บทที่ 30: ความสามารถในการสืบพันธุ์ของเสียวอู่

บทที่ 30: ความสามารถในการสืบพันธุ์ของเสียวอู่ทำเอาทุกคนตกตะลึง

ณ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ สีหน้าของถังซานดูย่ำแย่ยิ่งกว่ากลืนกินอาจมเข้าไปเสียอีก ตัวเลือกทั้งสี่ข้อนั้น ทุกข้อล้วนทำให้ถังซานทนดูไม่ได้ ตัวเลือกที่ต่ำที่สุดก็ปาเข้าไปถึงหนึ่งร้อยตัวแล้ว นั่นหมายความว่าเสียวอู่เคยให้กำเนิดทายาทมาแล้วอย่างน้อยไม่ต่ำกว่าร้อยตัว เรื่องนี้ทำให้ถังซานโกรธจัดจนเส้นเลือดดำบนหน้าผากปูดโปน เขากำหมัดแน่น เดิมทีเขาคิดมาตลอดว่าเสียวอู่คือแม่กระต่ายน้อยผู้แสนบริสุทธิ์ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไป ให้กำเนิดทายาทมามากมายปานนี้ ถังซานแทบไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตนเองนับเป็นคู่ควงคนที่เท่าไหร่ของนาง

"พี่สาม เรื่องนี้มันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลยนะ!"

"ถึงอย่างไรพี่เสียวอู่ก็มีชีวิตมานานนับแสนปีแล้ว การจะมีทายาทบ้างก็เป็นเรื่องปกติ"

"นี่ล้วนเป็นสัญชาตญาณของสัตว์วิญญาณ ท่านอย่าได้เก็บมาใส่ใจเลย"

เมื่อเห็นสีหน้าอันย่ำแย่ของถังซาน หม่าหงจวิ้นก็รีบเอ่ยปากปลอบใจทันที ในฐานะลูกน้องของถังซาน หม่าหงจวิ้นย่อมไม่อาจปล่อยให้ลูกพี่ของตนต้องมาเสียสุขภาพเพราะความโกรธแค้นได้

"ใช่แล้วล่ะ เสี่ยวซาน"

"เสียวอู่มีชีวิตมาเนิ่นนาน การจะมีหนี้รักติดตัวมาบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก"

"ดูอย่างข้าสิ ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยมีคนรักเก่ามาตั้งหลายคน"

"แต่ตอนนี้ หัวใจของข้ามอบให้จูชิงเพียงผู้เดียวเท่านั้น"

ไต้มู่ไป๋พูดแทรกขึ้นมาจากด้านข้าง พยายามช่วยประสานรอยร้าวระหว่างถังซานและเสียวอู่ ในขณะเดียวกัน ไต้มู่ไป๋ก็ถือโอกาสหยอดคำหวานเพื่อเอาใจจูชิงไปด้วย นับตั้งแต่ที่เขาล้มเหลวในการตามจีบเชียนเริ่นเสวี่ยคราวก่อน จูชิงก็มองทะลุถึงธาตุแท้ของเขาและหมางเมินเขามาโดยตลอด ไต้มู่ไป๋ไม่ต้องการให้เนื้อที่มาจ่ออยู่ถึงปากต้องหลุดลอยไป ตอนนี้เขากำลังงัดทุกวิถีทางเพื่อตามง้อจูชิงให้จงได้

"หึ!"

