บทที่ 10 - ดินแดนทางเหนือสุด

บทที่ 10 - ดินแดนทางเหนือสุด

༺༻

เขตแกนกลางของดินแดนทางเหนือสุด

ฮั่วอวี่เฮ่าเมินเฉยต่อความหนาวเย็นสุดขีดรอบตัว ราวกับปลาได้น้ำ

"อวี่เฮ่า... หรือว่า... หรือว่าเรากลับกันเถอะ?"

ยิ่งเข้าใกล้จุดหมาย เทียนเมิ่งกลับเริ่มลังเลขึ้นมา

ทั้งที่ฮั่วอวี่เฮ่ามีวิญญาณยุทธ์น้ำแข็งสุดขีดที่แข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว ทำไมยังต้องเสี่ยงอันตรายครั้งใหญ่เพื่อพาเธอมาที่นี่อีก

คู่ต่อสู้คือจักรพรรดินีน้ำแข็งที่อยู่อันดับสองในสามราชันย์แห่งทางเหนือ สัตว์วิญญาณระดับแสนปีที่มีอายุตบะใกล้ถึงสี่แสนปีเชียวนะ!

"ความรำรวยต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง และเทียนเมิ่ง เจ้าก็ยังมีวิธีการเอาตัวรอดไม่ใช่หรือ? ข้าเชื่อในตัวเจ้า"

เดินอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ฮั่วอวี่เฮ่ามีสีหน้าสงบนิ่ง

ไม่ว่าจะอ้างอิงจากเนื้อเรื่องเดิม หรือเพื่อทำภารกิจความสำเร็จให้สำเร็จ ในเวลานี้ก็ไม่อนุญาตให้เขาจากไป

จักรพรรดินีน้ำแข็งไม่ใช่แรงสนับสนุนที่จำเป็นต่อการเป็นเทพของเขา แต่เป็นหนึ่งในทุนรอนที่ทำให้เขาสามารถผ่านช่วงพัฒนาในช่วงแรกได้อย่างรวดเร็ว

เทียนเมิ่งพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "ถ้าสุดท้ายการเจรจาล้มเหลว ข้าจะใช้วิธีเอาตัวรอดขั้นสุดยอด เคลื่อนย้ายเจ้าออกไปไกลหลายร้อยกิโลเมตร"

ความเยือกเย็นและมั่นใจของฮั่วอวี่เฮ่าได้สลายความคิดที่กังวลหน้าพะวงหลังของเทียนเมิ่งไปจนสิ้น จริงๆ ด้วย การได้พบกับเด็กหนุ่มคนนี้คือโชคดีที่สุดในชีวิตของเธอ!

แววตาของเธอเริ่มมั่นคงขึ้น "อวี่เฮ่า งั้นข้าจะเริ่มแล้วนะ"

พร้อมกับการสั่นสะเทือนทางจิตที่รุนแรง วงแหวนวิญญาณวงเดียวบนร่างของฮั่วอวี่เฮ่าก็ได้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ วงแหวนวิญญาณสีขาวสะอาดแผ่รัศมีนวลตา หมุนเวียนอยู่รอบกายเขาอย่างช้าๆ

ก่อนจะมาถึงดินแดนทางเหนือสุด เขาได้ใช้กู่สรีระทองแดงระดับหนึ่งจนหมดแล้ว ยกระดับพลังวิญญาณของตัวเองขึ้นสู่ระดับ $20$

นอกจากนี้ ในระหว่างกระบวนการใช้กู่สุราระดับหนึ่ง พลังวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่าก็ได้รับการขัดเกลาและควบแน่นอย่างต่อเนื่อง เพียงไม่กี่วันก็ทำให้พื้นฐานตบะของเขามั่นคงแข็งแกร่ง

ขณะที่วงแหวนสีนวลเริ่มค่อยๆ เปลี่ยนสี จากสีขาวเดิมค่อยๆ กลายเป็นสีทองจางๆ แล้วเปลี่ยนเป็นสีทองสว่าง

กลุ่มแสงสีทองมุดออกมาจากร่างของฮั่วอวี่เฮ่า ควบแน่นกลายเป็นเงาร่างไหมยักษ์สีทอง

วินาทีหลังจากที่ร่างทางจิตของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก่อตัวสำเร็จ พลังที่สามารถเปลี่ยนสภาพอากาศได้นี้ก็ได้กลายเป็นเจตจำนงอันแข็งแกร่งแผ่ขยายออกไป

"จักรพรรดินีน้ำแข็ง ข้าเจ้ารู้ว่าเจ้าได้ยิน! บังอาจไม่ออกมาเข้าเฝ้าท่านเทียนเมิ่งหรือ?"

