บทที่ 90 - กวาดล้างฝูงมังกรเขาสวรรค์

บทที่ 90 - กวาดล้างฝูงมังกรเขาสวรรค์

เลือดมังกรเหรอ

เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังนี้ ซูเย่ก็ถึงกับอึ้งไปเลย

หรือว่าพลังงานที่แฝงอยู่ในเลือดมังกร หากเทียบในระดับคุณภาพเดียวกันแล้ว จะมีมากกว่าเลือดของสัตว์อสูรทั่วไปงั้นหรือ

หรือว่าสำหรับผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลตัวนี้ เลือดมังกรจะได้ผลดีกว่ากันแน่

แม้จะไม่สามารถรู้คำตอบที่แน่ชัดได้ แต่ซูเย่ก็รู้สึกตะหงิดๆ ว่า บางทีการใช้เลือดมังกรมาฟักผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลตัวนี้ ประสิทธิภาพอาจจะสูงกว่าก็ได้

"แต่ทว่า สัตว์อสูรที่มีสายเลือดมังกรนี่สิ หายากชะมัด"

ซูเย่คิดๆ ดูแล้วก็ขมวดคิ้ว

ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในเขตธารน้ำแข็งน้อย ซูเย่ล่าสัตว์อสูรไปมากมาย แต่เขาก็พบว่าสัตว์อสูรสายพันธุ์มังกรนั้นมีจำนวนน้อยมาก

นับรวมมังกรเหมันต์ติดปีกตัวนั้นด้วย จำนวนทั้งหมดก็ไม่เกินสิบกว่าตัวเท่านั้น

จำนวนแค่นี้ ยังไงก็ไม่พอฟักผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลออกมาแน่ๆ

ซูเย่คิดทบทวนอย่างละเอียด และจู่ๆ ในหัวเขาก็นึกถึงสัตว์อสูรชนิดหนึ่งขึ้นมา

"ข้าจำได้ว่าในบันทึกข้อมูล ข้าเคยเห็นสัตว์อสูรชนิดหนึ่งที่ชื่อว่ามังกรเขาสวรรค์ สัตว์อสูรชนิดนี้แข็งแกร่งไม่เบา พอโตเต็มวัยก็แทบจะเป็นสัตว์อสูรระดับสูงสุดกันหมด และสัตว์อสูรพวกนี้ก็อาศัยอยู่ในเขตภูเขามังกรของเขตรกร้างแห่งเมืองฐานทัพแดนสวรรค์นี่เอง"

"ถ้าข้าสามารถล่ามังกรเขาสวรรค์ได้มากพอ ก็น่าจะฟักผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลออกมาได้แล้วล่ะ"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซูเย่ตัดสินใจจะไปลองดู

แน่นอนว่า ตามที่แผนที่ระบุไว้ เขตภูเขามังกรนั้นค่อนข้างอันตราย ในนั้นมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ และมักจะมีสัตว์อสูรระดับราชันโผล่มาให้เห็นบ่อยๆ

ก่อนจะเดินทางไปที่เขตภูเขามังกร ซูเย่ตั้งใจจะยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นอีกสักหน่อยก่อน

เขาหาถ้ำแห่งหนึ่งเพื่อซ่อนตัว จากนั้นก็ใช้เวลาไม่กี่วัน นอกจากจะยกระดับเจตจำนงกระบี่ของตัวเองไปถึงหกส่วนแล้ว

เขายังสามารถฝึกวิชากระบี่ระดับห้าที่ลั่วหลิงให้มาอย่างวิชากระบี่ดารา

จนเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นได้อีกด้วย

ตั้งแต่ได้รับพรสวรรค์วิถีกระบี่ระดับเหนือมนุษย์มา เวลาซูเย่ฝึกวิชากระบี่ก็มักจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ในหัวมักจะมีประกายความคิดดีๆ ผุดขึ้นมาอยู่เสมอ

แม้แต่วิชากระบี่ระดับห้า การฝึกฝนก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย

และแค่วิชากระบี่ดาราขั้นเริ่มต้น ก็สามารถเพิ่มพละกำลังให้ซูเย่ได้ถึงสามเท่า และเพิ่มพลังป้องกันได้อีกหนึ่งเท่าแล้ว

"วิ้ง"

ในตอนนี้ ขอเพียงซูเย่ใช้วิชากระบี่ดารา ร่างกายของเขาก็จะเปล่งประกายแสงดาวจางๆ ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

และภายใต้การปกป้องของแสงนี้ พลังป้องกันของซูเย่ก็จะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยทีเดียว

"แบบนี้ การเดินทางไปเขตภูเขามังกรก็ยิ่งปลอดภัยขึ้นไปอีก"

หลังจากฝึกวิชากระบี่ดาราจนเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นแล้ว ซูเย่ก็ไม่คิดจะฝึกต่อในตอนนี้

การจะฝึกวิชานี้ให้ถึงขั้นสำเร็จความเข้าใจระดับต้น ต่อให้มีพรสวรรค์วิถีกระบี่ระดับเหนือมนุษย์ ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร

