เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 112 ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง

บทที่ 112 ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง

บทที่ 112 ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง


[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[Thai-novel ลงไวกว่าที่อื่นทุกที่]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 112 ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง

ข่าวการถูกจองโรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์ตามคำสั่งของกู่เฉินหนานได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองซูหัง

การจองโรงแรมเป็นเรื่องปกติ มันคงไม่ได้เกิดความวุ่นวายอะไรขึ้นอยู่แล้ว

แต่โรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์นั้นแตกต่างออกไป

ทุกครั้งที่มันถูกจอง จะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นตลอด!

ไม่ว่าจะเป็นงานแต่งงานของผู้สืบทอดตระกูลใหญ่ หรือกระทั่งการเจรจาต่อรองระหว่างสองมหาอำนาจ

ดังนั้นแล้ว เมื่อข่าวการถูกจองห้องของโรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์แพร่ออกไป ก็ดึงดูดความสนใจของสื่อต่าง ๆ ในซูหังทันที

ภายใต้โรงแรมมีนักข่าวหลายคนที่เห็นป้ายติดอยู่หน้าบอร์ดประชาสัมพันธ์ พวกเขากำลังยืนดูมันด้วยความสงสัย เนื่องจากพวกเขาไม่รู้ว่าใครเป็นคนจองห้องของโรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์ในวันนี้ ทุกคนจึงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ในไม่ช้า รถยนต์ SUV สีดำล้วนก็มาถึงทางเข้าโรงแรมซูหังเหอการ์เด้นมูนไลท์

นักข่าวที่รวมตัวกันอยู่ที่นั่นก็รีบหันไปสนใจรถยนต์คันนั้นทันที

แขกคนสำคัญวันนี้จะเป็นใครกันนะ?!

บรืน บรืน บรืน...

ขบวนรถยนต์จอด และบอดี้การ์ดชุดดำสวมแว่นกันแดดจำนวนมากก็ก้าวออกจากรถ พวกเขาแยกออกเป็นสองทีมในแต่ละฝั่งของถนน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ความคาดหวังของนักข่าวและผู้ชมทุกคนก็เพิ่มขึ้น

ใครกันที่จองห้องที่โรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์? พวกเขาต้องมีอิทธิพลมากมากแน่ ๆ ถึงได้มีขบวนรถที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้!

ภายใต้สายตาของคนกลุ่มนั้น ชายคนหนึ่งสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม แผ่ออร่าแห่งความหล่อเหลาออกมา ชายผู้นี้ก้าวลงมาจากรถคันหนึ่ง

นักข่าวต่างยกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

คุณชายกู่?!

คุณชายแห่งตระกูลกู่จากตงไห่!

พวกเขาไม่คิดเลยว่าเขาจะมาที่ซูหัง!

แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีคำถามเกิดขึ้นในใจของทุกคน

ทำไมคุณชายกู่ถึงจองห้องที่โรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์? เป็นการเจรจาธุรกิจเหรอ? หรือเพื่อจัดงานเลี้ยงกับตระกูลใหญ่ๆ ของซูหัง?

ทว่าในตอนนั้น ประตูอีกด้านของรถก็เปิดออก

ขาเรียวยาวและได้สัดส่วน สวมถุงน่องไหมและรองเท้าส้นสูงสีเงิน ก้าวออกมา

ฝูงชนกลั้นหายใจ สายตาจับจ้องไปที่อีกด้านของประตูรถ

ในวินาทีต่อมา เซียวหย่าเจี๋ยที่สวมชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์ก็ก้าวออกมาจากรถ

คนเหล่านั้นเบิกตากว้างทันที

คุณหนูเซียว?!

คุณหนูเซียวมาที่ โรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์เพื่อทานอาหารกับคุณชายกู่จริง ๆ เหรอ?

ไม่สิ คุณชายกู่ต่างหากที่จองห้องที่โรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์ให้เซียวหย่าเจี๋ยต่างหาก!

นี่คุณชายกู่กำลังตามจีบเซียวหย่าเจี๋ยอยู่หรือเปล่า?!

ด้วยชื่อเสียงที่โด่งดังของคุณชายกู่ในตงไห่ เซียวหย่าเจี๋ยไม่น่าจะยอมรับเขาถูกไหม?

