บทที่ 291 - ประมูลสิทธิ์การใช้งาน

บทที่ 291 - ประมูลสิทธิ์การใช้งาน

การประมูลยังคงดำเนินต่อไป สินค้าที่นำมาประมูลชิ้นต่อๆ ไปล้วนถือเป็นของดีในระดับหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าเพื่อการจัดงานประมูลแลกเปลี่ยนสินค้าในครั้งนี้ ทางแก๊งชิงหลงได้เตรียมตัวมาอย่างดีเยี่ยม ไม่มีร่องรอยของการทำแบบลวกๆ หรือขอไปทีเลยแม้แต่น้อย

"ลำดับต่อไป เรามาดูสินค้าชิ้นที่แปดของวันนี้กันครับ" เถียนเสี่ยวปิงกวักมือเรียก หญิงสาวคนที่แปดซึ่งถือถาดก็เดินออกมายืนด้านหน้า

เขาเอื้อมมือไปเลิกผ้าสีแดงที่คลุมถาดออก จากนั้นก็หยิบของที่วางอยู่บนถาดขึ้นมา

มันกลับกลายเป็นกระดาษแผ่นหนึ่ง

เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

สินค้าชิ้นอื่นๆ ประมูลได้ราคาดีก็แล้วไปเถอะ แต่กระดาษแผ่นเดียวมันจะเอามาประมูลยังไง?

หรือว่าพวกเขาซื้อกลับไปแล้วต้องเอาไปใส่กรอบแขวนไว้บนผนังงั้นเหรอ?

เมื่อเผชิญกับสายตาของทุกคน เถียนเสี่ยวปิงไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เขายิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "ผมคิดว่าทุกท่านคงกำลังสงสัย ว่าทำไมสินค้าชิ้นที่แปดของเราถึงเป็นกระดาษแผ่นหนึ่ง"

"ผมสามารถบอกทุกท่านด้วยความรับผิดชอบเลยว่า นี่ไม่ใช่กระดาษธรรมดาๆ"

"บนกระดาษแผ่นนี้ มีคำสัญญาที่หัวหน้าแก๊งของเราเขียนขึ้นด้วยตัวเอง"

"และคำสัญญานี้ ก็คือสิทธิ์การใช้งานอำเภอไห่เหอของเมืองไป๋เหยียน"

เมื่อเถียนเสี่ยวปิงพูดจบ ทั้งห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครเข้าใจความหมายของสิ่งที่เถียนเสี่ยวปิงพูดอย่างถ่องแท้นัก

"ท่านรองเถียน สิทธิ์การใช้งานที่ว่านี้หมายถึงอะไรครับ?" ผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่แถวที่สองเอ่ยถามด้วยใบหน้าสงสัย ชายคนนี้เป็นคนของขุมกำลังแห่งหนึ่ง ไม่ใช่หน้าม้าที่แก๊งชิงหลงจัดเตรียมไว้

เถียนเสี่ยวปิงมองไปที่อีกฝ่าย จากนั้นก็กวาดสายตามองทุกคนอีกครั้งแล้วพูดว่า "ความหมายของสิทธิ์การใช้งาน ก็คือการมอบอำเภอไห่เหอไว้ในมือของพวกคุณ พวกคุณสามารถยกขบวนย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ในอำเภอไห่เหอได้เลย"

"ด้วยวิธีนี้ ในอาณาเขตเมืองไป๋เหยียนของเรา พวกคุณจะได้รับการคุ้มครองจากพวกเรา ซึ่งก็เท่ากับว่าพวกเราได้มอบหลักประกันความปลอดภัยให้กับพวกคุณ"

"ต้องรู้ไว้ด้วยนะว่า อำเภอไห่เหอนั้นเป็นอำเภอที่มีความสำคัญมากอย่างแน่นอนในเมืองไป๋เหยียน"

พออธิบายแบบนี้ ทุกคนก็เข้าใจความหมายของสิทธิ์การใช้งานอย่างเป็นธรรมชาติ

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าแก๊งชิงหลงจะงัดเอา 'สินค้า' แบบนี้ออกมาประมูล

"หนูยังนึกว่าเป็นของแปลกประหลาดพิสดารอะไรซะอีก ที่แท้ก็แค่นี้เองเหรอ?" มู่หรงซานเบ้ปาก เมื่อกี้เธอยังรู้สึกสงสัยใคร่รู้อยู่เลย แต่ตอนนี้กลับหมดความสนใจไปในพริบตา

"อย่าดูถูกสิทธิ์การใช้งานที่เอามาประมูลนี่เชียวนะ อันที่จริงแล้ว นี่ก็เป็นวิธีที่พวกเขากำลังสังเกตการณ์ตระกูลและขุมกำลังต่างๆ อยู่เหมือนกัน" หลินฝานนัยน์ตาหม่นลงและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"สังเกตการณ์ตระกูลและขุมกำลังต่างๆ?" มู่หรงซานชะงักไปเล็กน้อย รีบถามว่า "พี่หลินฝาน สังเกตการณ์ยังไงคะ?"

