บทที่ 71 สกิลเก็บกวาด ค่ายกลเงามายาสังหาร

บทที่ 71 สกิลเก็บกวาด ค่ายกลเงามายาสังหาร

หลังจากการฝึกฝนหนึ่งวัน คาคาชิ โอบิโตะ ริน และไก ต่างได้รับผลลัพธ์มหาศาล ตาเป็นประกายวิบวับ

โดยเฉพาะโอบิโตะที่ยิ้มจนปากแทบฉีกถึงหู

"ว่าแล้ว ฉันมันอัจฉริยะจริงๆ ด้วย!"

แค่วันเดียว พัฒนาการใช้ 'คาถาเคลื่อนย้ายพริบตา'  จากระดับเริ่มต้นเป็นเชี่ยวชาญ พรุ่งนี้คงแตะระดับปรมาจารย์สบายๆ

แต่ไกไม่สนใจจะฝึกคาถาเคลื่อนย้ายพริบตา เขายังมุ่งมั่นฝึกร่างกายและกระบวนท่าตามแนวทางของตัวเอง

ผลคือ เท็ตสึกะได้กำไรส่วนเพิ่มน้อยลงนิดหน่อย

แต่ไม่เป็นไร พรสวรรค์ที่ได้จากสามคนที่เหลือก็พอให้เท็ตสึกะฝึกคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาจากระดับเริ่มต้นถึงระดับปรมาจารย์ได้ในวันเดียว

แถมยังได้กำไร 1/3 จากการฝึกร่างกายและกระบวนท่าของไกมาฟรีๆ อีก

แม้พรสวรรค์ด้านกระบวนท่าจะเป็นของไก แต่สกิล 【ธุรกิจไร้ต้นทุน】 มันก็โกงแบบนี้แหละ

วันที่สอง ไกยังฝึกเหมือนเดิม ส่วนเท็ตสึกะพาคาคาชิและเพื่อนๆ ฝึกคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาต่อ

ครบวัน เท็ตสึกะก็ยกระดับวิชาเคลื่อนย้ายพริบตาถึงขั้นปรมาจารย์ เหลืออีกนิดเดียวก็จะถึงขั้น 'ไร้รูปแบบ'

คาคาชิและคนอื่นๆ ก็ถึงระดับปรมาจารย์เช่นกัน

แต่วันที่สาม คาคาชิ โอบิโตะ และริน คิดว่าระดับปรมาจารย์ก็พอแล้ว เลยเปลี่ยนไปฝึกการประยุกต์ใช้จักระขั้นสูงแทน

เท็ตสึกะไม่ห้าม ปล่อยให้เพื่อนฝึกกันเอง ส่วนเขาใช้เวลาอีก 5 วัน ฝึกคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาจนถึงขั้น 'ไร้รูปแบบ'

ด้วยโบนัสพรสวรรค์และร่างแยกเงาช่วยฝึก ความคืบหน้าของเท็ตสึกะไปไวมาก

และในช่วง 5 วันนี้ เขาก็ได้ส่วนแบ่ง 1/3 จากการฝึกของเพื่อนๆ มาด้วย เท่ากับว่าเขาได้ฝึกเรื่องการประยุกต์ใช้จักระไปในตัวโดยไม่ต้องลงมือเอง

วันที่แปด เท็ตสึกะเริ่มฝึกคาถาลวงตา  คาคาชิ โอบิโตะ และริน โดนลากมาฝึกด้วยอีกครั้ง และกลายเป็นเครื่องปั๊มค่าประสบการณ์ให้เท็ตสึกะโดยไม่รู้ตัว

ครึ่งเดือนผ่านไป คาถาลวงตาจิตวิทยา  ระดับ C ถูกเท็ตสึกะฝึกจนถึงขั้นไร้รูปแบบ แค่ปรายตามอง พูดคำเดียว หรือทำเสียงนิดหน่อย ก็ทำให้เหยื่อตกหลุมพรางได้โดยไม่รู้ตัว

หลังจากนั้น ร่างต้นเท็ตสึกะมุ่งฝึก 'คาถาแยกเงาพันร่าง'  เพื่อให้ใช้ได้โดยไม่ต้องประสานอิน และไม่ลดทอนพลัง

ส่วนร่างแยกเงา ก็ไปฝึกการประยุกต์ใช้จักระขั้นสูงร่วมกับเพื่อนๆ เตรียมพื้นฐานสำหรับนินจุตสุระดับสูงในอนาคต

การแปลงคุณสมบัติจักระและเปลี่ยนรูปร่างจักระ เป็นพื้นฐานสำคัญที่ขาดไม่ได้

สิ้นเดือน เท็ตสึกะใช้วิชาแยกเงาพันร่างแบบไม่ต้องประสานอินได้สำเร็จ

สรุปหนึ่งเดือน เท็ตสึกะเน้น 3 เรื่องหลัก:

1. คาถาเคลื่อนย้ายพริบตา ระดับไร้รูปแบบ
2. คาถาลวงตาจิตวิทยา ระดับ C ระดับไร้รูปแบบ
3. คาถาแยกเงาพันร่าง แบบไร้การประสานอิน

"เท็ตสึกะ ฉันอยากถามมานานแล้ว นายทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร?"

