บทที่ 60 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของฉันอีกต่อไป
บทที่ 60 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของฉันอีกต่อไป
[แฟนเพจBamแปลNiyay:ลงแบบราคาถูกโคตรในmy-novel(ลงช้ากว่าThai-novel100ตอน)กับthai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นนอกจากสองเว็บนี้คือไม่ใช่ผมนะ ถ้าเจอคนอ่านก็อปดันเยอะกว่าก็ท้อเป็นนะครับ]
[ถ้าอ่านฟรีแบบเถื่อนไม่ว่าจะได้มายังไงนั้น ผมไม่ว่าเลยครับ และต่อให้ไม่มีคนอ่าน ผมก็ยังจะแปลต่อจนจบด้วย แต่ถ้าจะจ่ายเงินให้เว็บหรือคนที่copyไปขายอีกที คุณโคตรแย่เลยครับ]
[หลังแปลจบจะมีการแก้คำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น ดังนั้นถ้าคุณอ่านแบบเถื่อน ก็เชิญเลยครับ เพราะมันไม่มีอัพเดทให้หรอก]
บทที่ 60 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของฉันอีกต่อไป
ไม่นานหลังจากที่หลิวหมิงรุ่ยส่งข้อความ WeChat ถึงจางฟู่หยาง เขาก็ส่งชุดว่ายน้ำสองชุดและถุงน่องยาวถึงเข่าสีดำหนึ่งคู่ให้เธอ
หลิวหมิงรุ่ยโบกมือรับชุดว่ายน้ำต่อหน้ากู่เฉินหนานอย่างภาคภูมิใจ และพูดว่า "รอดูได้เลย!"
ในทางกลับกันซูเฉียนโม่นั้นขี้อายกว่าหลิวหมิงรุ่ยมาก เธอถือชุดว่ายน้ำและถุงน่องลูกไม้สีดำเหนือไว้ที่หน้าอกด้วยท่าทางที่เขินอาย แก้มแดงระเรื่อ จากนั้นเธอได้พูดเบา ๆ ไปว่า “กู่เฉินหนาน งั้นฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนะคะ”
ซูเฉียนโม่เป็นคนที่มีระดับการศึกษาดีมาตลอดและไม่ต้องการเผยเรือนร่างให้ใครเห็น หากไม่ใช่เพราะเธอกังวลว่าหลิวหมิงรุ่ยจะฉวยโอกาสกับกู่เฉินหนานด้วยการสวมชุดว่ายน้ำมาหลอกล่อเพื่อทำคะแนน เธอก็คงจะไม่สวมมันหรอก
หลังจากพูดคุยกันแล้ว ผู้หญิงสองคนก็แยกกันเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนกู่เฉินหนานเขาเพียงแค่เปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำอยู่ที่ริมสระ
เนื่องจากไม่มีใครอยู่รอบ ๆ เขาจึงไม่ไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
หลังจากเปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำแล้ว กู่เฉินหนานก็นอนบนเก้าอี้เลานจ์ริมสระว่ายน้ำ จิบโคล่าเย็น ๆ ของเขาแล้วรอให้ผู้หญิงสองคนนั้นออกมา
ต้องบอกเลยว่ากู่เฉินหนานค่อนข้างคาดหวัง
เพราะมันคือชุดว่ายน้ำเชียวนะ!
ซึ่งคนที่สวมชุดว่ายน้ำคือซูเฉียนโม่และหลิวหมิงรุ่ย สองสาวงามที่ทำให้โลกต้องตะลึง!
หากเป็นเมื่อก่อน กู่เฉินหนานจะต้องโกรธตัวเองอย่างแน่นอน เขาคงหาวิธีหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้นางเอกหญิงทั้งสองคนนี้
แต่สาเหตุที่เขาไม่ทำแบบนั้นเหรอ? เพราะกู่เฉินหนานเป็นคนชอบดูผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำไงล่ะ
หัวใจของเขาเย็นชายิ่งกว่ามีด เขายอมเสียสละทุกสิ่งเพื่อความอยู่รอดได้
แต่ไม่ใช่กับชุดว่ายน้ำ!
แม้ว่าหลินหยู่จะออกมาในตอนนี้และพยายามจะฆ่าเขา แต่เขาก็จะยังต้องดูชุดว่ายน้ำให้ได้ก่อนที่จะตายตาหลับ!
ในไม่ช้า หลิวหมิงรุ่ยก็เป็นคนแรกที่ออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
เธอเดินออกมาด้วยท่าทางภูมิใจมาก ยืดอก เชิดหน้าอย่างไม่สนใจใคร
ทรวดทรงอันแสนตูมตาม โอนอ่อนไปตามจังหวะก้าวเดินของเธอ
แค่ชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วนิดเดียว กลับเก็บสัดส่วนอันยิ่งใหญ่ได้มิดชิดขนาดนี้เลยเหรอ? กู่เฉินหนานอดไม่ได้ที่จะยกย่องคุณภาพของชุดว่ายน้ำอยู่ในใจ
"เฉินหนาน เป็นยังไงบ้าง สวยไหม?"
