บทที่ 1358 ถอนตัวหกกลุ่ม เสียชีวิตหนึ่งคน!
บทที่ 1358 ถอนตัวหกกลุ่ม เสียชีวิตหนึ่งคน!
ภาพตัดมาที่ฝั่งผู้เข้าแข่งขันจากแคว้นสวรรค์
เย่ฮั่นและซูเสี่ยวชีเปิดไลฟ์สดแล้ว เพื่อรายงานความปลอดภัยให้ทุกคนได้รับรู้
ทางฝั่งของเขา ทั้งคนและสัตว์ต่างปลอดภัยดี ทรัพย์สินภายในบ้านก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย
ผู้ชมจึงสรุปได้ว่า พื้นที่ที่เย่ฮั่นอยู่นั้นน่าจะอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวค่อนข้างมาก
ต่อมาคือฝั่งของคู่จิ้นเฟิงกวาง แรงสั่นสะเทือนในจุดที่พวกเขาอยู่นั้นรุนแรงกว่าฝั่งของเย่ฮั่น
ฐานที่มั่นแห่งที่สี่มีอาการโยกเยกเล็กน้อย เหลิ่งเฟิงและหลี่กวงสวมกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวพุ่งพรวดออกจากบ้านไม้ และยังเห็นปลาจำนวนมากในทะเลสาบกระโดดขึ้นเหนือน้ำด้วยความตื่นตระหนก
จากนั้น พวกเขาก็รีบไปตรวจสอบคอกหมูเป็นอันดับแรก เมื่อยืนยันได้ว่าคอกหมูไม่มีปัญหาอะไร ทั้งคู่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ส่วนหู่จื่อ สัตว์เทพคุ้มครองคอกหมูนั้น ยิ่งไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
ทั้งคู่ปลอดภัยดี และได้เปิดไลฟ์สดเพื่อรายงานความปลอดภัยแก่ผู้ชมเช่นกัน
ผู้ชมไม่รอช้า รีบตามไปยังห้องไลฟ์ถัดไปทันที
ทีมเหรียญทอง ไม่มีปัญหา
ทั้งคู่ปลอดภัยดี เจ้าแมวถั่วดาวก็ไม่เป็นไร
ทีมต้าถัง ไม่มีปัญหา
พี่หัวเกรียนถึงกับไม่มีความกลัวเลยสักนิด แถมยังจับงูติดมือกลับมาได้ตัวหนึ่งด้วย
จางฮ่าวหรานและเทียนหลาง ไม่มีปัญหา
ทั้งคู่อาศัยอยู่ในฐานที่มั่นแห่งแรกของคู่จิ้นเฟิงกวาง บ้านหลังนั้นค่อนข้างมั่นคงแข็งแรง มีเพียงอาการสั่นไหวเล็กน้อยเท่านั้น
หวังเหิงและโจวเหยียน ไม่มีปัญหา
โจวเหยียนรู้สึกกังวลจึงรีบพาหวังเหิงวิ่งออกจากบ้าน แต่หวังเหิงกลับดูสงบนิ่งมาก
สุดท้ายคือกลุ่มพุทธพรต ทั้งสองคนก็ไม่เป็นไรเช่นกัน
ทว่าในตอนนี้ ไต้ซืออู้เฉินกำลังเอ่ยชมเชยนักพรตอู๋เฉินอยู่
“เยี่ยมมาก ไอ้นักพรตงี่เง่า แกคำนวณได้แม่นจริงๆ!”
นักพรตอู๋เฉินสีหน้าแข็งค้าง
เขารู้อยู่แล้วว่าเพื่อนร่วมทีมที่หยาบคายคนนี้ ปากสุนัขไม่มีทางพ่นงาช้างออกมาได้*
เขาจึงตัดสินใจไม่แยแสไต้ซืออู้เฉิน และไม่ยอมพูดด้วย
ไต้ซืออู้เฉินเห็นเขาไม่พูดด้วย หลังจากด่านักพรตงี่เง่าไปอีกคำ เขาก็เร่งฝีเท้าเดินนำไปข้างหน้าเพื่อค้นหาเหยื่อ
เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหว ทำให้สัตว์จำนวนมากตกใจกลัวและวิ่งออกจากรังของพวกมัน
บางตัวที่โชคร้ายหน่อยก็ตายลงในเหตุแผ่นดินไหวโดยตรง แต่ก็มีจำนวนไม่มากนัก
ส่วนใหญ่จะวิ่งหนีเตลิดไปทั่วป่าด้วยความตื่นตระหนก
ดังนั้น ไต้ซืออู้เฉินจึงเริ่มออกล่าสัตว์อย่างบ้าคลั่ง เพียงไม่นานเขาก็ได้กระต่ายหนึ่งตัว ลูกแกะหนึ่งตัว และลูกหมูป่าอีกหนึ่งตัว!
