บทที่ 26: ความกล้าหาญไม่ได้หมายถึงทักษะ

บทที่ 26: ความกล้าหาญไม่ได้หมายถึงทักษะ

หัวหน้าผู้ฝึกสอนของเออิบาร์ทำการตัดสินใจที่กล้าหาญมาก

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ดูจะไม่น่าแปลกใจนัก เพราะเออิบาร์จมปลักอยู่กลางตารางของเซกุนด้า ดิบิซิออน พวกเขาแทบไม่มีความหวังในการเลื่อนชั้นและก็แทบไม่มีโอกาสตกชั้น รายการโกปาเดลเรย์จึงอาจเป็นเพียงการแข่งขันเดียวในปีนี้ที่สามารถสร้างความเซอร์ไพรส์ให้พวกเขาได้ ในเมื่อกุมความได้เปรียบมหาศาลมาจากในบ้าน แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่พวกเขาจะไม่ทุ่มสุดตัวในนัดเยือนล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น หากมองในแง่ของประตูทีมเยือน ถ้าเออิบาร์สามารถทำได้เพียงลูกเดียว มันจะมีค่าเท่ากับสองประตูสำหรับแอตเลติโก มาดริดทันที!

หลังจากเริ่มเกมใหม่ เออิบาร์ก็เริ่มดันเกมบุกขึ้นมาข้างหน้า

“เออิบาร์เลือกทางที่กล้าหาญมาก! ในช่วงเวลานี้ แอตเลติโก มาดริดควรจะถอยร่นลงไปตั้งรับสักหน่อยเพื่อหลีกเลี่ยงความฮึกเหิมของคู่แข่ง...”

นักพากย์จาก ESPN วิเคราะห์ ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่นักพากย์จะคาดเดาเหตุการณ์ระหว่างการแข่งขัน ถ้าทายถูกพวกเขาก็จะดูเป็นมืออาชีพ แต่โดยทั่วไปแล้วถ้าทายผิด ก็ไม่มีใครคิดว่านักพากย์พูดจาไร้สาระหรอก...

แต่ครั้งนี้ การคาดเดาตามสามัญสำนึกของเขากลับดูเหมือนเรื่องไร้สาระไปเลย

เพราะแอตเลติโก มาดริดไม่ได้ถอยลงไปตั้งรับ

ตอนแรกนักเตะก็ตั้งใจจะถอยอยู่ห่างๆ แต่หัวหน้าผู้ฝึกสอนของพวกเขากลับกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างสนาม พร้อมกับโบกไม้โบกมือสั่งให้พวกเขาเดินหน้าเพรสซิ่ง!

“ดันขึ้นไป! ประกบตัวต่อตัว! ทุกคนวิ่งต่อไปอย่าหยุด!” โค้ชเว่ยตะโกนก้องจากข้างสนาม

พอผู้ตัดสินหันมามอง เขาก็รีบหมุนตัววิ่งกลับไปที่ม้านั่งสำรองทันที

ไม่ใช่ว่าเขาขี้ขลาดหรือกลัวอะไรหรอกนะ แต่เขากังวลว่าผู้ตัดสินจะแจกใบเหลืองให้เขาอีกใบต่างหาก...

อย่างไรก็ตาม แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

นักเตะแอตเลติโก มาดริดเริ่มวิ่งไล่บอลกันอย่างบ้าคลั่ง เข้ากดดันทีละคน

เป็นการประกบแบบตัวต่อตัว ต่อให้โดนสลัดหลุด พวกเขาก็จะรีบวิ่งไล่ตามกลับมาทันที

การเพรสซิ่งระดับนี้ต่อให้เป็นทีมที่มีความสามารถในการบุกเหนือกว่าก็ยังรู้สึกยุ่งยาก เพราะแม้แต่เซบีย่าก็เคยโดนกดดันจนแทบจะหาจังหวะบุกไม่ได้มาแล้ว นับประสาอะไรกับเออิบาร์...

พวกเขามีความกล้าหาญ แต่ความกล้าหาญนั้นไม่สามารถทดแทนทักษะได้

ภายใต้การกดดันของแอตเลติโก มาดริด การส่งบอลของพวกเขาจึงเป็นไปอย่างยากลำบาก ทุกครั้งที่ส่งบอลเข้าสู่แดนสุดท้าย ก็จะถูกขัดขวางด้วยความกดดันที่รุนแรง จนสุดท้ายต้องหันมาใช้ลูกโยนยาวเข้ากรอบเขตโทษเพื่อหาโอกาสแทน...

