บทที่ 14: บดขยี้อวี้เทียนเหิง

บทที่ 14: บดขยี้อวี้เทียนเหิง ความแข็งแกร่งที่สุดของมังกรโบราณไท่ซวี

"เลิกแก้ตัวได้แล้ว พวกทายาทขุนนางอย่างพวกเจ้าก็เหมือนกันหมด"

"เสเพล ไร้ความทะเยอทะยาน และรู้แค่การใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกผู้อื่น"

"หลิงหลิงคือเพื่อนร่วมทีมของข้า หากเจ้ากล้ารังแกนาง ข้าจะสั่งสอนเจ้าให้หลาบจำเอง"

อวี้เทียนเหิงไม่เชื่อคำพูดของหวังเซวียนหยวนเลยแม้แต่น้อย

เขางอนิ้วมือทั้งสองข้างให้มีลักษณะคล้ายกรงเล็บ!

ประกายสายฟ้าสว่างวาบเจิดจรัสขึ้นระหว่างฝ่ามือของเขา

ราชันมังกรสายฟ้าได้รับการยอมรับว่าเป็นวิญญาณยุทธ์สายสัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุด

สำหรับวิญญาจารย์แห่งสำนักราชันมังกรสายฟ้า เมื่อพลังวิญญาณบรรลุถึงระดับ 30 ร่างกายจะเริ่มปรากฏลักษณะเฉพาะของมังกรออกมา

ในเวลานี้ อวี้เทียนเหิงเป็นถึงปรมาจารย์วิญญาณสี่วงแหวนแล้ว

มือของเขาแหลมคมดุจกรงเล็บมังกร และพุ่งเข้าใส่หวังเซวียนหยวนอย่างดุดัน

หวังเซวียนหยวนส่ายหน้าด้วยความจนใจ!

ดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

อวี้เทียนเหิงไม่ยอมรับฟังคำอธิบายของเขาเลยสักนิด

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็มาสู้กันสักตั้งเถอะ

"มังกรโบราณไท่ซวี!"

หวังเซวียนหยวนปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของตนออกมา!

เขาจะได้ใช้โอกาสนี้ประลองฝีมือกับอวี้เทียนเหิงไปในตัว!

ทันทีที่มังกรโบราณไท่ซวีปรากฏตัว แรงกดดันจากการข่มทับทางสายเลือดก็ทำให้อวี้เทียนเหิงชะงักฝีเท้าลงทันที

แรงกดดันที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนปะทุขึ้นจากภายในสายเลือดของเขา

"เป็นไปได้อย่างไร!"

"ข้าถูกสะกดข่มงั้นหรือ!"

รูม่านตาของอวี้เทียนเหิงเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

วิญญาณยุทธ์ของเขาคือวิญญาณยุทธ์สายสัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุด!

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีผู้ใดสามารถข่มวิญญาณยุทธ์ราชันมังกรสายฟ้าได้มาก่อน

แต่ตอนนี้ เมื่ออวี้เทียนเหิงเผชิญหน้ากับหวังเซวียนหยวน

เขากลับรู้สึกราวกับผู้ใต้บังคับบัญชาที่กำลังเข้าเฝ้าผู้เป็นนาย

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากก้มหัวให้

"นี่มันวิญญาณยุทธ์สายเลือดมังกรประเภทใดกันแน่?"

"ถึงสามารถสะกดข่มข้าได้ถึงเพียงนี้!"

อวี้เทียนเหิงทั้งตกตะลึงและโกรธเกรี้ยว!

มังกรยักษ์ที่ขดตัวอยู่เบื้องหลังหวังเซวียนหยวนเผยแววตาดูถูกเหยียดหยามออกมา

เป็นความเหยียดหยามราวกับมังกรยักษ์กำลังหยอกล้อกับมดปลวก

สำหรับมังกรโบราณไท่ซวีแล้ว สิ่งที่เรียกว่าราชันมังกรสายฟ้าก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกตัวหนึ่ง

เผ่าพันธุ์มังกรระดับนี้ไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกับมังกรโบราณไท่ซวีได้เลยแม้แต่น้อย

"มังกรพิโรธ!"