โอบิโตะสงสัย "หลังจากฉันเบิกเนตร เดือนเดียวฉันฝึกคาถาไฟระดับ C ได้เกือบหมด แถมได้ระดับ B มาอีกท่า

"แต่นาย... แค่คาถาเคลื่อนย้ายพริบตาระดับ C, คาถาลวงตาระดับ C กับวิชาแยกเงาพันร่างที่นายเป็นอยู่แล้ว

"ฉันว่ามันไม่คุ้มเลย เสียของเปล่าๆ"

ฟังโอบิโตะบ่น เท็ตสึกะไม่เถียง หันไปหาคาคาชิ "นายก็คิดว่าเดือนนี้ชั้นเสียเวลาเปล่าเหมือนกันเหรอ?"

"ชั้นเดาไม่ออกว่านายคิดอะไรอยู่ แต่รู้ว่านายกำลังเตรียมท่าไม้ตายสุดยอดอยู่แน่ๆ" คาคาชิเดา "เคลื่อนย้ายพริบตา, ลวงตา, แยกเงา... นายกะจะเอามายำรวมกันใช่มั้ย?"

"ถูกต้อง" เท็ตสึกะพยักหน้า

โอบิโตะร้องเสียงหลง "มันไม่เข้าท่าเลยนะ! 3 วิชานี้ดูไม่เกี่ยวข้องกันเลย นายจะรวมกันยังไง?"

เท็ตสึกะหัวเราะเบาๆ ตบไหล่โอบิโตะ "แค่ 3 อย่างอาจจะไม่เกี่ยว แต่ถ้าเพิ่ม 'วิชาดาบ'  เข้าไปอีกอย่างล่ะ นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น?"

โอบิโตะชะงัก คาคาชิขมวดคิ้วคิดตาม วินาทีต่อมา ทั้งคู่เงยหน้ามองเท็ตสึกะด้วยความตกตะลึง

โอบิโตะมีคำตอบในใจ แต่คาคาชิพูดออกมาก่อน "เท็ตสึกะ หรือนายคิดจะ... พัฒนาท่าที่คล้ายกับ 'ร่ายรำใต้จันทร์เสี้ยว' ?"

"ใช่แล้ว" เท็ตสึกะตบดาบเรธที่เอว "แต่วิชาดาบโคโนฮะ: ร่ายรำใต้จันทร์เสี้ยว มีจุดอ่อนใหญ่ ชั้นเลยเก็บข้อดีบางอย่างไว้ แล้วแทนที่ส่วนที่เหลือด้วยคาถาเคลื่อนย้ายพริบตา

"ซึ่งก็คือ... แบบนี้!"

วูบ

จู่ๆ เท็ตสึกะโผล่ข้างหลังโอบิโตะ ดาบเรธฟันเข้าที่ท้ายทอย

โอบิโตะไหวตัวทัน แต่พอจะขยับ เท็ตสึกะอีก 4-5 คนก็ล้อมรอบตัวเขาไว้หมดแล้ว

โอบิโตะแข็งทื่อ ถามเสียงสั่น "คนไหนตัวจริง?"

"ไม่มีตัวจริงสักคน" คาคาชิเฉลยคำตอบสุดสยอง

"เป็นไปไม่ได้! ฉันสัมผัสได้ถึงความคมของดาบเรธชัดๆ..."

"นายโดนคาถาลวงตาจิตวิทยาเล่นงานแล้ว"

"เป็นไปไม่ได้! ฉันเป็นอุจิวะนะ จะโดน..."

