บทที่ 372 - ดำรงอยู่ต่อไป

บทที่ 372 - ดำรงอยู่ต่อไป

"สหายหลิน ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันฟางหย่งทั่น ผู้นำตระกูลฟาง" ในจังหวะที่หลินฝานเพิ่งจะพูดจบ ฟางหย่งทั่นก็ก้าวออกมายืนข้างหน้า พร้อมกับยื่นมือไปทางหลินฝาน

ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาตลอด แต่ยังไม่เคยมีโอกาสได้พบตัวจริงเลยสักครั้ง ตอนนี้เมื่อได้เห็นหลินฝานตัวเป็นๆ ย่อมต้องรีบเข้ามาทักทายทำความรู้จัก

"สวัสดีครับ ผู้นำตระกูลฟาง" หลินฝานยื่นมือไปจับกับฟางหย่งทั่น

ในวินาทีที่สัมผัสกัน ฟางหย่งทั่นก็สัมผัสได้ถึงพลังและกลิ่นอายความแข็งแกร่งอันทรงพลังที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวหลินฝาน ซึ่งมันเป็นสิ่งที่พวกเขามิอาจเทียบเคียงได้เลย มิน่าล่ะถึงขั้นกำจัดผู้วิวัฒนาการระดับสี่อย่างตงฟางหลิงลงได้ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่อย่างใด

บรรดาตัวแทนคนอื่นๆ ก็พากันเข้ามาทักทายหลินฝานอย่างต่อเนื่อง ทุกคนต่างก็แสดงความเคารพเลื่อมใสในความแข็งแกร่งของหลินฝานอย่างสุดหัวใจ

"หลินฝาน!" ฟางโจวเดินฝ่าฝูงชนออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินฝาน แล้วเอ่ยเรียกพร้อมรอยยิ้มกว้าง

"ฮ่าฮ่า ฟางโจว ไม่นึกเลยว่าพวกเราจะได้เจอกันอีก" หลินฝานยื่นมือไปตบไหล่ฟางโจวเบาๆ สำหรับฟางโจวแล้ว เขามีความประทับใจที่ดีอยู่ไม่น้อย

อย่างน้อยที่สุด ฟางโจวก็เป็นคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหมือนคนอื่นๆ การคบหาเป็นเพื่อนกับคนแบบนี้ถือเป็นเรื่องที่สบายใจมาก

เมื่อเห็นว่าหลินฝานกับฟางโจวดูจะสนิทสนมกันดี ภายในใจของฟางหย่งทั่นก็เต็มไปด้วยความยินดี

ก็ในเมื่อหลินฝานมีความแข็งแกร่งและศักยภาพที่สูงส่งขนาดนั้น การที่ฟางโจวได้เป็นเพื่อนกับหลินฝาน ย่อมส่งผลดีต่ออนาคตของตระกูลฟางอย่างมหาศาล ไม่มีข้อเสียเลยแม้แต่น้อย

"ผู้นำตระกูลลี่ ผู้นำตระกูลฟาง สถานการณ์ทางฝั่งนู้นราบรื่นดีใช่ไหมครับ?" หลังจากทักทายกันเสร็จ หลินฝานก็วกกลับเข้าสู่ประเด็นหลัก

ลี่เทียนหยวนปรายตามองฟางหย่งทั่นแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น "พี่ฟาง เรื่องสถานการณ์ฝั่งนู้น ให้นายเล่าให้สหายหลินฟังเองจะดีกว่านะ!"

"ได้สิ" ฟางหย่งทั่นไม่มีข้อขัดข้อง เขาพยักหน้ารับแล้วเริ่มเล่า "ตอนที่พวกเทียนหยวนยังไม่ได้นำคนไปสมทบ พวกเรากับพวกเถียนเสี่ยวปิงอยู่ในสภาวะคุมเชิงกัน พวกมันไม่ได้เปรียบ และพวกเราก็ไม่ได้เสียเปรียบ สู้กันแบบตึงมือสุดๆ"

"แต่ในระหว่างนั้น ดูออกเลยว่าเถียนเสี่ยวปิงใจร้อนมาก พยายามจะเผด็จศึกพวกเราให้ได้โดยเร็วที่สุด"

"เข้าใจได้ครับ" หลินฝานพยักหน้าเห็นด้วย "แม้เถียนเสี่ยวปิงจะเป็นถึงรองหัวหน้าแก๊งชิงหลง แต่ตำแหน่งของเขาก็ใช่ว่าจะมั่นคงถาวร การที่เขาอยากจะรีบจัดการพวกคุณให้เร็วที่สุด ก็เป็นเพราะเขามั่นใจว่าทางฝั่งตงฟางหลิงจะต้องชนะแน่ๆ"