ท้องฟ้ามืดสลัว เมฆดำกดต่ำลง พายุหิมะดูเหมือนจะหยุดนิ่ง กลายเป็นแสงออโรร่าสีขาวทองที่งดงามบนขอบฟ้าที่มัวซัว

ภายใต้การข่มขวัญด้วยพลังจิตอันน่าหวาดกลัว สัตว์วิญญาณนับพันนับหมื่นกำลังวิ่งหนีตายด้วยความหวาดกลัว

ในวินาทีนี้ กลิ่นอายของสัตว์วิญญาณระดับล้านปีของเทียนเมิ่งจึงได้รับการแสดงออกมาอย่างแท้จริง

เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ลมพัดแรงเพียงใดก็ไม่ไหวติง

ฮั่วอวี่เฮ่าเองก็ซ่อนตัวอยู่ด้านข้างอย่างสุขุม สัมผัสถึงฉากที่โดดเด่นเพียงไม่กี่ฉากของเทียนเมิ่ง

การเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดินีน้ำแข็งยอมจำนน!

จักรพรรดินีน้ำแข็งในตอนที่ทะลวงระดับสามแสนปี เพราะได้รับบาดเจ็บถึงต้นกำเนิด จึงได้ถึงขีดจำกัดแล้ว ด่านเคราะห์ทัณฑ์สวรรค์สี่แสนปีนี้คงผ่านไปไม่ได้

เพราะเหตุนี้ เทียนเมิ่งจึงมีความมั่นใจในระดับหนึ่งที่จะโน้มน้าวอีกฝ่าย

และต้องใช้ทั้งการข่มขู่และผลประโยชน์ควบคู่กันไป ถึงจะทำให้จักรพรรดินีน้ำแข็งที่หยิ่งทะนงยอมประนีประนอมได้

บางที เพราะข้อจำกัดทางสายเลือด หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งที่ไม่มีทักษะทางจิตคุ้มกายอาจจะลำบากหากเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณระดับหมื่นปีตรงๆ

แต่หากเป็นเพียงในระดับจิตวิญญาณ ในดินแดนโต้วหลัวทั้งหมดกลับไม่มีสัตว์วิญญาณตนใดสามารถต่อกรกับเธอได้เลย

จนกระทั่ง

จากขอบฟ้าไกลทางทิศเหนือ แสงสีเขียวมรกตชั้นหนึ่งลามเข้ามาในพริบตา

นั่นคือสีเขียวมรกตที่โปร่งแสงและน่าหลงใหล สีสันที่เคลื่อนไหวงดงามตระการตา ราวกับอัญมณีสีเขียวมรกตขนาดมหึมา

กลิ่นอายที่เดิมทีถูกกดทับในอากาศก็มลายหายไปสิ้นในพริบตานี้

"เจ้ามาแล้ว จักรพรรดินีน้ำแข็ง!"

"เทียนเมิ่ง เจ้ายังไม่ตายจริงๆ ด้วย!"

เสียงใสกระจ่างมาพร้อมกับแรงกดดันอันน่าหวาดกลัวดังขึ้นจากทุกทิศทาง

หิมะที่ทับถมบนพื้นดินราวกับคลื่นที่ถูกปลุกให้ตื่น พุ่งสูงขึ้นหลายเมตรในพริบตา มีเพียงพื้นที่รัศมีร้อยเมตรรอบตัวเทียนเมิ่งที่ยังคงสงบเงียบภายใต้การคุ้มครองของพลังจิตอันมหาศาล

"อะไรกัน? มาที่ดินแดนทางเหนือสุด เพื่อจะถูกข้ากินหรือ?"

