บทที่ 8: หลินหยู่โดนเมิน

บทที่ 8: หลินหยู่โดนเมิน

"นายน้อยกู่ครับ พวกเรามารอคุณซูเฉียนโม่อยู่ที่ตามคำสั่งของนายน้อยแล้วครับ" ลูกน้องสองคนที่อยู่บนรถบรรทุกกล่าวรายงานกู่เฉินหนานทันทีที่เขาปรากฎตัว

"เอาป้ายลงแล้วขับรถออกไป" กู่เฉินหนานสั่งขึ้นทันที

"ห๊ะ?" ลูกน้องสองคนมองหน้ากันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"ยืนเซ่ออยู่ทำไม? ไปสิ!" กู่เฉินหนานตะโกนเร่ง

กู่เฉินหนานคิดว่าคำขอที่เขาจะได้จากซูเฉียนโม่นั้น จะเป็นเรื่องการยกเลิกการหมั้นที่น่าจะถูกส่งไปยังบ้านของตระกูลกู่อย่างรวดเร็ว แต่กลับไม่ใช่เลย มันกลายเป็นคำขอเชิญให้เขาไปทานเย็นที่บ้านตระกูลซู

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ทำให้เขารู้ได้อย่างชัดเจนว่าป้ายตอนนี้ไม่เหมาะสมแล้ว

ระหว่างนั้นเอง ลูกน้องของกู่เฉินหนานก็ได้มองไปอีกมุมของถนนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

บนทางเดินฟุตบาตฝั่งตรงข้าม ชายหนุ่มผู้มีผมหน้าม้าที่ยาวปิดตากำลังยืนดื่มน้ำแร่อยู่

ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาก็คือราชามังกรหลินหยู่!

เมื่อเห็นชายผู้นั้น ลูกน้องสองคนของกู่เฉินหนานก็เผยนิสัยอันธพาลออกมาทันทีพร้อมพูดจายั่วยุเขา "หึๆ คนขับรถไร้ประโยชน์ของตระกูลซู ก็มาอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ?"

"เหอะๆ คนขับรถชั้นต่ำอย่างแก ยังจะกล้ามาแข่งขันกับนายน้อยกู่ของพวกเราเพื่อช่วงชิงความรักจากคุณซูเหรอ? ฝันกลางวันชัดๆ!"

[อ้าวไอ้ห่า พวกแกเป็นบ้าอะไรวะ? เจอพระเอกปุ๊บ ก็จะกัดปั๊บเลยหรือไง? เขาแค่ดื่มน้ำแร่อยู่เฉยๆ ไม่ใช่หรือไง?]

[ถ้าราชามังกรต่อยพวกแกตายละก็อย่ามาโทษฉันนะ พวกแกวอนหาเรื่องเอง ยิ่งพวกแกกวนประสาทเขาเท่าไหร่ เขาก็คงแค้นฉันมากขึ้นน่ะสิ]

[ถ้าถึงวันที่เขาวางแผนจัดการฉันเมื่อไหร่ ฉันจะทำให้พวกแกตายก่อนฉันแน่นอน!]

นัยต์ตาของหลินหยู่กำลังลุกเป็นไฟด้วยความดุร้ายพร้อมกับเค้นเสียงออกมาด้วยความโอหังและเหยียดหยาม "ไอ้พวกหมาหมู่"

"เห้ยว่าไงนะ?!"

"พูดใหม่อีกทีสิ!"

ลูกน้องของกู่เฉินหนานทั้งสองคนรีบพับแขนเสื้อขึ้นทันที พร้อมที่จะประทะกับหลินหยู่

"อย่าก่อเรื่อง!" กู่เฉินหนานพูดอย่างเย็นชาว่า "อยู่เฉยๆ"

"แต่นายน้อยกู่ หลินหยู่มันยโสโอหังเกินไปนะครับ!"

[เขายโสโอหังเหรอ? ถ้าพวกแกไม่กวนประสาทเขาก่อน เขาจะด่าพวกแกเหรอ? ]

[กรุณาเคารพพระเอกด้วยเถอะ เขาคือราชามังกรเชียวนะ อย่ารนหาที่ตายให้มันมากนัก]

[ฉันพยายามมีชีวิตอยู่เพื่อให้ถึงตอนสุดท้ายของเรื่อง อย่าสร้างปัญหาสิโว้ย!]

หลินหยู่มองไปที่กู่เฉินหนาน ในดวงตาของเขามองเห็นได้ชัดเจนคือแววตาที่แสดงถึงความโกรธที่แฝงไปด้วยความเกลียดชัง

"กู่เฉินหนาน แกรอไปก่อนเถอะ สักวันความอับอายในวันนี้จะได้รับการชำระแค้นแน่นอน!"