"ฟ้าว"

หลังจากเดินออกจากถ้ำ ซูเย่ก็พุ่งทะยานร่างมุ่งหน้าไปยังเขตภูเขามังกรตามคำแนะนำของแผนที่

เขตภูเขามังกรมีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ภูมิประเทศสลับซับซ้อน มียอดเขาสูงชัน หินยักษ์ และป่าไม้เรียงรายอยู่อย่างไร้ระเบียบ พื้นที่ลาดชันสูงตระหง่าน

ที่นี่มีพลังปราณหนาแน่น ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ จึงดึงดูดสัตว์อสูรเข้ามามากมาย

และปรมาจารย์ยุทธ์ที่แข็งแกร่งบางคน หรือแม้แต่ยอดฝีมือระดับราชันยุทธ์ ก็มักจะเลือกมาที่นี่เพื่อรวบรวมทรัพยากรเช่นกัน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ซูเย่ก็เร้นกายในมิติเข้ามาในเขตภูเขามังกร

หาอยู่ไม่นาน ซูเย่ก็เจอมังกรเขาสวรรค์หลายตัวรวมกลุ่มกันอยู่

มังกรเขาสวรรค์มีรูปร่างใหญ่โต สูงถึงเก้าจั้ง บนหน้าผากมีเขามังกรสีดำขนาดใหญ่เด่นสะดุดตา

ซูเย่ปรายตามองก็รู้ข้อมูลโดยละเอียดของมันทันที

เผ่าพันธุ์ มังกรเขาสวรรค์

ระดับ สัตว์อสูรระดับสูงสุด

พรสวรรค์พละกำลัง ระดับกลาง

พรสวรรค์การป้องกัน ระดับสูง

พรสวรรค์ความทรหด ระดับต้น

"พรสวรรค์ของมังกรเขาสวรรค์พวกนี้ ถือว่าใช้ได้เลยนะเนี่ย"

เมื่อเห็นข้อมูลของมังกรเขาสวรรค์ ซูเย่ก็แอบตกใจเล็กน้อย

ในขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่ค่อยมีนักสู้คนไหนกล้ามายุ่งกับมังกรเขาสวรรค์

มังกรเขาสวรรค์พอโตเต็มวัยก็จะเป็นสัตว์อสูรระดับสูงสุด สายเลือดแข็งแกร่ง พรสวรรค์ก็ไม่ธรรมดา ปรมาจารย์ยุทธ์หลายคนยังไม่ใช่คู่มือของมันเลย

แถมฝูงของมังกรเขาสวรรค์ก็มีจำนวนไม่น้อย ในนั้นต้องมีมังกรเขาสวรรค์ระดับราชันอยู่แน่ๆ และสัตว์อสูรพวกนี้ก็ค่อนข้างจะรักพวกพ้อง ถ้าเกิดไปเตะตากับมังกรเขาสวรรค์ระดับราชันเข้า

ถึงตอนนั้น คงได้ตายสยดสยองแน่ๆ

แต่พรสวรรค์ของมังกรเขาสวรรค์ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำให้ซูเย่ต้องหวั่นเกรง

เขาจึงออกจากมิติแล้วลงมือทันที

"ฉัวะ"

ซูเย่ชักอาวุธพลังปราณระดับสูงออกมา ตวัดประกายดาบสีเงินออกไป เพียงดาบเดียวก็สามารถปลิดชีพสัตว์อสูรพวกนี้ได้หมด

จากนั้นเขาก็นำรังไหมสีทองออกมาวางไว้ข้างๆ ซากมังกรเขาสวรรค์เหล่านี้ทันที

ผ่านไปครู่หนึ่ง รังไหมสีทองก็ดูดซับเลือดบริสุทธิ์ของมังกรเขาสวรรค์เหล่านี้ไปจนหมดเกลี้ยง

"ครืน"

และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ที่นี่ ก็ดึงดูดมังกรเขาสวรรค์ที่กำลังหาอาหารอยู่แถวนั้นให้แห่กันมา

เมื่อพวกมันเห็นซูเย่กำลังล่ามังกรเขาสวรรค์ มังกรเขาสวรรค์พวกนี้ก็คลุ้มคลั่งทันที แผดเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ซูเย่

"ฆ่า ฆ่า ฆ่า"

เพียงชั่วอึดใจ มังกรเขาสวรรค์พวกนี้ก็ถูกซูเย่สังหารจนเรียบ เลือดบริสุทธิ์ทั้งหมดถูกรังไหมสีทองดูดซับไปจนหมด

และในรังไหมก็ส่งคลื่นพลังความตื่นเต้นอย่างรุนแรงของเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยออกมา

"ดูท่า เลือดมังกรจะได้ผลดีกว่าเลือดสัตว์อสูรทั่วไปมากจริงๆ"

เมื่อรับรู้ได้ถึงคลื่นพลังนี้ ซูเย่ก็เผยรอยยิ้มอย่างยินดี

"ตู้ม"