โดมิงเกซกระโดดโหม่งสกัดบอลจังหวะแรกออกมาได้อีกครั้ง

โค้ชเว่ยพยักหน้าเล็กน้อย แม้โดมิงเกซจะยังขาดประสบการณ์และยังเด็ก แต่เขามีคุณสมบัติทางกายภาพที่ดี ด้วยส่วนสูงเกือบ 1.9 เมตร ซึ่งถือเป็นข้อได้เปรียบของเขา

เมื่อเทียบกับฆวนนิโตที่สูง 1.83 เมตร และอูฟาลูซีที่สูง 1.85 เมตร ส่วนสูงของเขาคือจุดแข็งจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เซ็นเตอร์แบ็กตัวจริงทั้งสองคนของแอตเลติโก มาดริดก็เริ่มมีอายุมากขึ้น ฆวนนิโตอายุ 34 ปี และอูฟาลูซีอายุ 32 ปี แม้ว่าอายุจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก แต่ความสามารถของฆวนนิโตนั้นมีจำกัด และฟอร์มของอูฟาลูซีก็ถดถอยลงอย่างเห็นได้ชัดในช่วงสองปีที่ผ่านมา หากไม่มีการเสริมเกมรับ พวกเขาก็คงไม่สามารถคว้าความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ได้

แม้ว่าพวกเขาจะซื้อตัวมิรานด้ามาแล้ว แต่โค้ชเว่ยก็ยังไม่มีโอกาสสังเกตเขาอย่างใกล้ชิด ในตอนนี้การที่โดมิงเกซสามารถทำผลงานได้ดีขึ้น จึงนับว่าเป็นข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย

บอลที่โดมิงเกซโหม่งออกมาถูกเก็บได้โดยโกเก้ ทางด้านเออิบาร์ก็เริ่มเพรสซิ่งในแดนหน้าเช่นกัน โกเก้บังบอลไว้ก่อนจะส่งคืนหลังให้อัสซุนเซาที่เข้ามาประคอง อัสซุนเซาจ่ายบอลออกข้างให้ซิเมาที่ถอยลงมารับบอล ซิเมาพาบอลกระชากขึ้นไปตามริมเส้น

เหล่านักเตะเออิบาร์เริ่มถอยร่นกลับราวกับน้ำลด เมื่อเห็นว่าไม่มีโอกาสในการทำเกมโต้กลับเร็ว ซิเมาจึงเลือกที่จะเล่นแบบดึงจังหวะ หลังจากส่งบอลให้โกเก้ โกเก้ก็แจกจ่ายบอลออกไปอีกด้านให้เกโก้ เกโก้พยายามกระชากบอลไปจนสุดเส้นหลังแล้วเปิดเข้ากลาง แต่ถูกกองหลังคู่แข่งสกัดออกไปได้จนกลายเป็นลูกเตะมุม

“แอตเลติโก มาดริดได้ลูกเตะมุม... ในครึ่งแรกพวกเขามีลูกเตะมุมสี่ครั้ง แต่ไม่ค่อยมีความรุนแรงนัก เออิบาร์มีความได้เปรียบเรื่องส่วนสูง ในขณะที่นักเตะแอตเลติโก มาดริดโดยทั่วไปไม่ได้ตัวสูงมากนัก”

นักพากย์พูดติดตลก ซึ่งก็เป็นเรื่องจริง แม้ส่วนสูงโดยรวมของแอตเลติโก มาดริดจะไม่แย่นัก แต่นักเตะส่วนใหญ่มีความสูงระหว่าง 1.7 ถึง 1.8 เมตรเท่านั้น คนที่มีส่วนสูงโดดเด่นในสนามตอนนี้มีเพียงสองดาวรุ่งอย่างโดมิงเกซและบอร์ฆา คนหนึ่งอยู่หน้าคนหนึ่งอยู่หลัง ทำให้ตกเป็นเป้าสายตาและถูกประกบได้ง่าย

ลูกเตะมุมครั้งนี้ก็ไม่ใชข้อยกเว้น ไม่ว่าจะเป็นบอร์ฆาหรือโดมิงเกซ ต่างก็ถูกประกบติดโดยคู่แข่งในกรอบเขตโทษ

ซิเมายืนอยู่ที่มุมธงและเริ่มออกตัววิ่ง

อเกวโรที่อยู่ในกรอบเขตโทษจู่ๆ ก็เร่งความเร็ว วิ่งออกไปนอกเขตโทษและมุ่งหน้าไปทางมุมธง

การเคลื่อนที่ของเขาดึงดูดความสนใจของคู่แข่ง และในจังหวะนั้นเอง ซิเมาก็เปิดบอลออกมา!

บอลลอยโด่งขึ้นฟ้าและตกลงมาอย่างรวดเร็วที่เสาแรก บอร์ฆาที่วิ่งอยู่ตรงกลางพุ่งไปที่เสาแรกเช่นกัน สลัดตัวประกบหลุดไปได้ในจังหวะเคลื่อนที่ และกระโดดขึ้นสุดตัว!