จูชิงแค่นเสียงเย็นชา ไม่หลงกลการแสดงของไต้มู่ไป๋ นางไม่ไว้ใจไต้มู่ไป๋อีกต่อไป ไม่ว่าเขาจะพร่ำพรรณนาสิ่งใด จูชิงก็ถือเสียว่าเป็นเพียงลมปากไร้สาระเท่านั้น

"เสียวอู่ ในเมื่อเจ้ามีชีวิตมานานขนาดนี้ ทายาทของเจ้าต้องมีมากกว่าหนึ่งร้อยตัวแน่ๆ"

"ในความเห็นของข้า คำตอบที่ถูกต้องต้องอยู่ระหว่างข้อ B และ C"

ความสนใจทั้งหมดของอวี้เสี่ยวกังพุ่งเป้าไปที่การตอบคำถาม เขาไม่มีเวลามาใส่ใจอารมณ์ของถังซานในตอนนี้ จากความเข้าใจที่อวี้เสี่ยวกังมีต่อกระต่ายอรชร การที่อีกฝ่ายจะมีทายาทมากมายนั้นถือเป็นเรื่องปกติ ท้ายที่สุดแล้ว กระต่ายอรชรก็เป็นหนึ่งในสัตว์วิญญาณที่พบเห็นได้ทั่วไปมากที่สุดบนทวีป ไม่เหมือนกับแมงมุมปีศาจหน้าคนหรือพยัคฆ์มารทมิฬที่เป็นสัตว์วิญญาณหายาก

"อืม..."

เสียวอู่พยักหน้าด้วยความขวยเขิน แม้ว่านางจะจำจำนวนทายาทที่แน่ชัดไม่ได้ก็ตาม ทว่ากระต่ายหนึ่งร้อยตัวนั้นถือว่าน้อยเกินไปจริงๆ แค่ระยะเวลาเพียงหนึ่งหรือสองปี นางก็สามารถคลอดออกมาได้มากขนาดนั้นแล้ว

"ดูเหมือนว่าการวิเคราะห์ของข้าจะถูกต้องสินะ!"

"คำตอบที่ถูกต้องน่าจะเป็นตัวเลือก C!"

"เจ้าน่าจะให้กำเนิดกระต่ายมามากกว่าหนึ่งหมื่นตัว!"

เมื่อเห็นเสียวอู่พยักหน้ารับ อวี้เสี่ยวกังก็เผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจในทันที ด้วยสติปัญญาและความปราดเปรื่องของเขา คำตอบนี้จะต้องไม่ผิดเพี้ยนแน่

"อะไรนะ!"

"เจ้าถึงกับเคยให้กำเนิดกระต่ายมาเป็นหมื่นตัวเลยเชียวหรือ!"

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ถังซานก็รู้สึกราวกับถูกอสนีบาตฟาดฟันลงกลางกบาล เขาสติแตกไปโดยสมบูรณ์! ลำพังแค่กระต่ายร้อยกว่าตัวถังซานก็ยากที่จะทำใจยอมรับได้อยู่แล้ว ตอนนี้อวี้เสี่ยวกังกลับวิเคราะห์ว่าเสียวอู่เคยให้กำเนิดมาแล้วมากกว่าหนึ่งหมื่นตัว นี่มันยิ่งกว่าการซ้ำเติม เป็นการนำเกลือมาทาลงบนแผลของถังซานชัดๆ ถังซานโกรธจัดจนร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม! เขาไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าเสียวอู่ต้องผ่านการทำเรื่องพรรค์นั้นมาแล้วกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

"พี่สาม นั่นมันเป็นเรื่องราวในอดีตก่อนที่ข้าจะจำแลงกายทั้งนั้นเลยนะ"

"ตอนนี้หัวใจของข้ามอบให้ท่านเพียงผู้เดียว"

เสียวอู่กะพริบตาปริบๆ มองถังซานและกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถังซานไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับเรื่องราวก่อนที่นางจะเปลี่ยนร่างมากนักหรอก ถึงอย่างไร ตอนนั้นนางก็เป็นแค่กระต่ายตัวหนึ่ง! ต่อให้นางจะเคยขยายเผ่าพันธุ์มีลูกมีหลานมามากมาย แต่มันก็ไม่ส่งผลกระทบต่อปัจจุบัน ตอนนี้นางยังคงเป็นเด็กสาวที่บริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่นะ

"ที่เสียวอู่พูดมาก็มีเหตุผลนะ!"

