บทที่ 16 - หมาป่าจันทร์สีเงิน พรสวรรค์ความเร็วระดับต้น

บทที่ 16 - หมาป่าจันทร์สีเงิน พรสวรรค์ความเร็วระดับต้น

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูเย่ก็ไม่รอช้า

เขาเก็บข้าวของลวกๆ แล้วออกเดินทางมุ่งหน้าเข้าสู่เขตพื้นที่ด้านในทันที

"เอ๊ะ ฝูงกิ้งก่าอัคคีนี่นา"

เมื่อเข้ามาถึงเขตพื้นที่ด้านในได้ไม่นาน ซูเย่ก็กลบกลิ่นอาย ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และพบเห็นฝูงกิ้งก่าอัคคีรวมตัวกันอยู่เป็นฝูงใหญ่

กิ้งก่าอัคคี

สัตว์อสูรชนิดนี้ พอโตเต็มวัยก็จะมีระดับความแข็งแกร่งเป็นสัตว์อสูรระดับกลางทันที แถมเกินครึ่งของพวกมันยังมีพรสวรรค์เปลวเพลิงระดับต้น สามารถพ่นไฟได้ ร้ายกาจไม่ใช่เล่น

แถมกิ้งก่าอัคคียังเป็นสัตว์สังคมที่อยู่รวมกันเป็นฝูง รักพวกพ้องสุดๆ

ดังนั้น ต่อให้เป็นนักสู้ระดับสูงทั่วๆ ไปก็ยังไม่กล้าไปแหยมกับพวกมันหรอก

"มีประมาณเจ็ดสิบตัวได้"

ซูเย่กวาดสายตาประเมินคร่าวๆ เขารวบรวมสมาธิ สีหน้าจริงจังขึ้น มือกระชับกระบี่เหล็กแน่น

กิ้งก่าอัคคีเจ็ดสิบตัวรวมฝูงกันอยู่แบบนี้ ถ้าเขาไม่มีพรสวรรค์การรักษาเยียวยาระดับสูงล่ะก็ คงไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไปยุ่งแน่ๆ

"ตู้ม"

วินาทีต่อมา ซูเย่พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว กระบี่เหล็กในมือส่งเสียงร้องคราง เขาตวัดกระบี่ฟาดฟันปราณสว่างไสวออกไปติดๆ กันหลายสาย

แค่ลงมือครั้งแรก เขาก็จัดการกิ้งก่าอัคคีตัวเป้งไปได้ถึงสามตัว

"โฮก"

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมฝูงถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา ฝูงกิ้งก่าอัคคีก็แตกตื่น พวกมันคำรามลั่น อ้าปากพ่นเปลวไฟร้อนระอุออกมา

แล้วพุ่งเข้าใส่ซูเย่อย่างบ้าคลั่ง

ซูเย่เคลื่อนไหววูบวาบ หลบหลีกเปลวไฟไปได้หลายลูก ถึงจะมีบางลูกพุ่งมาโดนตัวเขาบ้าง แต่ด้วยพลังของพรสวรรค์การรักษาเยียวยาระดับสูง

บาดแผลของเขาก็สมานตัวหายสนิทในชั่วพริบตา

นี่แหละคือความโกงของพรสวรรค์การรักษาเยียวยาระดับสูง

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูเย่ก็ตวัดกระบี่บั่นคอกิ้งก่าอัคคีตัวสุดท้ายลงได้สำเร็จ

"มาลองดูซิว่าจะเก็บเลือดสัตว์อสูรได้สักกี่หยด"

หลังจากจัดการฝูงกิ้งก่าอัคคีจนเหี้ยน ซูเย่ก็หยิบเครื่องมือออกมา เริ่มลงมือรีดเลือดบริสุทธิ์จากซากของพวกมันทันที

"เยี่ยมไปเลย เก็บเลือดสัตว์อสูรมาได้ตั้งร้อยเก้าสิบหยด"

ผ่านไปพักใหญ่ ซูเย่ก็เก็บเลือดกิ้งก่าอัคคีจนครบทุกตัว

ระหว่างนั้นก็มีสัตว์อสูรระดับกลางตัวอื่นที่ได้กลิ่นคาวเลือดแล้วตามมาดู แต่ก็โดนซูเย่ฟันร่วงไปหมด

"ล่าต่อเลยแล้วกัน"

หลังจากนั่งพักเหนื่อยอยู่ครู่หนึ่ง ซูเย่ก็กางแผนที่ออก แล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปในเขตพื้นที่ด้านในต่อ

หลายวันต่อมา ซูเย่ก็เอาแต่ไล่ล่าฆ่าฟันอย่างบ้าคลั่ง

เขาเปรียบเสมือนยมทูตที่คอยเกี่ยววิญญาณ

สัตว์อสูรในเขตพื้นที่ด้านในของทะเลสาบจันทร์กระจ่างแทบจะถูกซูเย่กวาดล้างจนเหี้ยนเตียน

สัตว์อสูรที่รอดชีวิตต่างก็หวาดกลัวจนหัวหด พากันหนีตายเข้าไปหลบในเขตใจกลางทะเลสาบกันหมด

