บทที่ 11: ชั้นน้ำแข็ง กับ ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด

บทที่ 11: ชั้นน้ำแข็ง กับ ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด

เสวี่ยหลวนบินออกจากแดนไร้ขอบเขตอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางธารน้ำแข็งและทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ที่ราบสูงแดนเหมันต์ทอดยาวออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในโลกสีขาวอันอ้างว้างนี้ มีเพียงเสียงหวีดหวิวของสายลมและหิมะที่พัดกรรโชกปะปนกับพายุน้ำแข็ง

ทว่าบนแผ่นหลังของเสวี่ยหลวนกลับอ่อนนุ่มและแสนสบาย

ขนหางสีขาวพลิ้วไหวอยู่เบื้องหลัง สะท้อนประกายแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ หนานเซวียนเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนกลุ่มขนปักษานั้น เรือนร่างอรชรของนางห่อหุ้มด้วยอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ ในมือถือลูกประคำโพธิ์ ใบหน้าไร้เครื่องประทินโฉมกลับดูงดงามผุดผ่อง ดุจกล้วยไม้เร้นกายในหุบเขาลึก

【แจ้งเตือน: ตรวจพบความผันผวนที่ไม่อาจอธิบายได้ในระยะ 4,000 ลี้ คาดว่ามีตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ปรากฏตัว】

หนานเซวียนเลิกคิ้วขึ้น "ใกล้จะถึงเขตชั้นในแล้ว มีคนมาโผล่ในสถานที่แบบนี้ได้อย่างไร? ดูเหมือนว่าหมางเป่ยจะมีวาสนาที่ไม่เลวเลยทีเดียว"

"ระบบ แถวนี้มีอันตรายหรือไม่?"

【สัตว์วิญญาณในรัศมี 3,000 ลี้ ล้วนถูกเสวี่ยหลวนข่มขวัญจนล่าถอยไปหมดแล้ว ทว่าในระยะ 3,000 ลี้ออกไป มีสัตว์วิญญาณขอบเขตปรมาจารย์วิญญาณที่มีความแข็งแกร่งทัดเทียมกับเสวี่ยหลวนอยู่หนึ่งตัว】

"ถ้าเช่นนั้นก็ไม่มีอันตราย" ริมฝีปากของหนานเซวียนยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง นางเพียงแค่มาฝึกฝนและทดสอบทักษะวิญญาณเท่านั้น ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้สิ่งใดติดมือกลับไป

"ระบบ ข้าจะขอ 'ตาย' สักหน่อย ถึงแล้วปลุกข้าที"

【'ตาย' งั้นหรือ?】

"งีบหลับน่ะสิ" วิญญาณยุทธ์ของนางนั้นพิเศษ พลังวิญญาณจะโคจรได้เร็วที่สุดก็ตอนที่นางงีบหลับนี่แหละ

【...】

เสวี่ยหลวนโบยบินข้ามภูเขาน้ำแข็ง พายุหิมะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะมองไม่เห็นเส้นทางเบื้องหน้า

แต่ด้วยการปกป้องจากเสวี่ยหลวน จึงไม่มีเกล็ดหิมะแม้แต่ร่วงหล่นลงบนตัวหนานเซวียน อีกทั้งตบะระดับขอบเขตเจินอู่ของนางก็เพียงพอที่จะต้านทานลมหนาวได้สบายๆ

สำหรับเสวี่ยหลวนแล้ว ความหนาวเหน็บสุดขั้วคือสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมที่สุด ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน หนึ่งคนหนึ่งวิหคก็มาถึงที่หมาย

【ตรวจพบตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด เฟิงอิ่น ภารกิจ: พลิกชะตาโค่นล้มตัวเอก!】

หนานเซวียนลุกขึ้นนั่ง ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด? โค่นล้มงั้นหรือ?"

【ไม่ต้องสงสัยเลย คำตอบก็คือ ด้วยวิธีการที่โฮสต์มีอยู่ในปัจจุบัน ท่านไม่สามารถสังหารเขาได้】

【ในยุคแห่งการแย่งชิงอันยิ่งใหญ่นี้ ตัวเอกผู้มีวาสนาทั่วไปนั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทว่าผู้ที่อยู่เหนือตัวเอกเหล่านั้นคือ ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด ซึ่งในดินแดนวิญญาณยุทธ์มีอยู่ด้วยกัน 6 คน พวกเขาคือตัวตนที่มักถูกเรียกว่า 'แมลงสาบฆ่าไม่ตาย'】

แค่ฆ่ายากหน่อยก็ไม่เป็นไร

【และอิๆ ตัวเอกผู้มีวาสนาระดับสูงสุดนั้น ในช่วงท้ายจะมีรูปลักษณ์หล่อเหลาไร้ที่ติ โฮสต์ไม่อยากจะ...】

"หมายความว่า ค่าโชคชะตาของตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุดนั้นสูงมากงั้นสิ?"