[ความอับอายอะไรวะ? ฉันทําอะไรผิด? นี่ฉันยืนอยู่เฉยๆ ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!]

[นี่ นายกำลังโกรธผิดคนหรือป่าว โน่นไอ้ลูกน้องตัวแสบของฉันโน่นเป็นคนทำ ไปไล่ล่าพวกมันสิ!]

[นี่นายก็เห็นด้วยตัวนายเองนะว่าฉันเป็นคนสั่งห้ามพวกมันไม่ให้ไปโจมตีนาย!]

[แต่นายกลับมาโมเมว่าฉันทำ โอ้พระเจ้ามันไม่สมเหตุสมผลเลย!]

กู่เฉินหนานนิ่งไปชั่วขณะ แต่เพราะด้วยต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวร้ายเอาไว้ เขาจึงตอบออกไปว่า "ฉันกู่เฉินหนาน ไม่กลัวแกหรอก!"

ทันทีที่คําพูดหลุดออกจากปากเขาก็ต้องรู้สึกเสียใจ

[ฉันทำเกินไปหรือเปล่านะ? แค่นั้นมันก็ทำให้ฉันโดนต่อยได้แล้วมั้ง]

[เวรล่ะ ฉันดันดึงความโกรธมาใส่ตัวเองอีกแล้ว]

ทันใดนั้นซูเฉียนโม่ก็เดินอออกจากอาคารด้วยชุดเดรสรัดรูปสีแดง พร้อมถุงน่องดำวิบวับและรองเท้าส้นสูงสีดำพื้นสีแดงยิ่งทำให้เธอสวยเซ็กซี่มากไม่น้อย ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ชุดทำงานก็ตาม

ส่วนโค้งเว้าที่เหมือนหุ่นนาฬิกาทรายของเธอช่างสวยดึงดูดสะกดทุกสายตา

ยิ่งด้วยท่าทางเย็นชาที่มาในแบบพกความมั่นใจเกินร้อย ซึ่งเธอมีความเป็นตัวของตัวเองอีก ทำให้เธอดูสง่างาม เย็นเยือกดั่งราชินีน้ำแข็งเลยทีเดียว

ทันใดนั้นเมื่อเธอเห็นกู่เฉินหนานจากระยะไกล เธอจึงรีบเดินเร่งฝีเท้าไปหาเขา

ระหว่างทางเธอดูเป็นที่ดึงดูดสายตาใครต่อใครที่พบเห็นเป็นอย่างมาก

รวมทั้งหลินหยู่ด้วย

"เฉียนโม่!" หลินหยู่ร้องเรียกออกมา

คิ้วของซูเฉียนโม่ขมวดทันที สีหน้าของเธอเย็นชายิ่งขึ้น

แต่หลินหยู่ยังคงไม่เข้าใจ เขาคิดว่าเขากําลังแสดงเป็นฮีโร่ที่ช่วยเหลือคนสวยอีกครั้ง

ตามโครงเรื่องเดิม คราวนี้หลินหยู่จะป้องกันไม่ให้กู่เฉินหนานมารบกวนซูเฉียนโม่

แต่โครงเรื่องปัจจุบัน... ไม่ใช่แบบเดิมอีกต่อไป

"กู่เฉินหนาน การยกเลิกงานหมั้นของแกกับเฉียนโม่ถือเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว ไม่จำเป็นที่แกจะต้องแสดงแบบนี้หรอก กุหลาบมากมายเหล่านี้ล้วนไม่มีประโยชน์!"

เมื่อหลินหยู่เห็นป้ายบนรถบรรทุกที่มีดอกกุหลาบมากมาย มันทำให้เขาเข้าใจได้ว่า ซูเฉียนโม่ได้ขอยกเลิกการหมั้นกับตระกูลกู่ไปแล้ว

"นั่นไม่ใช่..." กู่เฉินหนานต้องการอธิบาย แต่หลินหยู่ตัดบทเขาพร้อมเยาะเย้ยต่อไป" กู่เฉินหนาน วิธีแบบแข็งกร้าวของแกมันไม่ได้ผล ตอนนี้แกเลยต้องการลองใช้วิธีการที่นุ่มนวลแล้วเหรอ? ฉันแนะนําให้แกล้มเลิกความคิดนั้นซะ เฉียนโม่จะไม่ยอมรับแกหรอก!"

ซูเฉียนโม่เป็นผู้หญิงที่ฉัน ราชามังกรหลินหยู่ผู้นี้เลือกไว้แล้ว เธอจะไปมีความเกี่ยวข้องกับคนแบบแกได้ยังไง?

แม้ว่ารูปลักษณ์และพื้นเพของแกจะดีกว่าของฉันแล้วไง ฉัน หลินหยู่ผู้นี้มุ่งมั่นที่จะทําให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของผู้หญิงของฉัน!

