บทที่ 390 - คู่ปรับที่แข็งแกร่ง

บทที่ 390 - คู่ปรับที่แข็งแกร่ง

"นายอย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไปนัก ถึงแม้พวกเขาสี่คนจะไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคู่มือของหลี่ชิวสุ่ยหรอกนะ ดีไม่ดีหลี่ชิวสุ่ยแค่คนเดียวอาจจะเก่งกว่าพวกเขารวมกันซะอีก" คราวนี้เปลี่ยนเป็นเฝิงคังเต๋อส่งค้อนวงโตให้โฉวหงเซวียนบ้าง เขากล่าวต่อว่า "นายอย่าลืมสิว่าหลี่ชิวสุ่ยปลุกพลังพิเศษได้แล้ว แถมยังเป็นพลังพิเศษเสริมความเร็วอีกด้วย"

เมื่อครู่นี้พวกหลินฝานไม่ได้พูดถึงเรื่องพลังพิเศษ เสี่ยวทู่เองก็ไม่รู้ว่าพวกเขามีพลังพิเศษ

ดังนั้น ในเวลานี้เฝิงคังเต๋อจึงทำได้เพียงแค่ปลอบใจตัวเองด้วยการหยิบยกเรื่องพลังพิเศษของหลี่ชิวสุ่ยมาอ้าง

"อืม ก็พูดถูก ฉันไม่ได้บอกซะหน่อยว่าหลี่ชิวสุ่ยไม่เก่ง แต่การที่นายมาพูดยกคนนึงข่มอีกห้าคนแบบนี้ มันดูใจแคบไปหน่อยไหมล่ะ!" โฉวหงเซวียนพูดกลั้วหัวเราะ

"ขี้เกียจเถียงกับนายแล้ว" เฝิงคังเต๋อตัดสินใจที่จะไม่ต่อล้อต่อเถียงกับโฉวหงเซวียนอีก เขาไม่เชื่อหรอกว่าอัจฉริยะที่มาหลังจากนี้จะไม่เลือกฝั่งเขา

เมื่อเห็นเฝิงคังเต๋อเงียบไป โฉวหงเซวียนก็ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดเช่นกัน ทั้งสองคนยืนรออยู่ที่เดิม เพื่อรอรับรายงานตัวและลงทะเบียนจากอัจฉริยะคนอื่นๆ ที่กำลังจะเดินทางมาถึง

...

ฐานฝึกอบรมอัจฉริยะแห่งนี้มีขนาดพื้นที่กว้างขวางมาก หากปล่อยให้พวกหลินฝานเดินหาโซนที่พักกันเอาเอง บางทีพวกเขาอาจจะต้องใช้เวลาหานานโขอยู่ แต่โชคดีที่เสี่ยวทู่คุ้นเคยกับฐานฝึกแห่งนี้เป็นอย่างดี ภายใต้การนำทางของเธอ เพียงไม่นานพวกหลินฝานก็มาถึงด้านนอกอาคารที่พัก

ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ โซนที่พักแห่งนี้ก็มีลักษณะไม่ต่างจากหอพักนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเท่าไหร่นัก

เพียงแต่สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ภายในห้องพักนั้นดีกว่าหอพักมหาวิทยาลัยมาก ลักษณะคล้ายกับห้องพักแบบ 1 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่น

แต่ละห้องจะมีห้องน้ำและห้องอาบน้ำในตัว เพื่อให้ทุกคนได้รับความสะดวกสบายอย่างเต็มที่

ต้องเข้าใจก่อนว่า ตอนที่สร้างฐานฝึกอบรมอัจฉริยะแห่งนี้ ต้องทุ่มเททั้งแรงงานและทรัพยากรไปอย่างมหาศาล โชคดีที่มีกำลังคนจำนวนมาก หากเป็นขุมกำลังของตระกูลอื่นๆ คงไม่อาจสร้างเสร็จสมบูรณ์ได้รวดเร็วและดีเยี่ยมขนาดนี้เป็นแน่

"เสี่ยวทู่ หลี่ชิวสุ่ยที่ครูฝึกทั้งสองคนพูดถึงเมื่อกี้ เธอรู้ไหมว่าเขาเป็นคนยังไง?" สายตาของหลินฝานจ้องมองไปยังอาคารที่พักตรงหน้า จู่ๆ เขาก็นึกถึงคำถามนี้ขึ้นมา จึงละสายตาแล้วหันไปถามเสี่ยวทู่

