บทที่ 5.วันแต่งงานทีมาไวไปไว

ฉินชวนหลับตาเอนตัวพิงเบาะอย่างผ่อนคลายคิดถึงเนื้อเรื่องถัดไปในหัว

เดิมทีหลังจากหลินหยางโชว์เทพเสร็จก็จะนั่งรถของหวงอี้ซินตรงเข้าเมืองเจียงเป่ย

ที่นั่นเขาจะช่วยไป๋เยวี่ยเหยาที่เป็นรักแรกในวัยเด็กออกมาจากตระกูลหวังพร้อมประกาศการกลับมาของตัวเอง!

ตอนนี้แม้หลินหยางจะบาดเจ็บแต่ยังไงก็เป็นตัวเอกของวิเศษบนตัวมีเพียบ

ในเนื้อเรื่องเดิมไม่มีใครกดหลินหยางลงได้เลย!

“ไปตระกูลหวัง!”

ฉินชวนไม่อยากให้มีเรื่องแทรกคะแนนที่ควรได้เขาต้องเอามาให้หมด

“รับทราบ!”

โจวชิงพยักหน้าเล็กน้อยเหยียบคันเร่งรีบมุ่งหน้าเข้าเมือง

“มีอะไร?”

ฉินชวนลืมตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงสายตาของโจวชิงที่มองมาเป็นระยะ

หัวใจของโจวชิงเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัวรีบพูดว่า:

“นายน้อยสวีรั่วซีถามถึงความเคลื่อนไหวของคุณจะให้ฉันบอกเธอไหม?”

“แน่นอนบอกไปเลยว่าฉันเพิ่งใช้จรวดยิงใส่ศิษย์น้องเล็กที่เธอรักตอนนี้ไม่รู้เป็นหรือตาย!”

คนที่พวกเขาพูดถึง—สวีรั่วซี ก็คือศิษย์พี่คนที่สามของตัวเอก

มีความงามระดับล่มเมืองล่มแต่พรสวรรค์ด้านการฝึกฝนธรรมดา

ฝึกฝนมานานกว่าสิบปีก็แค่เหนือกว่าคนธรรมดาเล็กน้อย

แต่ตั้งแต่แรกอาจารย์ของพวกเขาก็ฝึกเธอเป็นแฮ็กเกอร์อย่างลับๆ

ในเนื้อเรื่องเธอคือแฮ็กเกอร์อันดับหนึ่งของโลกมีเครือข่ายข่าวกรองที่แข็งแกร่ง

แข็งแกร่งขนาดไหนน่ะหรือพูดแบบเว่อร์ๆคือแม้แต่มดตัวหนึ่งบนโลกก็สามารถตามรอยได้หมด

“รับทราบ!”

โจวชิงตอบพร้อมกับขับรถไปด้วยส่งข้อมูลไปด้วย

เมืองเจียงเป่ย วิลล่าหมายเลข 2 ฝั่งใต้เมือง

หญิงสาวในชุดนอนผ้าไหมสีชมพูผมยุ่งเล็กน้อยแต่ใบหน้างดงามเกินบรรยายเอนตัวอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้านมือซ้ายถือโซดามือขวาถือโทรศัพท์กำลังไล่อ่านข้อมูลจากสายลับ

จู่ๆเธอก็เหมือนแมวโดนเหยียบหางกระเด้งลุกขึ้นจากโซฟา

มองข้อมูลบนมือถืออย่างไม่อยากเชื่อนิ่งไปพักใหญ่ก่อนพึมพำ:

“เป็นไปได้ยังไง! ศิษย์น้องมีพรสวรรค์ระดับสูงสุดฝึกเจ็ดปีเท่ากับคนทั่วไปฝึกเป็นร้อยปีเพิ่งลงจากภูเขาก็โดนฉินชวนยิงด้วยจรวดตายแล้วงั้นเหรอ?”

ดวงตาใสราวแก้วหดตัวทันที!

“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง!”

แกร๊ก!

เธอบีบมือแน่นจนแก้วแตกเป็นเศษกระจกโซดากระเด็นไปทั่ว

ดวงตาเผยความเย็นเยียบรีบกดโทรศัพท์โทรออก

ไม่นานก็มีคนรับเสียงชายปลายสายฟังดูอ่อนแรงหายใจหอบ:

“ศิษย์พี่สาม?”

“ศิษย์น้องฉันเองเป็นยังไงบ้าง?”

