บทที่ 104 พรุ่งนี้ไปซูหัง

[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel  แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 104 พรุ่งนี้ไปซูหัง

สำหรับคำถามที่อธิบายไม่ได้ของหลิวหมิงรุ่ย กู่เฉินหนานไม่ได้ตอบอะไร

เขาได้แต่ยิ้มอย่างเขินอายแล้วพูดว่า "ถ้าเธออยากรู้อะไร ก็พูดออกมาตรง ๆ  ได้เลย ไม่จำเป็นต้องมาถามฉันเรื่องแบบนี้หรอก"

"ฮึ่ม"

หลิวหมิงรุ่ยกอดอกและมองออกไปนอกหน้าต่าง "นายมันเอาแต่คิดเองเออเอง…"

หลังจากพูดประโยคนี้ ทั้งสองก็เงียบไปเป็นเวลานาน

ทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่งดงามและมีสีสันของเมืองส่องผ่านหน้าต่างรถมาที่ใบหน้าของพวกเขา

หลังจากผ่านไประยะสักครู่หนึ่ง

"ฉันจะไปแล้ว" กู่เฉินหนานกล่าว

"ไปไหน?"

"ไปซูหัง ไปจัดการธุระบางอย่าง"

หลิวหมิงรุ่ยตกใจ เธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับกลืนน้ำลายลงคอแล้วถามว่า "นายจะไปเมื่อไหร่?"

"ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย...แต่เร็ว ๆ นี้แหละ"

หลิวหมิงรุ่ยลดศีรษะลง กำชายเสื้อของเธอด้วยมือทั้งสองข้าง เธออยากจะบอกกู่เฉินหนานเกี่ยวกับทักษะการทำอาหารที่เธอฝึกฝนมาล่าสุด

แต่แล้วเธอก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างกู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่ในวันนี้ เธอจึงได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ

กู่เฉินหนานมองไปที่เธอและเลิกคิ้วขึ้น "มีอะไรเหรอ ไม่อยากให้ฉันไปเหรอ?"

หลิวหมิงรุ่ยไม่ได้ตอบ แต่ถามอีกครั้งว่า "นายจะกลับมาเมื่อไหร่?"

"ไม่แน่ใจ ทันทีที่ฉันทำธุระเสร็จ"

"งั้นก็กลับมาเร็ว ๆ นะ...คุณปู่อาจจะคิดถึงนาย"

ถ้าเป็นก่อนวันนี้ หลิวหมิงรุ่ยคงจะบอกว่าเธอจะคิดถึงกู่เฉินหนาน

แต่หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างกู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่ในวันนี้ หลิวหมิงรุ่ยก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดแบบนี้ในฐานะอะไรอีกต่อไป

......

ภายนอกคฤหาสน์ตระกูลซู

คนส่วนใหญ่ที่มาตระกูลซูในวันนี้ได้ออกไปแล้ว เหลือรถไม่กี่คันในคฤหาสน์

ในเวลานี้ หลินหยู่และฟางเจี๋ยลงจากรถ BMW และมาที่ประตูคฤหาสน์

"ขอโทษครับ รบกวนบอกเฉียนโม่ทีว่าผมมาหา"

หลินหยู่โน้มตัวไปที่ประตูรั้วเหล็กสีดำที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์ และตะโกนบอกแม่บ้านคนหนึ่งในคฤหาสน์

แม่บ้านหยุดงานที่ทำอยู่หรี่ตามองหลินหยู่

จากนั้นจึงถามว่า "ขอโทษนะค่ะ คุณเป็นใคร?"

"ผมชื่อหลินหยู่ครับ ช่วยตามคุณหนูซูให้ผมหน่อยได้ไหมครับ"

"รอสักครู่ค่ะ"

แม่บ้านเดินเร็ว ๆ  เข้าไปในห้องโถงใหญ่ และไม่นานก็กลับมา

"เกิดอะไรขึ้น เฉียนโม่มาไหม" หลินหยู่ถาม

แต่เขากลับได้ยินแม่บ้านพูดอย่างเย็นชาว่า "คุณหนูของเราบอกให้คุณไปให้พ้น"

หา?

หลินหยู่ตกตะลึง

"อะไรนะ?!"

"เฉียน...เฉียนโม่พูดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?!" หลินหยู่ถามอย่างไม่เชื่อ

แม่บ้านโบกมือไล่หลินหยู่อย่างดูถูกและเหยียดหยาม "ไป ๆ ได้แล้วค่ะ คุณหนูของเราบอกว่าเธอไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับคุณ และหวังว่าต่อไปคุณจะไม่มาหาเธออีก"

"ไม่งั้น เธอเกรงว่าคุณชายกู่จะเข้าใจผิด"

หลังจากพูดจบ แม่บ้านก็หันหลังให้แล้วเดินจากไป

หลินหยู่จ้องมองด้วยความไม่เชื่อในสายตา

"เฉียน...เฉียนโม่ นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับคุณ?!"

