บทที่ 16 - เฟสสอง

บทที่ 16 - เฟสสอง

༺༻

「ค่าความชำนาญเวทศรน้ำแข็ง +100,000」

การกระทำแบบนี้ก็เพิ่มค่าความชำนาญได้งั้นเหรอ?

ช่างเป็น... ความชำนาญที่เกิดจากสถานการณ์บีบบังคับจริงๆ

ยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจโล่งอก

พองูยักษ์พบตำแหน่งของลู่ชาง มันก็ชูหัวขึ้นทันที!

อ้าปากกว้าง พ่นของเหลวสีเข้มออกมาจากเขี้ยว!

เมื่อเห็นของเหลวนั้น ลู่ชางก็ขยับแขนขวาทั้งท่อนอย่างยากลำบาก เวทมนตร์ถูกสร้างขึ้น!

ยิงบอลไฟออกไป 7 ลูก!

ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!

บอลไฟเข้าปะทะกับของเหลวสีเข้มกลางอากาศ และระเบิดออก!

หมอกควันดำที่เดือดพล่านลอยขึ้นมากลางอากาศ

พิษงั้นเหรอ?

เจ้าหมอนี่ ยังเป็นงูพิษอีกเหรอเนี่ย?

ฟิ้ว!

ปัง!

ศรน้ำแข็งอีกดอกฟาดลงมา!

กระแทกหัวงูยักษ์ที่คิดจะชูขึ้นให้ลงไปกองกับพื้นดิน!

ลู่ชางห้อยตัวอยู่กลางอากาศ

เขาละลายศรน้ำแข็งยักษ์ดอกนี้เล็กน้อย เพื่อสร้างพื้นที่พอให้ตนเองยืนได้ที่เพดานถ้ำ

ลดภาระจากการใช้แขนรับน้ำหนักตัวทั้งหมด

ไม่อย่างนั้น หากเป็นแบบนี้ต่อไป แขนซ้ายคงได้หักแน่

เดิมทีแขนข้างหนึ่งก็หักไปแล้ว

จะให้แขนข้างที่สองหักอีกไม่ได้

ธาตุน้ำแข็งยังคงใช้งานได้ดี ลู่ชางใช้น้ำแข็งคลุมแขนขวาไว้ชั่วคราว ถึงแม้จะรักษาไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ช่วยระงับความเจ็บปวดได้บ้าง

โครม!

โครม โครม โครม โครม!

ศรน้ำแข็งยักษ์ 4 ดอกพุ่งลงมาอย่างต่อเนื่อง!

กดงูยักษ์ไว้กับพื้นชั่วคราว

แต่มันยังไม่ถูกเจาะทะลุ

สิ่งมีชีวิตระดับเจ้าแห่งดันเจี้ยน แข็งแกร่งกว่าสิ่งมีชีวิตตัวอื่นในถ้ำมากจริงๆ

ถูกศรน้ำแข็งฟาดลงไปตั้งหลายดอกแต่ก็ยังไม่ตาย

ฝ่ายตรงข้ามน่าจะเป็นมอนสเตอร์ธาตุความมืด การรับมือกับมอนสเตอร์ธาตุความมืด ควรใช้เวทมนตร์ธาตุแสงจะเหมาะสมกว่า

แต่ 「กางเขนแสง」 เพิ่งจะเรียนมาได้ไม่นาน

เลเวลปัจจุบันอยู่แค่เลเวล 39 เท่านั้น

เมื่อเทียบกับเวทศรน้ำแข็งที่เลเวล 91 แล้ว พลังทำลายล้างมันต่างกันเกินไป

ช่องว่างขนาดนี้ ต่อให้ชนะทางธาตุก็คงชดเชยไม่ไหว

เวทศรน้ำแข็ง คือเวทที่มีเลเวลสูงสุดของตนในตอนนี้

นอกจากคลื่นมานาที่เลเวล 100 แล้ว ก็มีศรน้ำแข็งเลเวล 91 นี่แหละที่สูงสุด

ปัง!

แต่หลังจากศรน้ำแข็งยักษ์รวม 10 ดอกฟาดลงบนตัวงูยักษ์ ร่างกายของมันก็ถูกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็ง

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การกดทับของศรน้ำแข็ง

มันพยายามดิ้นรนชูหัวขึ้นหลายครั้ง แต่ก็ลุกไม่ขึ้น

ดูเหมือนว่า ขอเพียงตนรักษาการกดดันไว้ได้ มันก็จะสูญเสียวิธีการโจมตีไป

ขอเพียงฆ่ามันให้ได้ก่อนที่มานาจะหมด ก็จะประสบความสำเร็จ

แต่ว่า...

