บทที่ 40 ทนไม่ไหวแล้ว
บทที่ 40 ทนไม่ไหวแล้ว
[แฟนเพจBamแปลNiyay:ลงแบบราคาถูกโคตรในmy-novelกับthai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นนอกจากสองเว็บนี้คือไม่ใช่ผมนะ ถ้าเจอคนอ่านก็อปดันเยอะกว่าก็ท้อเป็นนะครับ]
[ถ้าอ่านฟรีแบบเถื่อนไม่ว่าจะได้มายังไงนั้น ผมไม่ว่าเลยครับ และต่อให้ไม่มีคนอ่าน ผมก็ยังจะแปลต่อจนจบด้วย แต่ถ้าจะจ่ายเงินให้เว็บหรือคนที่copyไปขายอีกที คุณโคตรแย่เลยครับ]
[หลังแปลจบจะมีการแก้คำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น ดังนั้นถ้าคุณอ่านแบบเถื่อน ก็เชิญเลยครับ เพราะมันไม่มีอัพเดทให้หรอก]
บทที่ 40 ทนไม่ไหวแล้ว
จู่ ๆ ซูเฉียนโม่ก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องส่วนตัว ทำให้กู่เฉินหนานก็กระพริบตาด้วยความสับสน เขาได้แต่คิดว่าตัวเองยังไม่สร่างเมาจากเมื่อคืนหรือเปล่า
จนกระทั่งพนักงานต้อนรับได้ปิดประตูจนเกิดเสียง "คลิก" เบา ๆ ทันใดนั้นกู่เฉินหนานก็ได้สติคืนมา
เขากลืนน้ำลาย และถามด้วยความสับสน "ฉ... เฉียนโม่ ทำไมคุณถึงมาที่นี่?"
ใบหน้าที่แดงก่ำของซูเฉียนโม่กลับเป็นสีแดงมากขึ้นไปอีก เธอไม่กล้าสบตากู่เฉินหนาน ได้แต่รวบผมไปมาหลังใบหูด้วยความเขินอาย
"ม-ไม่...ใช่ว่าคุณชายกู่ขอให้ฉันมาเหรอ?" เธอกระซิบเบา ๆ อย่างเขินอาย
กู่เฉินหนานจ้องมองด้วยความสับสนอย่างสิ้นเชิง
ฉันขอให้เธอมาเหรอ? ฉันบอกเธอตอนไหนกัน...
ในขณะนั้น เขาก็หยุดคิดอะไรบางอย่างได้ในทันที
ให้ตายสิ นี่มันต้องเป็นการกระทำของสหายฉินและสหายหวังแน่!
“โอ้ อืม เฉียนโม่ นั่งลงก่อนเถอะ” กู่เฉินหนานรีบพูด
บทบาทของเขาคือสุนัขรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของซูเฉียนโม่ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถไล่เธอออกไปได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องทําตัวเป็นมีความสุข
ซูเฉียนโม่เม้มริมฝีปาก จากนั้นเธอก็วางกระเป๋าถือลายเพชรสีดําไว้บนโต๊ะ แล้วนั่งตรงข้ามกับกู่เฉินหนาน
"อาหารน่าจะเสิร์ฟเร็ว ๆ นี้ คงต้องรออีกสักพักใหญ่เลย" กู่เฉินหนานรีบพูด
"อืม" ซูเฉียนโม่ตอบกลับเบา ๆ โดยก้มหน้าลงอย่างเขินอายเกินกว่าที่เขาจะสบตากับกู่เฉินหนาน
ในขณะเดียวกัน กู่เฉินหนานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งข้อความ WeChat ไปหาฉินเฟิงทันที
"ไอ้สหายฉิน ไอ้สหายหวัง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"
คําตอบได้กลับมาในไม่กี่วินาที
“เป็นอะไรไปเหรอครับ บอสกู่?”
กู่เฉินหนานกําหมัดแน่นด้วยความโกรธ "เป็นอะไรไปงั้นเหรอ? นายสองคนชวนฉันไปทานข้าวไม่ได้หรือไง? แล้วเฉียนโม่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"
"เอ่อ บอสกู่ พวกเราคิดว่าระหว่างพี่กับคุณหนูซูอาจเกิดความไม่เข้าใจกันในงานปาร์ตี้ที่ริมชายหาด ถึงแม้พี่จะไม่ได้พูดอะไร แต่เราก็รู้นะครับ"
"บอสกู่ให้ความเมตตาพวกเรามาตลอด เหมือนพี่น้องแท้ ๆ แล้วเราจะปล่อยให้ความสุขของพี่ต้องมาเดือดร้อนเพราะพวกเราไม่ได้เด็ดขาด"
"ดังนั้นผมกับสหายหวังจึงคิดแผนนี้ขึ้นมา มันเป็นสิ่งที่พวกเราในฐานะพี่น้องควรทำอยู่แล้ว บอสกู่ พี่ไม่จําเป็นต้องขอบคุณพวกเรานะ"
"ขอให้พี่โชคดี บอสกู่!"