เสียงใสกล่าวอย่างเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูกที่อยู่เหนือกว่า

เทียนเมิ่งกล่าวอย่างสง่างามและสุขุม "จักรพรรดินีน้ำแข็ง เจ้ารู้ไหมว่าทำไมท่านเทียนเมิ่งถึงต้องปรากฏตัวที่นี่? เพราะหากเจ้าไม่สามารถทะลวงผ่านขีดจำกัดครั้งต่อไปได้ เจ้าก็จะต้องมลายสิ้นไปในโลกที่หนาวเหน็บแห่งนี้!"

"ดี ดีมาก!"

เสียงนั้นกลับกลายเป็นคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที สีเขียวเข้มบนท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีดำลึกล้ำอย่างกะทันหัน

"ในเมื่อเจ้าหาที่ตายมาส่งถึงที่เอง ก็อย่ามาโทษข้าก็แล้วกัน!"

เส้นแสงสีเขียวมรกตพาดผ่านท้องฟ้าเป็นรอยขวาง เพียงแค่แสงสีเขียววาบผ่าน ตรงหน้าหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็มีสัตว์วิญญาณเพิ่มขึ้นมาหนึ่งตัว

แมงป่องขนาดหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตรร่วงลงมาจากฟ้า บนร่างถูกปกคลุมด้วยปุ่มนูนรูปหกเหลี่ยมที่ส่องประกายระยิบระยับ แผ่แสงสีเขียวมรกตที่ไม่มีสิ่งใดเปรียบได้

จักรพรรดินีน้ำแข็งที่มีลำตัวยาวหนึ่งเมตรห้าสิบเซนติเมตร บนร่างมีสองสี สีหนึ่งคือสีของน้ำแข็ง และอีกสีหนึ่งคือสีเขียวมรกต งดงามระยิบระยับราวกับอัญมณี

ขารูปทรงเรียวยาวและทรงพลังหกข้าง ด้านหน้ามีก้ามแมงป่องขนาดใหญ่ยาวหนึ่งเมตรคู่หนึ่ง ดวงตาสีทอง ปากสีขาวเงินเปล่งประกายเย็นเยือก

และที่สะดุดตาที่สุดคือหางแมงป่อง ซึ่งเป็นแกนกลางของสีสันทั้งหมด

บนหางยาวของจักรพรรดินีน้ำแข็งนี้มีทั้งหมดเพียงห้าข้อ ทุกข้อเป็นสีเขียวมรกตที่น่าหลงใหล ส่องประกายสีเขียวมรกตที่เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิต

ปลายหางสีเขียวมรกต คือปลายเงี่ยงที่แผ่ประกายเย็นเยือกและเงาวาวราวกับกระจกสีขาวเงิน

นี่คือร่างจริงของจักรพรรดินีน้ำแข็ง แมงป่องจักรพรรดิหยกน้ำแข็ง!

ฮั่วอวี่เฮ่าเตือนผ่านการเชื่อมต่อทางจิตว่า "เทียนเมิ่ง ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาย้อนความหลัง เตรียมลงมือ!"

"ลงมือแช่แข็งเดี๋ยวนี้แหละ!"

เทียนเมิ่งย่อมรู้ดีถึงความสำคัญของการลงมือที่รวดเร็วปานกามนิต

ขณะที่จักรพรรดินีน้ำแข็งปรากฏตัวและก้าวเข้าสู่กับดักที่เทียนเมิ่งวางไว้อย่างพิถีพิถัน ร่างสีทองของเธอก็กลายเป็นภาพเสมือนทันที แล้วพุ่งเข้าหาจักรพรรดินีน้ำแข็งในพริบตา

ทุกสิ่งรอบตัวจักรพรรดินีน้ำแข็งกลายเป็นหนืดข้น พลังจิตอันน่าหวาดกลัวราวกับมหาสมุทรทำให้มันจมดิ่งลงไป

จักรพรรดินีน้ำแข็งตกใจในใจ แววตากลายเป็นคมกริบทันที เงี่ยงหางสะบัดอย่างแรง แสงสีเขียวมรกตบนหางยาวสว่างจ้า

"เทียนเมิ่ง ยอมตายไปดีๆ ไม่ชอบหรือ? เจ้าใช้พลังจิตแบบนี้ ไม่กลัวว่าจะกลับร่างเดิมไม่ได้หรือ?