"คุณชายกู่ คุณหนูเซียว เชิญด้านในครับ" ผู้จัดการของโรงแรมซูหังเหอการ์เด้น มูนไลท์กล่าวขณะยืนอยู่หน้าทางเข้าโรงแรม ต้อนรับกู่เฉินหนานและเซียวหย่าเจี๋ยอย่างดิบดี

กู่เฉินหนานกุมมือหยกไร้ที่ติของเซียวหย่าเจี๋ยไว้แน่น "ไปกันเถอะ หย่าเจี๋ย"

"ค่ะ" เซียวหย่าเจี๋ยพยักหน้า ไม่แสดงท่าทีปฏิเสธใด ๆ เธอถึงขั้นคว้าโอกาสคล้องแขนกู่เฉินหนานด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นภาพนี้ นักข่าวและผู้คนที่อยู่ในที่นั้นต่างตกตะลึง

นี่ไม่ใช่แค่คุณชายกู่กำลังตามจีบคุณหนูเซียว แต่ดูเหมือนพวกเขาเป็นแฟนกันแล้วนะ!

ไม่เช่นนั้น ทำไมเซียวหย่าเจี๋ยถึงไม่แสดงท่าทีปฏิเสธใด ๆ แถมยังเป็นฝ่ายคล้องแขนคุณชายกู่เสียเองด้วย?

ชั่วขณะหนึ่ง อารมณ์ต่าง ๆ  ก็เข้ามาในหัวใจของคนเหล่านั้น

มีความไม่พอใจ เสียดาย แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความอยากรู้อยากเห็น

เซียวหย่าเจี๋ยมาจากซูหัง กับกู่เฉินหนานมาจากตงไห่ ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่มีข่าวว่าพวกเขารู้จักกันเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมกู่เฉินหนานผู้มีชื่อเสียงที่ย่ำแย่ กลับลงเอยกับเซียวหย่าเจี๋ย ผู้ที่รู้จักกันดีในซูหังในเรื่องของความเซ็กซี่และแสนบริสุทธิ์ได้

เรื่องนี้ได้ทำให้ ทั้งนักข่าวท้องถิ่นและผู้คนที่มาสังเกตการณ์จากซูหังต่างรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจ ราวกับกะหล่ำปลีอันล้ำค่าที่พวกเขาหวงแหนถูกหมูขโมยไป

...

ติ๊ง! ประตูลิฟต์เปิดออก

กู่เฉินหนานและเซียวหย่าเจี๋ยก้าวออกมา

ทันใดนั้น เซียวหย่าเจี๋ยก็ตกตะลึง

แสงไฟสลัว เทียนส่องแสงระยิบระยับ กลีบกุหลาบลอยอยู่ในอากาศ กลิ่นหอมของกุหลาบอบอวลไปทั่ว

แม้แต่บนพื้นก็ยังมีป้ายทำจากกลีบกุหลาบและเทียนชี้นำทาง

หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เธอคุ้นเคยกับซูหังเหอการ์เด้นมูนไลท์อยู่แล้ว แต่ฉากที่ห้องอาหารในซูหังเหอการ์เด้นมูนไลท์ในตอนนี้ มันกลับไม่คุ้นเคยเลยสักนิด เต็มไปด้วยบรรยากาศโรแมนติกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

หลังจากเดินไปสองสามก้าว ก็มีป้ายปรากฏขึ้น โดยมีข้อความว่า "คุณหนูเซียวหย่าเจี๋ย ขอบคุณที่ตอบรับความรักของผม - กู่เฉินหนาน ผู้รักคุณ"

"จัดได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ?" เซียวหย่าเจี๋ยหันกลับมาแล้วยิ้ม

"ธรรมดาทั่วไปเอง จะแสดงก็ต้องทำให้เต็มที่สิ" กู่เฉินหนานยิ้มพลางเดินไปข้างหน้า จับมือเซียวหย่าเจี๋ย "เข้าไปข้างในกันเถอะ"

ทั้งสองเดินไปตามทางที่ทำจากเทียนและกลีบกุหลาบ แล้วเข้าไปในร้านอาหาร

แสงไฟในร้านอาหารสลัวมาก หรือจะบอกว่าปิดไฟทั้งหมด ยกเว้นไฟทางออกฉุกเฉิน

แสงสว่างที่ได้มามีเพียงจากเทียนเท่านั้น

ตรงกลางร้านอาหาร มีโต๊ะที่มีแสงเทียนส่องแสงระยิบระยับและมีควันหอมรัญจวน

พวกเขานั่งลง

เซียวหย่าเจี๋ยมองไปที่ใบหน้าของกู่เฉินหนานซึ่งถูกแสงเทียนส่องสว่าง หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นแรงโดยไม่มีเหตุผล

