำลังใจ
เทียนอ้ายเซียงจู๋พยักหน้าอย่างแรง
ทว่าในขณะเดียวกัน เธอก็มีคำถามบางอย่างที่อยากจะปรึกษาเย่ฮั่น
ความจริงมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอนาคตและทิศทางของชีวิต
มหาวิทยาลัยนั้นเธอต้องสอบเข้าให้ได้แน่นอน และต้องพยายามเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดให้ได้ด้วย
แต่หลังจากนั้นล่ะ เธอควรจะประกอบอาชีพหรือทำธุรกิจอะไรดี?
ความจริงช่วงนี้เทียนอ้ายเซียงจู๋ก็ครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ตลอด
การมีร้านหม้อไฟหานชี ทำให้เธอไม่ขัดสนเรื่องเงินทองอีกต่อไป
ร้านหม้อไฟนี้เปรียบเสมือนเครื่องพิมพ์เงินที่คอยสร้างกำไรมหาศาลให้เธอในทุกๆ วัน
เทียนอ้ายเซียงจู๋จึงรู้สึกเคว้งควางอยู่บ้าง
ต่อเรื่องนี้ คำตอบของเย่ฮั่นนั้นเรียบง่ายมาก
“เธอต้องหาสิ่งที่ตัวเองรักจริงๆ และเต็มใจจะใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อแสวงหามันให้เจอ!”
“บางคนชอบร้องเพลง ก็จงร้องต่อไป!”
“บางคนชอบเขียนหนังสือ ก็จงเขียนต่อไป!”
“อยากทำอะไรก็จงลงมือทำ อย่าปล่อยให้ชีวิตต้องมีเรื่องเสียดาย!”
เย่ฮั่นกล่าว
“ฉันเคยฝันถึงเรื่องที่ยาวนานมากๆ เรื่องหนึ่ง”
“ในฝันนั้น ฉันหลงใหลในกีฬาเอ็กซ์ตรีม”
“ทั้งการปีนผาด้วยมือเปล่า การบินด้วยชุดวิงสูท การเล่นสกีบนภูเขาสูง การดิ่งพสุธาแบบระบุจุดจอด และการโต้คลื่นยักษ์!”
“ภูเขาสูง ท้องฟ้า มหาสมุทร! มันช่างน่าตื่นเต้นและไร้ขีดจำกัด ฉันได้พบสัจธรรมของชีวิตจากการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง และท้าทายขีดความสามารถอยู่ตลอดเวลา!”
“ต่อให้สุดท้ายจะต้องตายบนเส้นทางสายนี้ ก็ถือว่าตายได้อย่างสมศักดิ์ศรี!”
แววตาของเย่ฮั่นเป็นประกายในขณะที่เอ่ยออกมา
เขาเล่าเรื่องในชาติก่อนของเขาออกมาในรูปแบบของความฝัน
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องผิด ใครจะกล้ายืนยันได้ล่ะว่านั่นไม่ใช่ความฝันจริงๆ?
ตกลงว่าโจวจวงฝันว่าเป็นผีเสื้อ หรือผีเสื้อฝันว่าเป็นโจวจวงกันแน่ เรื่องนี้ไม่มีใครบอกได้ชัดเจน!
เมื่อได้เห็นประกายในดวงตาของเย่ฮั่น ซูซีก็พลันเข้าใจได้ในทันที
มิน่าล่ะเย่ฮั่นถึงได้มีพลังใจที่แข็งแกร่งขนาดนี้ และไม่ได้รับผลกระทบจากการสะกดจิตของเธอเลย
“ใช่แล้วล่ะเซียงจู๋”
“เย่ฮั่นพูดถูก การที่น้าสามารถประสบความสำเร็จในด้านจิตวิทยาได้ขนาดนี้ ก็เพราะความรักในสิ่งที่ทำเหมือนกัน”
“มีเพียงความรักในสิ่งที่ทำเท่านั้น ที่จะคงอยู่ตลอดกาลและไม่เสื่อมคลาย”
ซูซีเอ่ยออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ
เทียนอ้ายเซียงจู๋ตกอยู่ในภวังค์ความคิด
“ค้นหาสิ่งที่ตัวเองรักให้เจอ และใช้ทั้งชีวิตในการวิ่งตามมันไป จงเป็นวัยรุ่นตลอดกาล!”