กองหลังเออิบาร์กระโดดขึ้นตาม พยายามเบียดเบียดบอร์ฆาอย่างเต็มที่ ถึงแม้บอร์ฆาจะเข้าถึงจุดนัดพบที่เสาแรกได้ก่อน แต่กองหลังก็ยังสามารถรบกวนจากด้านหลังได้...

อย่างไรก็ตาม บอร์ฆาไม่ได้โหม่งบอลเข้าหาประตู แต่เขาใช้ศีรษะสะบัดบอล เปลี่ยนทางให้พุ่งตรงไปที่เสาสองแทน!

และคนที่ตามมาที่เสาสองก็คือโดมิงเกซ!

หลังจากที่ความสนใจถูกดึงออกไปถึงสองครั้งซ้อน โดมิงเกซก็สลัดตัวประกบหลุดได้ชั่วคราว เขาเข้าถึงบอลที่บอร์ฆาโหม่งชงมาให้ และโหม่งจ่อๆ เข้าประตูไปทันที!

ผู้รักษาประตูเออิบาร์พยายามพุ่งปัดสุดตัว แต่ก็ยังช้าไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น!

“ประตู! การประสานงานด้วยหัวของสองนักเตะร่างยักษ์จากแอตเลติโก มาดริด! โดมิงเกซทำประตูที่สามให้ทีมได้สำเร็จ! สกอร์รวมเสมอกันที่ 3-3 แล้ว! พวกเขาต้องการอีกเพียงประตูเดียวเท่านั้นเพื่อทำภารกิจพลิกนรกให้สำเร็จ และด้วยเวลาที่เหลืออีกกว่าสามสิบนาทีในครึ่งหลัง พวกเขามีเวลาเหลือเฟือ! ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีในครึ่งหลัง พวกเขาทำได้ถึงสองประตูรวด! ดูเหมือนคำพูดก่อนหน้านี้ของโค้ชเว่ยจะเป็นเรื่องจริง ที่ว่านัดนั้นไม่ใช่เพราะความสามารถของแอตเลติโก มาดริดมีจำกัด แต่เป็นเพราะสภาพร่างกายยังไม่พร้อม! ตอนนี้เมื่อพวกเขาคืนฟอร์มเก่งได้แล้ว เออิบาร์ก็ไม่อาจหยุดยั้งพวกเขาได้เลย!”

โดมิงเกซวิ่งไปรอบสนามพร้อมกับเสียงหัวเราะ เขาเริ่มจะชอบตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กเข้าให้แล้ว เขามีส่วนสูง มีพละกำลัง มีแรงกระโดด และความสามารถในการโหม่ง แถมความอึดก็ไม่เลว—เพราะเดิมทีเขาเป็นแบ็ก การวิ่งขึ้นวิ่งลงจึงเป็นเรื่องปกติสำหรับเขาอยู่แล้ว...

ตอนเล่นแบ็ก เขามักจะรู้สึกเก้ๆ กังๆ เวลาป้องกัน แต่พอมาเล่นเซ็นเตอร์แบ็ก เขาเพียงแค่ต้องสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า และมีการปะทะกันโดยตรงมากขึ้น ซึ่งมันเข้ากับจุดเด่นของเขาได้เป็นอย่างดี

ที่สำคัญที่สุด ในฐานะแบ็กซ้าย เดิมทีเขาเป็นตัวสำรองอันดับสาม แต่ตอนนี้พอย้ายมาเป็นเซ็นเตอร์แบ็ก เขากลายเป็นตัวสำรองอันดับหนึ่งไปแล้ว...

ประตูนี้จะช่วยให้เขาตำแหน่งของเขาในทีมมั่นคงยิ่งขึ้น

“เกมยังไม่จบ กดดันต่อไป! เราต้องยิงประตูเพิ่มอีก เข้าใจไหม?” โค้ชเว่ยตะโกนสั่งจากข้างสนาม

นักเตะแอตเลติโก มาดริดที่ได้ยินต่างพากันพยักหน้า—ใช่แล้ว มันเป็นเพียงแค่การเสมอ พวกเขาต้องยิงประตูที่สี่ ที่ห้า... เพื่อชนะนัดนี้และผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศให้ได้!

ทีมยักษ์ใหญ่หลายทีมต่างประสบปัญหาในรายการโกปาเดลเรย์ปีนี้ เรอัล มาดริดตกรอบไปแล้ว และในรอบนี้บาร์ซ่าก็ต้องเจอกับเซบีย่า ส่วนบาเลนเซียกับเดปอร์ติโบ ลา คอรุนญ่าก็ต้องมาห้ำหั่นกันเอง ถ้าแอตเลติโก มาดริดทำผลงานได้ดี มันจะไม่ยอดเยี่ยมหรอกเหรอถ้าได้แชมป์โกปาเดลเรย์มาครอง?

นั่นก็คือนามแห่งแชมป์เช่นกัน!