"สัตว์วิญญาณกับมนุษย์ย่อมมีความแตกต่างกันอย่างแน่นอน!"

"พี่สาม หากท่านรักเสียวอู่อย่างแท้จริง ท่านก็ย่อมสามารถยอมรับเรื่องพวกนี้ได้"

หนิงหรงหรงช่วยพูดอธิบายให้เสียวอู่ ถังซานขบกรามแน่น แม้ในใจจะรู้สึกขุ่นมัวเป็นอย่างมาก แต่ในเมื่อเขาเลือกเส้นทางนี้แล้ว ต่อให้ต้องหลั่งน้ำตาเขาก็ต้องเดินต่อไป ในสายตาของทุกคน ถังซานยึดมั่นในวิถีแห่งรักแท้มาโดยตลอด หากตอนนี้ถังซานทำใจยอมรับเสียวอู่ไม่ได้ นั่นจะไม่เท่ากับเป็นการทำลายชื่อเสียงของตนเองหรอกหรือ? ภาพลักษณ์ที่สั่งสมมาคงพังทลายป่นปี้

"ก็ได้!"

"ข้าจะอดทน!"

"แค่เรื่องกระต่ายหมื่นตัว ไม่อาจสั่นคลอนความรักที่ข้ามีต่อเสียวอู่ได้หรอก"

ถังซานหัวเราะอย่างขมขื่นและแสร้งทำเป็นใจกว้าง

"เสียวอู่ ไม่ต้องกังวลไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความรักที่ข้ามีต่อเจ้าจะไม่มีวันแปรเปลี่ยน"

"เจ้าจะเป็นสตรีที่ข้ารักมากที่สุดตลอดไป!"

เสียวอู่รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง นางรู้ดีว่าถังซานจะไม่มีวันเก็บเอาเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้มาใส่ใจ นางก็แค่เคยคลอดลูกกระต่ายมาบ้างก็เท่านั้นเอง ตราบใดที่ถังซานรักนางอย่างสุดซึ้ง ทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหา

เมื่อเห็นถังซานและเสียวอู่แสดงความรักหวานชื่นต่อกัน กลุ่มสื่อไหลเค่อต่างก็พากันแสดงความยินดี ถังซานสมกับเป็นถังซานจริงๆ ความรักอันลึกซึ้งนี้ช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน หลิวเอ้อร์หลงรู้สึกยินดีกับเสียวอู่ด้วย! อีกฝ่ายได้พบเจอกับที่พึ่งพิงที่ดีแล้ว! ภายนอกถังซานดูเหมือนจะยิ้มแย้ม แต่ภายในใจกลับกำลังสบถด่าอย่างสาดเสียเทเสีย

【อวี้เสี่ยวกัง: ข้าขอเลือกตัวเลือก C】

อาศัยจังหวะที่ยังไม่มีใครตอบคำถาม อวี้เสี่ยวกังก็รีบชิงตอบไปก่อน จากการวิเคราะห์ทางทฤษฎีของเขา อวี้เสี่ยวกังเลือกคำตอบที่เขาคิดว่าถูกต้องที่สุด อวี้เสี่ยวกังมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น ครั้งนี้เขาจะไม่มีวันเดาผิดอย่างแน่นอน

ทันทีที่ประโยคนี้ปรากฏขึ้น ก็เกิดความฮือฮาไปทั่ว อวี้เสี่ยวกังเป็นคนแรกที่ตอบคำถามนี้ เดิมทีทุกคนยังคงครุ่นคิดกันอยู่ว่าจะเลือกข้อใดดี คนส่วนใหญ่ต่างเอนเอียงไปทางตัวเลือก A มากกว่า! ท้ายที่สุดแล้ว ในสายตาของพวกเขา การที่เสียวอู่สามารถให้กำเนิดกระต่ายได้ถึงหนึ่งร้อยตัวก็นับว่าน่าตกตะลึงมากพอแล้ว ขนาดองค์จักรพรรดิที่มีพระสนมนางในนับสามพันคน ยังไม่มีพระราชโอรสและพระราชธิดามากถึงเพียงนั้นเลย! แต่บัดนี้คำตอบของอวี้เสี่ยวกังกลับทำให้ทุกคนต้องอ้าปากค้าง ให้กำเนิดทายาทเป็นกระต่ายนับหมื่นตัว พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าเสียวอู่ทำเช่นนั้นได้อย่างไร

"ซี๊ด..."