"ถ้าหากต้องรอให้ตงฟางหลิงนำกำลังไปสมทบ ถึงจะเอาชนะพวกคุณได้ การต่อสู้ครั้งนี้เขาก็แทบจะไม่มีผลงานอะไรเลย มีเพียงการเอาชนะพวกคุณให้ได้ก่อนที่ตงฟางหลิงจะไปถึงเท่านั้น เขาถึงจะมีความดีความชอบชิ้นใหญ่ และจะช่วยให้ตำแหน่งรองหัวหน้าแก๊งของเขามั่นคงยิ่งขึ้น"

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของหลินฝาน ฟางหย่งทั่นก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม "ฉันไม่ทันคิดถึงจุดนี้เลย มัวแต่สงสัยอยู่ว่าทำไมเถียนเสี่ยวปิงถึงได้ใจร้อนนัก ที่แท้ก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง มุมมองของสหายหลินนี่เฉียบแหลมและแม่นยำมากจริงๆ!"

ฟางหย่งทั่นรู้สึกเลื่อมใสหลินฝานจนหมดหัวใจ ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินลี่เทียนหยวนชื่นชมในความฉลาดหลักแหลมของหลินฝานมาบ้างแล้ว แต่ในใจลึกๆ ก็ยังมีความเคลือบแคลงอยู่บ้าง ทว่าวินาทีนี้ เพียงแค่ได้ฟังการวิเคราะห์ความคิดของเถียนเสี่ยวปิงจากปากหลินฝาน เขาก็เชื่ออย่างสนิทใจแล้วว่าสติปัญญาของหลินฝานนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ

"ผู้นำตระกูลฟางชมเกินไปแล้วครับ" หลินฝานยิ้มรับบางๆ

ฟางหย่งทั่นเล่าต่อ "พวกเราสู้กันต่อไปอีกสักพัก เถียนเสี่ยวปิงก็เริ่มเอาเรื่องที่ตงฟางหลิงทะลวงระดับเป็นผู้วิวัฒนาการระดับสี่มาข่มขวัญ หวังจะบั่นทอนกำลังใจของพวกเรา"

"แต่ผลคือ พอเขาพูดจบปุ๊บ เทียนหยวนก็โผล่มาพร้อมกับศพของตงฟางหลิงและเหลียวเฟยหง พอพวกมันเห็นศพเท่านั้นแหละ ก็พากันช็อกตาตั้งไปเลย ไม่มีใครอยากจะเชื่อว่าตงฟางหลิงที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับสี่จะถูกฆ่าตายได้"

"หลังจากนั้น เซียวเฟิงก็ออกเกลี้ยกล่อมให้คนของแก๊งชิงหลงยอมจำนน ส่วนเถียนเสี่ยวปิงกับผู้วิวัฒนาการระดับสามอีกสองคนก็พยายามจะตีฝ่าวงล้อมออกไปเพื่อตั้งตัวใหม่ แต่สุดท้ายก็ถูกพวกเราสี่คนร่วมมือกันกำจัดทิ้ง" ฟางหย่งทั่นสรุปเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังคร่าวๆ

"ตอนสุดท้ายเถียนเสี่ยวปิงยังคิดจะขอร้องให้ไว้ชีวิตด้วยนะ ช่างน่าขันสิ้นดี" ลี่เทียนหยวนเสริมขึ้น

"ตามคาดครับ" หลินฝานพยักหน้า เถียนเสี่ยวปิงมีนิสัยเจ้าเล่ห์และขี้ขลาดอยู่แล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตาย การคุกเข่าขอร้องอ้อนวอนเพื่อเอาชีวิตรอด ย่อมเป็นสิ่งที่คนแบบนี้ทำได้อย่างแน่นอน

หลังจากนั้นไม่นาน ทุกคนก็แยกย้ายกันไปหาที่นั่ง

"ชัยชนะในครั้งนี้ ต้องยกเครดิตทั้งหมดให้สหายหลิน พวกเราทุกคนควรจะขอบคุณความช่วยเหลือจากสหายหลินนะครับ" ลี่เทียนหยวนเสนอขึ้น

สิ้นเสียง ทุกคนก็พากันลุกขึ้นยืน และกล่าวคำขอบคุณหลินฝานอย่างพร้อมเพรียงและจริงจัง