มู่หรงเสวี่ยกับลี่จื่อหานเองก็รู้สึกสงสัยในเรื่องนี้เช่นกัน พวกเธอเองก็ยังคิดไม่ออกว่าการสังเกตการณ์ที่หลินฝานพูดถึงนั้นหมายถึงด้านไหน

หลินฝานมีสีหน้าเคร่งขรึม "ที่อีกฝ่ายพูดน่ะถูกแล้ว หลังจากได้รับสิทธิ์การใช้งานนี้ ก็สามารถย้ายเข้าไปตั้งถิ่นฐานในอำเภอไห่เหอได้ อำเภอไห่เหอเป็นอำเภอสำคัญของเมืองไป๋เหยียน แก๊งชิงหลงย่อมไม่ปล่อยให้เกิดปัญหาด้านความปลอดภัยร้ายแรงอะไรขึ้นที่นั่น ต่อให้มีคลื่นซอมบี้ปะทุขึ้น หากอำเภอไห่เหอต้านทานไม่ไหว พวกเขาก็ต้องเข้าไปช่วยต้านทานอย่างแน่นอน นี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้"

"แต่ถ้าเรามองจากอีกมุมหนึ่ง อำเภอไห่เหอเป็นส่วนหนึ่งของเมืองไป๋เหยียน เมืองไป๋เหยียนก็เป็นฐานที่มั่นของแก๊งชิงหลง การที่ขุมกำลังตระกูลใดย้ายเข้าไปในอำเภอไห่เหอ นั่นไม่ได้แปลว่าพวกเขาตกลงยอมสวามิภักดิ์เข้ามาอยู่ใต้สังกัดของแก๊งชิงหลงหรอกเหรอ?"

"นี่ก็ถือเป็นการยอมจำนนทางอ้อมรูปแบบหนึ่ง เพียงแต่ใช้รูปแบบการประมูลมาจัดการ ฟังดูแล้วทำให้มีหน้ามีตาขึ้นมาหน่อย ไม่ดูน่าเกลียดจนเกินไปนัก"

ตั้งแต่วินาทีที่เถียนเสี่ยวปิงพูดจบ หลินฝานก็ตระหนักถึงจุดนี้ได้ทันที

การนำสิทธิ์การใช้งานเช่นนี้มาประมูล นอกเหนือจากการกอบโกยปัจจัยกลายพันธุ์แล้ว เป้าหมายหลักที่สุดก็คือ พวกเขาต้องการดูว่ามีขุมกำลังตระกูลใดยินดีที่จะแสดงเจตจำนงในการสวามิภักดิ์ล่วงหน้าหรือไม่

เมื่อได้ฟังสิ่งที่หลินฝานอธิบาย มู่หรงเสวี่ย มู่หรงซาน และลี่จื่อหานก็เข้าใจกระจ่างขึ้นมาทันที

"พวกเขาทำงานได้รัดกุมดีจริงๆ ขนาดงานประมูลแลกเปลี่ยนสินค้าแบบนี้ ยังต้องทดสอบความคิดของตระกูลและขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ก่อนเลย" มู่หรงเสวี่ยกล่าว

"ใช่ รัดกุมมากจริงๆ ถ้ารู้ตัวได้เร็ว พวกเขาก็จะวางแผนก้าวต่อไปได้ดียิ่งขึ้น" หลินฝานกล่าว

"ถ้าใครประมูลกระดาษแผ่นนั้นไปได้ ก็แสดงว่าคนคนนั้นยินดีที่จะสวามิภักดิ์ต่อพวกเขา" ลี่จื่อหานเอ่ยขึ้น

"ถูกต้อง ความหมายมันคือแบบนั้นแหละ" หลินฝานเสริม "หรือแม้แต่คนที่เข้าร่วมการเสนอราคาก็อาจจะมีความคิดแบบนั้นอยู่ด้วย"

"อืม ถ้าไม่มีความคิดแบบนั้น พวกเขาก็คงไม่เข้ามาร่วมการประมูลในรอบนี้หรอก" ลี่จื่อหานพยักหน้า

