บทที่ 70 - เวทมนตร์ปรากฏโฉม! ปาฏิหาริย์แห่งผืนป่าต่างมิติ

บทที่ 70 - เวทมนตร์ปรากฏโฉม! ปาฏิหาริย์แห่งผืนป่าต่างมิติ

หลี่เหวินมองดูตัวอักษรเล็กๆ ใต้แผงควบคุม นิ้วมือกดปุ่มยืนยันเบาๆ ม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ทั้งหมดก็หายวับเข้าไปในมิติของต้นไม้เทพ บ้านต้นไม้สั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับมีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ใต้ดิน เขาหันไปมองกระถางตรงมุมห้อง ซึ่งตอนนี้มันไม่ใช่กระถางอีกต่อไปแล้ว ลำต้นหลักของต้นไม้เทพทะลุหลังคาออกไปแตกกิ่งก้านสาขาขนาดใหญ่ภายใต้ท้องฟ้าสีม่วง ใบไม้ส่องประกายสีเขียวอมทอง แต่ละใบสั่นไหวแผ่วเบา

ระบบไม่ได้แจ้งเตือนการคืนกลับในทันที นี่เป็นครั้งแรกที่ดีเลย์ หลี่เหวินไม่รีบร้อน เขาวางมือทาบลงบนลำต้น สัมผัสถึงการไหลเวียนของพลังงานภายใน อักขระกะพริบวิบวับ ความเร็วเพิ่มขึ้น แรงดูดส่งมาจากเบื้องลึกของรากไม้ราวกับกำลังกลืนกินอะไรบางอย่าง ผ่านไปสามนาที มวลอากาศก็กระเพื่อมไหว ภาพเงาของคทาเวทมนตร์สีขาวเงินปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มันมีความยาวหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตร ที่ปลายยอดมีผลึกหมุนวนอยู่ ดูคล้ายกับแกนกลางของดวงดาว บนนั้นสลักลวดลายแบบเดียวกับต้นไม้เทพเอาไว้

[การคืนกลับหมื่นเท่าเสร็จสิ้น ได้รับ 'คทาเวทดาราจักร' x 1 จัดเก็บเข้าสู่บัญชีส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว]

ทันทีที่ตัวอักษรปรากฏขึ้นมันก็เลือนหายไป คทาค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาผสานเข้ากับฝ่ามือของเขา ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ มีเพียงกระแสความอบอุ่นสายหนึ่งแล่นจากท่อนแขนไปทั่วทั้งร่าง จิตสำนึกของเขาเชื่อมต่อเข้ากับผืนป่าทั้งผืนในพริบตา เขาลองหลับตาลง ก็สามารถสัมผัสได้ถึงปริมาณน้ำในต้นไม้ทุกต้น ความชื้นในดิน และอนุภาคพลังงานที่ล่องลอยอยู่ในอากาศภายในรัศมีห้าร้อยเมตร

"ใช้ได้เลยนี่" เขาพูดจบก็เดินออกไปยังลานกว้างนอกบ้าน

ห่างออกไปสามร้อยเมตรด้านหน้ามีแม่น้ำสายหนึ่งคดเคี้ยว กระแสน้ำไหลเอื่อย ริมฝั่งมีมอสเรืองแสงงอกอยู่ เขายกมือขึ้น นึกในใจว่า 'ชักนำน้ำ' คทาเวทดาราจักรตอบสนองทันที ผลึกบนยอดคทาสว่างวาบพร้อมกับส่งเสียงครางหึ่งๆ วินาทีต่อมา แม่น้ำทั้งสายก็เดือดพล่าน น้ำในแม่น้ำถูกซัดขึ้นสูงม้วนตัวกลายเป็นเสาน้ำขนาดยักษ์พุ่งทะยานขึ้นฟ้า เส้นผ่านศูนย์กลางเกือบหนึ่งร้อยเมตร

หลี่เหวินขมวดคิ้ว เขาแค่อยากจะเอาน้ำนิดหน่อยไปรดแปลงทดลองเท่านั้นเอง

เสาน้ำหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ ลมกรรโชกแรงจนต้นไม้โดยรอบเอนลู่ เขารีบเดินพลังเคล็ดวิชาหลอมปราณเพื่อทรงตัว เปลี่ยนมาใช้จิตสำนึกเป็นตัวนำทางแทนการออกคำสั่งโดยตรง คทาส่งข้อมูลชุดหนึ่งกลับมา มันไม่ได้รับฟังคำสั่งจากการเคลื่อนไหว แต่เป็นการขยายความตั้งใจของเขา เมื่อเขาคิดจะใช้แหล่งน้ำ ระบบก็เรียกใช้แหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ใกล้ที่สุดโดยตรง และสกัดน้ำออกมาด้วยวิธีที่รวดเร็วที่สุด

