บทที่ 308 กั๋วเฉียงเบื่อนับเงิน

ซูข่านพยักหน้าให้กับทั้งสองคนจากนั้นก็พูดขึ้นมา

"ขึ้นรถก่อน"

ซูข่านสังเกตเห็นรถหลายคันจอดอยู่ข้างๆลู่กั๋วเฉียงและสูเจิ้งเหมา ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่รถหรูที่ราคาหลายล้าน แต่สมัยนี้มีไม่กี่คนที่สามารถมีเงินซื้อรถหลายคันได้

แถมไม่ไม่ใช่รถจากบริษัทของสูเจิ้งเหมาอีกด้วย

ทั้งสามคนก็ขึ้นรถไปโดยลู่กั๋วเฉียงเป็นคนขับ

"พี่สามครับ นี่คือรถที่โรงงานกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์ซื้อมาครับ"

ลู่กั๋วเฉียงมองไปยังกระจกหลังแล้วอธิบายให้กับซูข่าน

"รถมันก็ทำให้เดินทางได้สะดวกแถมยังประหยัดเวลาอีกด้วย มันคุ้มที่จะเสียเงินเพื่อซื้อ"

ซูข่านไม่ได้ตำหนิที่ลู่กั๋วเฉียงซื้อรถแต่กลับพอใจอย่างมากที่ลู่กั๋วเฉียงกลับมีความคิดแบบนี้

การที่เสียเวลาไปกับการเดินทางสาธารณะนั้นมันไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดเลย นำเวลานั้นมาทุ่มเทให้กับงานในโรงงานดีกว่าทั้งเยอะ

ซูข่านได้สั่งให้ลู่กั๋วเฉียงเพิ่มสายการผลิตพัดลมฟยเซียเพราะยอดขายของมันนั้นพุ่งกระฉูดอย่างมาก มีคำสั่งซื้อมากมายไหลมาจากทั่วประเทศ

โดยเฉพาะหลังจากที่ออกโฆษณาในทีวี ยอดขายของพัดลมก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก เรียกได้ว่าผลิตมาเท่าไหร่ก็ขายออกหมด

ลู่กั๋วเฉียงเองก็ได้ฟังคำแนะนำของซูข่านและทำตามอย่างเชื่อฟัง เขาไม่เสียดายเลยที่จะใช้เงินไปกับการโฆษณาพัดลมตัวนี้จากโรงงานของเขา

ซึ่งมันมีค่าใช้จ่ายสูงเพราะว่าลู่กั๋วเฉียงได้จ้างดาราชื่อดังจากเซียงเจียงมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ การถ่ายทำโฆษณาพัดลมเฟยเซียจึงใช้เงินลงทุนหลายแสนหยวน

ซึ่งมันถือว่าเยอะมากในการยุคที่ค่าโฆษณาอยู่ที่ไม่กี่พันหยวนอย่างนี้

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นละครหลังข่าวหรือรายการทีวีจากเซียงเจียง เกือบจะทั้งหมดได้มาออกอากาศมากมายในฝั่งแผ่นดินใหญ่

ดังนั้นตอนที่โฆษณาพัดลมได้ออกมา ถึงแม้ว่ามันจะเป็นโฆษณาธรรมดา แต่โฆษณาตัวนี้ได้ใช้เทคนิคสมัยใหม่ล่าสุดมาถ่าย และยังได้ดาราจากเซียงเจียงมาเป็นพรีเซ็นเตอร์อีก พัดลมเฟยเซียก็ดังเป็นพลุแตกทันที

ถึงขนาดที่โรงงานกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์จำเป็นต้องเพิ่มสายการผลิตเลยทีเดียว แต่ขนาดเพิ่มสายการผลิตแล้วนะ พัดลมไฟฟ้าเฟยเซียก็ยังคงขาดตลาดอยู่ดี

ตัวแทนจัดจำหน่ายโทรมาที่โรงงานไม่เว้นแต่ละวันเพื่อถามถึงวันที่พัดลมจะผลิตเสร็จ พวกเขาต้องการพัดลมเฟยเซียอย่างมาก

ถ้าถึงช่วงฤดูใบไม้ร่วง หลังจากที่อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว สถานการณ์ความต้องการพัดลมอาจจะลดลงมากกว่านี้ แต่พัดลมส่วนใหญ่ก็ได้ถูกส่งไปขายยังภาคเหนือก่อน