เย่ฮั่นเอ่ยสรุปในตอนท้าย
ผู้ชมจำนวนมากต่างเริ่มกลับมาขบคิดเรื่องของตัวเองอย่างจริงจัง
สิ่งที่ตัวเองรักจริงๆ คืออะไรกันนะ?
ดูเหมือนจะลืมเลือนมันไปเสียสนิทแล้ว!
ที่แน่ๆ มันไม่ใช่การซื้อบ้านสักหลังแน่นอน!
ให้ตายเถอะ!
หลายคนเริ่มเกิดอารมณ์ชั่ววูบ อยากจะลาออกจากงานมันซะเดี๋ยวนี้เลย!
ฉันจะออกไปตามหาบทกวีและดินแดนอันไกลโพ้นบ้าง!
แต่พอคิดไปคิดมา ก็ได้แต่ล้มเลิกความคิดนั้นไป
ค่าน้ำค่าไฟ ค่าข้าวปลาอาหาร ทุกอย่างล้วนต้องใช้เงินทั้งนั้น เฮ้อ!
ความจริงมักจะโหดร้ายเสมอ
ทว่าในเวลานี้ บิ๊กบอสฝูเซิงในห้องไลฟ์สดก็ได้เอ่ยขึ้น
“ทุกคนย่อมไม่ได้รักการทำงานหรอกครับ”
“แต่ถ้าไม่ทำงาน ก็ไม่มีอะไรจะกิน!”
“สิ่งที่ผมอยากจะบอกในที่นี้ก็คือ ทุกคนสามารถลองพยายามค้นหาหรือเริ่มทำสิ่งที่รักควบคู่ไปกับการทำงานได้ครับ!”
“เรื่องบางเรื่อง หากคุณเอาแต่คิดอยู่ในใจ มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย คุณต้องเริ่มลงมือทำ!”
“ยกตัวอย่างเช่น ผมอยากจะเขียนหนังสือสักเล่ม แต่ผมเขียนไม่เป็น และผมยังต้องทำงานด้วย จะทำยังไงดี?”
“ก็เริ่มจากการอ่านหนังสือสิครับ หาเวลาว่างมาอ่าน จากนั้นก็ค่อยๆ เรียนรู้ ใช้เวลาว่างมาลองหัดเขียนและสะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ!”
“บางคนอาจจะบอกว่า แค่ทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้ว ไม่มีแรงเหลือแล้ว! นี่เป็นสถานการณ์ที่พบได้ทั่วไปครับ แต่ลองคิดดูดีๆ สิครับ ว่าคุณยังมีเวลาเล่นเกม หรือเวลาไถคลิปสั้นๆ อยู่ใช่ไหม?”
“เวลาเหล่านี้ก็สามารถนำมาใช้เรียนรู้ได้ครับ และยังมีอีกวิธีหนึ่ง คือตั้งใจทำงานสะสมเงินให้ได้สักก้อนหนึ่งก่อน เมื่อในใจมีความมั่นคงแล้ว ค่อยออกไปวิ่งตามความฝันของตัวเอง!”
“ต่อไปนี้ ผมจะเริ่มทำการสุ่มรางวัล แจกรถมาเซราติหนึ่งคันครับ!”
ในที่สุดก็มาถึงแล้ว!
คำพูดก่อนหน้านี้ของบิ๊กบอสฝูเซิงทำให้หลายคนได้ฉุกคิด
แต่ทันทีที่เขาบอกว่าจะแจกรถมาเซราติ ผู้ชมต่างก็เลิกสนใจเรื่องอื่นทันที!