ในวินาทีต่อมา หลินหยู่ก็กลับมามีสติอีกครั้ง

กู่เฉินหนาน!

ต้องเป็นฝีมือไอ้กู่เฉินหนานคนนี้แน่ ๆ !

มันคงจะปั่นหัวเธออยู่ทำให้เธอไม่กล้ามาพบฉัน!

......

เมื่อกลับมาถึงที่บ้านตระกูลกู่ กู่เฉินหนานก็เดินตรงไปที่ห้องนอน

สิ่งที่อยู่ในใจของเขาตอนนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้

วันนี้ หลินหยู่ปรากฏตัวที่ตระกูลซู และเขายังพาตัวละครสำคัญอย่างฟางเจี๋ยมาด้วย

กู่เฉินหนานรู้จักตัวตนของฟางเจี๋ย และรู้ว่าเขาจะกลายเป็นหนึ่งในสิบสองนกฮูกทมิฬ

ดังนั้นจึงอาจอนุมานได้ว่า แม้ว่าเนื้อเรื่องจะถูกขัดจังหวะ แต่หลินหยู่ยังคงเกี่ยวข้องกับองค์กรนกฮูกทมิฬ

บวกกับหลินหยู่อยู่ในซูหัง จึงอาจเป็นไปได้ว่าหลินหยู่คงต้องการสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองในซูหัง

ในเนื้อเรื่องเดิม หลังจากผ่านการแข่งขันวรยุทธการต่อสู้ของตระกูลเย่และรักษาอาการป่วยของซูเทียนหมิง หลินหยู่ก็กลายเป็นผู้มีอิทธิพลในตงไห่อย่างเต็มตัว

และหลินหยู่ยังร่วมมือกับองค์กรนกฮูกทมิฬอย่างลับ ๆ เพื่อกำจัดองค์กรนักฆ่าในตงไห่ เข้าควบคุมกองกำลังใต้ดินในตงไห่อีกด้วย

นอกจากตระกูลกู่แล้ว ตงไห่ก็ยังกลายเป็นขอบเขตอิทธิพลของหลินหยู่อย่างสมบูรณ์

เพื่อขยายอำนาจของเขาให้มากยิ่งขึ้น หลินหยู่จึงไปที่ซูหัง

จากนั้นก็เป็นการใช้กลอุบายเก่า ๆ ในการแสร้งทำเป็นหมูเพื่อกินเสือ เพื่อเอาชนะและผนวกตระกูลใหญ่ ๆ หลายตระกูลในซูหัง

ในที่สุด หลังจากรวมซูหังเข้าไปในขอบเขตอิทธิพลของเขาแล้ว เขาก็หันกลับมาและกำจัดกู่เฉินหนานให้สิ้นซาก

ทว่าในตอนนี้ กู่เฉินหนานได้ทำให้ตระกูลใหญ่ในตงไห่ยืนหยัดอยู่เคียงข้างเขาทุกตระกูลแล้ว

แต่ทางหลินหยู่ก็ได้ไปที่ซูหังแล้ว และยังร่วมมือกับองค์กรนกฮูกทมิฬอีก

ถ้ากู่เฉินหนานไม่เข้าไปแทรกแซง หลินหยู่จะต้องมีชื่อเสียงในซูหังเหมือนในเนื้อเรื่องเดิมอย่างแน่นอน

กู่เฉินหนานเปิดหน้าต่างห้องนอนและรู้สึกถึงสายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่านหน้าม้าของเขาขณะที่เขามองดูแสงจันทร์ที่สว่างไสวภายนอกหน้าต่าง

เขาได้ตัดสินใจแล้ว

พรุ่งนี้ รีบไปซูหังเลย!

เพราะว่าเนื้อเรื่องฝั่งตงไห่ก็จบลงแล้ว ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือการหยุดยั้งการเติบโตของหลินหยู่ผู้เป็นพระเอก!

เรื่องนี้ไม่ควรล่าช้า การไปซูหังก่อนกำหนดหนึ่งวันอาจจะทำให้แผนของหลินหยู่ล้มเหลวก่อนเวลาอันควรก็ได้

ถึงตัวกู่เฉินหนานจะไม่ใช่ตัวร้ายตัวฉกาจในนวนิยายเรื่องนี้ แต่ในฐานะตัวร้ายหลักในช่วงต้นและช่วงกลางของนิยาย เขาก็ต้องมีความมุ่งมั่นที่จะทำลายพระเอกอยู่ในใจบ้างสิ

"หม่าปิง..."

"นายอยู่ที่ไหน?"

