เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 244 ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่

บทที่ 244 ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่

บทที่ 244 ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่


[แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]

[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]

[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]

บทที่ 244 ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่

สายตาของทุกคนในงานต่างจับจ้องไปที่ซูเฉียนโม่ การปรากฏตัวของเธอทำให้ทุกคนตะลึงงัน

ซูเฉียนโม่และกู่เฉินหนานเดินเข้ามาในงาน พนักงานต้อนรับด้านนอกปิดประตูห้องจัดเลี้ยงลง

เสียงปิดประตูที่ดูเหมือนไม่มีอะไรนี้ กลับดังก้องเหมือนนาฬิกาปลุกยามเช้า ปลุกทุกคนในห้องโถงให้ตื่นจากภวังค์

ทุกคนได้สติกลับคืนมา และรีบเอ่ยทักทายซูเฉียนโม่

"สวัสดีครับ คุณซู"

"คุณซูนี่งดงามจนสะกดทุกสายตาจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าที่เมืองของเราจะมี CEO ที่สวยขนาดนี้อยู่ด้วย"

"พวกเราต่างก็ชื่นชมในความสามารถของคุณซู หวังว่าคุณซูจะกรุณาให้คำแนะนำพวกเราด้วยนะครับ"

คำเยินยอมากมายดังขึ้นรอบ ๆ ตัวซูเฉียนโม่อาจเป็นเพราะเธอดูโดดเด่นเกินไป จนทำให้ทุกคนไม่ได้สังเกตเห็น กู่เฉินหนานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เลย

"ทุกคนชมเกินไปแล้วค่ะ" ซูเฉียนโม่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม ท่ามกลางสายตาของทุกคน เธอคว้าแขนของกู่เฉินหนานมาโอบไว้

ทันใดนั้นทุกคนก็ตกใจ และเพิ่งจะสังเกตเห็นกู่เฉินหนานที่อยู่ข้าง ๆ ซูเฉียนโม่

"ไม่ใช่ว่าวันนี้คุณซูจะมาคนเดียวหรอกเหรอ? ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน?"

มีคนถามขึ้นเบา ๆ

ชายคนเดิมเมื่อครู่ อธิบายกับคนในกลุ่มว่า "เฮ้ย ไม่ใช่หรอกมั้ง ผู้ชายคนนั้นก็คือคนที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ไง คนขับรถของคุณซู!"

"ค..คนขับรถเนี่ยนะ?"

บางคนถึงกับอึ้งไปเลย

คุณซูโอบแขนเขาอยู่นะ นายบอกว่าเขาเป็นแค่คนขับรถของคุณซู?

นายเคยเห็น CEO ผู้หญิงคนไหน โอบแขนคนขับรถต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้บ้าง?

"คุณซู คนนี้คือ?"

มีคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความสงสัย

ในที่สุดก็มีคนถามถึงสิ่งที่ซูเฉียนโม่รอคอย เธอจงใจพากู่เฉินหนานมาในวันนี้ ก็เพื่อที่จะประกาศให้โลกรู้ว่า เธอคือแฟนของกู่เฉินหนาน! ตัดหน้าผู้หญิงคนอื่น ๆ

เธอเงยหน้ามองกู่เฉินหนานและพูดด้วยรอยยิ้มหวาน "เขาคือคู่หมั้นของฉันค่ะ กู่เฉินหนาน"

"ค..คู่หมั้น?!"

ทุกคนต่างตกใจ และคิดในใจ "คุณซูที่เพียบพร้อมขนาดนี้ มีคู่หมั้นแล้วเหรอเนี่ย น่าเสียดายจริง ๆ !"

ท่ามกลางฝูงชน มีผู้หญิงคนหนึ่งแสดงสีหน้าตกใจสุดขีด เมื่อเธอเห็นกู่เฉินหนานและได้ยินคำพูดของซูเฉียนโม่ปากของเธออ้าค้างราวกับว่าขากรรไกรหลุด ดวงตาก็กระตุกถี่ ๆ เหมือนกับคนเป็นโรคลมชัก

"กู้...กู่เฉินหนาน เป..เป็นคู่หมั้นของคุณซู?!"