ตอนนี้ต้องพิจารณาปัญหาที่สอง

นั่นคือจะจัดการกับอิซพารัลต์ที่อยู่นอกประตูยังไง

อิซที่จู่ๆ ก็เผยโฉมหน้าที่แท้จริง และแสดงความมุ่งร้ายต่อตนเองออกมา

มันทำให้ลู่ชางเข้าใจได้ยากมาก

อีกฝ่ายทำไมถึงอยากจะฆ่าตนเองกันแน่? เพื่อให้เจ้างูตัวนี้กินตนเองงั้นเหรอ?

มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้...

เพราะตนเองมีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกนี้น้อยเกินไป นี่คือต่างโลก จะใช้สามัญสำนึกจากโลกเดิมมาตัดสินไม่ได้ อีกฝ่ายจะมีแรงจูงใจอะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น

ปัง——

ศรน้ำแข็งยักษ์อีก 2 ดอกตกลงมา งูยักษ์ถูกกดทับจนเกือบสิ้นฤทธิ์

ร่างกายถูกกดติดกับพื้นดิน และยังมีชั้นน้ำแข็งหนาๆ เชื่อมมันไว้กับพื้นดินด้วย

ระดับเจ้าแห่งดันเจี้ยน ดูเหมือนจะไม่ได้เก่งขนาดนั้น แค่ตอนเจอกันครั้งแรกมันดูมีพลังกดดันมากกว่าเท่านั้นเอง

ลู่ชางเข้าไปนั่งในช่องว่างที่ขุดไว้ในศรน้ำแข็งได้สำเร็จแล้ว

การโจมตีจากเพดานถ้ำ นับเป็นจุดที่ปลอดภัยและได้เปรียบจริงๆ

แต่ลู่ชางคิดยังไงก็คิดไม่ออก ว่าจะจัดการกับอิซที่อยู่นอกประตูได้ยังไง

พิษ...

หากเขาเปิดประตูเข้ามาอีกครั้ง การใช้พิษจะจัดการเขาได้ไหมนะ?

เวทมนตร์ของตนล้วนแต่อิซเป็นคนสอน

แถมยังเป็นแค่เวทเลเวล 1 เท่านั้น

ระหว่างการดิ้นรนเมื่อครู่ ลู่ชางก็ได้ตระหนักแล้วว่า เวทมนตร์ของตนดูเหมือนจะไม่มีผลใดๆ กับอิซเลย

ศรน้ำแข็งกับบอลไฟ คือวิธีการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุด 2 อย่างแล้ว

เหลือเพียงคมมีดสายลม ต่อให้ได้ผล ผลลัพธ์ก็คงจะเบาบางมาก

สู้ไปหาทางจากตัวบอสตัวนี้ดีกว่า...

และในขณะที่ลู่ชางกำลังคิดแผนรับมืออิซอยู่นั้น งูยักษ์ที่ถูกกดทับจนเกือบตาย จู่ๆ ดวงตาก็สว่างขึ้น

ดวงตาของมัน เปลี่ยนจากสีดำสนิทกลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด!

หัวงูที่ถูกศรน้ำแข็งกดไว้ ออกแรงมหาศาลเพื่อชูขึ้น!

"ฟ่อ!"

ลู่ชางไม่เคยคิดเลยว่า เสียงขู่ของงูจะดังได้ขนาดนี้!

ทั่วทั้งถ้ำสั่นสะเทือนด้วยความถี่สูง

แก้วหูแทบจะแตก!

ลู่ชางรีบยกมือซ้ายขึ้น ศรน้ำแข็งยักษ์ก่อตัวขึ้น!

ฟาดลงไปที่หัวงูอีกครั้ง!

โครม!

แต่ในครั้งนี้ หัวงูพุ่งชนศรน้ำแข็งจนแตกกระจาย!

"คลั่งงั้นเหรอ?"

"เฟสสองงั้นเหรอ?"

ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น!

เห็นเพียงหางของงูยักษ์ตวัดวูบ!

ปัง!

ในพริบตาถัดมา ศรน้ำแข็งที่ลู่ชางอยู่ก็แตกกระจายทันที!

แม้แต่เพดานถ้ำก็ถูกฟาดจนเป็นหลุมลึก

ส่วนลู่ชาง...

กลับไปอยู่ที่ผนังถ้ำอีกด้านหนึ่ง เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวด้วยความเย็นเยียบ

ในวินาทีเฉียดตาย เขาได้ควบแน่นศรน้ำแข็งยักษ์ดอกที่สอง

พาตัวเองพุ่งไปยังผนังถ้ำอีกด้านหนึ่ง

「ค่าความชำนาญเวทศรน้ำแข็ง +100,000」

หึๆ...