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตั้งจิตใหม่ "กระจาย ร่วงหล่น หล่อเลี้ยงผืนดิน"

แสงจากคทาอ่อนโยนลง เสาน้ำเริ่มหดเล็กลง มวลน้ำมหาศาลแปรสภาพเป็นสายฝนโปรยปรายลงมา ฝนยังไม่ทันตกถึงพื้น ก็ถูกแรงดันวิญญาณที่พวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินกระแทกจนกลายเป็นละอองแสง ซึมซาบลงสู่ผืนดินก่อนจะควบแน่นกลายเป็นผลึก สายแร่สีฟ้าอมขาวเส้นแล้วเส้นเล่าแผ่ขยายออกจากบริเวณรอบบ้านต้นไม้ ดูคล้ายกับแผนที่ดาราใต้ดินที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง

เมื่อพื้นดินหยุดสั่นสะเทือน สายแร่ก็ครอบคลุมพื้นที่ไปถึงสองกิโลเมตรแล้ว ผลึกบางส่วนที่โผล่พ้นผิวดินมีขนาดเท่ากำปั้น พลังงานเสถียรและมีความบริสุทธิ์สูงมาก

ตอนนั้นเองเครื่องมือสื่อสารโฮโลแกรมก็สว่างขึ้น ใบหน้าของอาปู้ปรากฏอยู่กลางอากาศ เขาเบิกตากว้าง

"นายยกแม่น้ำขึ้นมาทั้งสายเลยหรือไง! ทางฉันวัดค่าความเข้มข้นของธาตุได้พุ่งปรี๊ดขึ้นตั้งสามร้อยเท่า! กราฟพลังงานมั่วซั่วไปหมดแล้ว!" สัญญาณขาดๆ หายๆ "เดี๋ยวนะ... บนพื้นนั่นมันอะไรน่ะ แร่เหรอ ผลึกวิญญาณความบริสุทธิ์สูงทั้งนั้นเลยนี่! นี่นายปลูกต้นไม้หรือเปิดเหมืองแร่กันแน่เนี่ย!"

"ทดลองรดน้ำน่ะ" หลี่เหวินตอบพลางยื่นมือไปรับหยดน้ำที่ร่วงหล่นลงมาจากใบไม้ หยดน้ำนั้นหยุดนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรสภาพเป็นผลึกวิญญาณเม็ดเล็กๆ ร่วงหล่นลงบนพื้นเสียงดังกังวานใส

"นี่นายยังกล้าเรียกว่ารดน้ำอีกเหรอ!" อาปู้แทบจะกระโดดตัวลอย "มองจากข้างนอกมันเหมือนพายุทอร์นาโดพุ่งขึ้นฟ้า แล้วจู่ๆ ผืนป่าก็สร้างสายแร่ขึ้นมาเอง! ถ้ามีคนมาเห็นเข้า กรมธรณีวิทยาแห่งดวงดาวต้องส่งกองยานมาขุดแน่ๆ!"

หลี่เหวินไม่ตอบ เขานั่งยองๆ เอามือลูบสายแร่ที่เพิ่งก่อตัวขึ้น อุณหภูมิปกติ โครงสร้างแข็งแรง สามารถทำเหมืองได้ทันที เขาจดจำตำแหน่งเอาไว้ เตรียมจะปล่อยหุ่นยนต์เก็บเกี่ยวในภายหลัง

อาปู้ยังคงโวยวายต่อ "นายลองใช้เวทลูกไฟดูอีกสักตั้งไหมล่ะ เผื่อจะจุดแกนโลกให้ลุกพรึบขึ้นมาด้วยเลย!"

