บทที่ 50 - กระบี่สังหารมังกรโลหะเดือด ปลิดชีพระดับราชันเทียม

บทที่ 50 - กระบี่สังหารมังกรโลหะเดือด ปลิดชีพระดับราชันเทียม

เมื่อเห็นเงาร่างของซูเย่ เฉินคั่วไห่ที่ยืนอยู่บนตึกสูงก็ม่านตาหดเกร็ง

วินาทีต่อมาเขาคว้าอาวุธประเภทกระบี่ออกมาจากห้อง แล้วพุ่งทะยานตามซูเย่ไปสุดกำลัง

ความเร็วอะไรกันเนี่ย

เขาแอบทึ่งอยู่ในใจ ก่อนจะเข้าไปประกบข้างซูเย่แล้วเอ่ยถามด้วยความหวัง

"ซูเย่ ศึกนี้...นายมั่นใจแค่ไหน"

พอพูดจบ ในใจเขาก็อดหวั่นไม่ได้

ถ้าแม้แต่ซูเย่ยังสู้มังกรโลหะเดือดตัวนี้ไม่ได้ นั่นก็หมายความว่าจุดจบของเมืองฐานทัพตงไห่ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

เขารู้ระดับความแข็งแกร่งของตัวเองดี ขนาดตอนที่มังกรโลหะเดือดวิวัฒนาการไม่สมบูรณ์เขายังไม่ใช่คู่มือเลย นับประสาอะไรกับตอนนี้ที่มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาล เขาคงโดนมันขยี้เละภายในพริบตาแน่

ต่อให้เขาสู้ถวายหัวก็คงเปล่าประโยชน์

เมื่อความห่างชั้นมันมากเกินจินตนาการ การสู้ยิบตาก็ไร้ความหมาย

เพราะเหตุนี้เขาถึงได้ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซูเย่

"ฉันจะทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน"

ซูเย่ให้คำตอบที่ชัดเจนไม่ได้

เพราะเขาไม่เคยประมือกับมังกรโลหะเดือดตัวนั้นมาก่อน

เขาจึงทำได้แค่ทุ่มสุดตัวเท่านั้น

ทว่าเมื่อได้ยินคำตอบของซูเย่ สีหน้าของเฉินคั่วไห่ก็เปล่งประกายด้วยความยินดี

ซูเย่ไม่ได้บอกว่าสู้ไม่ได้ นั่นหมายความว่าเขามีโอกาสชนะอยู่บ้าง

แม้จะริบหรี่เพียงใด เขาก็ขอเลือกที่จะเชื่อมั่น

ก็พวกเขาถูกต้อนให้จนมุมแล้วนี่นา

ถอยไม่ได้อีกแล้ว

"ซูเย่ รับกระบี่เล่มนี้ไป"

จากนั้นเฉินคั่วไห่ก็ส่งอาวุธประเภทกระบี่ในมือให้ซูเย่

ซูเย่รับกระบี่สีแดงฉานมาพิจารณาด้วยความสงสัย

"นี่เป็นอาวุธพลังปราณระดับกลางเล่มเดียวที่ฉันร่วมมือกับตระกูลเฉินแห่งเมืองฐานทัพเทียนหยา นำทรัพยากรทั้งหมดที่รวบรวมมาหลายปีมาหลอมสร้างขึ้น"

อาวุธพลังปราณระดับกลาง

ซูเย่เบิกตาโตด้วยความตกใจ

ตอนนี้เขาไม่ใช่นักสู้ต๊อกต๋อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

เขารู้ดีว่าปรมาจารย์ยุทธ์ทั่วๆ ไป ใช้อย่างมากก็แค่อาวุธพลังปราณระดับต้นเท่านั้น

มีเพียงปรมาจารย์ยุทธ์ที่มีเบื้องหลังใหญ่โตและมีชาติตระกูลสูงส่งเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์ครอบครองอาวุธพลังปราณระดับกลาง

ส่วนอาวุธพลังปราณระดับสูงน่ะเหรอ

คงมีแค่ในเมืองฐานทัพขนาดใหญ่เท่านั้นแหละ

เขาจึงพอเดาได้ว่า เพื่อสร้างกระบี่เล่มนี้ขึ้นมา เฉินคั่วไห่และตระกูลเฉินต้องทุ่มเทไปมหาศาลขนาดไหน

"ขอบใจมากนะ"

ซูเย่ไม่ปฏิเสธที่จะรับกระบี่เล่มนี้ไว้

"พอมีอาวุธพลังปราณระดับกลางเล่มนี้ โอกาสชนะของฉันก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งส่วน"

ซูเย่พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเร่งฝีเท้าพุ่งไปข้างหน้าสุดกำลัง

