บทที่ 1361 ไอ้เย่ฮั่นบัดซบ!
บทที่ 1361 ไอ้เย่ฮั่นบัดซบ!
ความสนใจของผู้ชมทั่วโลกได้ย้ายมาที่เขาปี้เซิ่งแล้ว
ทุกคนต่างเฝ้ารอผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น
นี่นับเป็นการประลองปัญญาอีกครั้งระหว่างแคว้นสวรรค์และอเมริกา!
บนเกาะแห่งนี้ ผู้เข้าแข่งขันของทั้งสองประเทศเคยเกิดการปะทะกันมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่ทางฝั่งอเมริกากลับไม่เคยได้รับผลประโยชน์เลยแม้แต่ครั้งเดียว
แล้วครั้งนี้ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร?
อาบีเกลจะสามารถสังหารเย่ฮั่นได้สำเร็จ หรือเขาจะพ่ายแพ้จนทำให้อเมริกาต้องสิ้นซากไปจากการแข่งขันกันแน่?
โลกอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์และข้อโต้แย้งที่ดังกึกก้อง
ทว่าคนส่วนใหญ่ต่างเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเย่ฮั่นและแคว้นสวรรค์
เดิมทีอเมริกาก็ไม่ได้ครองใจผู้คนอยู่แล้ว ความจริงแม้แต่คนจำนวนมากในประเทศอาทิตย์อุทัยก็ยังแอบหวังลึกๆ ให้พวกอเมริกาโชคร้าย!
บวกกับโชคลาภที่แปลกประหลาดของเย่ฮั่น มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าอาบีเกลจะประสบความสำเร็จ
หลายคนถึงกับคิดว่าอาบีเกลอาจจะไปไม่ถึงเขาปี้เซิ่งด้วยซ้ำ และคงจะตายอยู่ระหว่างทาง
“อาเกลเริ่มสร้างตัวยังไม่ทันกึ่งหนึ่ง ก็ต้องมาสิ้นชีพลงกลางคัน...”
“นี่ถึงขั้นเอาบทกวี ‘สาส์นออกศึก’ ของจูกัดเหลียงมาใช้เลยเหรอ ไอ้คนอย่างอาบีเกลมันไม่คู่ควรหรอกนะ?”
“ใช่ เขาไม่คู่ควรจะใช้สาส์นออกศึก! วันนี้ฉันถึงกับลางาน ไม่ไปทำงานเลยนะ เพื่อจะรอดูว่าเขาจะตายยังไง!”
“ฉันเห็นบางคนยังกังวลอยู่ ฉันบอกได้แค่ว่า ใครที่ห่วงเย่ฮั่นน่ะ ลองนึกถึงจุดจบของทีมหาดเลนดูสิ”
“แล้วก็ไอ้สองคนอาสาม (ชาวอินเดีย) นั่นด้วย! สรุปคือใครที่ล่วงเกินเย่ฮั่น หรือใครที่มีเจตนาร้ายต่อเย่ฮั่น ล้วนแต่ต้องพบกับความซวยขั้นสุดทั้งนั้น!”
“เจตนาร้ายที่ว่านี่... มันเป็นเรื่องถูกกฎหมายใช่ไหม?”
..........
กระแสวิพากษ์วิจารณ์จำนวนมหาศาลหลั่งไหลไปทั่วโลกออนไลน์
ในเวลานี้ เย่ฮั่นกลับไม่ล่วงรู้ถึงเรื่องราวเหล่านี้เลยแม้แต่นิดเดียว
เขากำลังนำทีมเร่งเดินทางไปยังเขาปี้เซิ่งด้วยความเร็วสูง
ตลอดเส้นทาง เย่ฮั่นไม่พบความผิดปกติใดๆ
ภาพจินตนาการอย่างต้นไม้โค่นล้ม หรือพื้นดินแตกแยกนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเลย
“ไม่ว่าจะเป็นเพราะความรุนแรงของแผ่นดินไหวนั้นต่ำมาก หรือไม่ก็จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากพื้นที่แถบนี้ค่อนข้างไกล”
เย่ฮั่นพูดกับซูเสี่ยวชีในขณะที่ยังคงก้าวเดินต่อไป
“อืม ฉันก็รู้สึกว่าเป็นอย่างหลังนะคะ”
“เมื่อคืนเราก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์แล้ว มีผู้เข้าแข่งขันต้องถอนตัวเพราะแผ่นดินไหวด้วย”
“เพราะฉะนั้นความรุนแรงก็ไม่น่าจะต่ำหรอกค่ะ!”
ซูเสี่ยวชีเสนอข้อวิเคราะห์ของเธอออกมา
เย่ฮั่นแสร้งทำเป็นตกใจพลางปรายตาไปมองเธอ
“ใช้ได้นี่เสี่ยวชี เธอฉลาดขึ้นแล้วนะเนี่ย!”