สวีรั่วซีได้ยินเสียงคุ้นเคยในที่สุดก็โล่งใจ

“ผมไม่เป็นไรแค่บาดเจ็บนิดหน่อย……”

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้วอยู่นิ่งๆเดี๋ยวฉันส่งรถไปรับต้องรีบไปตระกูลหวังในเมืองเจียงเป่ย!”

สวีรั่วซีเดินด้วยขาเรียวยาวไปที่คอมพิวเตอร์นั่งขัดสมาธิบนเก้าอี้ขนาดใหญ่นิ้วเคาะเบาๆหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพหนึ่งขึ้นมา

ในภาพเป็นหญิงสาวที่สวยไม่แพ้เธอข้างๆมีตัวหนังสือเล็กๆ: 5 กันยายน หวังป้าเทียนกับไป๋เยวี่ยเหยาแต่งงาน

จากนั้นเธอก็กดอีกสองครั้ง

ไม่นานก็ล็อกตำแหน่งของหลินหยางได้อย่างแม่นยำ!

“ตระกูลหวัง? ไปทำไม?”

หลินหยางถามอย่างงุนงง

“คนรักวัยเด็กของนายกำลังจะถูกบังคับให้แต่งงานกับลูกชายปัญญาอ่อนของตระกูลหวัง หวังป้าเทียน!”

สวีรั่วซีพูดอย่างจนใจเดิมทีศิษย์พี่รองเตรียมคนไว้รับหลินหยางแล้วแต่ใครจะคิดว่าเพิ่งลงเขามาก็โดนระเบิด

โชคดีที่ไม่ตาย

“เยวี่ยเหยา?”

แม้ผ่านโทรศัพท์ก็ยังสัมผัสได้ถึงความโกรธของหลินหยาง

“ใช่ รออีกไม่กี่นาทีคนไปรับจะถึงแล้ว!”

สวีรั่วซีถอนหายใจเธออยากช่วยไป๋เยวี่ยเหยามานานแล้วแต่ถูกอาจารย์ห้ามไว้บอกว่าต้องให้ศิษย์น้องเป็นคนช่วยเอง

ในเวลาเดียวกันที่เมืองเจียงเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหวัง

หน้าประตูเต็มไปด้วยรถหรูและบุคคลสำคัญในเมืองแทบทั้งหมดมารวมตัวกัน

พวกเขามาเพื่อร่วมงานแต่งของหวังป้าเทียนที่เป็นลูกชายคนโตของตระกูลหวัง!

ตระกูลหวังแห่งเจียงเป่ยเดิมทีเป็นสายหนึ่งของตระกูลหวังจากเมืองหลวงเยี่ยนจิงที่ปกครองพื้นที่นี้อย่างอหังการมาโดยตลอด

หลังจากตระกูลหลินอดีตตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองถูกกวาดล้างพวกเขาก็หมายตาไป๋เยวี่ยเหยาที่เคยเป็นรักแรกของหลินหยาง

และประกาศว่าเธอคือว่าที่ลูกสะใภ้ของตระกูลหวัง

ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมาไป๋เยวี่ยเหยาแทบถูกควบคุมตัวจนไม่มีอิสรภาพเลยแม้แต่น้อย

“ยินดีด้วย ยินดีด้วย！”

“ยินดีด้วยท่านผู้นำตระกูลหวัง สมปรารถนาแล้ว！”

“ยินดีด้วย ยินดีด้วย ในที่สุดคุณชายหวังก็ได้ครอบครองสาวงาม……”

……

แขกเหรื่อทยอยกล่าวแสดงความยินดี

แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าหวังป้าเทียนแม้จะมีชาติกำเนิดดีแต่กลับเป็นคนปัญญาอ่อน

บนหน้าฉากคือเขาแต่งงานแต่ความจริงคงเป็นพ่อของเขามากกว่า!

“ขอบคุณ ขอบคุณ เชิญด้านใน เชิญด้านใน！”

หวังกุ้ยซาน ผู้นำตระกูลดูกระปรี้กระเปร่าทักทายแขกด้วยรอยยิ้ม

ข้างกายเขาหวังป้าเทียนวัยยี่สิบกว่าใส่ชุดสีแดงแต่กลับอมอมยิ้มโง่ๆพร้อมอมลูกอมอยู่ในปาก

ในตอนนั้นเองหวังกุ้ยซานเห็นรถเบนท์ลีย์คันหนึ่งค่อยๆจอดหน้าคฤหาสน์

แววตาเขาสั่นไหว

รถคันนี้เขาเคยเห็นในเมืองเจียงเป่ยเพียงครั้งเดียวและมีแค่คันเดียว

ได้ยินว่าเป็นรุ่นสั่งทำพิเศษจากบริษัท B เจ้าของคือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลฉิน!