ขณะที่กู่เฉินหนานกำลังจะโทรหาหม่าปิงเพื่อติดต่อกับสาขาของซูหัง เขาก็รู้สึกถึงความอ่อนโยนนุ่มนวลและอบอุ่นที่ลอยมาจากด้านหลังเขา

ถามว่ามันมาจากไหน…ก็โฮชิโนะ คันนอน

โฮชิโนะ คันนอนโอบแขนของเธอไว้รอบคอของกู่เฉินหนาน แนบหน้าอกของเธอเข้ากับหลังของกู่เฉินหนาน

"ไม่มีทาง เธอแอบเข้ามาได้อีกแล้วเหรอ?!" กู่เฉินหนานพูดอย่างจนใจ

ทันใดนั้น เขาก็คิดว่าโฮชิโนะ คันนอนต้องรู้แน่ว่าหน้าต่างมีอุปกรณ์ช็อตไฟฟ้าติดตั้งอยู่ เธอจึงรอให้เขาเปิดมันก่อนถึงจะแอบเข้ามา

"นี่คือวิธีที่คุณพูดกับผู้ช่วยชีวิตของคุณแบบนี้เหรอ?" โฮชิโนะ คันนอนพูดพลางหัวเราะออกมา

ผู้ช่วยชีวิต?

เธอกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่?

"ผู้ช่วยชีวิตอะไร? เธอกำลังพูดถึงอะไร?" กู่เฉินหนานถามด้วยความสับสน

"ฮึ่ม"

โฮชิโนะ คันนอนยิ้มเบา ๆ  ปล่อยให้กู่เฉินหนานงุนงง  แล้วจึงหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาจากกระโปรงหนังพร้อมโยนมันใส่มือของกู่เฉินหนาน

"ดูเองสิ"

หน้าจอโทรศัพท์แสดงภาพที่ถ่ายแบบลับ ๆ  ในภาพมีชายร่างกำยำหลายคน กำลังพูดกับกล้อง หรือพูดกับโฮชิโนะ คันนอนที่กำลังถ่ายวิดีโออยู่

"ใช่ครับ คุณหนูโฮชิโนะ พวกเราถูกคุณหลินส่งมาครับ"

"ทำไมเขาถึงส่งพวกนายมาที่นี่?" เสียงของโฮชิโนะ คันนอนดังขึ้นจากนอกจอ

"เขาสั่งให้พวกเรามาฆ่าคุณชายกู่เฉินหนานแห่งตระกูลกู่ในตงไห่ครับ"

"โอ้? พวกนายมั่นใจแค่ไหน?" เสียงของโฮชิโนะ คันนอนดังขึ้นอีกครั้ง

"มั่นใจมากครับ ผมจะไม่ปิดบังเรื่องนี้กับคุณแล้วกันครับ เพราะยังไงเป้าหมายก็เป็นเพียงแค่ลูกชายคนหนึ่งจากตระกูลร่ำรวย ใคร ๆ ก็สามารถฆ่าเขาได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว ผมเลยสงสัยชะมัดว่าทำไมคุณหลินถึงขอให้พวกเราทำเรื่องแบบนี้ มันดูจะเสียค่าความสามารถของพวกเราอย่างมากเลยนะครับ"

"ฮ่าฮ่า" โฮชิโนะ คันนอนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น พวกนายต้องมีความสามารถมากสินะ~"

ในช่วงเวลาต่อมา ภาพก็สั่นอย่างรุนแรง และมองเห็นเลือดพุ่งออกมาอย่างเลือนราง

จากนั้นใบหน้าของโฮชิโนะ คันนอนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เธอยิ้มให้กล้องและพูดว่า "คุณชายกู่ ฉันเพิ่งช่วยชีวิตคุณไปนะ"

หลังจากพูดจบ เธอก็เม้มริมฝีปากสีแดงของเธอและส่งจูบให้กล้อง

จากนั้นภาพก็พลิกกลับ แสดงให้เห็นร่างหลายร่างนอนราบอยู่กับพื้น มีเลือดไหลออกมาเหมือนสายน้ำ

เมื่อมาถึงจุดนี้ มือของโฮชิโนะ คันนอนก็ยื่นออกมาเพื่อหยิบเอาโทรศัพท์ของเธอกลับคืน

"คุณคิดว่าไง ตอนนี้ฉันเป็นผู้ช่วยชีวิตของคุณแล้วใช่ไหม? คุณจะตอบแทนฉันยังไงดีล่ะ?" เธอพูดราวกับได้รับชัยชนะมาครอง

กู่เฉินหนานตกตะลึงเล็กน้อย

ในเนื้อเรื่องเดิม หลินหยู่ไม่เคยส่งนักฆ่ามาฆ่าเขา ดังนั้นนี่จึงเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเลย

อย่างไรก็ตาม พูดตามตรง มันเทศเน่า ๆ  พวกนี้ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของกู่เฉินหนานได้อยู่แล้ว

กู่เฉินหนานมองดูท่าทางอันพึงพอใจของโฮชิโนะ คันนอนและเลิกคิ้วขึ้น "เธออยากให้ฉันตอบแทนเธอยังไง?"

โฮชิโนะ คันนอนกางแขนออกไปหากู่เฉินหนาน แล้วพูดว่า "ก็ตกหลุมรักฉันซะสิ"

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;