คำพูดของเย่ฮั่นเมื่อประกอบกับสีหน้าของเขาแล้ว มันช่างน่าโดนหมัดจริงๆ
เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินดังนั้น ซูเสี่ยวชีก็ถลึงตาใส่เขาในทันที
“เจ้านายบ้า!”
“คนที่โง่ที่สุดก็คือคุณนั่นแหละ คุณโง่กว่าต้าหวงซะอีก!”
ซูเสี่ยวชีพูดด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียด
ต้าหวงที่กำลังนั่งยองๆ อยู่บนหัวของเสี่ยวฮานฮาน มือทั้งสองข้างกุมเขาควายไว้พลางทำท่าทางพยศอย่างโอ้อวด กลับต้องมาถูกหางเลขไปด้วยอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ความหมายของซูเสี่ยวชีนี่ เห็นชัดๆ ว่าดูถูกต้าหวงไม่ใช่หรือไง?
กลุ่มคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานในขณะที่มุ่งหน้าไปยังเขาปี้เซิ่ง
ทว่าอีกด้านหนึ่ง อาบีเกลกลับไม่ได้มีความสุขขนาดนั้น
หลังจากเปิดไลฟ์สดสั้นๆ เขาก็ปิดมันลง
ไม่ใช่ว่าเขาหาข้ออ้างปิดไลฟ์เพื่อตั้งใจหลบซ่อนตัวแต่อย่างใด
เพราะในตอนนี้ เจตนาของเขา ผู้ชมทั่วโลกต่างก็ดูออกกันหมดแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือไม่มีทางที่จะสั่งให้เขาหยุดได้ เพราะตอนนี้เขาแค่กำลังเดินทางมุ่งหน้าไปยังเขาปี้เซิ่ง เรื่องนี้มันผิดกฎหมายหรือผิดกฎการแข่งขันตรงไหนกัน?
ทางฝั่งแคว้นสวรรค์ก็มีคนจำนวนมากเข้าไปแจ้งรายงานตัวอาบีเกล แต่กลับไม่ได้ผลเลยสักนิด
ในเวลานี้ อาบีเกลเริ่มปวดท้องขึ้นมาอีกครั้ง
เขาจึงปิดไลฟ์สด ถอดกางเกง แล้วนั่งยองๆ ลง
เขากุมท้องพลางแยกเขี้ยวด้วยความเจ็บปวด เหงื่อกาฬผุดซึมออกมาเต็มหน้า
“เจ็บ... เจ็บชะมัดเลย!”
อาบีเกลรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังสั่นสะท้าน
เขานั่งยองๆ อยู่นานพอควร แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก
อาบีเกลใช้ด้ามพลั่วสนามกดลงบนท้องของตัวเองอย่างแรง นั่นถึงจะพอช่วยบรรเทาความเจ็บปวดลงได้บ้าง
ในใจของเขาเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเป็นระยะ
ร่างกายเกิดปัญหาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เรื่องนี้เขาสามารถสัมผัสได้ด้วยตัวเอง
ดังนั้น เขาจึงยิ่งต้องรีบจัดการเย่ฮั่นให้เสร็จโดยเร็ว เพื่อที่จะได้กลับประเทศไปรับการรักษา
มิฉะนั้น ต่อให้เป็นเพียงอาการเจ็บป่วยเล็กน้อย ก็อาจจะลุกลามกลายเป็นโรคร้ายแรงได้!
อาบีเกลเร่งฝีเท้าเดินทางมุ่งหน้าไปยังเขาปี้เซิ่งต่อ
ผู้ชมได้ทำการคาดคะเนจากระยะทางและได้ข้อสรุปว่า ประมาณเที่ยงวันของวันนี้ อาบีเกลจะสามารถไปถึงจุดที่เย่ฮั่นเลือกไว้สำหรับสร้างบ้านวิวน้ำตก
และในช่วงเที่ยง เย่ฮั่นก็จะเดินทางมาถึงบ้านไม้ที่ตีนเขาปี้เซิ่งเช่นกัน
เมื่อเป็นเช่นนี้ พอถึงช่วงเที่ยง ทั้งสองฝ่ายก็จะเหลือเพียงเขาปี้เซิ่งเพียงลูกเดียวที่กั้นขวางอยู่ระหว่างกัน!