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองคนก็มาถึงสมรภูมิรบแนวหน้า

ณ เวลานี้ แนวหน้าได้กลายสภาพเป็นเหมือนขุมนรกบนดินไปแล้ว

นักสู้และสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเข่นฆ่ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย ท่ามกลางเสียงปืนใหญ่และเสียงคำรามที่ดังกึกก้อง

เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังสนั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่ว

"ซูเย่ ฉันจะรับมือพวกสัตว์อสูรระดับสูงสุดเอง"

"นายไปจัดการมังกรโลหะเดือดตัวนั้นซะ"

เฉินคั่วไห่กวาดสายตามองสมรภูมิแล้วตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

ร่างของเขากะพริบวูบ ล็อกเป้าสัตว์อสูรระดับสูงสุดร่างยักษ์หลายตัวได้ในพริบตา

"ฝ่ามือพลิกฟ้าดิน"

เฉินคั่วไห่แผดเสียงคำราม ระเบิดพลังปราณทั่วร่าง ซัดรอยฝ่ามือสีเขียวพุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรเต่ายักษ์ตัวหนึ่ง

"วิ้ง"

สัตว์อสูรเต่าหดหัวมุดกระดอง ทันใดนั้นกระดองสีดำของมันก็เปล่งแสงสีฟ้าครามออกมาเพื่อหวังจะต้านทานรอยฝ่ามือสีเขียว

"แกรก"

แต่ทว่า พร้อมกับเสียงแตกหักที่ดังกังวาน กระดองของมันก็ถูกรอยฝ่ามือซัดจนแหลกละเอียดในพริบตา

มันร้องโหยหวนได้ไม่กี่คำก็สิ้นใจตายอนาถ

ส่วนมังกรโลหะเดือดที่กำลังบินโฉบอยู่กลางอากาศ พอเหลือบไปเห็นเฉินคั่วไห่ นัยน์ตาสีทองของมันก็ฉายแววอาฆาตมาดร้าย

ไอ้มนุษย์คนนี้นี่แหละที่ใช้อาวุธเลเซอร์บ้านั่นยิงเข้าที่หัวใจมัน จนทำให้มันวิวัฒนาการไม่สมบูรณ์

ไม่งั้นป่านนี้มันคงกลายเป็นจ้าวอสูรระดับราชันไปอย่างภาคภูมิแล้ว

ศัตรูคู่อาฆาตมาเจอกัน ความแค้นก็ยิ่งทวีคูณ

"โฮก"

มังกรโลหะเดือดแผดเสียงคำรามลั่น สยายปีกสีแดงฉานกระพืออย่างเกรี้ยวกราด ก่อเกิดพายุหมุนลูกใหญ่พัดต้นไม้ใบหญ้ากระจุยกระจาย

สายพันธุ์ มังกรโลหะเดือด

ระดับ ระดับราชันเทียม พรสวรรค์พละกำลัง ระดับกลาง

ทักษะสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ ผลึกโลหิต

หลังจากตรวจสอบข้อมูลของมังกรโลหะเดือดแล้ว ซูเย่ก็รวบรวมสมาธิ กำกระบี่สีแดงในมือแน่น พุ่งทะยานร่างออกไป พร้อมกับระเบิดพลังถึงขีดสุด

พรสวรรค์พละกำลังระดับสูง เพิ่มพลังสิบเท่า

พรสวรรค์โลหะทะลวงระดับกลาง

วิชากระบี่ระดับสามระดับเชี่ยวชาญ วิชากระบี่ทะลวงสังหาร

วินาทีต่อมา ซูเย่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ พุ่งเข้าหามังกรโลหะเดือดที่กำลังพุ่งทะยานเข้ามา

ฟันปราณกระบี่สีแดงเจิดจ้าบาดตาออกไป

อานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำเอามังกรโลหะเดือดถึงกับใจสั่นสะท้าน ต้องรับมืออย่างระมัดระวัง

มันกางกรงเล็บขวาออก มีกระแสลมปราณสีดำหมุนวนอยู่ที่กรงเล็บ ก่อนจะตะปบเข้าใส่ปราณกระบี่สีแดงที่พุ่งเข้ามาใกล้ด้วยความดุร้าย

"ตู้ม"

เสียงระเบิดดังกึกก้องราวกับอสนีบาตนับหมื่นฟาดฟันลงมาดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน

มังกรโลหะเดือดแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างของมันกระเด็นถอยหลังอย่างรวดเร็ว ก่อเกิดพายุหมุนพัดกระหน่ำ ก่อนจะกระแทกพื้นดินอย่างแรงจนฝุ่นฟุ้งกระจาย