ขณะที่กู่เฉินหนานจ้องไปที่ข้อความ WeChat ที่ส่งโดยฉินเฟิง เขาก็กำหมัดแน่นขึ้น
รู้ไหมว่าฉันดีกับพวกนายแค่ไหน แต่นี่คือวิธีที่พวกนายตอบแทนฉันเหรอ?
ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อให้แน่ใจว่าเฉียนโม่และฉันจะไม่ได้มีการติดต่อกันอีกสักพักใหญ่ แต่พวกนายสองคน...กลับทำให้เธอเดินหน้ามาหาฉันที่นี่เหรอ?
นี่พวกนายจะเป็นพี่น้องหรือศัตรูกับฉันกันแน่?
อยากจะให้ฉันตายหรือไง?
แถมยังจะมาบอกให้ฉันโชคดีอีก? ถ้าฉันเกิดคล้อยตามแผนของพวกนายในเวลานี้ พวกนายได้ทำการไว้อาลัยต่อหน้าหลุมฝังศพของฉันแน่ ๆ !
...
ในบริเวณวิลล่าอ่าวทะเลสาบตะวันออก ที่บ้านของฉินเฟิง
ฉินเฟิงและหวังหยางตื่นเต้นมาก
"เสร็จเรียบร้อย!"
หวังหยางยกนิ้วโป้งและอุทานว่า "สหายฉิน นายน่าทึ่งมาก! แผนของนายไร้ที่ติจริง ๆ !"
ฉินเฟิงเอียงศีรษะไปข้างหลังอย่างภาคภูมิใจและยิ้ม "แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าคุณหนูซูไปตามแผน นั่นหมายความว่าเธอรู้และยอมรับด้วยว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับบอสกู่ในวันนี้!"
"เรามารอให้บอสกู่ออกมาจากหมิงเยว่ไนท์ และขอบคุณพวกเราสองคนกันเถอะ!" ฉินเฟิงกล่าว
...
ร้านหมิงเยว่ไนท์ ห้องส่วนตัว 3002
หน้าอกของกู่เฉินหนานเจ็บแปลบ ขณะที่นั่งตรงข้ามกับซูเฉียนโม่ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และมองไปที่เธอ
ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เช่นนั้นภารกิจเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือ ต้องรีบแก้ไขให้มันถูกต้อง
สําหรับสหายฉินและสหายหวัง ฉันค่อยไปจัดการกับพวกเขาหลังจากที่ฉันจัดการเรื่องนี้แล้ว!
"เฉียนโม่ เธอเหนื่อยจากการทํางานมากไหม?" กู่เฉินหนานถามเบา ๆ
ซูเฉียนโม่หน้าแดงและพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมก้มหน้าลง
ในขณะนี้ จิตใจของเธอว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง แค่เธอคิดว่าการที่เธอและกู่เฉินหนานได้อยู่ด้วยกันที่หมิงเยว่ไนท์นี้ มันก็ทำให้หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว
เมื่อมองไปยังสีหน้าเขินอายของซูเฉียนโม่ กู่เฉินหนานก็พูดไม่ออก
[ผู้หญิงคนนี้เหมือนดูะพร้อมจะพลีกายเลยใช่ไหมเนี่ย?!]
[ชิบหาย! ฉันพูดไม่ออกเลย!]
ก๊อก ก๊อก ก๊อก~
ในขณะนั้นเอง ได้มีเสียงเคาะประตูห้องส่วนตัว
"เข้ามา"
ประตูห้องส่วนตัวเปิดออก และพนักงานเสิร์ฟในชุดสูทสีดําเข้ามาพร้อมกับรถเข็นอาหาร
สายตาของเขามองผ่านไปอย่างรวดเร็วเหนือกู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่ ดวงตาของเขาถึงกับหรี่อย่างกะทันหัน
พนักงานต้อนรับเพิ่งพูดถึงในแชทกลุ่มงานว่า ห้อง 3002 มีกู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่ พนักงานเสิร์ฟทุกคนจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น
เพราะยังไงซูเฉียนโม่ก็เป็นสาวงามอันดับ 1 ในตงไห่ เธอจะถูกพามาที่หมิวเยว่ไนท์โดยกู่เฉินหนาน ผู้ซึ่งเป็นเพลย์บอยได้ยังไง?