แม้แต่ตระกูลหวังในเยี่ยนจิงยังไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้ตระกูลฉินแล้วนับประสาอะไรกับสายย่อยอย่างพวกเขา

คิดได้ดังนั้นเขารีบวิ่งเข้าไปเปิดประตูรถด้วยตัวเองพูดอย่างนอบน้อม:

“คุณชายฉินที่สละเวลามาด้วยตัวเองนับเป็นเกียรติอย่างสูงของตระกูลหวัง!”

การปรากฏตัวของฉินชวนได้ดึงดูดสายตาทุกคนทันทีทุกคนเริ่มกระซิบพูดคุยกัน

ที่สามารถเชิญคุณชายฉินมาได้แสดงว่าตระกูลหวังได้เกาะสายสัมพันธ์กับชนชั้นสูงแห่งเยี่ยนจิงแล้วอนาคตต้องรุ่งแน่นอน

ฉินชวนลงจากรถด้วยสีหน้าเรียบเฉยเพียงเหลือบมองหวังกุ้ยซานแล้วพูดว่า:

“พาฉันไปหาไป๋เยวี่ยเหยา”

“ได้ ได้ เชิญทางนี้ครับ เชิญทางนี้！”

หวังกุ้ยซานรู้ดีว่าฉินชวนชอบผู้หญิงสวยต่อให้แค่ต้องการครอบครองไป๋เยวี่ยเหยาหรือแม้แต่ภรรยาของเขาถ้าฉินชวนต้องการเขาก็พร้อมถวายให้

เพราะถ้าสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลฉินได้เขาจะกลับไปเยี่ยนจิงได้อย่างง่ายดายและอาจขึ้นเป็นผู้นำตระกูลสาขาหลักได้ด้วย!

ที่เบาะหลังรถหรูมีหญิงสาวอีกคนลงมา

รูปร่างผอมเพรียว สวมหน้ากากสีดำ หมวก แว่นกันแดด และชุดคลุมยาวสีดำที่ดูไม่เข้ากับยุคสมัย

ทั้งตัวถูกปกปิดมิดชิดเห็นเพียงเส้นผมสีดำเล็กน้อยใต้หมวก

หวังกุ้ยซานมองเธออย่างแปลกใจไม่ยอมเปิดเผยตัวตนหรือจะเป็นดาราดัง?

ใช่แน่พวกคนรวยชอบพาคนมาเล่นหลายคนอยู่แล้ว!

เขารีบละสายตาเดินนำทางเหมือนสุนัขรับใช้

ผู้คนแหวกทางให้โดยอัตโนมัติมองทั้งสามเดินผ่านไป

ไม่นานหวังกุ้ยซานก็หยุดหน้าวิลล่าหลังหนึ่ง

เขามองหญิงสาวที่ปิดบังตัวเองด้านหลังฉินชวนก่อนพูดอย่างประจบ:

“คุณชายฉิน ไป๋เยวี่ยเหยาอยู่ข้างในหากมีอะไรเรียกผมได้เลยผมจะรออยู่ข้างนอกครับ！”

ฉินชวนเหลือบมองเขาจากด้านบนโดยไม่พูดอะไรแล้วเดินเข้าไปในวิลล่าพร้อมหญิงสาวคนนั้น

หวังกุ้ยซานถูกสายตานั้นทำให้ขนลุกแต่ก็ไม่กล้าไปไหน

ได้แต่ถอยออกมารอคำสั่งอยู่ห่างออกไป

แต่ไม่กี่นาทีฉินชวนก็ออกมาพร้อมหญิงสาวที่ยังปกปิดตัวแน่นเหมือนเดิม

ในใจอดคิดไม่ได้: เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

แต่ก็รีบยิ้มประจบแล้วขึ้นไป

“คุณชาย…ให้ผมพาไปที่นั่ง VIP ไหมครับ?”

“ไม่ต้องฉันมีธุระ”

ฉินชวนโบกมือเดินจากไปทันที

หวังกุ้ยซานงงไปหมดยังไม่ได้ผูกสัมพันธ์เลยแล้วจะปล่อยให้เขาไปได้ยังไง

จึงรีบเดินตามคิดหาวิธีรั้งตัวไว้

โจวชิงยืนรออยู่หน้าวิลล่าพอเห็นฉินชวนก็เดินเข้ามาแต่ยกมือขวางหวังกุ้ยซานไว้กระซิบบางอย่างที่ข้างหูเขาก่อนหันขึ้นรถ

ทิ้งให้หวังกุ้ยซานยืนอ้าปากค้างสีหน้าตกตะลึง!