อีกอย่าง ถึงเจ้าจะพยายามแค่ไหน ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเจ้าเป็นพวกสวะไม่ได้ เจ้าจะขังข้าไว้ได้นานแค่ไหน? หนึ่งวินาทีหรือสองวินาที?"

เทียนเมิ่งไม่ได้ตอบเธอ แต่ควบคุมสิ่งที่เหลือจากร่างระดับล้านปีของเธอเอง

ฟิล์มแสงสีขาวจางๆ พันธนาการจักรพรรดินีน้ำแข็งไว้แน่นทันที แม้เธอจะดิ้นรนสุดชีวิตก็ไร้ผล

ก้ามหน้าที่ชูตระหง่านถูกกดลง เงี่ยงหางที่โก่งขึ้นก็ถูกบีบให้แนบชิดติดร่าง สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว...

"ไม่... ไม่ เป็นไปไม่ได้ เทียนเมิ่งเจ้าหัวหดไปทำอะไรมา! หรือว่าตบะของเจ้าทะลวงถึงระดับล้านปีแล้ว?"

แสงสีทองหดกลับ หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง กล่าวอย่างได้ใจว่า

"ถูกต้อง เพื่อรอวันนี้ ข้าต้องรอมานานเกินไปแล้ว เคะเคะเคะ ปิงปิงน้อย ตอนนี้เจ้ารู้ซึ้งถึงความเก่งกาจของท่านเทียนเมิ่งแล้วหรือยัง?"

ในขณะที่พูด เธอชูมือขวาขึ้น ชี้ไปที่จักรพรรดินีน้ำแข็ง ท่ามกลางแสงสีทองที่สว่างวาบ เธอก็นำจักรพรรดินีน้ำแข็งเข้าสู่ทะเลวิญญาณ

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งถอนหายใจยาวมองฟ้า รำพึงออกมาคำหนึ่ง

"น่าเสียดาย นี่เป็นโอกาสครั้งเดียวที่ท่านเทียนเมิ่งได้ใช้พลังทั้งหมด จักรพรรดินีน้ำแข็งเอ๋ยจักรพรรดินีน้ำแข็ง หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้พวกเราผิดหวัง"

ต่อมา เธอก็ไปอวดผลงานกับฮั่วอวี่เฮ่าด้วยความภาคภูมิใจว่า

"อวี่เฮ่า จักรพรรดินีน้ำแข็งถูกข้าขังไว้แล้ว เห็นไหม? นี่คือพลังที่แท้จริงของท่านเทียนเมิ่ง!"

เมื่อมองดูเทียนเมิ่งที่มาขอคำชมตรงหน้า ฮั่วอวี่เฮ่าก็ไม่ได้ตระหนี่คำชมของเขา

"เก่งมากครับ ท่านเทียนเมิ่งเก่งที่สุดเลย สมแล้วที่เป็นสัตว์วิญญาณระดับล้านปีเพียงตัวเดียวในประวัติศาสตร์..."

นึกไม่ถึงว่า จากพี่เทียนเมิ่งกลายเป็นเจ๊เทียนเมิ่ง เนื้อเรื่อง 'คลั่งรัก' ในต้นฉบับก็หายไปเยอะเลย

เมื่อไม่มีข้อขัดแย้งทางอารมณ์ที่น่ารำคาญ ทุกอย่างก็ดูปลอดโปร่งขึ้นทันที

"รีบไปจากที่นี่ก่อนเถอะ ความเคลื่อนไหวเมื่อครู่มันใหญ่มาก หากดึงดูดตัวตนอื่นมาจะลำบาก ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน"

"อื้มๆ พวกเราไปกันเถอะ ต่อไปแค่กล่อมจักรพรรดินีน้ำแข็งให้สำเร็จก็พอ"

ควบคุมหิมะรอบข้างเป็นแรงส่ง ฮั่วอวี่เฮ่าวิ่งทะยานไปทางรอบนอกของดินแดนทางเหนือสุด แววตามั่นคงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ...

༺༻