เขตใจกลางทะเลสาบมีพื้นที่เล็กกว่าเขตด้านในมาก และถูกยึดครองโดยสัตว์อสูรระดับสูงที่ทรงพลังเพียงไม่กี่ตัว

พวกมันคือจ้าวถิ่นตัวจริงของทะเลสาบจันทร์กระจ่าง

ครอบครองพื้นที่ทั้งหมดของทะเลสาบจันทร์กระจ่างเอาไว้

แต่ช่วงหลายวันมานี้ พวกจ้าวถิ่นต่างก็รู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านและหัวเสียสุดๆ

พวกมันพบว่า จู่ๆ ก็มีฝูงสัตว์อสูรระดับกลางจากเขตพื้นที่ด้านใน แห่กันบุกเข้ามาในเขตใจกลางทะเลสาบอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ต่อให้พวกจ้าวถิ่นจะลงมือฆ่าทิ้งไปบ้าง แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย

ยังมีสัตว์อสูรอีกเป็นพรวนวิ่งหนีตายเข้ามาในเขตใจกลางทะเลสาบ ราวกับกำลังหนีภัยร้ายแรงอะไรสักอย่าง

"อืม ดูจากแผนที่แล้ว"

"ข้างหน้าน่าจะเป็นถิ่นของหมาป่าจันทร์สีเงินสินะ"

วันนี้ ซูเย่ถือแผนที่เดินเข้ามาถึงเขตใจกลางทะเลสาบ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา สัตว์อสูรในเขตพื้นที่ด้านในโดนเขาฆ่าตายไปเกือบหมด ส่วนพวกที่เหลือก็เผ่นหนีมาเขตใจกลางทะเลสาบกันหมดแล้ว

เหมือนกับเขตพื้นที่รอบนอกนั่นแหละ เมื่อเช้านี้เขาตั้งใจจะไปล่าสัตว์อสูรในเขตพื้นที่ด้านใน

แต่พอลองเดินวนดูจนรอบ นอกจากซากศพแล้ว เขาก็ไม่เจอสัตว์อสูรที่ยังมีชีวิตอยู่เลยสักตัว

หมดหนทาง เขาเลยต้องเดินหน้าต่อจนมาถึงเขตใจกลางทะเลสาบ

และช่วงหลายวันนี้ ซูเย่ก็ใช้เคล็ดวิชาพลังปราณม่วงขัดเกลาร่างกาย สกัดเลือดสัตว์อสูรทั้งหมดจนได้พลังปราณมาสี่เสี้ยว

พอดูดซับจนหมด พละกำลังพื้นฐานของเขาก็เพิ่มขึ้นมาอีกสี่พันจิน

ตอนนี้พละกำลังพื้นฐานของเขาทะลุหนึ่งหมื่นห้าพันจินไปแล้ว

เข้าใกล้ระดับนักสู้ระดับสูงเข้าไปทุกที

แถมพอบวกกับบัฟเพิ่มพลังสามเท่าจากพรสวรรค์พละกำลังระดับต้น พละกำลังรวมของเขาก็พุ่งไปถึงสี่หมื่นห้าพันจิน เป็นตัวเลขที่น่าขนลุกมาก

และพละกำลังมหาศาลนี่แหละ คือไม้ตายที่ซูเย่จะเอาไว้ใช้ต่อกรกับสัตว์อสูรระดับสูง

ส่วนหมาป่าจันทร์สีเงิน ก็คือสัตว์อสูรระดับสูงนั่นเอง

"ออกมาแล้ว"

ซูเย่ที่ซุ่มตัวอยู่ในเงามืด สังเกตเห็นหมาป่ายักษ์ขนสีเงินยวงเดินเยื้องย่างออกมาจากปากถ้ำ มันแผ่กลิ่นอายอันทรงพลังออกมา

หมาป่ายักษ์ตัวนี้ลำตัวยาวถึงห้าเมตร สูงกว่าสองเมตร

ตรงหว่างคิ้วของมันมีสัญลักษณ์รูปจันทร์เสี้ยว แววตาคมกริบดุดัน

มันคือหนึ่งในจ้าวถิ่นของเขตใจกลางทะเลสาบจันทร์กระจ่าง มีพรสวรรค์ความเร็วระดับต้นติดตัวมาตั้งแต่เกิด

ด้วยพรสวรรค์ความเร็วระดับต้น ความเร็วของมันจึงเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า

ความเร็วระดับนี้ ทำให้สัตว์อสูรระดับสูงตัวอื่นๆ ไม่กล้ามาแหยมกับมันเลย

"โฮก"

จู่ๆ หมาป่าจันทร์สีเงินก็ทำจมูกฟุดฟิด มันหันขวับมาทางทิศตะวันออก ส่งเสียงคำรามต่ำ กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงเครียด

มันจับสัมผัสซูเย่ได้แล้ว

"ลุย"

ในเมื่อถูกจับได้ ซูเย่ก็ไม่หลบซ่อนอีกต่อไป เขาพุ่งตัวออกไปพร้อมกับกวัดแกว่งกระบี่เหล็กเข้าปะทะกับหมาป่าจันทร์สีเงินทันที