พนักงานเสิร์ฟคนนี้ก็ไม่เชื่อเช่นกัน เขาตั้งใจที่จะเปิดโปงคําโกหกของพนักงานต้อนรับคนนนั้นหลังจากมาส่งอาหาร
แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่ามันจะเป็นความจริง กู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่อยู่ในห้อง 3002 จริง ๆ !
เหตุการณ์นี้ได้พังทลายโลกทัศน์ของพนักงานเสิร์ฟไปทั้งใบ
"คุณชายกู่ คุณหนูซู ให้วางไว้เลยไหมครับ?" เขาถามหลังจากสับสนครู่หนึ่ง
"เอาเลย" กู่เฉินหนานพยักหน้า
ในไม่ช้า อาหารตะวันออกและตะวันตกต่าง ๆ ก็ถูกวางไว้บนโต๊ะ
ในขณะนั้นเอง พนักงานเสิร์ฟหยิบกล่องดําออกมาจากด้านล่างของรถเข็นอาหาร และเข้าไปหากู่เฉินหนานพร้อมถามว่า "คุณชายกู่ครับ ผมขอวางสิ่งของเหล่านี้ไว้บนเตียงก่อนได้ไหมครับ?"
ห๊ะ?
กู่เฉินหนานตกใจ มันไม่ใช่บริการส่งอาหารหรอกเหรอ? ทําไมนายถึงจะเอามันไปวางไว้บนเตียง? บนโต๊ะไม่มีที่ว่างหรอกเหรอ?
"วางไว้บนโต๊ะเลย" กู่เฉินหนานจึงกล่าวไปว่า
พนักงานเสิร์ฟขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ แต่เนื่องจากเป็นกู่เฉินหนานที่พูด เขาจึงไม่กล้าถาม เพียงพยักหน้าและวางกล่องดําไว้กลางโต๊ะ
"รับประทานให้อร่อยนะครับ"
พนักงานเสิร์ฟก้าวกลับไปที่ประตู โค้งคํานับกู่เฉินหนานและซูเฉียนโม่แล้วออกจากห้องส่วนตัวไป
"มากินข้าวกันเถอะ เฉียนโม่" กู่เฉินหนานพูดพลางยกมือขึ้น
"อืม" ซูเฉียนโม่พึมพํา
ขณะเดียวกัน ความสนใจของกู่เฉินหนานก็จดจ่ออยู่กับกล่องดํา
เขาสับสน มันเป็นอาหารแบบไหน ทำไมพวกเขาถึงทําให้มันลึกลับขนาดนี้?
เขาเอื้อมมือไปเปิดกล่องดํา
ทันใดนั้นร่างกายเขาก็แข็งเปรียบเสมือนก้อนหิน
ภายในกล่องดํามีสิ่งของหลากสีสัน ทั้งกล่องถุงยางอนามัย กล่องน้ำหล่อลื่น และกล่องน้ำมันนวด
ปัง!
กู่เฉินหนานรีบปิดกล่องอย่างรวดเร็ว
อะไรวะ? บ้าหรือเปล่า? นายนําของพวกนี้มาพร้อมกับอาหารได้ยังไง?
ซูเฉียนโม่ ซึ่งอยู่ข้างกู่เฉินหนานก็เงยหน้าขึ้นมองเมื่อเขาเปิดกล่อง เธอตัวสั่นและก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็ว
[ไอ้บ้า พวกเขาพยายามจะฆ่าฉันด้วยความอายหรือไง?]
"ให้ตายเถอะ ใครมันส่งของพวกนี้มาให้พร้อมกับอาหารกัน? พวกเขาบ้าหรือเปล่า?"
กู่เฉินหนานถอนหายใจ รู้สึกกระสับกระส่ายเป็นอย่างยิ่ง
ภายในห้องส่วนตัว มีเสียงดนตรีคลาสสิกที่ไพเราะดังขึ้น และกลิ่นหอมของน้ำหอมที่รัญจวนใจ ทําให้หัวใจของเขาสั่นไหวมากยิ่งขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉียนโม่ สาวสวยผู้ทรงสง่าของตงไห่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาก็ดูจะพร้อมที่จะพลีกายเพื่อเขาเหลือเกิน
กู่เฉินหนานจะสงบสติอารมณ์ได้ยังไง?
แม้ว่าเขาจะเป็นสุภาพบุรุษ แต่เขาก็ยังเป็นผู้ชาย!
"บ้าเอ้ย ฉันทนไม่ไหวแล้ว!"