บทที่ 164 การต่อสู้ระหว่างกู่เฉินหนานและฮัวลี่หราน

[แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ 5 ตอน แต่จะราคาแพงที่สุด]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ100คน ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบไม่มีการแก้คำผิด และยิบย่อยมากมาย ไปนั่นแหละ]

บทที่ 164 การต่อสู้ระหว่างกู่เฉินหนานและฮัวลี่หราน

หมดเวลาแล้วเหรอ?

เมื่อได้ยินคำพูดของว่านเคอ  ทุกคนก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

มีคนยื่นมือออกมาดูนาฬิกาที่ข้อมือ สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นแปลกใจ

ยังเหลือเวลาอีกหกนาที ว่านเคอประกาศเวลาก่อนกำหนด!

อย่างไรก็ตาม แม้คนอื่น ๆ จะรู้เรื่องนี้ แต่ก็ไม่มีใครพูดออกมา

พวกเขาเห็นว่าการเตะของฮัวลี่หรานทำให้หลินหยู่ถึงขีดจำกัดแล้ว ถ้าไม่มีใครหยุดเขาคงไม่สามารถทนต่ออีกหกนาทีสุดท้ายได้

นี่ก็เป็นไปตามความตั้งใจของคนบางคนด้วย

"เฮ้อ ดูเหมือนว่านเคอจะคิดเหมือนพวกเรา"

"แน่นอน ใครจะอยากให้ทายาทของกงเฟยเป็นไอ้เพลย์บอยกู่เฉินหนานกันล่ะ"

เสียงกระซิบกระซาบของพวกเขาเบา แต่ฟางหยวนหยวนก็ยังได้ยิน

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลา

ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็หรี่ลง

จริงด้วย ยังไม่ถึงเวลา!

ในเวลาเดียวกัน เธอมองไปที่หลินหยู่ที่อยู่กลางลานฝึก สีหน้าของเขามุ่งมั่น หายใจหอบถี่

ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ในที่สุดเธอก็ถอนหายใจออกมาแล้วพูดเสียงดัง "เอาล่ะ หลินหยู่ นายผ่านแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หลินหยู่ก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก ความตื่นเต้นค่อย ๆ จางหายไป แขนของเขาสั่นโดยไม่ตั้งใจจากความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

"ขอบคุณครับ หัวหน้า"

หลินหยู่กัดฟันแล้วเดินออกจากลานฝึก แม้จะเจ็บแปลบที่แขนอย่างแสนสาหัส

ในขณะนั้นเองเหล่านกฮูกทมิฬอีกสามคนก็โบกมือเรียกหลินหยู่

"มา ๆ นั่งตรงนี้สิ"

ดวงตาของหลินหยู่เป็นประกาย "ครับ ๆ "

ทันทีที่เขานั่งลง พวกเขาก็เริ่มแสดงความยินดี

"คุณหลิน ฝีมือของคุณน่าประทับใจจริง ๆ  พวกเราหวังว่าจะได้ร่วมงานกันในอนาคต"

"คุณหลิน คุณคือผู้สืบทอดตำแหน่งของกงเฟยอย่างแท้จริง พวกเราสนับสนุนคุณเต็มที่"

"คุณหลิน วางใจเถอะ คนอย่างคุณชายบ้านรวยไม่มีทางทนมือพี่สาวฮัวได้ถึงสองชั่วโมงหรอก"

"คุณชายบ้านรวย" ที่พวกเขาพูดถึงก็คือกู่เฉินหนานนั่นเอง

กลุ่มนกฮูกทมิฬไม่รู้ถึงฝีมือของกู่เฉินหนาน แต่หลินหยู่รู้

เขายังจำฝีมืออันลึกล้ำของกู่เฉินหนานในระหว่างการประลองยุทธของตระกูลเย่ได้เป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตาม หลินหยู่จะไม่พูดอะไรที่อาจเพิ่มความมั่นใจให้คนอื่นในขณะที่ทำลายความมั่นใจของตัวเอง

"ยังไม่หมดเวลา พวกเขาโกง!"