ต้องยอมรับเลยว่าไอ้หมาป่าตัวนี้มันเร็วจริงๆ

ถึงพละกำลังของมันจะด้อยกว่าซูเย่อยู่บ้าง แต่ความเร็วนี่กินขาดเลยล่ะ

มันเอาแต่วิ่งวนโจมตีอยู่รอบนอก ไม่ยอมพุ่งเข้ามาปะทะตรงๆ คอยหาจังหวะเล่นงานซูเย่ทีละนิด

ซูเย่วางแผนในหัวอย่างรวดเร็ว

เขาแกล้งทำเป็นกั๊กพลังเอาไว้ ปล่อยพลังออกมาให้เหนือกว่าหมาป่าจันทร์สีเงินแค่นิดหน่อย

เมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายของเขาก็เริ่มมีบาดแผลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่จริงๆ แล้ว ด้วยพลังจากพรสวรรค์การรักษาเยียวยา แผลพวกนี้มันก็แค่แผลถลอกตื้นๆ เท่านั้นเอง

เขาจับจุดเด่นของหมาป่าจันทร์สีเงินได้แล้ว และมั่นใจว่ามันต้องมีพรสวรรค์ด้านความเร็วแน่ๆ

และพรสวรรค์นี้ ซูเย่ก็หมายตาเอาไว้แล้ว

"เสร็จฉันล่ะ หลงกลเข้าจนได้"

เมื่อเห็นหมาป่าจันทร์สีเงินได้ใจ กระโจนเข้าใส่หมายจะขย้ำเขา ซูเย่ที่ร่างโชกไปด้วยเลือดก็แสยะยิ้มเย็นชา

เขาแกล้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัส เรี่ยวแรงหดหาย

แต่จริงๆ แล้ว พลังต่อสู้ของเขายังเต็มเปี่ยม

วินาทีที่หมาป่าจันทร์สีเงินอ้าปากกว้าง พุ่งทะยานเข้าหาซูเย่

"ฉัวะ"

ซูเย่ระเบิดพลังทั้งหมดที่มี ตวัดกระบี่ฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงที่สุด

คมกระบี่บั่นคอหมาป่าจันทร์สีเงินขาดสะบั้น

พริบตาเดียว เลือดก็สาดกระจายไปทั่ว

หมาป่าจันทร์สีเงินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง สิ้นใจตายตาไม่หลับ

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดี เจ้าของระบบสังหารหมาป่าจันทร์สีเงินสำเร็จหนึ่งตัว"

"ได้รับสเตตัสพละกำลัง 30 หน่วย สเตตัสความเร็ว 10 หน่วย"

"ต้นกำเนิดความเร็ว 10 หน่วย"

ซูเย่เร่งพลังรักษาเยียวยา บาดแผลบนร่างกายก็สมานตัวหายสนิทในพริบตา

จากนั้นเขาก็สั่งการในใจ ดูดซับฟองอากาศที่ลอยอยู่กลางอากาศเข้าสู่ร่างกายจนหมด

"แจ๋วเลย ได้เลือดสัตว์อสูรตั้งสี่หยด"

ซูเย่หยิบเครื่องมือออกมา ใช้เวลาครู่หนึ่งก็สามารถรีดเลือดบริสุทธิ์ของสัตว์อสูรระดับสูงจากซากหมาป่าจันทร์สีเงินมาได้ถึงสี่หยด

"เข้าไปดูข้างในถ้ำหน่อยดีกว่า เผื่อจะมีของดีอะไรซ่อนอยู่"

หลังจากเก็บของใส่แหวนมิติเรียบร้อย ซูเย่ก็เดินเข้าไปในถ้ำ

"พวกจ้าวถิ่นที่ยึดครองเขตใจกลางทะเลสาบแบบนี้ น่าจะกักตุนของวิเศษเอาไว้ไม่น้อยเลยล่ะ"

ซูเย่คิดในใจพลางเร่งฝีเท้า

ไม่นานเขาก็เดินมาถึงก้นถ้ำ แล้วก็ต้องตาลุกวาว

"โอ้โห ดอกปราณม่วงสิบดอก เก็บเรียบ"

"เยี่ยมไปเลย ผลใบเขียวสามผล"

และแล้ว ซูเย่ก็กวาดเอาของวิเศษทั้งหมดที่หมาป่าจันทร์สีเงินอุตส่าห์หามาด้วยความยากลำบาก

ยัดใส่กระเป๋าตัวเองจนเกลี้ยง

"กลับดีกว่า"

เมื่อเก็บเกี่ยวจนพอใจ ซูเย่ก็ออกจากถ้ำ พุ่งตัวกลับไปยังที่พักของตัวเองทันที

"ดูดซับ"

จากนั้น ซูเย่ก็สั่งการในใจ ดูดซับสเตตัสทั้งหมดที่เพิ่งได้มาเข้าสู่ร่างกาย

"ขอแสดงความยินดี เจ้าของระบบดูดซับต้นกำเนิดความเร็ว 10 หน่วย ได้รับพรสวรรค์ความเร็วระดับต้น"

[จบแล้ว]