แม้จะเป็นเพียงเหยื่อขนาดเล็ก แต่มันก็ทำให้เขายิ้มแก้มปริ
“ไอ้นักพรตงี่เง่า หยุดพักเถอะ!”
“กำลังหิวอยู่พอดี มาย่างเนื้อกินกัน!”
ไต้ซืออู้เฉินหัวเราะเหะๆ และเริ่มก่อไฟแล้ว
นักพรตอู๋เฉินเห็นดังนั้นก็ส่ายหัวเบาๆ
แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เดินไปหามุมที่ไม่ได้กลิ่นเนื้อแล้วนั่งขัดสมาธิทำสมาธิเงียบๆ
เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผู้ชมพากันขำจนแทบคลั่งแล้ว
หลู่จื้อเซินไร้เทียมทานจริงๆ!
กิริยาท่าทางและคำพูดคำจาของเขา เหมือนกับหลู่จื้อเซินไม่มีผิดเพี้ยน
นั่นจึงทำให้ตอนนี้แทบไม่มีใครเรียกเขาว่าไต้ซืออู้เฉินแล้ว ถ้าไม่เรียก ‘ผู้กองหลู่’ ก็เรียก ‘หลู่จื้อเซิน’ หรือ ‘หลวงพี่รอยสัก’ และฉายาอื่น ๆ อีกมากมาย
“ผู้เข้าแข่งขันแคว้นสวรรค์ของเราปลอดภัยดีทุกคน วางใจได้แล้ว!”
“แต่นี่เป็นแผ่นดินไหวครั้งที่สองบนเกาะแล้วนะ ต่อไปจะมีอีกไหม?”
“รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่บอกไม่ถูกเหมือนกัน”
“รอดูไปก่อนเถอะ ดูว่าทางทางการจะว่ายังไง?”
“อย่าซื่อบื้อไปหน่อยเลย ทางการเขาจะให้เราเห็นเฉพาะสิ่งที่เขาอยากให้เห็นเท่านั้นแหละ คำพูดนี้อาจจะฟังดูงงๆ แต่ทุกคนเข้าใจใช่ไหม?”
“ใช่ เรื่องที่เป็นความลับน่ะเขาไม่มีทางเปิดเผยหรอก ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าเกาะนี้เป็นฐานทัพของมนุษย์ต่างดาว!”
“หือ? นายคือคริสตอฟสกีจากทีมปลาพยากรณ์หรือเปล่าเนี่ย?”
“เหมือนจะมีผู้เข้าแข่งขันเสียชีวิตแล้วนะ!”
...........
กระแสวิพากษ์วิจารณ์จำนวนมหาศาลหลั่งไหลไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ต
ทว่าในเวลานี้ ในที่สุดเฮลิคอปเตอร์ก็เดินทางมาถึงเกาะแล้ว
พวกมันมาด้วยความเร็วสูง สร้างกระแสลมพัดแรง ผู้เข้าแข่งขันหลายคนต่างมองเห็นเฮลิคอปเตอร์บินผ่านท้องฟ้าไป
“ดูเหมือนจะมีผู้เข้าแข่งขันบาดเจ็บ หรือแม้แต่เสียชีวิตในเหตุแผ่นดินไหวครั้งนี้”
เย่ฮั่นกล่าว
“อืม... หวังว่าผู้เข้าแข่งขันแคว้นสวรรค์ของเราจะไม่เป็นอะไรนะ”
“อ้อ ยกเว้นจูเฉวนฉีคนหนึ่งแล้วกัน!”
ซูเสี่ยวชีนึกขึ้นได้จึงพูดถึงชื่อจูเฉวนฉีขึ้นมาเป็นพิเศษ
เธอยังคงจำฝังใจกับเรื่องในอดีต!
ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น จูเฉวนฉีเคยพูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอ ซึ่งเธอก็จำมาจนถึงตอนนี้
เมื่อได้ยินคำพูดของซูเสี่ยวชี ผู้ชมต่างพากันหัวเราะร่า
“เรื่องขยี้ซ้ำนี่ต้องยกให้เธอเลยนะซูเสี่ยวชี!”
“น่าเสียดายนะเสี่ยวชีที่คำพูดเธอไม่เป็นผล เพราะจูเฉวนฉีน่ะตายไปตั้งนานแล้ว (ในโซเชียล)”
“สรุปว่าใครกันแน่ที่ปล่อยข่าวลือมาตลอด?”
“สวัสดีทุกคน ฉันคือจางยุ่น ฮ่าๆๆ! จูเฉวนฉียังไม่ตายจริงๆ เขานั่งอยู่ข้างๆ ฉันเนี่ย กำลังเอามือกุมหน้าอยู่!”