"เดี๋ยวเธอคอยสังเกตดูให้ดี จดจำพวกขุมกำลังตระกูลที่ร่วมเสนอราคาไว้ให้หมด รับรองได้เลยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า คนที่เคยเสนอราคาจะไม่มีทางมายืนอยู่ฝั่งเดียวกับพวกเธอเด็ดขาด" หลินฝานเตือน

"ตกลง ฉันจำไว้แล้ว" ลี่จื่อหานพยักหน้าอีกครั้ง

ในใจของเธอยิ่งรู้สึกว่า การมีคนอย่างหลินฝานอยู่ข้างกายนั้นมันช่างพึ่งพาได้มากเหลือเกิน

ไม่ว่าจะทำอะไร หลินฝานก็มักจะคิดเผื่ออย่างรอบคอบเสมอ ไม่มีช่องโหว่ให้เห็น เขาพิจารณาทุกแง่มุมได้อย่างชัดเจนและทะลุปรุโปร่ง

"ทุกท่านครับ ราคาเริ่มต้นของสิทธิ์การใช้งานอำเภอไห่เหออยู่ที่ปัจจัยกลายพันธุ์แปดหลอด เสนอราคาเพิ่มแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่าสองหลอด เริ่มการประมูลได้เลยครับ" เถียนเสี่ยวปิงประกาศเสียงดัง

"เพิ่มช่วงราคาขึ้นปุบปับเลยแฮะ!" มู่หรงซานกระซิบ "เริ่มที่แปดหลอด เพิ่มทีละไม่ต่ำกว่าสองหลอด หนูว่าราคาจบคงไม่ต่ำกว่ายี่สิบหลอดแน่!"

"มากกว่านั้น" หลินฝานส่ายหน้า "ราคาที่ตกลงกันได้ไม่มีทางต่ำกว่าสามสิบหลอดหรอก เผลอๆ อาจจะทะลุสี่สิบหลอดไปด้วยซ้ำ"

"เกินสี่สิบหลอดเลยเหรอ?" มู่หรงซานทำหน้าประหลาดใจ "พี่หลินฝาน มันจะไม่เยอะไปหน่อยเหรอคะ? นั่นมันปัจจัยกลายพันธุ์ตั้งสี่สิบหลอดเลยนะ ไม่ใช่ก้อนหินไร้ค่าสี่สิบก้อนซะหน่อย"

มู่หรงซานรู้สึกว่าตัวเลขที่หลินฝานพูดนั้นมันสูงเกินไปจริงๆ การจะรวบรวมปัจจัยกลายพันธุ์ให้ได้สี่สิบหลอดไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

"พวกเธอคิดดูสิ หลิวเฟิงก็บอกแล้วว่า ราคาประมูลของผลึกพลังงานระดับสามหนึ่งเม็ด น่าจะตกอยู่ที่ประมาณสามสิบหลอด แล้วสิทธิ์การใช้งานอำเภอทั้งอำเภอ มันจะสู้ผลึกพลังงานระดับสามเม็ดเดียวไม่ได้เชียวเหรอ?"

หลินฝานครุ่นคิดแล้วกล่าวต่อ "ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขางัดเงื่อนไขแบบนี้ออกมาเพื่อดึงดูดคนที่อยากสวามิภักดิ์ ขุมกำลังตระกูลที่ร่วมประมูลน่าจะมีไม่น้อย แต่สุดท้ายแล้วคนที่จะประมูลสำเร็จมีเพียงหนึ่งเดียว คนคนนี้จะกลายเป็นรายแรกที่สวามิภักดิ์ ถ้าไม่ยอมทุ่มปัจจัยกลายพันธุ์เยอะหน่อยเพื่อแสดงความภักดี หน้าตามันก็คงดูไม่จืดหรอก"

"จริงด้วยแฮะ รายแรกที่แสดงความภักดีก็ต้องทุ่มเทหน่อยเป็นธรรมดา" มู่หรงซานคล้อยตาม

มู่หรงเสวี่ยกับลี่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ พวกเธอเห็นด้วยกับการวิเคราะห์ของหลินฝาน

หลินฝานสูดหายใจลึก "สรุปก็คือ รอดูต่อไปก็แล้วกัน ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า ฝ่ายไหนจะได้เป็นคนแรกที่ออกมาแสดงความภักดี"

สิ้นเสียงของหลินฝาน เสียงเสนอราคาก็ดังขึ้นทันที

"สิบหลอด"

"สิบสองหลอด"

...

"สิบสี่หลอด"

"สิบแปดหลอด"

"ยี่สิบหลอด"

ภายในเวลาเพียงห้านาที ราคาก็ถูกดันขึ้นไปถึงยี่สิบหลอดแล้ว

(จบแล้ว)