ด้านหลังลานฝึก โฮชิโนะ คันนอนก็สังเกตเห็นว่ายังไม่หมดเวลาและหันกลับมาด้วยความโกรธ

กู่เฉินหนานส่ายหัวเบา ๆ  เป็นเชิงบอกให้โฮชิโนะ คันนอนอย่าใส่ใจ

เมื่อฟางหยวนหยวนไม่พูดถึง แสดงว่าตัวเธอเองก็ไม่มีความมั่นใจเช่นกัน

ที่เธออนุญาตให้เขาเผชิญหน้ากับฮัวลี่หรานหลังจากหลินหยู่ ก็เพราะให้เกียรติที่เขาเรียกเธอว่า "พี่สาวฟาง"

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าฟางหยวนหยวนจะดูไม่น่าเชื่อถือแค่ไหน เธอก็ยังเป็นหัวหน้าของนกฮูกทมิฬ และเธอจะให้ความสำคัญกับองค์กรเป็นอันดับแรก

อันที่จริง อาจกล่าวได้ว่าฟางหยวนหยวนเองก็ไม่เชื่อว่าเธอจะสามารถต้านทานการโจมตีของฮัวลี่หรานได้ถึงสองชั่วโมง

ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ที่จะใส่ใจกับเรื่องเวลาเพียงไม่กี่นาที ถ้าหลินหยู่ล้มลงในช่วงท้าย มันคงจะน่าอายไม่น้อย

"คุณกู่ ถึงตาคุณแล้ว"

ณ จุดนี้ ว่านเคอลุกขึ้นยืนและส่งสัญญาณให้กู่เฉินหนานเข้าสู่เวที

"ครับ"

กู่เฉินหนานพยักหน้าและเดินไปยังลานฝึก สายตาของเขากวาดมองหลินหยู่และนกฮูกทมิฬอีกสามคน

[เหอะ พวกนายนี่ช่างใจร้อนจริง ๆ ]

ในลานฝึก ฮัวลี่หรานยืดเส้นยืดสายอย่างเกียจคร้าน น้ำเสียงของเธอเย้ยหยันและขี้เล่นยิ่ง

"คุณกู่ คิดเรื่องข้อเสนอของฉันหรือยัง?"

กู่เฉินหนานยิ้มบาง ๆ  "ขอโทษที ผมไม่ชอบเป็นของเล่นของใคร"

ขณะที่เขาพูด รอยยิ้มของเขาก็หายไปอย่างกะทันหัน ดวงตาที่ลึกล้ำค่อย ๆ  หรี่ลง "แต่ถ้าคุณยืนยันที่จะเป็นของเล่นของผม ผมอาจจะพิจารณานะ"

คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี่ต่างตกตะลึง

"นี่... กู่เฉินหนานอยากตายหรือไง กล้าพูดกับพี่สาวฮัวแบบนั้น?"

"เขาคิดว่าพี่สาวฮัวมีใจให้หรือไง ถึงได้กล้าพูดแบบนั้น?"

"เหอะ ฉันว่าพี่สาวฮัวคงไม่ใจดีกับกู่เฉินหนานหรอก อย่าว่าแต่สองชั่วโมงเลย สองนาทียังไม่น่ารอด!"

เหล่านกฮูกทมิฬทั้งสามมองดูด้วยความสะใจ รอคอยที่จะชมการแสดง

อย่างไรก็ตาม ฮัวลี่หรานเพียงแค่ยกมือปิดปากหัวเราะ

"คุณกู่ งั้นฉันเอาเหมือนคุณแล้วกัน ถ้าคุณสามารถต้านทานการโจมตีอย่างเต็มกำลังของฉันได้จนกว่าจะหมดเวลา ฉันจะพิจารณาข้อเสนอของคุณ"

"แต่ก่อนหน้านั้น อย่าตายซะก่อนล่ะ~" ขณะที่เธอพูด ดวงตาของฮัวลี่หรานก็เปลี่ยนไป เผยให้เห็นความเย็นชาที่น่าขนลุก

ในเวลาเดียวกัน ร่างของเธอก็พุ่งไปข้างหน้า ชุดกี่เพ้าของเธอตัดผ่านอากาศ ขาเรียวยาวทั้งสองข้างแยกออกเล็กน้อยขณะที่เธอเล็งตรงไปที่คอของกู่เฉินหนาน

ด้วยท่านี้ ฮัวลี่หรานตั้งใจจะรัดคอของกู่เฉินหนานด้วยขาของเธอ บิดเพื่อหักหลอดลมของเขา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นท่ารัดคอ