“ไม่ ฉันไม่เชื่อ! ฉันรู้แค่ว่าเถ้ากระดูกของจูเฉวนฉีถูกโปรยลงทะเลไปแล้ว ข่าวอื่นน่ะปลอมทั้งนั้น!”
“จูเฉวนฉี: ฟังฉันนะ ขอบคุณนะ ขอบคุณที่มีเธอ...”
ข้อความจำนวนมหาศาลไหลบ่าเข้ามาในห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวชี
ในขณะเดียวกัน ที่บ้านของซวีกงจวี้
เขากำลังฟาดหัวฟาดหางด้วยความเสียดาย
“โธ่เอ๋ย โธ่!”
“รู้อย่างนี้วันนี้ไม่กลับก็ดี น่าจะปักหลักอยู่ที่ห้องส่งรายการยาวๆ!”
“ใครจะไปคิดว่าพอฉันเพิ่งออกมา ก็เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้น ฉันอยากไปพากย์รายการตอนนี้น่ะ!”
ซวีกงจวี้ตะโกนออกมาด้วยความขัดใจ
เขาเพิ่งจะจบภารกิจการพากย์รายการในวันนี้และออกจากทีมงานรายการกลับมาถึงคฤหาสน์ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว
โดยรวมแล้ววันนี้เขารู้สึกดีมาก และยังย้อนกลับไปดูช่วงที่ตัวเองสุ่มแจกรางวัลอีกรอบ เพื่อซึมซับความกระตือรือร้นของผู้ชม
แต่ใครจะไปคิดว่าตอนนี้จะเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้น?
หากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนที่เขาพากย์รายการอยู่ มันจะสุดยอดขนาดไหนกันนะ?
ภาพตัดกลับมาที่เกาะ เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งลงจอด เจ้าหน้าที่กู้ภัยลงมาถึงพื้นและเริ่มตรวจสอบสถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขัน
“ยืนยันว่าผู้เข้าแข่งขันเสียชีวิตแล้ว”
“ผู้เข้าแข่งขันอีกคนอยู่ในอาการหมดสติ คาดว่าจะเป็นสมองกระทบกระเทือน ไม่มีอันตรายถึงชีวิต นำตัวออกไปทั้งหมด”
ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้โชคร้ายที่สุด เสียชีวิตทันทีหนึ่งคน
ในขณะเดียวกัน เฮลิคอปเตอร์ลำอื่น ๆ ก็กำลังเร่งช่วยเหลือผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ อยู่เช่นกัน
ผู้เข้าแข่งขันที่เสียชีวิตมีเพียงคนเดียวนี้เท่านั้น
แต่ผู้เข้าแข่งขันที่บาดเจ็บและต้องถอนตัวจากการแข่งขันนั้นมีจำนวนมาก
มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหกกลุ่มที่ต้องเดินทางออกจากเกาะ
นั่นก็คือสิบสองคนนั่นเอง!
“มีผู้เข้าแข่งขันหกกลุ่มถอนตัวจากการแข่งขัน แต่ละคนได้รับบาดเจ็บแตกต่างกันไป โดยมีผู้เข้าแข่งขันหนึ่งคนเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า”
“ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของผู้เข้าแข่งขันทั้งหกกลุ่ม รวมถึงประเทศต้นสังกัดของพวกเขา”
“............”
ทีมงานรายการออกประกาศแจ้งเตือน ผู้ชมทุกคนต่างพากันเข้าไปอ่าน
ส่วนใหญ่เป็นประเทศขนาดเล็กที่มีผู้เข้าแข่งขันเข้าร่วมเพียงกลุ่มเดียว ซึ่งเดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้หวังว่าจะได้แชมป์อยู่แล้ว
ยอดผู้ติดตามในห้องไลฟ์ก็ค่อนข้างต่ำ ส่วนใหญ่จะมีเพียงผู้ชมในประเทศของตนเองเท่านั้นที่เข้าไปดูเป็นประจำ
อย่างไรก็ตาม ในบรรดานั้นกลับมีผู้เข้าแข่งขันกลุ่มหนึ่งที่ทุกคนค่อนข้างคุ้นเคย
นั่นคือทีมกวีพเนจร
โดมินิกและแอนโทนี ทั้งคู่พักอาศัยอยู่ในบ้านหลังแรกที่จางฮ่าวหรานสร้างขึ้น พวกเขายังมีไฟฉายติดตัวอยู่อีกด้วย
นับตั้งแต่ย้ายบ้านสำเร็จในครั้งก่อน ทั้งสองคนก็พักอยู่ในบ้านหลังนั้นมาโดยตลอดและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข
แต่แผ่นดินไหวในคืนนี้ได้ทำลายความสงบสุขนั้นลง บ้านหลังนั้นพังถล่มลงมา และทั้งคู่ต่างได้รับบาดเจ็บ
โดยเฉพาะกวีใหญ่โดมินิกที่ถูกทับจนขาหัก!
จบบท