ผู้หญิงคนนั้นก็คือ หลิวว่าน

เธอถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ จนกระทั่งต้องยึดเสาในห้องจัดเลี้ยงไว้จึงหยุดได้

สีหน้าของเธอสับเปลี่ยนไปมาระหว่างตกใจ ประหลาดใจ สงสัย และไม่อยากจะเชื่อ ราวกับว่าเธอกำลังฝึกเปลี่ยนหน้ากากงิ้วอยู่

"ไม่ถูกต้อง แน่นอนว่าต้องมีอะไรไม่ถูกต้อง!"

"คุณซูเป็นคนเก่งขนาดนั้น ทำไมถึงไปชอบกู่เฉินหนานไอ้บ้านั่นได้?"

"อีกอย่าง กู่เฉินหนานกับคุณซูมันคนละโลกกันเลย เขาไปรู้จักกับคุณซูได้ยังไง?"

"ฉันยอมรับว่ากู่เฉินหนานหน้าตาดีมาก แต่ดูยังไงคุณซูก็ไม่น่าจะหาผู้ชายหน้าหวานแบบนั้นมาเป็นแฟนนะ?"

ไม่ใช่แค่หลิวว่านที่สงสัย คนอื่น ๆ ก็งุนงงเช่นกัน

เมื่อกี้ไม่ใช่ว่าบอกว่าคุณซูมากับคนขับรถเหรอ? ทำไมตอนนี้กลายเป็นคู่หมั้นไปได้?

คุณซูสามารถซื้อบริษัทใหญ่โตอย่างไฉ่หยิ่ง ได้ เป็นไปได้เหรอที่จะไม่มีคนขับรถ?

หรือว่า...ผู้ชายคนนี้เป็นทั้งคู่หมั้นและคนขับรถของคุณซู?

ไม่แน่ใจ รอดูต่อไปก่อนดีกว่า

"คุณซูเก่งขนาดนี้ คู่หมั้นของคุณซูคงจะไม่ธรรมดาเหมือนกันใช่ไหมครับ?" มีคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเพื่อผูกมิตร ก่อนจะหันไปถามกู่เฉินหนานว่า "คุณกู่ ไม่ทราบว่าคุณทำงานอะไรครับ?"

ผมทำงานอะไร?

กู่เฉินหนานมองไปยังสายตาที่คาดหวังของคนตรงหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ปกติผมก็อยู่ที่บริษัท ช่วยเฉียนโม่จัดการเรื่องต่าง ๆ นิดหน่อย ไม่ได้มีอะไรน่าพูดถึงหรอกครับ"

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

เห็นได้ชัดว่า บริษัทที่กู่เฉินหนานพูดถึงก็คือไฉ่หยิ่ง ถ้าอย่างนั้น การที่เขาอยู่ที่บริษัทของคุณซูเป็นประจำ แสดงว่าเขาไม่ได้มีงานการอะไรทำ

ส่วนที่เขาบอกว่าช่วยคุณซูจัดการเรื่องต่าง ๆ นิดหน่อย ทุกคนก็คิดไปเองว่าคงเป็นงานจิปาถะเล็ก ๆ น้อย ๆ

อืมมม...

ถ้าอย่างนั้น คู่หมั้นของคุณซูก็เป็นแค่คนขับรถจริง ๆ น่ะสิ?

บ้าเอ๊ย! ไอ้หน้าหวาน!

เมื่อได้ข้อสรุปนี้ สายตาที่ทุกคนมองกู่เฉินหนานก็เปลี่ยนไป บางคนถึงกับหันกลับไปสนใจซูเฉียนโม่แทน

จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่ความผิดของคนอื่น

เป็นเพราะกู่เฉินหนานไม่ได้เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้กู่เฉินหนานขับรถมาส่งซูเฉียนโม่ในสายตาของคนอื่น ๆ จึงมองว่าเขาเป็นแค่คนขับรถของเธอ

แต่ซูเฉียนโม่กลับบอกว่ากู่เฉินหนานคือคู่หมั้น

ดังนั้น ในสายตาของคนอื่น กู่เฉินหนานจึงกลายเป็นได้แค่ คนขับรถ+คู่หมั้น = ไอ้หน้าหวาน

หลิวว่านมองกู่เฉินหนานด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อว่า ซูเฉียนโม่ CEO สาวผู้มากความสามารถ จะไปชอบกู่เฉินหนาน แถมยังหมั้นหมายและกลายเป็นคู่หมั้นของเขาอีก

คนที่เธอเคยดูถูก กลับกลายเป็นคู่หมั้นของ CEO ไฉ่หยิ่ง!

มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ถ้าไม่เห็นความรุ่งโรจน์ของไฉ่หยิ่งเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอคงคิดว่าซูเฉียนโม่เป็นผู้หญิงโง่ ๆ ไปแล้ว

ยิ่งได้เห็นเหตุการณ์ในวันนี้ ยิ่งทำให้หลิวว่านมั่นใจในสิ่งที่เธอเคยคิดตอนที่ไปดูตัวกับกู่เฉินหนาน

กู่เฉินหนานมันก็แค่ไอ้หน้าหวานที่หวังจะเกาะผู้หญิงกิน!

...

"คุณซู เชิญทางนี้เลยครับ รบกวนคุณซูให้คำแนะนำพวกเราด้วย"

"ใช่ครับคุณซู ผมมีคำถามมากมายอยากจะขอคำปรึกษา"

ผู้คนจากบริษัทเครื่องสำอางอื่น ๆ ต่างพากันรุมล้อมซูเฉียนโม่

เมื่อได้ยินคำเยินยอของทุกคน ซูเฉียนโม่รู้ดีว่านี่เป็นแค่คำพูดที่ใช้ในการเข้าสังคมไม่สามารถจริงจังได้ทั้งหมด เธอจึงพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า "เรื่องคำแนะนำ คงไม่ต้องหรอกค่ะ ทุกท่านล้วนเป็นผู้คร่ำหวอดในวงการเครื่องสำอาง ฉันต่างหากที่ต้องรบกวนทุกท่าน"

"คุณซูพูดอะไรอย่างนั้น พวกเราต่างหากที่..."

เมื่อเห็นซูเฉียนโม่พูดคุยกับคนอื่น ๆ กู่เฉินหนานจึงหยิบค็อกเทลส่งให้เธอ พร้อมกับส่งสายตาบอกเป็นนัยว่า หากมีอะไรให้เรียกเขาได้ตลอดเวลา จากนั้นก็เดินไปนั่งที่มุมห้องจัดเลี้ยง

ก่อนมางานวันนี้ กู่เฉินหนานรู้ดีว่า หากซูเฉียนโม่ปรากฏตัว เธอจะต้องกลายเป็นจุดสนใจ ไม่ใช่เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกของเธอเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะชื่อเสียงของไฉ่หยิ่งในปัจจุบัน

ถ้าสามารถสร้างสัมพันธ์อันดีกับไฉ่หยิ่งได้ บริษัทอื่น ๆ ก็จะสามารถเกาะกระแสไฉ่หยิ่งไปด้วย

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอนายที่นี่"

ในตอนนั้นเอง หลิวว่านถือแก้วไวน์แดง ฝ่าฝูงชนเข้ามาหากู่เฉินหนาน

เมื่อเห็นว่าเป็นหลิวว่านกู่เฉินหนานก็ยักไหล่ด้วยความประหลาดใจ "ใช่ คิดไม่ถึงเหมือนกัน"

หลิวว่านหันไปมองซูเฉียนโม่ที่กำลังพูดคุยอย่างสนุกสนานกับเหล่า CEO ก่อนจะหันกลับมาพูดว่า "รู้สึกดีไหมล่ะ ที่ได้เกาะกิ่งสูง?"

"นั่น CEO ของไฉ่หยิ่งเชียวนะ ฝันไปเถอะว่าจะมีวันนี้"

กู่เฉินหนานขมวดคิ้ว "มันเกี่ยวอะไรกับเธอ?"

"แน่นอนว่าไม่เกี่ยว" หลิวว่านส่ายหัวพร้อมกับหัวเราะ "ฉันแค่เกลียดผู้ชายกินข้าวบ้านเพื่อน เท่านั้นเอง"

"หึ" กู่เฉินหนานหัวเราะเยาะ "ขอโทษนะ ฉันเกลียดผู้หญิงที่มั่นหน้า รบกวนเธออย่าเข้ามาคุยกับฉัน ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_

จบบทที่ บทที่ 244 ฉันเป็นโรคแพ้คนโง่

คัดลอกลิงก์แล้ว