ตอนที่ 253 การสนับสนุนจากคาร์ฟูร์

หลังจากนั้นผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง จ้าวชิงชิงก็ได้มายังบ้านของซูข่าน

นอกจากจ้าวชิงชิงแล้วยังมีหลี่ชิงเยว่เพื่อนหน้ากลมของเธอด้วย แต่ไม่มีเงาของหวางรุยเลยแม้แต่น้อย

"พี่หมิงเจียงบอกว่าพี่สามต้องการพบฉันเหรอคะ?"

จ้าวชิงชิงกระพริบตาที่สวยงามของเธอก่อนจะถามกับซูข่าน

"พี่สามจะให้ชิงชิงไปทำอะไรอีกแล้วใช่ไหม ครั้งนี้ให้ฉันไปทำด้วยสิ"

หลี่ชิงเยว่มองด้วยสายตาที่มีความหวัง

"เอ่อ…"

ซูข่านพูดไม่ออก

"จุ้นไม่เข้าเรื่องนาชิงเยว่ บอกแล้วว่าให้รอที่มหาวิทยาลัยก็ไม่ฟังกันเลย"

จ้าวชิงชิงหันไปบีบแขนของหลี่ชิงเยว่เบาๆ แต่หลี่ชิงเยว่ก็สบัดมือของจ้าวชิงชิงออก

"อยากมาที่นี่คนเดียวละสิ"

หลี่ชิงเยว่หัวเราะเบาๆพร้อมกับยิ้มอย่างชั่วร้าย

"พี่สามมีอะไรให้ฉันทำเหรอคะ?"

จ้าวชิงชิงรีบหันกลับมาพูดกับซูข่านต่อทันที ใบหน้าของเธอมีสีแดงด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ซูข่านพูดกับจ้าวชิงชิงด้วยรอยยิ้ม

"บริษัทสิทธิบัตรฮั่วถงกำลังวางแผนสร้างโรงเรียนให้แก่เด็กๆอยู่ เขามีแผนที่จะสร้างโรงเรียนเพื่อแก้ปัญหาเด็กที่ไม่สามารถเดินทางไปโรงเรียนได้"

"แต่ทางบริษัทฮั่วถงเองก็ไม่มีความรู้มากพอที่จะไปทำอย่างงั้น เขาเลยอยากจะร่วมมือกับทางมหาวิทยาลัยชิงหวาในการจัดโครงการนี้"

"โดยเงินลงทุนของทางบริษัทฮั่วถงเองคือ 1 ล้านหยวน เขาต้องการที่จะสร้างโรงเรียนประถมให้ได้ 20 แห่งรอบๆหนานจิง"

"อึ้ก"

จ้าวชิงชิงกลืนน้ำลายอึ้กใหญ่พร้อมกับคิดในใจว่า

แบบนี้อีกแล้วเหรอ?

มหาวิทยาลัยชิงหวาจะได้เงินสนับสนุนอีกแล้ว

"1 ล้าน!!"

หลี่ชิงเยว่ตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความตกใจและพูดต่ออีกว่า

"10,000 หยวนนี่ก็สร้างอาคารเรียนได้ไม่รู้ตั้งกี่ชั้นแล้วนะพี่สาม แล้วทำไมถึงต้องใช้เงินถึง 1 ล้านหยวนด้วย ทางบริษัทฮั่วถงอะไรนั่นต้องการสร้างโรงเรียนสำหรับพวกคนรวยเรียนรึยังไงกัน"

"ไม่ได้สร้างอาคารเรียนอย่างเดียวสิ"

ซูข่านตอบอย่างใจเย็น

"นอกจากอาคารเรียนแล้ว โรงเรียนที่จะสร้างจะต้องมีห้องสมุด หอพัก โรงอาหาร สนามเด็กเล่น ฯลฯ"

"โห"

จ้าวชิงชิงตกตะลึงกับแนวคิดของซูข่านมาก

"พี่สามคะ อย่างนี้มันก็สามารถทำเป็นโรงเรียนมัธยมด้วยได้เลยสิ"

ขนาดโรงเรียนมัธยมยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรขนาดนี้เลย แล้วนี่เป็นแค่โรงเรียนประถมแท้ๆ มันจะมีทุกอย่างเยอะเกินไปแล้ว

หลี่ชิงเยว่ก็พยักหน้าเห็นด้วย

"ใช่ๆพี่สาม โรงเรียนที่ฉันเคยเรียนมายังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรเยอะขนาดนี้เลย"

"ฮ่าๆๆ"

ซูข่านหัวเราะเสียงดัง

"เด็กที่เรียนมัธยมเป็นเด็กที่โตกันแล้วไงพวกเขาไม่ต้องการอะไรที่เสริมพัฒนาการแล้ว"

"อีกอย่างโรงเรียนมัธยมต้องใช้เงินเยอะกว่าโรงเรียนประถมตั้งเยอะ"

ถึงแม้ว่าค่าเฉลี่ยเงินเดือนของคนในยุคนี้ยังต่ำอยู่มาก แต่การสร้างโรงเรียนมัธยมในยุคนี้จำเป็นต้องใช้เงินเยอะเหมือนกัน แค่อาคารเรียนอย่างเดียวอาจจะมีราคาสูงถึง 50,000 หยวนเลย

นี่ยังไม่รวมราคาที่ดิน ค่าแรง ฯลฯ อีกนะ รวมๆก็เกินแสนหยวน

สำหรับเด็กที่เรียนตั้งแต่มัธยมต้นมักจะมีทุนการศึกษาให้พวกเขาเยอะไปหมด แต่สำหรับเด็กประถมแล้วพวกเขาไม่ได้รับโอกาสพวกนี้เลย

"ได้ค่ะพี่สาม เดี๋ยวฉันไปจัดการให้พี่สามเอง"

จ้าวชิงชิงมองไปที่ซูข่านพร้อมตอบตกลงอยางรวดเร็ว

"พี่สามคะ?"