จางเฉียงได้ส่งพัดลมล็อตแรกจากหนานจิงไปยังตอนเหนือและตะวันออกทันที จากนั้นจางเฉียงจึงได้ค่อยๆส่งให้ผู้แทนจำหน่านทางตอนใต้เรื่อยๆ

ดังนั้นในตอนนี้ ตัวแทนจำหน่ายหรือผู้คนที่ต้องการพัดลมจึงเป็นคนจากทางตอนใต้ซะส่วนใหญ่ แถมความต้องการนั้นก็สูงกว่าคนจากภาคเหนือซะอีก

โดยเฉพาะครอบครัวที่เป็นแฟนคลับดาราที่ลู่กั๋วเฉียงได้จ้างมา ยอดขายพัดลมให้กับแฟนคลับพวกนี้ บอกได้เลยว่าถล่มทลายอย่างมาก แฟนคลับบางคนถึงกับซื้อไว้หลายเครื่องด้วยกัน

แต่พัดลมจะขายดีแค่ไหนจะขึ้นอยู่กับฤดูกาลในช่วงนั้น หากว่าเข้าฤดูหนาวบางทียอดขายอาจจะไม่ดีก็ได้

ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ผู้คนจะหันมาใช้งานพัดลมไฟฟ้าเฟยเซียมากขึ้น ด้วยขนาดที่เล็กกระทัดรัดและราคาที่เข้าถึงได้ ยอดขายสินค้าเพียงพัดลมเพียงอย่างเดียวอาจจะสูงมากกว่าหลายสิบล้านเครื่องเลย

ไม่เพียงแต่พัดลมอย่างเดียวเท่านั้น ผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ที่เหลือของกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์ มันจะต้องเป็นที่นิยมไม่น้อยกว่าพัดลม

เวลาที่คนๆหนึ่งจะเลือกเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์เข้าบ้าน พวกเขาจะต้องนึกถึงผลิตภัณฑ์จากกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์ก่อนเป็นอันดับแรก

"ใช่ครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงพยักหน้าและยิ้ม

ก่อนหน้านี้เขาไม่เข้าใจในความหมายของประโยคที่ซูข่านบอกเลย แต่ตอนนี้ลู่กั๋วเฉียงได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้ว

ทุกๆวันเขาต้องมารับสายโทรศัพท์จากตัวแทนจำหน่ายที่ต้องการพัดลมมากกว่าหมื่นเครื่อง พวกเขายินดีที่จะจ่ายเงินล่วงหน้ามาให้ก่อนเพื่อให้ได้พัดลมก่อนตัวแทนคนอื่น

ถึงขนาดบางคนยอมยัดเงินก็มี พวกตัวแทนพวกนั้นไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องการพัดลมขนาดนั้น บางทีพวกเขาอาจจะไปบวกราคาเพิ่มแล้วขายต่อก็เป็นได้

แต่สุดท้ายแล้วทางกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์ต่างหากที่ได้รับเงินเต็มเม็ดเต็มหน่วย ยอดขายพัดลมเองก็เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้ว่าโฆษณาที่พี่สามบอกให้ทำมันได้ผล

ก่อนหน้านี้ในทุกๆวันตอนเลิกงานลู่กั๋วเฉียงได้นับเงินจากการขายพัดลมอย่างมีความสุข แต่หลังจากที่เขาเห็นเงินจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆในทุกๆวัน ตอนนี้เขากลับรู้สึกเบื่อที่จะเห็นเงินจำนวนมากอีกแล้ว

แต่การได้มาเห็นซูข่านอยู่ในกระจกมองหลังแบบนี้ ทำให้ลู่กั๋วเฉียงรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่สามารถบรรยายความรู้สึกของเขาตอนที่เจอกับซูข่านได้เลย

นี่เป็นการที่ขับรถที่มีความสุขที่สุดของลู่กั๋วเฉียงเลย

รถได้มุ่งหน้าไปยังโซนโรงงาน ซูข่านบอกว่าเขาต้องการที่จะแวะไปดูที่กั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์สักหน่อย

ด้วยความสำเร็จจากการผลิตพัดลมไฟฟ้าขาย ทำให้ในหัวของซูข่านมีแผนการผลิตอย่างอื่นออกมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นพวกตู้เย็น ทีวี เครื่องปรับอากาศ เตาแม่เหล็กไฟฟ้า ฯลฯ

เหล่าเครื่องใช้ไฟฟ้าอิเล็กทรกนิกส์ต่างๆส่วนใหญ่แล้ว ล้วนจะมีแผงวงจรที่คล้ายๆกัน

สำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้านั้นเป็นสิ่งที่สามารถขายได้ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัย มนุษย์เรานั้นล้วนแล้วแต่ต้องการความสะดวกสบายตลอดเวลา