พูดไม่ทันขาดคำ สัญญาณก็กลับมาเสถียร ภาพชัดเจนขึ้นมาหน่อย เขามองซ้ายมองขวาแล้วลดเสียงลง "แถวนั้นมีคนอื่นอยู่ไหม ฉันเพิ่งจะดักจับสัญญาณที่ถูกเข้ารหัสได้ มันชี้เป้าไปที่หอคอยลอยฟ้าฝั่งตะวันออกแห่งที่เจ็ด ทางนั้นเริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้วนะ"

"ตอนนี้ยังปลอดภัยดี" หลี่เหวินลุกขึ้นยืน "ผลผลิตทั้งหมดถูกติดป้ายกำกับไว้แล้ว ระบบป้องกันยังทำงานเป็นปกติ"

"งั้นนายก็ระวังตัวหน่อยล่ะ" น้ำเสียงของอาปู้จริงจังขึ้น "ที่นั่นดูเหมือนจะเงียบสงบ แต่การที่มันปล่อยให้ต้นไม้เทพดูดซับพลังงานแห่งต้นกำเนิดได้ มันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ นายอย่าเอาแต่มัวปลูกต้นไม้เพลินล่ะ หาทางหนีทีไล่ไว้ด้วย"

การสื่อสารสิ้นสุดลง ภาพโฮโลแกรมดับวูบ หลี่เหวินเดินกลับเข้าบ้าน เปิดเครื่องดื่มชูกำลังขวดใหม่ รสชาติยังคงจืดชืดเหมือนเดิม แต่เขาชินเสียแล้ว เขาวางขวดลงบนโต๊ะ ทับแผนที่สายแร่ที่เพิ่งปรินต์ออกมา นอกหน้าต่างท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว สายแร่ผลึกวิญญาณเปล่งแสงเรืองรอง สาดส่องผืนป่าทั้งผืนให้สว่างไสว ราวกับดวงดาวร่วงหล่นลงมาบนพื้นดิน

เขาถอดหูฟังออก ส่งจิตสำนึกเข้าสู่กลุ่มแชทพหุภพ หน้าต่างแชทเงียบสงบ มีเพียงข้อความใหม่เด้งเตือนกะพริบอยู่ เป็นอั่งเปาจาก 'จักรพรรดิเซียน' หน้าปกเป็นลวดลายอักขระที่กำลังไหลเวียน ข้อความแนบเขียนไว้ว่า 'สหายตัวน้อยลองดูนี่สิ'

เขากดรับอั่งเปา

แพ็กเกจข้อมูล 'คู่มือผสานเวทมนตร์และพลังปราณ' ไหลเข้าสู่สมอง เนื้อหาไม่ซับซ้อนนัก หลักๆ คือตารางเปรียบเทียบการควบคุมธาตุและการชักนำพลังปราณ พร้อมกับแนบรูปแบบการผสานเวทแบบง่ายๆ มาให้ด้วย เขากวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง ยังไม่ทดลองใช้ทันที แต่เข้ารหัสแล้วเก็บไว้ในโฟลเดอร์ระดับสอง สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการทำให้ผลผลิตทรัพยากรมีความเสถียร ไม่ใช่การวิจัยพลังใหม่

ด้านนอก ผลไม้ลอตใหม่กำลังสุกงอม หนึ่งลูก สองลูก... ทั้งหมดสิบลูกปรากฏขึ้นพร้อมกันบนกิ่งก้านของต้นไม้โบราณ ภายในแต่ละลูกห่อหุ้มม้วนคัมภีร์เอาไว้ หลี่เหวินเดินออกไปนอกประตู เงยหน้ามองผลไม้เรืองแสงเหล่านั้น ผ่านไปครู่หนึ่งก็ยกมือขึ้น ปักคทาเวทดาราจักรลงบนพื้นดินเบาๆ

คทาปักลึกลงไปในดิน แกนกลางของดวงดาวบนยอดคทาหมุนวนอย่างเชื่องช้า เกิดการสั่นพ้องกับสายแร่ใต้ดิน คลื่นแสงสีเขียวอมฟ้าแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างจากจุดที่ปักคทา ผลไม้ที่ถูกคลื่นแสงกระทบก็สุกงอมอย่างรวดเร็ว เมื่อร่วงหล่นลงมาก็แตกออก ม้วนคัมภีร์ภายในบินตรงเข้าไปในบ้านต้นไม้โดยอัตโนมัติ และถูกอุปกรณ์ที่ติดตั้งไว้รวบรวมเอาไว้

เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิม ฟังเสียงความเคลื่อนไหวจากผืนป่าเบื้องหน้า

สายแร่เส้นใหม่กำลังผุดขึ้นมาจากใต้ดินอีกครั้ง

[จบแล้ว]