แบบนี้ก็นับเป็นค่าความชำนาญงั้นเหรอ ยิ่งตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ค่าความชำนาญยิ่งเพิ่มขึ้นงั้นสินะ?

งูยักษ์ตัวนี้ "ยืน" ขึ้นมาอีกครั้ง มันสลัดชั้นน้ำแข็งที่เกาะอยู่ออกไปจนหมด

ดูเหมือนว่าจะไม่มีเวลาให้วอกแวกแล้ว

ฟิ้ว!

หางของมันเร็วมาก!

ร่างกายใหญ่โตขนาดนั้น แต่กลับมีความเร็วขนาดนี้!

โครม!

ลู่ชางพุ่งไปติดที่กำแพงอีกด้านหนึ่ง

ส่วนตำแหน่งเมื่อครู่นี้ ถูกฟาดจนเป็นหลุมลึกไปแล้ว

ในหลุมลึกนั้นยังมีเศษน้ำแข็งหลงเหลืออยู่

นั่นคือร่องรอยที่ศรน้ำแข็งถูกฟาดจนแตก

หากการร่ายเวทของตนยังต้องร่ายบทสวดล่ะก็ คงตายไปแล้ว

หากความเร็วในการตอบโต้ของตนช้ากว่านี้อีกนิด ก็ตายไปแล้ว

หากเมื่อครู่ตนเลือกที่จะโจมตี แทนที่จะหยุดคิดและสังเกต ก็คงตายไปแล้วเช่นกัน

ภัยคุกคามแห่งความตาย... ของจริง

ลู่ชางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

มานาที่หลงเหลืออยู่กำลังถูกสูญเสียไปอย่างต่อเนื่อง เดิมทีนึกว่าฆ่ามันได้แล้วจะเหลือมานาอีกเยอะ

แต่ดูเหมือนว่า...

ลู่ชางตรวจสอบมานาที่เหลืออยู่เพียงประมาณ 52%

อาจจะไม่เพียงพอ

ฟึ่บ!

ปัง!

การฟาดด้วยหางอีกครั้ง และลู่ชางก็ใช้ศรน้ำแข็งพุ่งไปติดที่กำแพงอีกด้านหนึ่งเช่นเดิม

ความชำนาญเกิดจากการฝึกฝน

วิธีการเคลื่อนที่แบบนี้ เริ่มจะคุ้นชินขึ้นมาแล้ว

และในกระบวนการพุ่งไปติดที่กำแพงในครั้งนี้

ยังมีศรน้ำแข็งอีกดอกที่ตกลงมาจากฟ้า!

ปัง!

การโจมตีครั้งนี้ปักเข้าที่หัวของงูยักษ์โดยตรง ทำให้หัวที่เคยถูกศรน้ำแข็งเจาะเข้าไปครั้งหนึ่งแล้วต้องรับแรงกระแทกซ้ำอีกครั้ง!

การเจาะทะลุสองจังหวะ!

ส่วนหลังของศรน้ำแข็งยักษ์ระเบิดออกไปด้านหลัง!

แต่ส่วนหน้ากลับได้รับแรงส่งจากการระเบิดนั้น เจาะลึกเข้าไปในตัวของมันมากขึ้นไปอีก!

ตามมาด้วยไอเย็นที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากปลายศรน้ำแข็ง!

ความเย็นจัดทิ่มแทงเข้าไปในกะโหลกศีรษะโดยตรง!

【การเจาะทะลุสองจังหวะ】, 【การขยายตัวของความเย็นจัด】

ความหนาวเย็นทิ่มแทงเข้าสู่สมอง หากสมองของมันอยู่ในส่วนนี้ล่ะก็นะ...

แต่อย่างน้อยในการโจมตีครั้งนี้

หางของมันไม่ได้ฟาดตามมาทันที การเคลื่อนไหวเริ่มกลับมาช้าลงอีกครั้ง

โครม!

โครม โครม โครม โครม——

ลู่ชางไม่ใช่คนที่ยอมทิ้งโอกาส ในจังหวะที่อีกฝ่ายเริ่มช้าลง ลู่ชางไม่คิดจะหยุดพักเลยสักนิด!

ทีใครทีมันล่ะ!

ศรน้ำแข็งยักษ์อีก 5 ดอกฟาดลงมา!

แต่ละดอกล้วนฟาดไปที่คางและกะโหลกศีรษะของมัน! ครั้งนี้ลู่ชางจะฟาดมันให้แหลกไปเลย

ไม่อย่างนั้นใครจะไปรู้ว่ามันจะมีเฟสสาม เฟสสี่ตามมาอีกหรือเปล่า...

༺༻