บทที่ 570 - บริษัทเซินต้าโผล่พ้นน้ำ

บทที่ 570 - บริษัทเซินต้าโผล่พ้นน้ำ

"นี่... ฉัน..." จ้าวชิวฉิวอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาด

ตอนนั้น เขาคิดบ้าอะไรอยู่ ถึงได้เขียนข้อความพรรค์นี้ลงไปเป็นลายลักษณ์อักษร?

เสียงของเจียงเฟิงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แฝงแววหยอกล้อที่ยากจะจับสังเกต

"ทนายจ้าว อันที่จริงเรื่องนี้ก็โทษคุณไม่ได้หรอกครับ"

"ยังไงซะในยุคนั้น วิธีการสร้างพยานหลักฐานเท็จและใส่ร้ายป้ายสีก็ยังถือว่าค่อนข้างพื้นๆ อยู่"

"พอใช้มุมมองของคนในปัจจุบันไปมองวิธีของคนในอดีต แน่นอนว่ามันย่อมเต็มไปด้วยช่องโหว่"

"ดังนั้น คุณไม่ต้องโทษตัวเองมากเกินไปหรอกครับ"

เมื่อจ้าวชิวฉิวได้ยิน ในใจก็เกิดความรู้สึกเห็นด้วยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

จริงของมัน

ผ่านการพัฒนาอย่างรวดเร็วมาตลอดยี่สิบปี วิธีการต่างๆ ล้วนก้าวหน้าไปไกล พอหันกลับไปมองเมื่อก่อน ลูกไม้พวกนั้นมันดูงี่เง่ามากจริงๆ

จ้าวชิวฉิวราวกับได้รับ "คำปลอบใจ" บางอย่าง ถึงขั้นพยักหน้าเห็นด้วยนิดๆ

แต่ไม่นาน เขาก็รู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ แววตาเบิกกว้างขึ้นมาทันที

ฉัน... ฉันเห็นด้วยกับแกบ้าบออะไรล่ะ!

ที่แกพูดมาแบบนี้ มันก็เท่ากับหลอกด่าว่าฉันเล่นสกปรกในอดีตไม่ใช่หรือไง?!

"แค่กๆๆ..."

จ้าวชิวฉิวไอออกมาอย่างรุนแรง แรงกระแทกจากการไอกระทบหน้าอก เขามีอาการบาดเจ็บทั้งภายในและภายนอก ในลำคอสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด เลือดสีแดงซึมมุมปาก

ความเจ็บปวด ทำให้เขาแทบอยากจะตายไปให้พ้นๆ

"เจียงเฟิง! ตอนนั้นฉันก็แค่ตั้งข้อสันนิษฐาน แค่สันนิษฐานน่ะแกเข้าใจไหม!"

"ฉันยอมรับว่าฝีมือฉันยังอ่อนหัด แต่การที่แกเอาหลักฐานแค่นี้มาตั้งข้อสงสัยว่าฉันสร้างพยานหลักฐานเท็จใส่ร้ายคนอื่น แกเองก็เป็นไอ้คนเลวเหมือนกันนั่นแหละ!"

จ้าวชิวฉิวพูดมาถึงตรงนี้ เนื่องจากขาดออกซิเจนและความเจ็บปวดร้าวไปทั้งตัว สมองจึงไม่สามารถเรียบเรียงคำพูดที่ดูเชือดเฉือนกว่านี้ได้ ทำได้แค่เค้นคำว่า "ไอ้คนเลว" ออกมา

ซูเต๋อที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะก้มหน้า ไหล่สั่นระริกอย่างรุนแรง

พูดตามตรงนะ ทนายจ้าว คุณด่าคนแบบนี้ มันดู... คลุมเครือชะมัดเลย

หลี่จิ้งเองก็ "พรืด" ออกมา รีบเอามือปิดปาก จากนั้นก็ใช้ศอกถองเจียงเฟิง ฉีกยิ้มกว้างพยายามกลั้นหัวเราะ

"ลูกพี่ ตาแก่จ้าวด่าพี่ว่าเป็นไอ้คนเลวน่ะ ฮ่าๆๆๆ..."

