เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 92 จริง ๆ หรือปลอม

บทที่ 92 จริง ๆ หรือปลอม

บทที่ 92 จริง ๆ หรือปลอม


[แปลโดยแฟนเพจ BamแปลNiyay มาติดตามในแฟนเพจเพื่อติดตามข่าวสารได้นะ]

[ลงแบบราคาถูกแค่ใน my-novel  แต่จะลงช้ากว่าThai-novel 100 ตอน]

[หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ถ้าอ่านแบบเถื่อนจะไม่มีการกลับมาแก้ให้นะครับ]

บทที่ 92  จริง ๆ หรือปลอม

รถเบนซ์สีดำคันหนึ่งกำลังแล่นอยู่บนถนนสายหลักของเมืองซูโจวและหางโจว โดยมีทั้งหมดสี่คนที่อยู่ในรถ รวมทั้งคนขับด้วย

ชายทั้งสี่คนนี้สวมชุดสูทสีดำและมีชุดหูฟังวอล์คกี้ทอล์คกี้แบบเดียวกันสวมอยู่ที่หู

แว่นกันแดดสีเข้มสะท้อนภาพทิวทัศน์ภายนอกรถ ห้อยลงมาที่เบ้าตาของพวกเขา

ชายทั้งสี่คนนี้มีบรรยากาศที่ดูน่าเกรงขาม สายตาของพวกเขามองผู้คนที่อยู่นอกหน้าต่างรถด้วยสายตาอย่างดูถูกเหยียดหยาม

คนเหล่านี้ล้วนเป็นมือดีของตะขาบผี เครื่องแต่งกายที่เรียบร้อยของพวกเขาได้รับการออกแบบมาอย่างดี แสดงให้เห็นเลยถึงความเป็นมืออาชีพของพวกเขา!

คนสามคนที่ตะขาบผีส่งไปก่อนหน้านี้ที่เมืองซูโจวและหางโจวเป็นเพียงหน้าใหม่ที่พึ่งเข้ามาในวงการ

ไม่เหมือนพวกเขา ชายทั้งสี่คนนี้ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพและทำภารกิจลอบสังหารมานับไม่ถ้วน!

อาจกล่าวได้ว่าชายทั้งสามคนนี้คือปรมาจารย์แห่งการสังหารผู้แสนเลือดเย็น!

สำหรับพวกเขา ซูโจวและหางโจวเป็นเพียงสนามหลังบ้านด้วยซ้ำ พวกเขาเคยปฏิบัติภารกิจหลายอย่างในซูโจวและหางโจวมาก่อน และไม่เคยล้มเหลวเลย!

รถยนต์ Passat ของผู้มาใหม่ทั้งสามถูกจอดไว้ในเขตชานเมือง ดังนั้นเป้าหมายของชายทั้งสี่คนนี้จึงชัดเจนมากในครั้งนี้

นั่นคือการใช้รถ Passat เป็นศูนย์กลางและทำการสืบสวนภายในรัศมีสิบกิโลเมตร!

พวกเขาไม่เพียงต้องการฆ่าหลินหยู่ แต่ยังต้องสืบสวนสถานการณ์ที่แท้จริงว่าทำไมชายทั้งสามคนนั้นที่ส่งไปถึงหายตัวไป!

กล้าแตะต้องคนของเรา ฉันก็จะให้แกชดใช้!

หากไม่พบ พวกเขาก็จะทำลายทุกอย่างในรัศมีสิบกิโลเมตรให้กลายเป็นพื้นที่รกร้างไป!

ชายทั้งสี่คิดดังนั้น ขณะที่รถค่อย ๆ ขับไปยังถนนสายเดียวที่นำไปสู่วิลล่ากลางเนินเขาในเขตชานเมือง

ไม่นาน รถก็จอด

ประตูรถเปิดออก ชายทั้งสี่คนก็ลงจากรถ

จากนั้นพวกเขามองดูรอบ ๆ วิลล่าอย่างมืออาชีพ พวกเขามั่นใจแล้วว่าวิลล่าไม่มีประตูหลัง หัวหน้าพยักหน้าและพูดว่า "เริ่มจากตรงนี้ก่อน"

"เข้าใจแล้ว"

ชายอีกสามคนพยักหน้า จากนั้นเดินเข้าไปที่ประตูวิลล่าแล้วเคาะประตู

พวกเขาไม่รู้ว่าผู้ชายสามคนก่อนหน้านี้ที่ถูกส่งมาโดนฆ่าตายที่นี่ พวกเขาจึงเดินมาเคาะประตูเพราะต้องการสืบหาก่อน