กรงเล็บขวาของมันฉีกขาด เหวอะหวะ เลือดสาดกระเซ็นเต็มพื้น

แต่ทว่าสภาพร่างกายโดยรวมของมันก็ไม่ได้อ่อนแรงลงเท่าไหร่นัก

บาดแผลนี้กลับไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนของมังกรโลหะเดือดให้พลุ่งพล่านขึ้นมาแทน

"งั้นก็เข้ามา"

ซูเย่มีสีหน้าเรียบเฉย ร่างกายพุ่งทะยานเข้าฟาดฟันกับมังกรโลหะเดือดอย่างดุเดือด

เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองฝ่ายต่างก็งัดเอาไม้ตายก้นหีบออกมาสู้กันอย่างถวายชีวิต

และในระหว่างการต่อสู้นี้ ซูเย่ก็โดนการโจมตีของมังกรโลหะเดือดเข้าไปบ้าง แต่ด้วยพรสวรรค์การป้องกันระดับสูงสุดและพรสวรรค์การรักษาเยียวยาระดับสูง

บาดแผลบนร่างของซูเย่ก็สมานตัวและกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว

แต่เพื่อหลอกล่อมังกรโลหะเดือดตัวนี้

สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้จึงเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลซึม บาดแผลฉกรรจ์ และกลิ่นอายที่อ่อนแรงลงมาก

ทว่าเมื่อหันไปดูทางมังกรโลหะเดือด มันกลับมีสภาพที่ดูไม่ได้เลย

ไม่เพียงแต่ขาขวาจะถูกซูเย่ฟันจนขาดกระเด็น ร่างกายอันใหญ่โตของมันก็เต็มไปด้วยรอยกระบี่น้อยใหญ่ บาดลึกจนเห็นกระดูก เลือดสาดกระเซ็น กลิ่นอายอ่อนระโหยโรยแรง

วินาทีหนึ่ง มังกรโลหะเดือดก็เชิดหัวขึ้นฟ้าแผดเสียงคำราม และงัดทักษะสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ออกมาใช้

ผลึกโลหิต

ผิวหนังและเลือดเนื้อของมันแปรสภาพกลายเป็นผลึกสีเลือดจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างรวดเร็ว

เปล่งประกายสีเลือดอันน่าขนลุกท่ามกลางความมืดมิด

หลังจากใช้ทักษะสายเลือดศักดิ์สิทธิ์นี้แล้ว พละกำลังและพลังป้องกันของมันก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

เมื่อต้องเผชิญกับมังกรโลหะเดือดที่ระเบิดพลังถึงขีดสุด สีหน้าของซูเย่ก็เปลี่ยนไปทันที

เขาทำได้เพียงตั้งรับและถอยร่นไปเรื่อยๆ

โชคดีที่เขามีพรสวรรค์การรักษาเยียวยาระดับสูงและพรสวรรค์การป้องกันระดับสูงสุด ต่อให้บาดเจ็บสาหัสแค่ไหนก็ฟื้นตัวกลับมาได้

และแล้วเวลาก็ผ่านไปอีกหลายนาที

มังกรโลหะเดือดเริ่มออกอาการหงุดหงิด อึดอัดใจ และร้อนรนอย่างหนัก

ไอ้มนุษย์คนนี้มันอึดผิดมนุษย์มนาจริงๆ

ตีเท่าไหร่ก็ไม่ตายสักที

ยิ่งไปกว่านั้น ผลึกสีเลือดบนตัวมันก็เริ่มเสื่อมสภาพกลับไปเป็นผิวหนังปกติแล้ว

เวลาของผลึกโลหิตใกล้จะหมดลงเต็มที

หลังจากนั้นไม่นาน ผลึกสีเลือดบนตัวมังกรโลหะเดือดก็กลับคืนสู่สภาพเดิมจนหมดสิ้น

พละกำลังและพลังป้องกันของมันลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

"โอกาสทองมาถึงแล้ว"

ซูเย่ที่เอาแต่ตั้งรับมาตลอด เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงของมังกรโลหะเดือด ดวงตาก็เป็นประกายวาววับ

เขาอาจจะสู้มังกรโลหะเดือดที่มีพลังสองเท่าไม่ได้

แต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว

"วิชากระบี่ทะลวงสังหาร"

ซูเย่ฉวยโอกาสในจังหวะที่มังกรโลหะเดือดอ่อนแรงลง เล็งเป้าไปที่บาดแผลเปิดกว้างบนหัวของมัน

แล้วฟันปราณกระบี่สีเลือดพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็วและรุนแรง

"โฮก"

พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนา

มังกรโลหะเดือดก็ถูกกระบี่ของซูเย่บั่นคอจนขาดสะบั้น

สิ้นใจตายคาที่

[จบแล้ว]