ส่วนจะเผชิญหน้ากันเมื่อไหร่นั้น เรื่องนี้ก็ยังบอกได้ยากจริงๆ
ทำได้เพียงจับจ้องความเคลื่อนไหวในห้องไลฟ์สดโดยไม่วางตาแม้แต่วินาทีเดียว
ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายยังคงอยู่ระหว่างการเดินทาง แต่ผู้ชมยังคงจับจ้องไม่ยอมไปทำเรื่องอื่นเลย
แม้ห้องไลฟ์ของอาบีเกลจะปิดอยู่ แต่ฝั่งเย่ฮั่นนั้นเปิดอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นผู้ชมทุกคนจึงแห่กันไปรวมตัวกันอยู่ที่ห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่น
ข่าวสารแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว จนสามารถกลบกระแสข่าวเหตุการณ์แผ่นดินไหวไปได้อย่างสิ้นเชิง
นี่ก็เป็นเรื่องที่ทางทีมงานรายการยินดีที่จะให้เกิดขึ้น
ถึงขั้นมีบางคนที่ไม่เคยดูไลฟ์สดมาก่อนเลย ก็ยังเข้ามาในห้องไลฟ์ของเย่ฮั่นเพื่อร่วมดูความคึกคักนี้ด้วย
เพราะอย่างไรเสีย นี่คือเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับผู้เข้าแข่งขันที่ใช้ชีวิตดีที่สุดบนเกาะ และผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายของอเมริกา
ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความพิเศษ ดังนั้นจึงได้รับความสนใจสูงยิ่งกว่าปกติ
การวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานาไม่เคยหยุดหย่อนเลยสักวินาที
ในขณะเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่เหลืออยู่บนเกาะ ต่างก็กำลังทำเรื่องของตัวเองไปตามปกติ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็มาถึงช่วงเที่ยง
อาบีเกลเดินทางมาถึงจุดที่เย่ฮั่นกำลังสร้างบ้านวิวน้ำตกแล้ว!
ในตอนแรกเขาตรวจสอบอาการของงูพิษก่อน เมื่อยืนยันได้ว่างูพิษยังไม่ตายเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
จากนั้นเขาก็มองไปยังบ้านที่สร้างเสร็จไปเพียงครึ่งเดียวตรงหน้า สีหน้าของเขาดูย่ำแย่เป็นอย่างมาก
บ้านของเขาถูกจางฮ่าวหรานเผาทิ้งติดต่อกันถึงสองครั้ง!
และจนถึงปัจจุบัน เขาก็ไม่ได้อยู่ในบ้านมานานมากแล้ว ต้องนอนกลางดินกินกลางทรายมาโดยตลอด
แล้วเย่ฮั่นล่ะ?
ตามที่โฮสบอก เย่ฮั่นมีบ้านอยู่หลังหนึ่งที่อีกฝั่งของเขาปี้เซิ่ง และยังมีบ้านอีกหลังหนึ่งในที่อีกแห่งหนึ่ง ซึ่งว่ากันว่าดียิ่งกว่าเสียอีก
แต่ตอนนี้ที่นี่ยังจะมาสร้างบ้านขึ้นอีกหลังหนึ่ง!
ไอ้เย่ฮั่นบัดซบ แกจะเอาบ้านเยอะแยะไปทำซากอะไร?
ช่างน่าชิงชังนัก!
อาบีเกลรู้สึกอิจฉาริษยาจนตัวสั่น เขาอยากจะจุดไฟเผาบ้านหลังนี้ทิ้งซะตอนนี้เลย
แต่เขาลองคิดทบทวนดูแล้ว ก็จำต้องข่มอารมณ์นั้นไว้
หากตอนนี้เขาวางเพลิงเผาบ้านที่สร้างไปได้ครึ่งหนึ่งหลังนี้ทิ้งล่ะก็ มันจะมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นการเปิดเผยตัวตนของเขาเอง!
เมื่อเย่ฮั่นรู้ตัวว่าเขามีตัวตนอยู่ ก็จะเริ่มมีการระแวดระวังตัว ซึ่งนั่นจะทำให้ความยากในการสังหารเย่ฮั่นพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล
“อดทนไว้!”
“เดินหน้าต่อ ไปตามหาเย่ฮั่น!”
อาบีเกลสะกดกลั้นอารมณ์พลางก้าวเดินต่อไป
เรื่องเล็กน้อยหากไม่อดทน ย่อมทำลายแผนการใหญ่ ตลอดเส้นทางที่ผ่านมาเขาต้องผ่านอุปสรรคมามากมาย เกือบจะถูกไต้ซืออู้เฉินทุบตีจนตายอยู่ระหว่างทาง ในที่สุดตอนนี้ก็ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว อาบีเกลจึงไม่อยากจะทำลายทุกอย่างให้พังพินาศลง
ดังนั้น เขาจึงก้าวเดินต่อไป มุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งของเขาปี้เซิ่ง เพื่อตามหาเย่ฮั่น!
จบบท