เสี่ยวทู่ชะงักฝีเท้า หันกลับมามองหลินฝานพลางส่ายหน้า "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ชื่อนี้ฉันก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก คาดว่าน่าจะเป็นคนที่เพิ่งมารายงานตัว แต่ที่แน่ๆ การที่ชื่อของเขาสามารถทำให้ครูฝึกทั้งสองท่านกล่าวถึงได้ ก็แสดงว่าฝีมือของเขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นครูฝึกทั้งสองท่านคงไม่เอ่ยถึงหรอก"

"หลี่ชิวสุ่ย..." หลินฝานพึมพำชื่อนี้เบาๆ พร้อมกับจดจำชื่อนี้ไว้ในใจ

เขามีลางสังหรณ์ว่า ผู้ชายที่ชื่อหลี่ชิวสุ่ยคนนี้ อาจจะกลายเป็นคู่ปรับที่แข็งแกร่งของเขาในที่แห่งนี้

"ตอนนี้มีผู้เข้ารับการฝึกเดินทางมารายงานตัวยังไม่เยอะเท่าไหร่ ห้องพักหลายห้องยังคงว่างอยู่ พวกคุณอยากพักห้องไหนคะ?" เสี่ยวทู่ถามขึ้น "ห้องนึงพักได้แค่คนเดียว ภายในห้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันค่ะ"

"เลือกห้องได้ตามใจชอบเลยเหรอ?" มู่หรงซานถามอย่างสงสัย

"ตอนนี้ห้องว่างเยอะแยะ เลือกได้ตามสบายเลยค่ะ" เสี่ยวทู่ตอบรับ

"พี่หลินฝาน ในเมื่อเลือกได้ตามใจชอบ งั้นเราก็เลือกสี่ห้องติดกันเลยดีกว่า" มู่หรงซานหันไปพูดกับหลินฝาน

"อืม" หลินฝานพยักหน้ารับพลางกล่าว "ดีเหมือนกัน สี่ห้องฝั่งซ้ายสุดชั้นล่างยังว่างอยู่ใช่ไหมล่ะ?"

หลินฝานมองปราดเดียวก็สังเกตเห็นว่าประตูห้องสี่ห้องทางฝั่งซ้ายสุดชั้นหนึ่งเปิดอ้าอยู่ เห็นได้ชัดว่ายังไม่มีคนเข้าพัก

"ห้องที่ประตูเปิดอ้าอยู่ก็คือห้องว่างนั่นแหละค่ะ" เสี่ยวทู่พยักหน้า "พวกคุณจะพักสี่ห้องนั้นเหรอคะ?"

"พวกเธอว่าไงล่ะ?" หลินฝานหันไปถามความเห็นของมู่หรงเสวี่ย มู่หรงซาน และลี่จื่อหาน

"พวกเราพักตรงไหนก็ได้ ขอแค่อยู่ติดกันก็พอ" มู่หรงเสวี่ย มู่หรงซาน และลี่จื่อหานต่างก็ไม่มีข้อขัดข้อง สำหรับพวกเธอแล้ว การพักอยู่ชั้นไหนก็ไม่ต่างกันหรอก ชั้นหนึ่งก็คือที่พัก ชั้นสองก็คือที่พัก ชั้นแปดชั้นเก้าก็คือที่พักเหมือนกัน

ในเมื่อหลินฝานชอบชั้นหนึ่ง พวกเธอก็จะพักชั้นหนึ่ง ไม่ได้มีปัญหาอะไร

"งั้นตกลงตามนี้ เราจะพักสี่ห้องตรงชั้นหนึ่ง ส่วนแอนดี้มาพักกับฉันก็พอ" หลินฝานยิ้มกล่าว

"แอนดี้ แกอยากมาอยู่กับฉันไหม?" มู่หรงซานรีบก้มลงมองแอนดี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ บนใบหน้าเล็กๆ ของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เมื่อได้ยินคำถามของมู่หรงซาน แอนดี้ก็รีบส่ายหัวไปมาเป็นการปฏิเสธทันที มันยังคงชอบพักอยู่กับหลินฝานมากกว่า