【ถูกต้องแล้ว โฮสต์】

หนานเซวียนก้มมองลงไปเบื้องล่าง แต่กลับไม่พบผู้ใด

ครู่ใหญ่ต่อมา ก็มีความเคลื่อนไหวบางอย่างดังมาจากด้านข้าง

"โฮก — —"

ผืนดินสั่นสะเทือน ลมและหิมะราวกับหยุดนิ่ง

ไกลออกไป หมีขาวตัวหนึ่งกำลังวิ่งตรงมายังจุดที่หนานเซวียนอยู่ เพียงแค่เสียงคำรามของมันก็ทำเอานางมึนศีรษะไปชั่วขณะ

"สัตว์วิญญาณขอบเขตปรมาจารย์วิญญาณ หมีพายุหิมะ"

หนานเซวียนแตะปลายเท้ากระโดดถอยหลังไปยืนอยู่บนยอดเขาน้ำแข็ง "เสวี่ยหลวน ไม่ต้องยั้งมือ"

เสวี่ยหลวนรับคำสั่ง นัยน์ตาแหลมคมของมันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น สัตว์วิญญาณมีสัญชาตญาณกระหายเลือดโดยธรรมชาติ และเสวี่ยหลวนก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ตอนนี้เมื่อได้เห็นสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งทัดเทียมกัน มันย่อมรู้สึกตื่นเต้นเป็นธรรมดา

หนานเซวียนยกมือเรียวงามขึ้น เงาร่างดอกมะลิขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง เปล่งประกายแสงสีจางๆ

เสวี่ยหลวนสยายปีกทะยานขึ้นสู่เบื้องบน ขนสีขาวของมันพุ่งทะลวงลงมาราวกับลูกศรแหลมคม ก่อให้เกิดคลื่นเกล็ดหิมะหมุนวน

โฮก — —

หมีพายุหิมะคำรามก้อง คลื่นเสียงของมันบดขยี้ศรขนนกจนแตกสลาย มันทุบหมัดคู่ลงบนพื้นดิน เสาน้ำแข็งผุดขึ้นมาจากผืนดินพุ่งทะยานเข้าใส่เสวี่ยหลวน

เสวี่ยหลวนกับหมีพายุหิมะมีพลังทัดเทียมกัน ทั้งคู่ต่างอยู่ในขอบเขตปรมาจารย์วิญญาณระดับที่ 4 ทว่าเสวี่ยหลวนมีความได้เปรียบโดยธรรมชาติเมื่อเทียบกับหมีพายุหิมะที่บินไม่ได้

ทักษะวิญญาณถูกสาดซัดเข้าใส่กันอย่างต่อเนื่อง แผ่นดินแตกร้าว ภูเขาน้ำแข็งพังทลายลงมา

แรงกระแทกมหาศาลกวาดล้างไปทั่วสนามรบ หนานเซวียนลอยตัวอยู่กลางอากาศ ยอดเขาน้ำแข็งใต้เท้าของนางแหลกสลายไปหมดแล้ว

ทักษะวิญญาณขอบเขตหลิงอู่ของมะลิหทัยขั้นที่ 3 【พิทักษ์】 กลีบดอกมะลิที่ควบแน่นจากพลังวิญญาณโอบล้อมรอบตัวนาง และภายใต้การปกป้องนั้น หนานเซวียนจึงสามารถลอยตัวอยู่ได้

【ติ๊ง ตรวจพบว่าตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุดถูกแรงปะทะจากการต่อสู้กระแทกจนหมดสติ มอบรางวัลแต้มตัวร้าย 10,000 แต้มให้แก่โฮสต์】

หนึ่งหมื่นแต้ม! สมแล้วที่เป็นตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุดที่หาได้ยากยิ่ง แต่แบบนี้มันน่าอนาถเกินไปหน่อยมั้ง ไม่รู้ว่าไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนถึงได้โดนลูกหลงจนสลบเหมือดไปได้

หนานเซวียนมองไปเบื้องหน้า ยกมือข้างหนึ่งขึ้น ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อย "สะกดข่ม!"