ผ่านไปไม่นาน มังกรเขาสวรรค์ร่างยักษ์หน้าตาดุร้ายก็พากันแห่มาที่นี่

พวกมันล้วนเป็นสัตว์อสูรระดับราชันเทียมทั้งสิ้น

ไม่ถึงหนึ่งนาที มังกรเขาสวรรค์ระดับราชันเทียมกว่ายี่สิบตัวก็ล้อมซูเย่ไว้ทุกทิศทาง

พวกมันคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

มังกรเขาสวรรค์แต่ละตัวที่อยู่ที่นี่ ล้วนมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับนักสู้อัจฉริยะของเมืองฐานทัพแดนสวรรค์เลยทีเดียว

ไป๋เย่หลง

แม้แต่นักสู้ระดับปรมาจารย์ยุทธ์กลุ่มที่ซูเย่เพิ่งจัดการไปก่อนหน้านี้ หากมารวมหัวกันแล้วต้องมาเจอกับมังกรเขาสวรรค์ระดับราชันเทียมตั้งมากมายขนาดนี้ ก็คงต้องหวาดผวาและหนีเอาชีวิตรอดกันหัวซุกหัวซุน

แต่ทว่า ด้วยความแข็งแกร่งของซูเย่ที่สามารถสังหารสัตว์อสูรระดับราชันได้ในตอนนี้ มังกรเขาสวรรค์พวกนี้ ต่อให้มาเยอะแค่ไหน ซูเย่ก็ฟันฉับเดียวขาดกระจุย

"ฉัวะ"

ประกายดาบดาราดุจดั่งเครื่องจักรสังหารไร้ความปรานี กวาดล้างมังกรเขาสวรรค์รอบด้านอย่างบ้าคลั่ง

ซากมังกรเขาสวรรค์ล้มระเนระนาดเต็มพื้น

จนกระทั่งผ่านไปครึ่งชั่วโมง ซูเย่ก็กวาดล้างมังกรเขาสวรรค์บริเวณนั้นจนหมดสิ้น

เขาปรับลมหายใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตวัดดาบขุดหลุมขนาดใหญ่บนพื้น แล้วกวาดต้อนเลือดของมังกรเขาสวรรค์ทั้งหมดมารวมกันในหลุม

จากนั้น

ซูเย่ก็โยนรังไหมสีทองลงไปในหลุม

"วิ้ง"

ครั้งนี้ รังไหมสีทองสาดแสงสีทองเจิดจรัสออกมาปกคลุมทั่วทั้งหลุม

"เลือดมังกรเขาสวรรค์เยอะขนาดนี้ น่าจะฟักออกมาสำเร็จแล้วมั้ง"

เมื่อมองภาพตรงหน้า ซูเย่ก็พึมพำกับตัวเอง

ในช่วงเวลานี้ ซูเย่จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองล่ามังกรเขาสวรรค์ไปมากมายแค่ไหน

กะคร่าวๆ ก็คงไม่ต่ำกว่าพันตัว

จนตอนหลัง ซูเย่ถึงกับฟันจนมือชาไปหมด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

แสงสีทองจางหายไป คลื่นพลังชีวิตที่ส่งมาจากรังไหมสีทองยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อย่างช้าก็ครึ่งวัน น่าจะฟักสำเร็จแล้วล่ะ"

ซูเย่คาดคะเนคร่าวๆ แล้วก็พบว่ามีปัญหาใหญ่รออยู่

นั่นก็คือ สัตว์เลี้ยงที่เขาเคยปราบมาได้ก่อนหน้านี้

ล้วนใช้วิธีปราบด้วยกำลังทางกายภาพทั้งสิ้น

แต่ผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลตัวนี้ พรสวรรค์มันเก่งกาจมาก ถ้าฟักออกมาได้สำเร็จ แล้วเกิดบินหนีไปจะทำยังไง

เขาจำได้ว่า ผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาล มีพรสวรรค์ความเร็วสูงสุดที่พิเศษมากด้วย

ถ้าพรสวรรค์นี้เกิดพัฒนากลายเป็นระดับเหนือมนุษย์ หรือระดับที่เหนือกว่านั้น ซูเย่ตามมันไม่ทันแน่ คงได้แต่มองตาปริบๆ

แบบนี้จะไม่เรียกว่าตักน้ำใส่ตะกร้าหรอกหรือ

"ข้าจำได้ว่าลั่วหลิงเคยบอกข้าว่า ปกติการจะทำพันธสัญญากับสัตว์เลี้ยง ต้องใช้ค่ายกลฝึกสัตว์มาผูกมัดเอาไว้"

ซูเย่คิดทบทวนดู จากนั้นก็เก็บรังไหมสีทองแล้วมุ่งหน้ากลับเมืองฐานทัพแดนสวรรค์

เขาตั้งใจจะไปถามลั่วหลิงให้รู้เรื่อง แล้วใช้ค่ายกลฝึกสัตว์มาทำพันธสัญญา

เพื่อให้ผีเสื้อจักรพรรดิบรรพกาลยอมรับเขาเป็นเจ้านายอย่างเต็มใจ

[จบแล้ว]