ซึ่งอันที่จริงแล้ว ทันทีที่รถของพวกเขาจอด หลินหยู่และคนอื่น ๆ ในวิลล่าก็สังเกตเห็นพวกเขาแล้ว

ไม่ว่าพวกเขาจะมาที่นี่เพื่ออะไรก็ตาม ผู้มาเยือนพวกนี้ล้วนมีเจตนาไม่ดีอย่างแน่นอน!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

ชายทั้งสามเคาะประตูและพูดว่า "สวัสดีครับ บริษัทประปามาตรวจสอบมิเตอร์น้ำครับ"

การเคลื่อนไหวนี้ทำให้สหายเต๋าตะลึง

พี่ครับ พวกพี่ขับเบนซ์มาตรวจมิเตอร์น้ำหรือครับ? ใครจะเชื่อว่าพวกคุณพี่ว่ามาจากบริษัทประปากัน?

ซึ่งคนที่อยู่ในวิลล่าแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง มาดูเถอะว่าพวกแกจะแสดงได้นานแค่ไหน

"เอี๊ยด-" ประตูวิลล่าเปิดออก สหายเต๋าโผล่หน้าออกมาครึ่งหนึ่งแล้วถามว่า "มีอะไรเหรอ?"

หัวหน้าเดินขึ้นไปทันทีแล้วสอดเท้าเข้าไปในช่องประตู จุดประสงค์คือเผื่อว่าต้องใช้กำลังทีหลัง

ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ทั้งสี่นี้ล้วนเป็นมืออาชีพ

ถามว่าทำไมถึงไม่แอบเข้ามาเหรอ?

ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นเลย นั่นมันวิธีที่คนอ่อนแอจะใช้กันต่างหาก!

"สวัสดีครับ เรามาจากบริษัทประปามาตรวจสอบมิเตอร์น้ำครับ" หัวหน้าพูดพร้อมกับยิ้ม

ในสายตาของสหายเต๋ามีแววเยาะเย้ยปรากฏขึ้นมา จากนั้นเขาก็เปิดประตูให้กว้างแล้วพูดว่า "เชิญเข้ามา"

เมื่อเห็นเช่นนี้ ชายทั้งสี่ก็มองหน้ากันทันที

ปลากินเหยื่อง่ายมาก คนพวกนี้ต้องเป็นคนโง่แน่ ๆ !

ชายทั้งสี่เข้าไปในวิลล่า และสหายเต๋าก็ปิดประตูวิลล่าด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย

"ไม่ต้องกังวลใจ เรามาตรวจสอบมิเตอร์น้ำและถามคำถามคุณแค่สองสามข้อครับ"

"แน่นอนว่าถ้าคุณไม่รู้ ก็แค่บอกว่าไม่รู้ และเราจะไม่ทำอะไรให้คุณต้องมีปัญหาเลย"

"ตราบใดที่คุณ..."

ในขณะที่กำลังเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ชายทั้งสี่ก็พูดคุยกับสหายเต๋าที่อยู่ข้างหลังพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

ในสายตาของพวกเขา สหายเต๋าคนนี้เป็นเพียงคนโง่เขลา เป็นไปไม่ได้เลยที่อีกฝ่ายจะเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของผู้หน้าใหม่ทั้งสามคน

"คำถามอะไร? ถามมาเลย" สหายเต๋าเดินตามพวกเขาไปอย่างทระนงตนและเอามือไขว้หลังไว้

"เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ ก่อนหน้านี้เพื่อนร่วมงานสามคนของเราหายตัวไปแถวนี้ ผมสงสัยว่าคุณเคยเห็นพวกเขาไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สหายเต๋าก็ตกตะลึงครู่หนึ่ง

ปรากฎว่าชายทั้งสี่คนนี้อยู่กลุ่มเดียวกับสามคนก่อนหน้านี้ นั่นหมายความว่าพวกเขามาเพื่อลอบสังหารหลินหยู่เช่นกัน

ทว่าทั้งสี่คนดูเหมือนจะไม่ได้มองชายสามคนที่อยู่บนโซฟา

"กริ๊ก"

ชายคนหนึ่งดึงสลักปืน จนเกิดเสียงดังเหมือนโลหะ

ทั้งสามตกใจและหันกลับมามองด้วยความสยองขวัญ

ปืน?

บ้าเอ๊ย เขาเอาปืนเข้ามาประเทศจีนมาได้ยังไง?

"ปืนงั้น...เหรอ?" หัวหน้าถอดแว่นกันแดดและกลืนน้ำลาย

"ของปลอม เป็นปืนของเล่นน่ะ" หลินหยู่ยิ้มมุมปาก

"จริงเหรอ?" ดูเหมือนหัวหน้าจะไม่เชื่อ

"จริงหรือปลอมกันน๊า?" หลินหยู่พูดพร้อมกับเอียงปาก

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายทั้งสี่ก็ตกตะลึง

มันเป็นของจริงหรือของปลอม? ช่วยตอบตรง ๆ  ได้ไหม?