ซูเฉียนโม่มาถึงข้างๆ กู่เฉินหนาน

เธอเหลือบมองหลินหยู่ด้วยความรังเกียจขยะแขยง

ฉันไล่นายออกแล้ว แล้วนายยังจะมาทำอะไรที่นี่อีก?

จากคําพูดของนาย นายคงยังคิดว่าฉันจะเป็นส่วนหนึ่งของผู้หญิงของนายหรือไงกัน?

นายคิดว่าผู้หญิงทุกคนสนใจนายจริงๆ เหรอ? น่ารังเกียจเสียจริง!

"นายน้อยกู่ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพูดกับเขา เราไปกันเถอะค่ะ" ซูเฉียนโม่เดินไปคล้องแขนกู้เฉินหนานอย่างเป็นธรรมชาติที่ดูเหมือนคู่รัก

การกระทำนี้เกือบทำให้กู่เฉียนหนานหัวใจวายตาย

[ธ-เธอกําลังทําอะไรอยู่น่ะ?]

[นี่เธอคล้องแขนฉันต่อหน้าราชามังกรหลินหยู่ เธอกําลังพยายามฆ่าฉันหรือไงกัน?]

[เธอคือหนึ่งในผู้หญิงของราชามังกร ไปมีชีวิตที่มีความสุขกับเขาและหยุดสาปแช่งฉันทีเถอะ!]

[ทีแรกชวนฉันไปทานอาหารเย็นที่บ้านตระกูลกู่ ต่อมาก็คล้องแขนฉันต่อหน้าคนมากมายในที่สาธารณะ เธอวางแผนจะทำอะไรกันแน่?]

นิยายบนเว็บมักจะบอกว่าคุณไม่ควรไปแตะต้องผู้หญิงของพระเอก เพราะถ้าใครกล้าเหลือบมองสักสองสามครั้งละก็ ในบทต่อไป พวกเขาจะต้องตายอย่างอนาถแน่นอน

กู่เฉินหนานรู้ดีถึงเรื่องนี้

ครั้งที่แล้วเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับผู้หญิงในฮาเร็มของราชามังกร แต่ถึงแม้จะระมัดระวัง มันก็ไม่ได้หยุดนางเอกไม่ให้ตกหลุมรักเขา ซึ่งนําพาไปสู่ความตายของเขาก่อนจบ

แต่ตอนนี้นางเอกกลับกำลังคล้องแขนกับเขาต่อหน้าพระเอก ในสถานการณ์เช่นนี้ หากเขารอดชีวิตไปได้อีกสามบท เขาคงจะโชคดีมาก!

กู่เฉินหนานพยายามอย่างหนักที่จะดึงแขนของเขาออก แต่ซูเฉียนโม่ได้โอบแขนทั้งสองข้างไว้รอบตัวเขา ทําให้เขาไม่สามารถทําอะไรได้นอกจากรู้สึกถึงความนุ่มนวลจากผิวกายของเธอและไม่สามารถดึงออกไปได้อย่างอิสระ

คิ้วของซูเฉียนโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะที่เธอพึมพํา "ใครจะไปเป็นหนึ่งในฮาเร็มของเขากัน? ใครมันอยากมีชีวิตที่มีความสุขกับเขา? ไร้สาระอย่างที่สุด"

"ไปกันเถอะนายกู่ ไม่จําเป็นต้องยุ่งกับหลินหยู่คนนี้หรอก" ซูเฉียนโม่พูดจบก็ดึงกู่เฉินหนานขึ้นรถในทันที

หลินหยู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขามองดูฉากนี้ด้วยความสะเทือนใจ

เฉียนโม่ เกิดอะไรขึ้นกับเธอกัน!

เป็นแบบนั้นเองสินะ!

เฉียนโม่คงกำลังปกป้องฉันอยู่แน่!

ก่อนหน้านี้ที่วิลล่าของกู่เฉินหนาน ฉันโดนหม่าปิงต่อย ดังนั้นตอนนี้เธอจึงพยายามอย่างหนักที่จะดึงกู่เฉินหนานออกไป!

เมื่อคิดได้แบบนี้แล้ว ความรู้สึกอบอุ่นก็ไหลผ่านหัวใจของหลินหยู่

เฉียนโม่กำลังห่วงใยฉัน!

เพื่อปกป้องฉัน เธอเต็มใจที่จะลดตัวลงไปคุยกับกู่เฉินหนาน แต่เห็นแล้วฉันทนไม่ได้เด็ดขาด!

เซียนโม่ รอฉันสักหน่อยนะ ถ้าฉันแกร่งขึ้นกว่านี้จนสามารถเอาชนะหม่าปิงได้ คุณจะได้ไม่ต้องลดตัวลงมาทำอะไรแบบเพื่อผมอีกต่อไป!