คำขอบคุณเหล่านี้ หลินฝานไม่ได้ถ่อมตัวปฏิเสธ เขารับมันไว้ด้วยความยินดี

"สหายหลิน ตอนนี้แก๊งชิงหลงก็ถูกพวกเรากวาดล้างไปแล้ว ฉันกำลังคิดอยู่ว่า สำหรับพวกครอบครัวหรือกองกำลังที่เคยสนับสนุนแก๊งชิงหลง หรือพวกที่วางตัวเป็นกลาง พวกเราควรจะจัดการยังไงดี?" ลี่เทียนหยวนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม

คำถามนี้ ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่อยากรู้คำตอบ ฟางหย่งทั่นและคนอื่นๆ เองก็อยากรู้เช่นกัน

เพียงแต่ว่า ในเรื่องของการวางแผนและมองการณ์ไกล พวกเขาเทียบหลินฝานไม่ได้เลย จึงอยากจะขอคำชี้แนะจากหลินฝาน

หลินฝานยังไม่ตอบในทันที เขาใช้เวลาตรึกตรองอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "เมืองจงไห่กว้างใหญ่ขนาดนี้ ถ้าปล่อยให้ต่างคนต่างอยู่ ไร้กฎระเบียบ มันก็ไม่ได้เกิดผลดีอะไรหรอกครับ ถึงเวลานั้น แต่ละฝ่ายก็อาจจะมาเปิดศึกแย่งชิงทรัพยากรกันเองอีก"

"โดยเฉพาะพวกครอบครัวและกองกำลังที่เคยสนับสนุนแก๊งชิงหลงมาก่อน พวกนี้แหละตัวดีเลยที่ชอบก่อเรื่อง ไม่กลัวพวกมันแข็งข้อเปิดเผยหรอกครับ แต่กลัวพวกมันแทงข้างหลังมากกว่า"

"ถึงแม้พวกเราจะไม่กลัวพวกมัน แต่การถูกลอบกัดก็สร้างความรำคาญใจให้ไม่น้อยเลย"

"ฉันมีข้อเสนออยู่เรื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่าพวกคุณจะยินดีรับฟังหรือเปล่า?"

"สหายหลิน เชิญพูดมาได้เลยครับ!" ลี่เทียนหยวนและฟางหย่งทั่นตอบรับอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาต้องการฟังคำตอบและคำแนะนำจากหลินฝานอยู่แล้ว

"ความเห็นของฉันก็คือ ในเมื่อพวกเราได้รวมตัวจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรขึ้นมาแล้ว งั้นก็อย่าเพิ่งยุบเลยครับ ให้กลุ่มพันธมิตรนี้ดำรงอยู่ต่อไป" หลินฝานกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ทำแบบนี้ พวกเราก็สามารถใช้ชื่อกลุ่มพันธมิตรไปเจรจากับพวกที่เคยวางตัวเป็นกลางหรือสนับสนุนแก๊งชิงหลงได้อย่างเปิดเผย ไปถามพวกมันตรงๆ เลยว่า จะยอมกลับตัวกลับใจมาร่วมกับกลุ่มพันธมิตรของพวกเราไหม ถือซะว่าเป็นการให้โอกาสพวกมันได้ทบทวนตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าพวกมันยอมมาร่วมด้วย พวกเราก็จะละเว้นให้"

"แต่ถ้าพวกมันปฏิเสธ ไม่ยอมกลับใจ และเลือกที่จะตั้งตัวเป็นศัตรูกับกลุ่มพันธมิตรต่อไป งั้นก็คงต้องเชิญให้พวกมันไสหัวออกไปจากเมืองจงไห่ หรือไม่ก็... ตาย"

"มีแค่สองทางเลือกนี้เท่านั้น บังคับให้พวกมันต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง"

เมื่อฟังหลินฝานพูดจบ ลี่เทียนหยวนก็เป็นคนแรกที่โพล่งขึ้นมา "ฉันเห็นด้วยครับ"

จากนั้น ฟางหย่งทั่นก็ตามมาติดๆ "ฉันก็เห็นด้วย"

"ฉันเห็นด้วย"

"เห็นด้วย"

"เห็นด้วย"

เสียงสนับสนุนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง บรรดาผู้นำของครอบครัวและกองกำลังอื่นๆ ในกลุ่มพันธมิตรต่างก็แสดงจุดยืนสนับสนุน ไม่มีใครคัดค้านข้อเสนอของหลินฝานเลยแม้แต่คนเดียว

ที่พวกเขาเห็นด้วย ไม่ใช่เพราะหวาดกลัวในอำนาจของหลินฝาน แต่เป็นเพราะหลังจากได้ฟังแนวคิดของหลินฝานแล้ว พวกเขารู้สึกว่ามันเป็นข้อเสนอที่ไร้ที่ติจริงๆ

(จบแล้ว)