ทักษะวิญญาณขอบเขตเจินอู่ของมะลิหทัยขั้นที่ 5 【สะกดข่ม】 มันคือพลังกดดันทางจิตใจที่โจมตีเข้าสู่หัวใจและจิตวิญญาณของศัตรูโดยตรง ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายที่ถูกล็อกเป้าจะต้องรับน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นถึง 10 เท่า

ความสามารถแรกนั้นมีประโยชน์มากในระหว่างการต่อสู้ ส่วนความสามารถหลังมักจะไร้ประโยชน์ ทว่ามันกลับส่งผลในการสะกดข่มได้อย่างยอดเยี่ยมเมื่อใช้กับสัตว์วิญญาณร่างยักษ์เช่นนี้

แม้นางจะไม่สามารถเอาชนะสัตว์วิญญาณขอบเขตปรมาจารย์วิญญาณได้ แต่นางก็ยังสามารถแทรกแซงการต่อสู้ได้

นางเห็นร่างของหมีพายุหิมะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พร้อมกับวงแหวนแสงสีเหลืองอ่อนที่ปกคลุมลงมารอบตัวมัน

เมื่อสบโอกาส เสวี่ยหลวนก็หุบปีกแล้วหมุนควงสว่านร่างของตนราวกับกระสวยน้ำแข็ง พุ่งทะลวงเข้าใส่หมีพายุหิมะในชั่วพริบตา

ร่างของหมีพายุหิมะโซเซ ม่านพลังโปร่งใสคลุมร่างมันเอาไว้ แรงกระแทกมหาศาลกวาดผ่านพายุหิมะ ห้วงมิติเกิดรอยกระเพื่อม

ปัง — —

หมีพายุหิมะไม่อาจต้านทานได้ เสวี่ยหลวนที่กลายสภาพเป็นกระสวยน้ำแข็งพุ่งทะลวงร่างอันใหญ่โตของหมีพายุหิมะจนทะลุ หยดเลือดสาดกระเซ็นดั่งดอกเหมยแดงที่ผลิบานท่ามกลางกองหิมะ

เสวี่ยหลวนคาบแก่นวิญญาณไว้ในจะงอยปากแล้วบินเข้ามาหานาง ทำท่าทางออดอ้อนประจบประแจง

หนานเซวียนโบกมือปัดคราบเลือดบนตัวเสวี่ยหลวนออก "เจ้ากินเองเถอะ จะได้เลื่อนขั้นเป็นปราชญ์วิญญาณเร็วๆ"

ขณะที่พูด นางก็โบกแหวนวิญญาณมิติขึ้นไปกลางอากาศ "ข้าได้ยินมาว่าสัตว์วิญญาณมีมิติภายในตัวของมันเอง ซึ่งใช้เก็บทรัพยากรสำหรับการฝึกฝนเอาไว้"

เสวี่ยหลวนบินวนกลางอากาศด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็หันกลับไปกลืนร่างของหมีพายุหิมะลงไปในคำเดียว

หนานเซวียนกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อค้นหาสถานที่ที่คนสามารถซ่อนตัวอยู่ได้

ธารน้ำแข็งโดยรอบพังทลายลงจากการต่อสู้ระหว่างสัตว์อสูรขอบเขตปรมาจารย์วิญญาณทั้งสองตัว จนแทบจะกลายเป็นพื้นที่ราบเรียบ หากจะมีที่ให้ซ่อนตัวล่ะก็...

หนานเซวียนเก็บวิญญาณยุทธ์แล้วกระโจนขึ้นไปบนหลังเสวี่ยหลวน กวาดสายตามองไปตามรอยแยกน้ำแข็งเบื้องล่าง มีหินยื่นออกมาตามผนังทั้งสองด้านของรอยแยก

"เสวี่ยหลวน ลงไปสำรวจในรอยแยกที"

รอยแยกน้ำแข็งกว้างเกือบ 1,000 เมตร เสวี่ยหลวนบินสำรวจจากด้านบนลงสู่ด้านล่าง

ไม่นานนัก ก็ปรากฏแสงสีทองสว่างวาบเปล่งประกายออกมาจากภายในชั้นน้ำแข็ง

โอ้โห! ค่าโชคชะตาหรือเนี่ย? ทำไมตัวเลขถึงได้ยาวเหยียดขนาดนี้!