เจียงเฟิงทำหน้าหมดคำจะพูด

จ้าวชิวฉิวคนนี้ กำลังเล่นตุกติกอะไรอีกล่ะเนี่ย?

หรือว่าจะเป็นแผนการใหม่?

ช่างเถอะ ไม่จำเป็นต้องไปต่อล้อต่อเถียงกับเขาหรอก

เจียงเฟิงหรี่ตาลง พูดต่อ "ทนายจ้าว ผมสืบประวัติการทำงานของคุณมาแล้วครับ"

"หลังจากคุณเคลียร์คดีของอู๋เยวี่ยไห่เสร็จ คุณก็รีบเข้าไปร่วมงานกับบริษัทเซินต้าที่พ่อของเยี่ยนเการุ่ยเป็นคนก่อตั้งทันที แถมยังได้นั่งตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายกฎหมายอีกด้วย"

"สำหรับคุณแล้ว นี่มันก้าวหน้าอย่างกับติดปีกบินเลยนะ"

"ต้องรู้ไว้ด้วยนะว่า บริษัทเซินต้าในตอนนั้นกำลังรุ่งเรืองสุดขีด คุณเพิ่งเข้าไปปุ๊บก็ได้เป็นหัวหน้าฝ่ายกฎหมายปั๊บ เรื่องนี้มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ ใช่ไหมล่ะครับ?"

จ้าวชิวฉิวพอได้ยินคำว่า "บริษัทเซินต้า" ทั้งร่างก็ราวกับถูกน้ำเย็นสาดรด สติกลับมาเยือกเย็นในทันที

เทียบกับคดีของอู๋เยวี่ยไห่แล้ว สิ่งที่จ้าวชิวฉิวใส่ใจจริงๆ คือเบื้องหลังการล่มสลายของบริษัทเซินต้าต่างหาก!

เขาขมวดคิ้วแน่น ในหัวมีความคิดตีกันวุ่นวาย

"ที่แท้เจียงเฟิงก็จับตาดูบริษัทเซินต้ามาตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ?"

"มิน่าล่ะ องค์กรถึงต้องส่งคนมาซ้อมฉันให้เละเทะขนาดนี้เพื่อถ่วงเวลา ที่แท้ก็เพื่อซื้อเวลาจัดเตรียมแผนตัดหางปล่อยวัดฉันนี่เอง!"

จ้าวชิวฉิวถลึงตาใส่เจียงเฟิง แววตาที่เคยขุ่นมัว บัดนี้กลับกลายเป็นแจ่มใสและเฉียบคม

เจียงเฟิงก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของจ้าวชิวฉิวเช่นกัน

อย่างที่คิด นี่แหละคือจุดตายที่แท้จริงของแกสินะ?

เจียงเฟิงยิ้มบางๆ

"ท่านผู้พิพากษา ผมขออนุญาตตั้งข้อสันนิษฐานกลางศาลได้ไหมครับ?"

เซี่ยหยวนเผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ในศาล การตั้งข้อสันนิษฐานโดยปราศจากหลักฐานเป็นสิ่งที่ไม่อนุญาต การโต้แย้งทั้งหมดต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริง

เจียงเฟิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว เสริมว่า "ข้อสันนิษฐานของผม มีความเกี่ยวข้องกับคดีของอู๋เยวี่ยไห่ และสามารถพิสูจน์ได้โดยตรงว่าอู๋เยวี่ยไห่เป็นผู้บริสุทธิ์ครับ"

เซี่ยหยวนเผิงถึงได้พยักหน้า

"อนุญาต"

ชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ก็พุ่งเป้าไปที่เจียงเฟิง

เจียงเฟิงพูดต่อ "ผมขอสันนิษฐานว่า บางทีตอนนั้นทนายจ้าวอาจจะเผชิญกับอุปสรรคในหน้าที่การงาน จึงอยากจะหาทางขยับขยายเส้นทางอาชีพของตัวเอง"

"และบังเอิญว่าบริษัทเซินต้าในตอนนั้นกำลังรุ่งเรืองสุดขีด เติบโตอย่างรวดเร็ว ทนายจ้าวก็เลยเล็งเห็นบริษัทนี้ และอยากจะเข้าไปทำงานด้วย"

"แต่ทนายจ้าวไม่ได้อยากเป็นแค่พนักงานฝ่ายกฎหมายต๊อกต๋อย เขาอยากเป็นผู้บริหารระดับสูง"

"ทำยังไงถึงจะได้เป็นผู้บริหารระดับสูงล่ะ?"

"วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือ ช่วยประธานบริษัทแก้ปัญหาความยุ่งยาก"

"ดังนั้น หลังจากที่ทนายจ้าวสืบเรื่องราว เขาก็พบว่าประธานบริษัทเซินต้าในตอนนั้น ซึ่งก็คือเยี่ยนเยี่ยน กำลังปวดหัวหนักกับปัญหาที่ชื่อว่าอู๋เยวี่ยไห่"

"เพราะอู๋เยวี่ยไห่ ไอ้หนุ่มยาจกคนนี้ เอาแต่ตามตื๊อเยี่ยนเการุ่ยไม่เลิก"

"ทนายจ้าวคิดว่า แค่กำจัดอู๋เยวี่ยไห่ไปให้พ้นทาง ก็จะสามารถดึงดูดความสนใจของเยี่ยนเยี่ยนได้แน่นอน จากนั้นก็จะถูกดึงตัวเข้าไปทำงานในฝ่ายกฎหมาย และเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าไปเลย!"

"ดังนั้น ทนายจ้าวก็เลยเริ่มวางแผน"

ในขณะที่เจียงเฟิงกำลังสันนิษฐาน ประวัติการทำงานของจ้าวชิวฉิวก็ถูกฉายขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ในศาลไปพร้อมๆ กัน

"เราจะเห็นได้ว่า ไม่กี่เดือนก่อนเกิดคดีของอู๋เยวี่ยไห่ จ้าวชิวฉิวได้ลาออกจากตำแหน่งในสำนักงานทนายความเจิ้งหงที่เขาทำงานมานานกว่าสิบปี"

"เขาย้ายจากมัวตูมาที่เทียนไห่โดยตรง และเข้าร่วมทีมทนายความฝ่ายอัยการของสำนักงานอัยการ"

"สำหรับทนายความตัวท็อปของสำนักงานทนายความในมัวตู การเดินหมากตานี้ จะทำให้รายได้ของเขาลดลงฮวบฮาบถึงครึ่งนึงเลยทีเดียว!"

"มีเหตุผลเดียวที่อธิบายการกระทำนี้ได้ นั่นก็คือการที่ทนายจ้าวเข้าร่วมกับสำนักงานอัยการ ก็เพื่อต้องการเป็นคนรับผิดชอบคดีของอู๋เยวี่ยไห่!"

"ก่อนเกิดเหตุไม่กี่เดือน ผลงานของจ้าวชิวฉิวโดดเด่นมาก จนกลายเป็นทนายความฝ่ายอัยการดีเด่นของสำนักงานอัยการเมืองเทียนไห่"

"นี่คือการปูทางให้เขาได้เข้ามาเป็นผู้รับผิดชอบหลักในคดีของอู๋เยวี่ยไห่"

"และหลังจากนั้น คดีของอู๋เยวี่ยไห่ก็แดงขึ้นมา"

"เขาก็ได้เป็นผู้รับผิดชอบหลักอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วก็ปิดคดีด้วยความรวดเร็ว จัดการ 'ปัญหา' ที่ชื่ออู๋เยวี่ยไห่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ส่งเขาไปรับโทษประหาร"

"ตัวแปรเดียวในเรื่องนี้ก็คือ เยี่ยนเการุ่ยตาย"

"ตามข้อสันนิษฐานของผม ลำดับเหตุการณ์ที่แท้จริงเป็นแบบนี้ครับ"

"หลังจากที่อู๋เยวี่ยไห่เดินออกจากตึกวิจิตรศิลป์เป็นครั้งแรก เยี่ยนเการุ่ยที่รออยู่ในห้องวาดภาพร้าง ก็ถูกคนของทนายจ้าวควบคุมตัวไว้"

"จากนั้น อู๋เยวี่ยไห่ก็ถูกตีจนสลบ"