ไม่เพียงแต่คนจีนเท่านั้นที่ต้องการเครื่องใช้ไฟฟ้า คนทั้งโลกเลยต่างหากที่ต้องการ ลองคิดดูสิส่วนแบ่งทางการตลาดของเครื่องใช้ไฟฟ้าของคนทั้งโลกมันจะเยอะขนาดไหน

อุตสาหกรรมประเภทเครื่องใช้ไฟฟ้านั้น เป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่อุตสาหกรรมของจีนที่สามารถยืนหยัดอยู่ในวงการแล้วเป็นอันดับต้นๆของโลก เครื่องใช้ไฟฟ้าบางอย่างของจีนอาจจะดีกว่าของต่างชาติด้วยซ้ำ

นี่เป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของประเทศจีนเลยทีเดียว

เครื่องปรับอากาศที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลกนั้น ส่วนใหญ่ก็ผลิตที่จีน

ไม่นานรถก็ได้ขับมาถึงยังโรงงานกั๋วเฉียงอิเล็กทรอนิกส์

ระหว่างทางที่ขับเข้าไป ซูข่านก็เห็นว่ามีโรงงานหลายแห่งกำลังอยู่ในขั้นตอนก่อสร้าง ดูเหมือนว่าลู่กั๋วเฉียงจะได้ขยายโรงงานเพิ่มเติมแล้ว

นอกจากนี้ สำนักงานเก่าที่เคยใช้ก็ถูกทุบทิ้งและกลายเป็นโรงงานที่กำลังก่อสร้าง ดูเหมือนว่าจะต้องนั่งรถเข้าไปลึกกว่าเดิมอีกประมาณ 100 เมตร

นอกจากตัวโรงงานที่มีการขยายเป็นเท่าตัวแล้ว ดูเหมือนว่าพื้นที่รอบๆของก็เคยมีรั๊วกั้นอยู่ก็ได้ขยายออกไปอีกเหมือนกัน เนื้อหาที่โรงงานดูเหมือนจะใหญ่กว่าเดิมด้วย

ไม่นานรถก็ได้หยุดลง

ซูข่านเปิดประตูรถด้วยตัวเองและลงจากรถทันที ทันทีที่ตัวซูข่านออกนอกรถ กลิ่นของอุตสาหกรรมการผลิตก็ลอยมาเตะจมูกซูข่านทันที เขามีความรู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นนี้อย่างมาก

ไม่ว่าจะเป็นโรงงานที่ไหนมันก็ให้ความรู้สึกและกลิ่นแบบเดียวกันออกมา ถึงแม้ง่าเทคโนโลยีจะพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วโรงงานจะต้องมีของเสียตามมาเสมอ

ขนาดประเทศที่พัฒนาแล้วอย่างสหัรฐอเมริกา โรงงานของพวกเขาก็ยังมีของเสียที่ปล่อยออกมาอยู่ดี แต่พวกเขาดูเหมือนจะกำหนดปริมาณของเสียที่โรงงานสามารถปล่อยทิ้งได้

แล้วของเสียพวกนั้นจำเป็นต้องได้รับการบำบัดซะก่อนอีก ไม่แปลกเลยที่ทำไมอเมริกาถึงได้มีค่าสร้างโรงงานที่แพงกว่าประเทศอื่นในโลก

ในประเทศที่กำลังพัฒนาต่างๆ นโยบายในการกำจัดของเสียพวกเขาก็ยังไม่ค่อยมี ส่วนใหญ่ที่เห็นเลยก็ปล่อยทิ้งตามแม่น้ำหรือปล่อยควันดำขึ้นในอากาศเลยก็มี

แต่โรงงานพวกนี้ก็หัวหมอเหมือกัน ลองสังเกตดูดีๆว่าตอนกลางวันแทบจะไม่มีควันหรือของเสียอะไรปล่อยจากโรงงานเลย แต่พอกลางคืนเท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะเป็นควัน น้ำเสีย ขยะ ฯลฯ ถูกปล่อยออกมากมาย

ถ้ามีโอกาสได้ขับรถผ่านเขตโรงงานในตอนกลางคืนก็ลองสังเกตดู บรรยากาศทั้งที่กลางคืนแท้ๆแต่รอบโรงงานกลับรู้สึกอบอ้าวกว่าที่อื่น ถ้าลองมองดีๆอาจจะเห็นควันที่โรงงานปล่อยก็ได้