บนกำแพงน้ำแข็งตรงหน้า มีก้อนน้ำแข็งเล็กๆ ยื่นออกมา เมื่อมองดูให้ดีก็จะพบว่ามีช่องทางที่พอให้คนเดินผ่านเข้าไปได้ทอดยาวลึกเข้าไปในชั้นน้ำแข็ง

และค่าโชคชะตาที่แทบจะส่องแสงแยงตานั่น ก็เปล่งประกายออกมาจากภายในช่องทางนั้นเอง

วาสนาตกหล่นมาแล้ว!

หนานเซวียนยื่นมือออกไป กลีบดอกมะลิก็ปรากฏขึ้นในมือ นางซัดมันเข้าใส่ชั้นน้ำแข็งตรงหน้าอย่างฉับพลัน กลีบดอกมะลิที่ดูอ่อนนุ่มกลับเฉียบคมดุจใบมีด มันทะลวงเปิดรูกว้างลึกเข้าไปในน้ำแข็งได้โดยตรง

【โฮสต์ทำให้ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุดบาดเจ็บสาหัส มอบรางวัลแต้มตัวร้าย 20,000 แต้ม】

"..." ข้ากะแรงผิดไปหน่อย

หนานเซวียนบินลงมาที่ปากถ้ำ สีหน้าของนางยังคงเรียบเฉยก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน

แสงสีทองชัดเจนยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุด เมื่อถึงสุดทางของถ้ำน้ำแข็ง นางก็เห็นเด็กหนุ่มในชุดสีดำนอนหมดสติอยู่บนพื้นน้ำแข็ง

และตัวเลขแต้มตัวร้ายเป็นพรวนก็ปรากฏแก่สายตาเช่นกัน

หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน!

5 ล้านแต้ม แถมยัง... ยังไม่ตื่นรู้ด้วย!

【ตรวจพบว่าอัตราการเต้นของหัวใจโฮสต์เร็วเกินไป โปรดสงบสติอารมณ์ลงด้วย】

【ตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุด เฟิงอิ่น ศิษย์เอกแห่งสำนักใหญ่ในโลกเบื้องล่าง เขาถูกคู่หมั้นและคนพาลใส่ร้ายป้ายสี ถูกโยนเข้าไปในแดนลับ ถูกดูดกลืนเข้าไปในกระแสความปั่นป่วนของมิติ และตกลงมายังภูเขาน้ำแข็งหมางเป่ยแห่งนี้ ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาจะได้รับวาสนาอันยิ่งใหญ่สูงสุด】

"โอ้? มีวาสนาอันยิ่งใหญ่อยู่ในหมางเป่ยด้วยงั้นหรือ..."

หนานเซวียนนั่งย่อตัวลงและพิจารณาเด็กหนุ่มที่อยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายอย่างละเอียด

แม้ว่าสภาพของเขาจะดูเอน็จอนาถและใบหน้าอาบไปด้วยเลือด ทว่าก็มองออกได้ไม่ยากว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มที่รูปงามคนหนึ่ง สมแล้วที่เป็นบุตรแห่งสวรรค์ รูปร่างหน้าตาย่อมไร้ที่ติ

แต่ระดับการฝึกฝนแค่นี้... ขอบเขตชี่อู่งั้นหรือ? มีตบะเพียงเท่านี้แต่ยังรอดชีวิตในหมางเป่ยมาได้ โชคชะตาแบบนี้มันช่างน่าทึ่งจริงๆ

สายตาของหนานเซวียนเลื่อนต่ำลง และนางก็พบว่าเด็กหนุ่มกำลังกำบางสิ่งบางอย่างไว้ในมือแน่น

ขนาดสลบไปแล้วก็ยังหวงแหนมันไว้อย่างดีขนาดนี้เลยเชียว?

นางดีดนิ้วทันที พลังวิญญาณสายหนึ่งบีบบังคับให้เด็กหนุ่มแบมือออก ก่อนที่สิ่งของในมือของเขาจะหล่นลงบนพื้น

— — — —

【ตัวละครใหม่】

เฟิงอิ่น: หนึ่งในตัวเอกผู้มีวาสนาแห่งสวรรค์ระดับสูงสุดผู้ครอบครองโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ (ยังไม่ตื่นรู้), ระดับขอบเขตชี่อู่, คนน่าสงสารที่วิญญาณยุทธ์กำลังเผชิญกับการพังทลาย