"รูปร่างของคุณทนายจ้าวคล้ายกับอู๋เยวี่ยไห่ คุณสวมเสื้อผ้าของเขา เดินกลับเข้าไปในตึกวิจิตรศิลป์ ทิ้งร่องรอยเอาไว้"

"จากนั้น ทีมงานของคุณก็ใช้วิธีอื่น ลากตัวอู๋เยวี่ยไห่ที่หมดสติเข้าไปในตึกวิจิตรศิลป์"

"พวกคุณแอบเปลี่ยนเสื้อผ้าคืนให้อู๋เยวี่ยไห่ จากนั้นปรมาจารย์นักเชิดหุ่นผู้มีฝีมือล้ำเลิศก็เริ่มลงมือ พวกเขาควบคุมอู๋เยวี่ยไห่ให้เดินผ่านกล้องวงจรปิดไปอย่างรวดเร็ว"

"หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น"

"พวกคุณก็พาอู๋เยวี่ยไห่ที่หมดสติ เข้าไปในห้องวาดภาพร้างที่อยู่ลึกเข้าไป"

"เริ่มแผนการขั้นต่อไป"

"ความจริงแล้วทนายจ้าวไม่ได้อยากจะฆ่าเยี่ยนเการุ่ยหรอก แต่ต้องการยัดเยียดข้อหาข่มขืน ข้อหาทารุณกรรม และข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา เพื่อส่งอู๋เยวี่ยไห่เข้าคุก แลกกับความดีความชอบจากเยี่ยนเยี่ยน"

"ดังนั้นคุณจึงเก็บหลักฐานทางชีววิทยาของอู๋เยวี่ยไห่เอาไว้"

"คุณหาเชือกมา มัดเยี่ยนเการุ่ย จัดฉากให้ดูเหมือนถูกทารุณกรรม"

"แต่ในระหว่างที่พวกคุณกำลังดำเนินการตามแผน เยี่ยนเการุ่ยที่หมดสติไปก่อนหน้านั้นกลับฟื้นขึ้นมา"

"เธอเห็นอู๋เยวี่ยไห่ที่ถูกพวกคุณควบคุมอยู่"

"เธอจึงสติแตก ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ"

"ส่วนคนของทนายจ้าว ก็ไม่ใช่มืออาชีพในการก่ออาชญากรรมอะไรนักหรอก"

"พอเยี่ยนเการุ่ยร้องตะโกน พวกคุณก็ลนลานกันไปหมด"

"รีบเอามือปิดปากเยี่ยนเการุ่ย แถมยังเอาเชือกรัดคอเธอไว้ เพื่อไม่ให้เธอส่งเสียง"

"แต่พวกคุณตื่นตระหนกเกินไป เลยออกแรงมากเกินไป จนรัดคอเยี่ยนเการุ่ยตายในที่สุด"

"ผลลัพธ์นี้อยู่นอกเหนือการคาดเดาของคุณ"

"ดังนั้น หลังจากเกิดเหตุ คุณจึงเสนอตัวเป็นผู้รับผิดชอบหลักในคดีนี้ และเริ่มปัดความรับผิดชอบทั้งหมดไปที่อู๋เยวี่ยไห่"

"ส่วนสาเหตุที่เยี่ยนเยี่ยนเห็นคุณค่าและชื่นชมคุณ ก็เพราะคุณเปลี่ยนแผนกลางคัน โยนความผิดให้อู๋เยวี่ยไห่กลายเป็นคนบาปนั่นเอง"

"สิ่งที่เขาเห็น คือความเด็ดขาด รวดเร็ว และการใช้เหตุผลอย่างชัดเจนของคุณ ในการส่ง 'คนบาป' อย่างอู๋เยวี่ยไห่ไปรับโทษประหาร"

"คำพิพากษาได้รับการยอมรับจากเยี่ยนเยี่ยน พร้อมๆ กับความสามารถของคุณก็ได้รับการยอมรับจากเยี่ยนเยี่ยนเช่นกัน"

"ดังนั้น คุณจึงสามารถเข้าไปทำงานในบริษัทเซินต้า และดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายกฎหมายได้สำเร็จ"

"ทนายจ้าว คุณคิดว่าสิ่งที่ผมพูดมา ถูกต้องไหมครับ?"

(จบแล้ว)