หลี่ชิงเยว่มองไปที่ซูข่านด้วยสายตาที่คาดหวัง

"หื้ม?"

ซูข่านยิ้มที่มุมปาก

หลี่ชิงเยว่พูดอย่างน้ำเสียงที่อ้อนวอน

"พี่ให้ฉันมีส่วนร่วมด้วยได้ไหม ฉันอยากจะมีส่วนร่วมในโครงการนี้เหมือนกับชิงชิงบ้าง"

"ฉันพร้อมจะทำทุกอย่างเลยพี่สาม"

ซูข่านตอบด้วยรอยยิ้ม

"เหตุผลที่ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยชิงหวาเพื่ออะไรรู้ไหม? เพราะมหาวิทยาลัยชิงหวาจะเป็นแหล่งที่รวบรวมคนหนุ่มสาวจำนวนมากยังไงล่ะ"

"ในช่วงวันหยุดไม่จำเป็นต้องเป็นวันเสาร์ อาทิตย์ก็ได้ จะมีกิจกรรมหาอาสาสมัครไปสอนที่โรงเรียนประถมพวกนี้"

จ้าวชิงชิงถามด้วยความสงสัย

"แล้วอาสาสมัครของพี่สามต้องทำอะไรบ้าง?"

ซูข่านตอบด้วยยิ้ม

"ก็เป็นครูอาสาอะไรพวกนี้แหละ ไปร่วมมือกับทางโรงเรียนในการจัดแผนการสอนให้กับเด็กๆก็ได้ หรือจะเป็นครูให้พวกเขาก็ยังได้"

"จะไปเล่าประสบการณ์นอกห้องเรียนก็ยังทำได้เลย เด็กประถมไม่จำเป็นต้องเรียนอะไรให้หนักสักหน่อย"

"โห"

จ้าวชิงชิงตื่นเต้นมาก

"ฟังดูแล้วน่าสนใจมากเลยพี่สาม น่าจะมีหลายคนอาสามาทำแน่ๆ"

จ้าวชิงชิงเองก็เป็นนักศึกษาคนหนึ่งเหมือนกัน การที่เธอสนใจโครงการนี้ก็หมายความว่า คนในรุ่นราวคราวเดียวกับเธอก็น่าจะสนใจเช่นกัน

หลี่ชิงเยว่เลยพูดติดตลกแซวจ้าวชิงชิง

"ดอกฟ้าของชิงหวาเนี่ยก็มีความคิดแบบนี้เหมือนกันเหรอเนี่ย"

จ้าวชิงชิงหันไปมองหลี่ชิงเยว่ทันทีแล้วชำเหลืองมองซูข่านเล็กน้อย

การที่เธอได้ชื่อเสียงทั้งหมดนี่เป็นฝืมือของซูข่านทั้งหมด ถ้าไม่ได้ซูข่านช่วย เธอก็คงเป็นนักศึกษาธรรมดาเท่านั้น

ซูข่านไม่ได้สนใจและพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"ครูอาสาที่จะไปสอนโรงเรียนพวกนี้จะได้รับเงินสนันสนุนต่างหากอีกด้วย"

"เอ๊ะ?"

จ้าวชิงชิงกับหลี่ชิงเยว่ตะลึงและหันมามองซูข่านพร้อมกัน

"ส่วนใหญ่แล้วครูอาสาที่จะไปล้วนแล้วแต่เป็นนักศึกษา ซึ่งนักศึกษานั้นไม่มีรายได้อยู่แล้ว ดังนั้นการเดินทางไปสอนในวันหยุดจำเป็นต้องมีค่าใช้จ่ายการเดินทาง ไหนจะค่ากินตอนกลางวันอีก"

"ต้องแบ่งเงิน 1 ล้านมาเพื่อตรงนี้ด้วยสินะ"

หลี่ชิงเยว่ครุ่นคิด

ซูข่านหัวเราะเบาๆก่อนจะพูดต่อ

"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก ถ้าต้องแบ่งเงินก้อนนั้นมาทำตรงส่วนนี้มันจะได้โรงเรียนที่ไม่ดีเอา ดังนั้นใครก็ตามที่เข้าร่วมโครงการนี้จะได้รับค่าเดินทางและค่าอาหารจากซุปเปอร์มาร์เก็ตคาร์ฟูร์"

"อะไรนะซุปเปอร์มาร์เก็ตคารูฟูร์…ซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ในโฆษณานะเหรอพี่สาม"

"ใช่"

ซูข่านพยักหน้าให้กับหลี่ชิงเยว่ นี่เป็นธุรกิจหนึ่งของเขาเอง การใช้ชื่อคาร์ฟูร์สนับสนุนโครงการนี้ จะทำให้ชื่อเสียงของคาร์ฟูร์ดังขึ้นไปอีก

จ้าวชิงชิงกำลังคิดกับตัวเองในใจ

เธอรู้ดีกว่าพี่สามนั้นเป็นเจ้าของร้าน KFC อันโด่งดัง ไหนจะยังเป็นเจ้านายของพี่จางเฉียงอีก แล้วก็ยังมีร้านอาหารวังหลวงอีกด้วย

ดูเหมือนว่าคาร์ฟูร์ก็น่าจะเป็นหนึ่งในร้านของพี่สามเช่นเดียวกัน