"ต่อให้เป็นสัตว์วิญญาณ การแพร่พันธุ์กระต่ายนับหมื่นตัวก็ดูจะเกินจริงไปสักหน่อยกระมัง"

ณ สำนักวิญญาณยุทธ์ ปี่ปี๋ตงตกตะลึงอย่างหนักกับตัวเลขที่อวี้เสี่ยวกังตอบ ก่อนหน้านี้ตอนที่นางล่าแม่ของเสียวอู่ นางก็ไม่ได้พบว่าอีกฝ่ายจะมีทายาทมากมายขนาดนั้น หากเสียวอู่สามารถคลอดลูกได้มากถึงเพียงนี้! แม่ของนางก็ย่อมต้องมีทายาทมากมายเช่นกัน! หรือว่านางจะซุกซ่อนพวกมันไว้ที่อื่น? ปี่ปี๋ตงตกอยู่ในภวังค์ความคิด

นางเชื่อมั่นในความสามารถของอวี้เสี่ยวกัง ในเมื่อเขากล้าตอบเช่นนี้ ย่อมแสดงว่าเขาต้องมีความรู้ทางทฤษฎีมารองรับเป็นแน่ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ปี่ปี๋ตงจะเลือกข้อ B ซึ่งเป็นคำตอบที่ใกล้เคียงกับอวี้เสี่ยวกัง เผื่อว่าโชคเข้าข้าง นางอาจจะเดาถูกก็เป็นได้ กระต่ายหนึ่งพันตัวไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย หากอวี้เสี่ยวกังตอบผิด นางก็จะสามารถคว้ารางวัลมาครองได้อย่างแน่นอน สำหรับคำถามแบบปรนัยสี่ตัวเลือกนี้ ปี่ปี๋ตงไม่พลาดที่จะเข้าร่วมวงด้วย ต่อให้สุดท้ายจะตอบผิด ปี่ปี๋ตงก็ไม่เกรงกลัว อย่างแย่ที่สุดนางก็แค่ยอมรับการลงโทษทางร่างกายบ้างเล็กน้อย ด้วยความแข็งแกร่งของนาง ตราบใดที่บทลงโทษไม่ถึงแก่ชีวิต ก็ไม่มีอะไรต้องหวาดกลัว ปี่ปี๋ตงสามารถทนรับมันได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่อวี้เสี่ยวกังและปี่ปี๋ตงทยอยเลือกคำตอบของตน สายตาของผู้คนมากมายก็เริ่มจับจ้องไปที่หวังเซวียนหยวน หวังเซวียนหยวนตอบคำถามถูกติดต่อกันมาแล้วถึงสามข้อ เขาได้กลายเป็นคนดังที่กำลังมาแรงที่สุดไปแล้ว เมื่อเทียบกับอวี้เสี่ยวกังและปี่ปี๋ตง ทุกคนต่างอยากรู้มากกว่าว่าหวังเซวียนหยวนจะเลือกคำตอบใด หนิงเฟิงจื้อเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลาว่าเมื่อใดหวังเซวียนหยวนจะเอ่ยปาก อีกฝ่ายดูสุขุมเยือกเย็นกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก

โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว...

อวี้เทียนเหิงเริ่มรู้สึกร้อนรนแทนหวังเซวียนหยวน

"พี่หวัง หากท่านยังไม่ตอบอีก!"

"คำตอบที่เหลือจะถูกคนอื่นแย่งชิงไปหมดนะ!"