อวี้เทียนเหิงฝืนต้านทานการข่มทับทางสายเลือดแล้วพุ่งโจมตีหวังเซวียนหยวน

เขาไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ราชันมังกรสายฟ้าจะแพ้พ่ายแก่วิญญาณยุทธ์สายมังกรอื่นไม่ได้เด็ดขาด

"แม้ข้าจะมีวงแหวนวิญญาณเพียงสองวง แต่มันก็เพียงพอที่จะจัดการกับเจ้าแล้ว"

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พลังมหาศาลพันจวิน"

หวังเซวียนหยวนใช้ทักษะวิญญาณของตน

สำหรับวิญญาณยุทธ์อสรพิษวารีดำ นี่ไม่ใช่ทักษะวิญญาณที่ทรงพลังอะไรนัก

แต่หลังจากที่วิญญาณยุทธ์วิวัฒนาการเป็นมังกรโบราณไท่ซวี พลังที่ปลดปล่อยออกมาจากการผสานทักษะวิญญาณเข้ากับวิญญาณยุทธ์กลับทำให้เกิดผลลัพธ์ที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน

โดยเนื้อแท้แล้ว ร่างกายของมังกรโบราณไท่ซวีนั้นแข็งแกร่งไร้เปรียบเปรย!

มันสามารถแหวกว่ายท่องไปในความว่างเปล่าได้อย่างอิสระโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

พละกำลังของมันไร้ขีดจำกัด เหนือล้ำยิ่งกว่าราชันมังกรทองเสียอีก

ครานี้ หวังเซวียนหยวนชกหมัดออกไป

อวี้เทียนเหิงรู้สึกราวกับถูกภูเขายักษ์พุ่งชน ร่างของเขากระเด็นถอยหลังไปไกลหลายร้อยเมตรอย่างแรง

ตูม...

แขนขวาของอวี้เทียนเหิงชาหนึบจากการปะทะ สีหน้าของเขาดูไม่ได้เอาเสียเลย

การกดข่มทางสายเลือดที่มังกรโบราณไท่ซวีมีต่อราชันมังกรสายฟ้านั้นรุนแรงมากจริงๆ

อวี้เทียนเหิงผู้เป็นถึงปรมาจารย์วิญญาณสี่วงแหวนผู้สง่างาม กลับตกเป็นรองหวังเซวียนหยวนอย่างสิ้นเชิง

หากเป็นวิญญาจารย์สายเครื่องมือ หวังเซวียนหยวนคงไม่อาจเอาชนะได้ง่ายดายถึงเพียงนี้

"เข้ามาอีกสิ!"

อวี้เทียนเหิงกัดฟันกรอด!

เขาคือนายน้อยแห่งสำนักราชันมังกรสายฟ้า และเป็นกัปตันทีมต่อสู้หวงโต่ว

เขาจะพ่ายแพ้แก่วิญญาจารย์ที่มีวงแหวนวิญญาณเพียงสองวงได้อย่างไร?

อวี้เทียนเหิงรวดเร็วดุจสายฟ้า!

ราวกับมังกรยักษ์ที่บ้าคลั่ง เขาพุ่งตัวเข้าไปพร้อมกรงเล็บที่งอม้วน

หวังเซวียนหยวนแค่นเสียงเยาะ!

หลังจากการปะทะเมื่อครู่ เขาเชื่อมั่นอย่างหมดใจว่าอวี้เทียนเหิงจะต้องพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

วิญญาณยุทธ์ราชันมังกรสายฟ้าไร้ซึ่งพลังที่จะต่อกรเมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรโบราณไท่ซวี

หวังเซวียนหยวนคือดาวข่มของอวี้เทียนเหิงอย่างแท้จริง!