เธอไม่เคยมีความสัมพันธ์มาก่อน แต่เธอก็จินตนาการถึงฉากโรแมนติกแบบนี้

อย่างไรก็ตาม เธอไม่คิดว่าเมื่อเธอเลยว่าจะได้เจอกับฉากแบบนี้จริง ๆ แต่ดันเป็นตอนที่เธอจะต้องเล่นบทเป็นแฟนของคนอื่น

ในชั่วขณะหนึ่ง เซียวหย่าเจี๋ยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

กู่เฉินหนานไขว่ห้างและเอนหลังพิงเก้าอี้ เขามองไปที่นักข่าวและผู้คนที่อยู่นอกหน้าต่าง  แล้วจึงมองดูนาฬิกาข้อมือของเขา

"มีอะไรหรือเปล่า? รออะไรงั้นเหรอคะ?" เซียวหย่าเจี๋ยถาม

กู่เฉินหนานพยักหน้า จากนั้นก็ดึงเซียวหย่าเจี๋ยลุกขึ้นจากเก้าอี้และพาเธอไปที่หน้าต่างบานใหญ่

"เราต้องทำอะไรอีกเหรอคะ?" เซียวหย่าเจี๋ยถามด้วยความประหม่า

เธอไม่กลัวว่ากู่เฉินหนานจะทำอะไรเธอ แต่เธอกลัวว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป หัวใจของเธอมันคงแทบกระโดดออกมาจากอก

กู่เฉินหนานจับข้อมือของเซียวหย่าเจี๋ยด้วยมือข้างหนึ่ง และโอบเอวบาง ๆ  ของเธอด้วยมืออีกข้างหนึ่ง "เราต้องให้นักข่าวข้างล่างถ่ายรูป"

พอรู้สึกถึงลมหายใจของกู่เฉินหนานที่ใกล้ชิด เซียวหย่าเจี๋ยหน้าแดงและหันหน้าไปด้านข้าง ได้แต่พยักหน้าช้า ๆ "อ้อ"

"แล้วก็ ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง" กู่เฉินหนานพูด

"อ อะไรเหรอ?"

"จูบผมที"

"อะไรนะคะ?" เซียวหย่าเจี๋ยตกใจและกำลังจะปฏิเสธ

ปัง!

ดอกไม้ไฟระเบิดบนท้องฟ้า!

สีสันที่เจิดจ้าของดอกไม้ไฟส่องสว่างทั้งสองคนที่อยู่หน้าต่าง และความสนใจของนักข่าวก็หันไปที่พวกเขาทันที

"ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมแล้ว" กู่เฉินหนานพูด

ปัง! ปัง! ปัง!

ดอกไม้ไฟหลายลูกพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด เบ่งบานด้วยสีสันสดใส

ในขณะเดียวกัน เสียงดอกไม้ไฟระเบิดก็กลบเสียงของกู่เฉินหนาน เซียวหย่าเจี๋ยไม่ได้ยินชัดเจน เธอตะโกน "คุณพูดว่าอะไรนะคะ?"

กู่เฉินหนานตะโกนกลับ "ผมบอกว่า ตอนนี้ ช่วยจูบผมที!"

เซียวหย่าเจี๋ยส่ายหัว "ฉันไม่ได้ยินค่ะ!"

เสียงพื้นหลังของดอกไม้ไฟยังคงดังก้อง ดอกไม้ไฟสีแดงและสีเหลืองสะท้อนสีที่สอดคล้องกันบนท้องฟ้า

กู่เฉินหนานหยุดพูดและโอบเอวเซียวหย่าเจี๋ยแน่นขึ้นทันที ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา

ร่างกายของพวกเขาแนบชิดกัน และมืออีกข้างของกู่เฉินหนานโอบศีรษะของเซียวหย่าเจี๋ยในขณะที่เขาโน้มตัวเข้าไปจูบ

จูบที่กะทันหันเช่นนี้ ทำให้รูม่านตาของเซียวหย่าเจี๋ยเบิกกว้าง เธออยากจะผลักกู่เฉินหนานออกไป แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มือของเธอกลับยังคงอยู่บนหน้าอกของเขาโดยไม่พยายามผลักเขาออกไป

ปัง!

ดอกไม้ไฟเบ่งบานอีกครั้ง คล้ายสาดแสงสีทองลงบนร่างของพวกเขา

คลิ๊ก คลิ๊ก คลิ๊ก!

ในขณะเดียวกัน นักข่าวข้างล่างก็กรี๊ดสนั่น จับภาพฉากนี้ไว้ด้วยการกดชัตเตอร์อย่างรวดเร็ว

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;

จบบทที่ บทที่ 112 ผมต้องให้คุณช่วยอีกอย่างหนึ่ง

คัดลอกลิงก์แล้ว