บรรยากาศเปลี่ยนไปในพริบตา ข้อความจำนวนมหาศาลหลั่งไหลมาเต็มหน้าจอ ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยการแจกรถ!
ผู้ชมต่างพากันคลุ้มคลั่ง!
ใครที่ได้รถคันนี้ไป ก็เท่ากับมีอิสรภาพทางการเงินแล้วไม่ใช่หรือไง?
ถึงตอนนั้นอยากจะทำอะไร ก็ทำได้ตามใจปรารถนา!
“แจกให้ฉันเถอะ ฉันจำเป็นต้องใช้รถคันนี้จริงๆ!”
“ขอร้องล่ะครับ ขอให้มีลับลมคมในทีเถอะ ผมยอมสังเวยอายุขัยของครูสอนภาษาอังกฤษเลย!”
“ถ้าได้รถคันนี้มา ฉันจะออกไปตามหาบทกวีและดินแดนอันไกลโพ้น ฉันอยากไปเที่ยวทุ่งหญ้าสะวันนา!”
“ฉันมีความฝัน ฉันประดิษฐ์เครื่องว่ายน้ำบนบกขึ้นมาได้เครื่องหนึ่ง มันสามารถใช้ว่ายน้ำบนพื้นดินได้ ฉันต้องการเงินลงทุนด่วนเลยครับ!”
“ฮ่าๆๆๆ นี่มันบทพูดในหนังไม่ใช่เหรอ ไสหัวไปเลย!”
“บิ๊กบอสฝูเซิง รถมาให้ผมเถอะ ผมยอมมอบร่างกายนี้ให้คุณเชยชมได้ตามใจชอบเลย!”
“เดี๋ยวนะ นายไม่ใช่ผู้ชายหรอกเหรอ?!”
“บางทีบิ๊กบอสฝูเซิงอาจจะชอบแนวนี้ก็ได้นะ?”
“ฮ่าๆๆๆๆ บิ๊กบอสฝูเซิงเสียชื่อเสียงหมดแล้ว!”
..........
ท่ามกลางความคลุ้มคลั่งของผู้ชมจำนวนมหาศาล บิ๊กบอสฝูเซิงก็ได้ทำการสุ่มเลือกผู้ชมผู้โชคดีหนึ่งท่าน และมอบรถมาเซราติคันนี้ให้ไป
ไอดีของผู้โชคดีท่านนี้มีชื่อว่า **【กูหลิง】**
ช่างโชคดีเหลือเกิน โอกาสที่จะได้รางวัลนี้มันพอๆ กับการถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งเลยทีเดียว!
ต่อมามีข่าวแว่วว่า เพื่อนที่ชื่อกูหลิงคนนี้ หลังจากที่ยืนยันได้ว่าตัวเองเป็นผู้โชคดี เขาก็ตื่นเต้นจนเป็นลมหมดสติไปทันที และถูกรถพยาบาลมารับตัวไป
โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก
เมื่อได้รับรถมาเซราติคันนี้ไป เขาจึงถูกคนทั่วทั้งโลกโซเชียลขนานนามว่าเป็น ‘ปลาคาร์ฟนำโชค’ และมีผู้คนมากมายพากันติดตาม
แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องราวหลังจากนั้น
ในเวลานี้ก็ใกล้จะได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว
ร้านหม้อไฟหานชีได้ส่งหม้อไฟมาให้ บิ๊กบอสฝูเซิงจึงนั่งทานร่วมกับสองสาวสวยผู้ดำเนินรายการในห้องไลฟ์สด
ส่วนบนเกาะ เย่ฮั่นตั้งใจจะลงมือเข้าครัวด้วยตัวเอง เพื่อทำอาหารเลี้ยงรับรองซูซีและเทียนอ้ายเซียงจู๋!
จบบท