หลิวหมิงรุ่ยเดินเข้ามาหากู่เฉินหนานโดยใช้มือข้างหนึ่งจับสะโพกของเธอ อีกข้างดึงสายเสื้อว่ายน้ำ
"สวยดี" กู่เฉินหนานไม่ได้ดูตื่นเต้นมากนัก แต่หัวใจกลับเต้นแรงระส่ำไปหมดแล้ว
“ให้ตายเถอะ! นางฟ้า นี่มันคือนางฟ้าจริง ๆ หุ่นแบบนี้ในชุดว่ายน้ำมันจะไม่เซ็กซี่เกินไปหน่อยเหรอ?”
"เสน่ห์ของชุดว่ายน้ำที่คู่กับถุงน่องเหนือเข่า ไม่ว่าชุดใดก็ไม่อาจทัดเทียมเป็นแน่!"
ทันทีที่ความคิดของกู่เฉินหนานผุดขึ้นมา มุมปากของหลิวหมิงรุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้าง
เธอไม่รู้เลยว่าเขาจะหลอกได้ง่ายมากขนาดนี้ ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรก เธอจะแกล้งเป็นสาวหวานไปทำไมกันนะ?
งั้นฉันควรใส่ชุดว่ายน้ำทุกวันดีไหม?
ในขณะนี้เอง หลิวหมิงรุ่ยเหลือบมองไปที่กล้ามหน้าท้องของกู่เฉินหนาน เธอต้องตกตะลึงในทันที
ให้ตายเถอะ!
เฉินหนานออกกำลังกายด้วยเหรอ?
รูปร่างของเขาดีเกินไป ทั้งกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้อง เขามีครบทุกอย่าง
เซ็กซี่จังเลย~
หลิวหมิงรุ่ยอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ แม้แต่การเต้นของหัวใจของเธอก็เร็วขึ้น
ทั้งคู่ไม่พูด แต่ได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันอย่างชัดเจน
ทันใดนั้น ซูเฉียนโม่ก็เปลี่ยนชุดว่ายน้ำและถุงน่องเหนือเข่าเสร็จแล้ว เธอเอามือปิดหน้าตัวเองซึ่งแก้มแดงก่ำ แล้วเดินออกมา
ผู้หญิงคนหนึ่งสวมถุงน่องสีขาวเหนือเข่า ในขณะที่อีกคนหนึ่งสวมถุงน่องสีดำ
ถุงน่องเหนือเข่ามีเสน่ห์ที่ไม่อาจพรรณนาได้ เพียงแค่มองไปดูที่พวกเธอก็ดึงดูดความสนใจอย่างแน่นอน
นอกจากนี้ ขาที่เรียวขาวและรูปร่างที่บอบบางพร้อมด้วยท้องที่แบนราบและกระชับพอดีของพวกเธอ ทำให้กู่เฉินหนานกลืนน้ำลายอย่างหนัก
นี่พวกเธอเป็นนางฟ้าแน่ ๆ เลย!
ซูเฉียนโม่แก้มแดงด้วยความเขินอาย เดินเข้าไปหากู่เฉินหนาน เธอเอียงศีรษะไปด้านข้างแล้วถามด้วยความเขินอาย "กู่เฉินหนาน... ฉัน...ดูดีไหมคะ?"
"ดูดีมากเลย" กู่เฉินหนานพยักหน้า
[ให้ตายสิ ซูเฉียนโม่ดูน่าทึ่งมากในชุดนี้!]
[ทุกครั้งที่เธอเขินอายและทำสีหน้าเย้ายวนแบบนั้น มันก็ยากที่จะต้านทานได้จริง ๆ เลย!]
[ถึงแม้จะสู้สัดส่วนของหลิวหมิงรุ่ยไม่ได้ แต่ขนาดที่พอดีแบบนี้ก็ยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจเหลือเกิน!]
เมื่อได้ยินความคิดของกู่เฉินหนาน ใบหน้าของซูเฉียนโม่ก็หน้าแดงมากยิ่งขึ้น
"ขอบคุณนะคะ" ซูเฉียนโม่หันกลับมาพร้อมรอยยิ้มบางเบา
แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สังเกตเห็นกล้ามเนื้อหน้าอกและกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็นมัด ๆ ของกู่เฉินหนาน ทำให้เธอตัวสั่นเล็กน้อย
หุ่นของกู่เฉินหนานดีขนาดนี้เลยเหรอ?
เธออยากจะนอนลงบนหน้าท้องของกู่เฉินหนาน แล้วหลับลงไปซะจริง ๆ ~
"เอาล่ะ เราเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ไปลงน้ำกันเถอะ!" กู่เฉินหนานลุกขึ้นจับมือของผู้หญิงทั้งสองคนไว้คนละข้างโดยไม่สนใจเสียงกรีดร้องของพวกเธอ และกระโดดลงไปในสระน้ำทันที
ในขณะเดียวกัน นอกห้องส่วนตัว...