เสียงโอบิโตะขาดห้วง เท็ตสึกะทั้ง 4-5 คนรอบตัวหายวับไป เหลือแค่ร่างเดียว... ซึ่งไม่ใช่ร่างต้น แต่เป็นร่างแยกเงา

"คาคาชิพูดถูก" เท็ตสึกะตัวจริงโผล่มาจากข้างหลังคาคาชิ ดาบเรธจ่อที่เอวเพื่อน "เคลื่อนย้ายพริบตา, ลวงตา, แยกเงา, วิชาดาบ... พอรวม 4 อย่างนี้เข้าด้วยกัน มันก็จะเป็นแบบนี้แหละ"

"สุดยอด!" คาคาชิชมจากใจจริง "ใครที่เห็นท่านี้ครั้งแรก คงตายก่อนจะได้รู้ความจริง"

"แต่... มันยังไงกันแน่?" โอบิโตะเกาหัว "ทำไมรอบตัวฉันมีแต่ร่างแยกกับภาพลวงตา แล้วร่างต้นไปอยู่กับคาคาชิ?"

"ตอนใช้คาถาเคลื่อนย้ายพริบตา ก็ใช้คาถาแยกเงากับคาถาลวงตาไปพร้อมกัน จำนวนร่างแยก จำนวนภาพลวงตา และตำแหน่งซ่อนตัวของร่างต้น ขึ้นอยู่กับจำนวนศัตรู" เท็ตสึกะอธิบายหลักการ

"พูดง่ายๆ คือ ในพริบตาเดียว นายกับเพื่อนอาจจะเห็นชั้นเป็นสิบคน ซึ่งอาจจะเป็นภาพลวงตา ร่างแยก หรือร่างต้นก็ได้

"แล้วถ้าเจอชั้นโจมตีพร้อมกัน 3-4 ทิศทาง นายจะทำยังไง?

"ต่อให้กันได้ ด้วยคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาขั้นไร้รูปแบบของชั้น วินาทีต่อมานายจะทำยังไง?"

คาคาชิกับโอบิโตะเงียบกริบ ผ่านไปครู่หนึ่ง โอบิโตะถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง

"มัน... แก้ทางไม่ได้เลย!"

"มีวิธีแก้อยู่" คาคาชิแย้ง "คาถาลวงตาของเท็ตสึกะแค่ระดับ C ถ้าจิตแข็งพอก็ไม่โดน

"แล้วถ้าเป็นนินจาสายตรวจจับเก่งๆ ก็หาตำแหน่งเท็ตสึกะเจอทันที

"หรือใช้นินจุตสุวงกว้างทำลายร่างแยก ท่าของเท็ตสึกะก็พัง"

เท็ตสึกะพยักหน้ายอมรับ "ใช่ นั่นคือจุดอ่อน ไม่มีวิชาไหนสมบูรณ์แบบหรอก

"แต่ คา-โดโนะ... ในโลกนินจา มีสักกี่คนที่มีความสามารถครบอย่างที่นายว่า?"

คาคาชิเงียบ เขาเองก็ไม่มี เกะนิน จูนิน หรือแม้แต่โจนินพิเศษ ก็ไม่น่าจะมี

มีแต่โจนินระดับท็อป คาเงะ หรือพวกขีดจำกัดสายเลือดพิเศษเท่านั้น

นั่นหมายความว่า เท็ตสึกะใช้ท่านี้ท่าเดียว ก็ไร้เทียมทานในระดับต่ำกว่าโจนินแล้ว

ที่สำคัญ คาถาทั้งหมดที่ใช้กินจักระน้อยมาก แม้แต่แยกเงาพันร่าง ถ้าไม่ใช้นานก็ไม่เปลือง

พลาดครั้งนี้ ครั้งหน้าก็ลองใหม่ได้ เท็ตสึกะเลือกจะหยุดหรือไปต่อได้ตามใจชอบ

นี่คือท่าที่ใช้ต้นทุนต่ำสุดในการกวาดล้างศัตรูที่อ่อนแอกว่าแบบยกฝูง

ส่วนพวกที่เก่งพอๆ กันหรือเก่งกว่า... เท็ตสึกะก็มีวิธีอื่นรับมือ

"ด้วยท่านี้ นายกลายเป็นฝันร้ายของเกะนินกับจูนินไปแล้ว" คาคาชิสูดหายใจลึก "นายคนเดียวล้อมกรอบพวกนั้นได้ทั้งกองทัพ"

"สกิลเก็บกวาดขยะน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก"

"ชื่อท่าล่ะ?"

"ไม่ใช่ชื่อ แต่เป็นคำอธิบาย" เท็ตสึกะแววตาคมกริบ "ใช้ท่านี้ฆ่าคนก็เหมือนถางหญ้าข้างทาง เหวี่ยงจอบทีเดียว หญ้าก็ตายเรียบ"

"ส่วนชื่อ... ค่ายกลเงามายาสังหาร !"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═