"ทักษะวิญญาณที่สอง พุ่งชนเดือดดาล!"

กลิ่นอายของมังกรโบราณไท่ซวีพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

เมื่อนำทักษะวิญญาณทั้งสองนี้มาใช้กับมังกรโบราณไท่ซวี ประสิทธิภาพของมันกลับเพิ่มขึ้นนับพันนับหมื่นเท่าเมื่อเทียบกับการใช้กับอสรพิษวารีดำ

การปะทะกันครั้งที่สองระหว่างอวี้เทียนเหิงและหวังเซวียนหยวนจบลงด้วยความพ่ายแพ้อีกครั้ง

มังกรโบราณไท่ซวีตวัดกรงเล็บอย่างหนักหน่วง

ทำให้อวี้เทียนเหิงบาดเจ็บสาหัสโดยตรง!

อวี้เทียนเหิงร่วงกระแทกพื้น พร้อมกับกระอักเลือดคำโตออกมาจากปาก

อวี้เทียนเหิงรู้สึกได้เลยว่าซี่โครงของเขาหักไปไม่ต่ำกว่าห้าซี่

"กัปตัน หยุดเถอะ!"

ในตอนนั้นเอง เยี่ยหลิงหลิงก็ปรากฏตัวขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง

นางถือถาดอาหารเช้ามาด้วย และสวมชุดนอนที่หวังเซวียนหยวนเตรียมไว้ให้

เมื่อเห็นว่าอวี้เทียนเหิงได้รับบาดเจ็บสาหัส

เยี่ยหลิงหลิงก็รีบปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ดอกไห่ถังเก้าหัวใจเพื่อรักษาอวี้เทียนเหิงทันที

ผลการรักษาของดอกไห่ถังเก้าหัวใจนั้นทรงประสิทธิภาพยิ่งนัก

เพียงชั่วพริบตา...

อวี้เทียนเหิงก็ฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม อวี้เทียนเหิงได้เกิดความหวาดผวาทางจิตใจอย่างรุนแรงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับหวังเซวียนหยวนไปเสียแล้ว

เขาไม่กล้าผลีผลามบุกโจมตีอีกต่อไป

มิฉะนั้น ผลลัพธ์ก็คงมีเพียงการบาดเจ็บสาหัสอีกครั้งเท่านั้น

"ข้าขอโทษนะหลิงหลิง ข้ามาสายไปก้าวหนึ่ง"

"ข้าปกป้องเจ้าไว้ไม่ได้!"

อวี้เทียนเหิงกล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

"กัปตัน ท่านไม่ต้องโทษตัวเองหรอก!"

"เซวียนหยวนเป็นคนดี นี่เป็นสิ่งที่ข้าเลือกเอง"

เมื่อเห็นว่าอวี้เทียนเหิงต่อสู้กับหวังเซวียนหยวนเพราะเรื่องนี้

เยี่ยหลิงหลิงจึงรีบอธิบายทันที

หลังจากใช้เวลาอยู่ร่วมกันทั้งคืน เยี่ยหลิงหลิงก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กับหวังเซวียนหยวนแล้ว

นางไม่รังเกียจที่จะมอบตัวเองให้เขา!

นี่คือสิ่งที่นางเต็มใจทำเอง!

"จริงหรือ?"

อวี้เทียนเหิงถามด้วยความจริงจัง!

หากเยี่ยหลิงหลิงเต็มใจ อวี้เทียนเหิงก็ย่อมต้องร่วมยินดีและอวยพรให้นาง

ปกติแล้วเยี่ยหลิงหลิงไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์หรือพูดคุยกับใครมากนัก

หากมีใครสักคนสามารถเดินเข้าไปในใจนางได้

นั่นก็ย่อมเป็นเรื่องที่ดีที่สุด!