จางฟู่หยางถือจานผลไม้กําลังจะเคาะประตู แต่จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องมาจากภายในห้อง
เขาตัวสั่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"กู่เฉินหนาน คุณช่างเป็นคนที่สุดยอดจริง ๆ ... จัดการทีเดียวสองคนเลยเหรอ จุ๊ จุ๊~"
...
ท่ามกลางป่าไผ่ ภายใต้ทางเข้าที่ทรุดโทรมของตระกูลถัง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยรุ่งโรจน์
หลินหยู่เคาะประตูเบา ๆ พร้อมกับกุมมือปิดหน้าอกตัวเองไว้
แต่รออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ จากด้านในประตู
ปัง! ปัง! ปัง!
หลินหยู่ทุบประตูด้วยแรงทั้งหมดของเขา เขาตะโกนไปว่า "อาจารย์ ผมเองหลินหยู่ ได้โปรดเปิดประตูเร็วเข้าเถอะครับ"
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านในประตู
ประตูคฤหาสน์เปิดออกด้วยเสียงดังเอี๊ยด เผยให้เห็นร่างของถังหยุนจินที่เดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่สนใจ
ทันทีที่หลินหยู่เห็นถังหยุนจิน เขาก็บ่นทันที “ไอ้กู่เฉินหนานมันเอาตำแหน่งแชมป์ที่ควรเป็นของผมไป ผมจะไม่มีวันปล่อยมันไว้แน่!”
เขาพูดพลางก้าวเท้าเข้ามา “อาจารย์ ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้ผมด้วย ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ ผมคงทนไม่ไหวแล้ว”
แต่ในขณะนั้นเอง สีหน้าของถังหยุนจินก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
คิ้วของเธอขมวดเข้าหากัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความขยะแขยง และใบหน้าของเธอก็แปรเปลี่ยนเย็นชา
“หลินหยู่” เธอพูดขึ้น
“มีอะไรหรือเปล่าครับอาจารย์?” หลินหยู่มองไปที่ถังหยุนจินด้วยความสับสน
ถังหยุนจินเงยหน้าขึ้น และจ้องไปที่สายตาของหลินหยู่โดยตรงแล้วพูดแต่ละคำออกมาอย่างชัดเจน “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายไม่ใช่ศิษย์ของฉัน และฉันก็ไม่ใช่อาจารย์ของนายอีกต่อไป จากนี้ไปเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน!”
"อะไรนะครับ!"
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หลินหยู่ก็ตกใจทันที
เขารีบพูดว่า “เป็นเพราะวันนี้ผมไม่ชนะและได้แชมป์มางั้นเหรอ? มันถึงขั้นต้องไล่ผมออกจากสำนักของอาจารย์เลยเหรอครับ?”
ถังหยุนจินส่ายหัวทันที ซึ่งเมื่อเธอนึกถึงคำพูดที่ใช้ปกปิดและการหลอกลวงครั้งก่อนของหลินหยู่ ความโกรธของเธอก็เพิ่มสูงยิ่งขึ้น
ทว่าเธอไม่ได้ระเบิดความโกรธออกมา เธอแค่สูดลมหายใจเบา ๆ แล้วพูดว่า "ฉันต้องขอยอมรับเลย คำพูดหวาน ๆ ของนายทำให้ฉันคิดว่าทุกสิ่งที่นายพูดมันเป็นความจริง"
"คำพูดที่นายพูดมามันมีความจริงตรงไหนกัน? คุณหนูซูชอบนาย คุณหนูหลิวชอบนาย และนายยังบอกว่าคุณชายกู่เป็นคนเจ้าเล่ห์และเป็นคนเลวเนี่ยนะ?”
ถึงตอนนี้ถังหยุนจินหัวเราะเบา ๆ ด้วยความอับอายแล้วพูดออกไปว่า "เหอะ ถ้าไม่ใช่เพราะการพบกันสั้น ๆ ของฉันกับคุณชายกู่ นายคงจะหลอกฉันต่อไปอีกสินะ!"
กู่เฉินหนานงั้นเหรอ?!
เมื่อได้ยินคำพูดของถังหยุนจิน หลินหยู่ก็เบิกตากว้าง
กู่เฉินหนานทําอะไรกับถังหยุนจิน ถึงทำให้เธอมีทัศนคติที่เปลี่ยนไปต่อเขาเช่นนี้?
ยิ่งไปกว่านั้น ในความคิดของหลินหยู่ ถังหยุนจินไม่ใช่คนที่เชื่อคำพูดใส่ร้ายใครได้ง่าย ๆ แต่จากทัศนคติปัจจุบันของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะเชื่อในสิ่งที่กู่เฉินหนานพูดไปแล้วจริง ๆ !
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ากู่เฉินหนานพูดอะไรกันแน่ แต่ก็เห็นได้ชัดว่ากู่เฉินหนานอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้!
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ความรู้สึกอัปยศอดสูและความขุ่นเคืองก็กลืนกินหลินหยู่
เขากำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
กู่เฉินหนาน!
แกกล้าดียังไงถึงมาสร้างความขัดแย้งให้ฉันและอาจารย์ของฉัน!
ไอ้ตัวร้าย รอก่อนเถอะ ฉันจะทำให้แกต้องชดใช้!