เมื่อเห็นทั้งสี่มีสีหน้าท่าทางสงสัย หลินหยู่ก็ส่ายหัว เขาเดินไปหยิบปืนจากคนของเขาแล้วเล็งไปที่หัวหน้าของชายทั้งสี่

ทั้งสี่คนก็ตกใจทันที

"พี่ชายเราคุยกันดี ๆ ก็ได้ อย่าทำแบบนี้เลย ตอนนี้เราอยู่ในสังคมที่เคารพกฎหมายนะ" หัวหน้าพูดพร้อมกับวางมีดสั้นเพื่อยอมจำนนทันที

หลินหยู่ยังไม่พูดอะไร เขาค่อย ๆ วางนิ้วลงบนไกปืน แล้วเขาก็กดมัน

ปัง!

หัวหน้ารู้สึกเจ็บที่แก้มเท่านั้น

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงกระสุน BB ตกลงพื้น

"เห็นไหม ฉันไม่ได้โกหกพวกนายสักหน่อย มันเป็นของปลอมจริง ๆ " หลินหยู่พูดเยาะเย้ย

หัวหน้ามองหลินหยู่ด้วยความโกรธเคืองทันที

บ้าจริง หลอกฉันด้วยปืนของเล่นเหรอ?

ยังไงฉันก็เป็นยอดฝีมือในองค์กร อัตราการทำงานสำเร็จของฉันสูงถึง 98.76% แกคิดว่าปืนของเล่นจะทำให้ฉันกลัวได้เหรอ?

เขาก้มลงหยิบมีดสั้นทันที แล้วพูดอย่างเลือดเย็นว่า "พูดที่ฉันถามมา พวกเราทั้งสี่ต่างจากพวกมือใหม่ทั้งสามคนนั้น เราคือนักฆ่ามืออาชีพ!"

"หลินหยู่ วันนี้แกตายแน่!"

หลินหยู่เอียงปากและยิ้มอีกครั้ง "มืออาชีพเหรอ? ฉันต่อสู้กับพวกมืออาชีพมาเยอะแยะมากมายแล้ว!"

"สหายเต๋า ลงมือได้เลย!"

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ชายทั้งสี่ถูกหลินหยู่และสหายเต๋าซ้อมจนแม้แต่แม่ของพวกเขาก็จำหน้าแทบไม่ได้

ใบหน้าของพวกเขาบวมเป่งราวกับศพที่ถูกแช่อยู่ในคูน้ำเป็นเวลานานถึงสามวัน

หลินหยู่เดินเข้าไป คว้าผมของชายคนหนึ่งขึ้นมา ยกเขาขึ้น แล้วพูดอย่างโกรธเคืองว่า "กู่เฉินหนานส่งพวกขยะพวกนี้มาเพื่อฆ่าฉันงั้นเหรอ?"

"มันดูถูกฉันมากเกินไปแล้ว!"

"ตอนนี้ฉันจะส่งพวกแกไปพบราชาแห่งยมโลก อย่าโกรธฉันเลย ถ้าจะโกรธก็จงโกรธไอ้กู่เฉินหนาน!"

"เพราะฉัน หลินหยู่ไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์ เป็นกู่เฉินหนานที่ลากพวกแกเข้ามาเกี่ยวข้องในการต่อสู้ของพวกเรา!"

หลังจากพูดจบ หลินหยู่ก็ตะโกนเสียงดัง: "สหายเต๋า ลงมือซะ!"

สหายเต๋าชักมีดยาวออกมาแล้วฟันลงไป

เมื่อมองดูชายทั้งสี่คนล้มลงเหมือนโคลน หลินหยู่กัดฟันด้วยความโกรธ

กู่เฉินหนาน แกมันเกินไปแล้ว!

เดิมทีฉันตั้งใจจะรอจนกว่าจะตั้งหลักได้ที่ซูโจวและหางโจวก่อน จึงค่อยจะลงมือกับแก แต่แกกลับก้าวร้าวเช่นนี้!

ในเมื่อแกอยากตายนัก ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะส่งแกไปเอง!

ฉันจะให้แกได้รู้ว่ามือสังหารที่แท้จริงเป็นยังไง!

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay , ลงแบบราคาถูกแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับ หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิก กระซิก ;-;

จบบทที่ บทที่ 92 จริง ๆ หรือปลอม

คัดลอกลิงก์แล้ว