เมื่อเห็นดังนี้ คนอื่น ๆ ก็ตกตะลึง

เช่นเดียวกับโฮชิโนะ คันนอน ฮัวลี่หรานเชี่ยวชาญด้านเทคนิคการลอบสังหาร

ท่านี้ ซึ่งทำให้คู่ต่อสู้ตั้งตัวไม่ติดก่อนที่จะหักคอพวกเขา เป็นหนึ่งในการสังหารที่เป็นเอกลักษณ์ของฮัวลี่หราน

ในอดีต ผู้ชายหลายคนต้องตายอย่างมีความสุขภายใต้เทคนิคนี้เมื่อฮัวลี่หรานปฏิบัติภารกิจ

ควบคู่ไปกับท่าที่เธอใช้หน้าอกบดขยี้คู่ต่อสู้ มันจึงกลายเป็นหนึ่งในเทคนิคสังหารของฮัวลี่หราน

"ดูเหมือนการคาดเดาของพวกเราจะถูกต้อง พี่สาวฮัวตั้งใจจะฆ่ากู่เฉินหนาน"

"เหอะ ๆ ชัดเจนอยู่แล้ว"

เหล่านกฮูกทมิฬทั้งสามคนสบตากัน ราวกับว่าพวกเขาสามารถจินตนาการถึงภาพกู่เฉินหนานกำลังจะตายอย่างมีความสุขด้วยสีหน้าเลื่อนลอย

ในลานฝึก

ความเร็วของฮัวลี่หรานนั้นรวดเร็วดุจสายฟ้า เธอมาถึงตัวกู่เฉินหนานในพริบตา

ชุดชั้นในลูกไม้สีดำใต้ชุดกี่เพ้าของเธอขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของกู่เฉินหนาน ทันใดนั้นกู่เฉินหนานก็เริ่มใช้เคล็ดวิชาปฐมบรรพกาล

ในวินาทีที่ฮัวลี่หรานเข้าใกล้ เขาเอื้อมมือออกไปคว้าข้อเท้าของเธอ จากนั้นก็หมุนตัวอย่างรวดเร็วและเหวี่ยงเธอออกไปด้วยแรง

"อะไรกัน!"

ภาพนี้ทำให้ทุกคนในลานฝึกตกตะลึง

พวกเขาทุกคนเห็นความเร็วอันน่าทึ่งของฮัวลี่หราน ซึ่งหมายความว่าเธอกำลังใช้พลังทั้งหมดตั้งแต่เริ่มเคลื่อนไหว

แต่กู่เฉินหนานไม่เพียงแต่รับการโจมตีของฮัวลี่หรานได้อย่างใจเย็น เขายังเหวี่ยงเธอออกไปได้อีก!

"นี่... กู่เฉินหนานคนนี้... มีฝีมืออยู่เหมือนกัน"

"ไม่คิดเลยว่าเขาจะรับมือกับท่าของพี่สาวฮัวได้..."

แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ากู่เฉินหนานสามารถทำลายวิชาของฮัวลี่หรานได้

พอถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศ ฮัวลี่หรานตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มกว้างและหมุนตัวอย่างงดงามราวกับนักกายกรรม

"ตุ้บ~"

รองเท้าส้นสูงของเธอลงแตะพื้น ฮัวลี่หรานยืนอย่างมั่นคงต่อหน้ากู่เฉินหนาน

"คุณกู่ ฝีมือของคุณน่าประทับใจจริง ๆ ~" ฮัวลี่หรานชมเชยด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับ" กู่เฉินหนานพยักหน้า

ฮัวลี่หรานขยับข้อเท้า ริมฝีปากแดงเผยอขึ้น "พี่สาวจะเอาจริงแล้วนะ เตรียมตัวให้ดีล่ะ"

พูดจบ ฮัวลี่หรานก็เตะข้างใส่หน้ากู่เฉินหนาน

กลิ่นหอมจากรองเท้าส้นสูงของเธอสร้างกระแสลมที่ทำให้ผมของกู่เฉินหนานปลิวไสว

เบื้องหน้าเขา รองเท้าส้นสูงสีดำพุ่งเข้ามาเหมือนคมมีด

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;