"เชอะ! เจ้าแอนดี้บ้า!" พอเห็นแอนดี้ส่ายหัว มู่หรงซานก็แกล้งแค่นเสียงฮึดฮัดเบาๆ

"ฮ่าๆ..." ฉากนี้ทำให้พวกหลินฝานหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

จากนั้นเสี่ยวทู่จึงพูดขึ้นว่า "ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันพาพวกคุณไปดูห้องพัก"

"อืม" หลินฝานพยักหน้าและเดินตามเสี่ยวทู่ไปดูห้องพัก

ในขณะที่พวกหลินฝานกำลังเดินไปที่ห้องพัก บนอาคารที่พักแห่งนี้ บริเวณชั้นเก้า ห้องฝั่งขวาสุด ประตูห้องบานหนึ่งถูกเปิดออก ร่างของใครบางคนเดินออกมาจากห้อง

หากโฉวหงเซวียนและเฝิงคังเต๋ออยู่ที่นี่ ย่อมจดจำร่างนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหลี่ชิวสุ่ยนั่นเอง

หลังจากที่เจ้าหน้าที่ค้นหาพาเขามาถึงที่นี่ หลี่ชิวสุ่ยก็เลือกห้องฝั่งขวาสุดของชั้นเก้า เขาคิดว่าห้องนี้เหมาะกับเขาที่สุดแล้ว

อย่างแรก เขาเคยชินกับการอยู่คนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว ชั้นเก้าเป็นชั้นบนสุดของอาคารที่พักแห่งนี้ ส่วนห้องฝั่งขวาสุดก็อยู่ด้านในสุดของชั้น ปกติจะไม่มีใครเดินผ่านหน้าห้องเขา เขาชอบความเงียบสงบ

อย่างที่สอง เขาชอบความรู้สึกของการได้มองลงมาจากที่สูง ราวกับว่าโลกทั้งใบอยู่ภายใต้สายตาของเขา

เมื่อเดินออกจากห้องมายืนที่ระเบียงทางเดิน เขาก้มมองลงไปเบื้องล่าง และบังเอิญเห็นเสี่ยวทู่กำลังเดินนำกลุ่มหลินฝานอยู่พอดี

"หืม?" หลี่ชิวสุ่ยไม่ใช่พวกบ้าตัณหา แม้เขาจะยอมรับว่ามู่หรงเสวี่ย มู่หรงซาน และลี่จื่อหานล้วนเป็นหญิงสาวที่งดงามมาก แต่ในขณะนั้น สายตาของเขาเพ่งเล็งไปที่หลินฝานเสียมากกว่า

นั่นเป็นเพราะเขาสัมผัสได้ถึงออร่าอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของหลินฝาน

การที่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงออร่าระดับนี้จากระยะไกลขนาดนี้ ย่อมบ่งบอกได้ถึงปัญหาเพียงข้อเดียว นั่นก็คือ... ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"น่าสนใจ!" มุมปากของหลี่ชิวสุ่ยยกยิ้มขึ้นมา เขาพึมพำกับตัวเองว่า "ตอนแรกก็คิดว่ามาที่นี่คงไม่เจอคู่ปรับที่แข็งแกร่งซะแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าฉันจะเดาผิด หมอนี่แหละที่จะมาเป็นคู่ปรับที่แข็งแกร่งของฉันได้"

ในฐานะที่เป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง หลี่ชิวสุ่ยไม่กลัวที่จะเจอคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา เขากลัวแค่ว่าจะไม่เจอคนที่แข็งแกร่งกว่าต่างหาก

นั่นเป็นเพราะว่า เขาเป็นคนประเภทที่ยิ่งเจอคนแข็งแกร่ง เขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งเจอคนที่เก่งกว่า เขาจะยิ่งมีแรงผลักดันให้พัฒนาตัวเองเพื่อก้าวข้ามอีกฝ่ายให้ได้ และนี่ก็คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาเข้าร่วมการฝึกอบรมในครั้งนี้

หากมาที่นี่แล้วกลับไม่เจอคู่ต่อสู้ที่ทำให้เขารู้สึกท้าทายล่ะก็ เขาคงจะผิดหวังเป็นอย่างมากเลยทีเดียว

(จบแล้ว)