ด้วยวิธีนี้ ทายาทรุ่นต่อไปของดอกไห่ถังเก้าหัวใจก็จะไม่สูญหายไปไหน

"จริงสิ!"

เยี่ยหลิงหลิงพยักหน้าด้วยความขวยเขิน

นางเพิ่งจะออกไปเตรียมอาหารเช้าให้หวังเซวียนหยวน

นางไม่คาดคิดเลยว่าอวี้เทียนเหิงจะต่อสู้กับหวังเซวียนหยวนเพราะความเข้าใจผิด

"ขออภัยด้วยน้องชาย เมื่อครู่ข้าเข้าใจเจ้าผิดไป"

เมื่อเห็นความจริง อวี้เทียนเหิงก็รีบขอโทษหวังเซวียนหยวนทันที

เขาใจร้อนวู่วามเกินไปในเรื่องนี้

"ไม่เป็นไรหรอก!"

"ดังคำกล่าวที่ว่า ไม่สู้กันก็ไม่รู้จักกัน!"

หวังเซวียนหยวนโบกมือปัดอย่างไม่ถือสา

อวี้เทียนเหิงเองก็แค่เป็นห่วงเยี่ยหลิงหลิงเท่านั้น

เขาเป็นกัปตันทีมที่เหมาะสมและแสนดี!

เมื่อมีกัปตันทีมที่มีความรับผิดชอบเช่นอวี้เทียนเหิง แม้ในอนาคตหวังเซวียนหยวนจะไม่ได้อยู่เคียงข้างเยี่ยหลิงหลิง เขาก็ไม่ต้องกังวลว่านางจะถูกใครรังแก

"มานั่งกินอาหารเช้าด้วยกันเถอะ!"

หวังเซวียนหยวนเป็นฝ่ายเอ่ยชวน

เรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ เมื่อครู่ถือเป็นอันยุติ

อวี้เทียนเหิงนั่งลงตรงข้ามกับหวังเซวียนหยวนและเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"น้องหวัง วิญญาณยุทธ์ของเจ้าคืออะไรกันแน่?"

"ทำไมมันถึงสามารถข่มราชันมังกรสายฟ้าได้?"

อวี้เทียนเหิงอยากรู้เป็นอย่างมาก

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยพบวิญญาณยุทธ์ที่สามารถสะกดข่มราชันมังกรสายฟ้าได้

ต้องรู้ไว้ว่า นี่คือวิญญาณยุทธ์สายสัตว์ระดับจุดสูงสุดเลยเชียวนะ

สถานการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

"วิญญาณยุทธ์ของข้ามีชื่อว่า มังกรโบราณไท่ซวี!"

"มันคือวิญญาณยุทธ์สายมังกรระดับสุดยอด!"

"เจ้าอาจจะไม่เคยได้ยินชื่อมันมาก่อน!"

"เพราะมันมีเพียงหนึ่งเดียวในทวีปโต่วหลัว!"

คำอธิบายของหวังเซวียนหยวนทำเอาทั้งอวี้เทียนเหิงและเยี่ยหลิงหลิงถึงกับสะดุ้งตกใจ

มังกรที่ทรงพลังยิ่งกว่าราชันมังกรสายฟ้า—นี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆ ที่พวกเขาเคยได้ยิน

โชคดีที่วิญญาณยุทธ์นี้มีเพียงหนึ่งเดียว มันหายากยิ่งกว่าดอกไห่ถังเก้าหัวใจเสียอีก

มิฉะนั้น ตำแหน่งสำนักวิญญาณยุทธ์สายสัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุด คงถูกมังกรโบราณไท่ซวีแย่งชิงไปในอนาคตเป็นแน่

"ที่แท้น้องหวังก็แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!"

"เจ้ากับหลิงหลิงช่างเป็นคู่สร้างคู่สมกันจริงๆ!"

อวี้เทียนเหิงหัวเราะเสียงดังและกล่าวอวยพรให้ทั้งคู่