บทที่ 208 - ประเทศแห่งอนาคต

บทที่ 208 - ประเทศแห่งอนาคต

ภายใต้การนำของเฉินจือซิน ไม่นานซูเหยี่ยนก็ได้เห็นยานพาหนะรุ่นใหม่ในโกดังของฐานทัพ

โดยรวมแล้วพวกมันมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับรุ่นมาตรฐานของขบวนรถ ตัวถังเป็นโลหะผสมสีดำสนิท ขับเคลื่อนด้วยระบบตีนตะขาบ เพียงแต่มีความสูงและความยาวมากกว่าเล็กน้อย

"มันต่างกันตรงไหนเหรอ?"

ซูเหยี่ยนสงสัยในคำอธิบายก่อนหน้านี้ของเฉินจือซิน "พวกมันมีความพิเศษยังไง?"

"เจ้านายครับ นี่คือรุ่นธรรมดา สำหรับผู้ใช้ที่มียอดคิลต่ำกว่า 5 คนครับ"

เฉินจือซินอธิบาย "ผมตั้งชื่อรถรุ่นนี้ว่า [รถบ้านตระกูลซู A-1] รุ่นธรรมดาไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมายนัก แค่มีห้องพักส่วนตัวที่สะดวกสบายขึ้น ลดพื้นที่พักอาศัยของข้ารับใช้ลงอย่างเหมาะสม ตัดโมดูลที่ไม่จำเป็นออกแล้วแทนที่ด้วยระบบพลังงานหมุนเวียนในตัว และติดตั้งโมดูลขับเคลื่อนอัตโนมัติอัจฉริยะที่ใช้งานได้ในทุกสภาพอากาศ"

"โดยรวมแล้ว มันก็เป็นแค่รถบ้านที่ทำให้คนใช้งานหมดห่วง มีเกราะป้องกันระดับหนึ่ง และสะดวกสบายมากขึ้นเท่านั้นเองครับ"

"ต้นทุนของรุ่นธรรมดา หลังจากผ่านการวิจัยและออกแบบใหม่แล้ว ใช้พลังงานแค่ 80 หน่วย ภายใต้เอฟเฟกต์ของกริด ต้นทุนสุทธิจะเหลือแค่ 40 หน่วย หรือตีเป็นเงินก็ประมาณ 4,000 เหรียญโลหิตครับ"

ต้นทุนแค่ 4,000 เหรียญโลหิต แต่กลับสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับค่าหัวที่ราคาอย่างต่ำๆ ก็หลักแสนเหรียญโลหิตได้

พูดตามตรง นี่มันไม่ใช่แค่โคตรกำไรแล้ว แต่มันคือการแลกเปลี่ยนที่ไม่สมน้ำสมเนื้อสุดๆ

แต่ประเด็นคือ จะไม่มีผู้ใช้คนไหนรู้สึกว่าการซื้อขายครั้งนี้ไม่คุ้มค่าเลย

เพราะพื้นฐานของรถบ้าน A-1 มันก็ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนี้ ทั้งเท่ ทั้งถึกทน ทั้งใช้งานได้ดีเยี่ยม เป็นเครื่องหมายบอกฐานะชั้นดี ซึ่งในใจของผู้ใช้ส่วนใหญ่ มันก็คู่ควรกับราคานี้อยู่แล้ว!

นี่คือผลจากปรากฏการณ์ยึดติด (Anchoring Effect) ที่ทำงานอยู่ในใจ ทำให้พวกเขาไม่รู้สึกว่ามันโดนโก่งราคาจนเกินไป

"แน่นอนครับ นอกจากรุ่นธรรมดา A-1 แล้ว ก็ยังมี [รถบ้านตระกูลซู A-2] และ [รถบ้านตระกูลซู A-3] ด้วย"

"พวกมันยังคงเน้นจุดเด่นที่ [ความสะดวกสบายในการอยู่อาศัย], [การขับเคลื่อนอัตโนมัติ] และ [การหมุนเวียนพลังงานที่มากขึ้น] เป็นหลัก รวมถึงมีพื้นที่ [พักอาศัยรวม] เล็กน้อยเพิ่มเข้ามาด้วย"

"ต้นทุนการสร้างอาจจะสูงขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังถือว่าจิ๊บจ๊อยอยู่ดี ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ใช้ที่ออกแรงน้อยกว่าครับ"

เฉินจือซินเว้นจังหวะ ก่อนจะพาซูเหยี่ยนเดินไปอีกโซนหนึ่งของโกดัง แล้วชี้ไปที่รถคันยักษ์หลายคันที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า "เจ้านาย ลองดูสิครับ"

"หืม?"

ซูเหยี่ยนเงยหน้ามอง ก่อนจะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ "นี่มัน... รถหุ้มเกราะงั้นเหรอ?!"

รถที่อยู่ตรงหน้าซูเหยี่ยนล็อตนี้ รูปร่างภายนอกไม่ค่อยต่างจากรถบ้านตระกูลซูเท่าไหร่นัก แต่ที่ด้านหน้าและบนหลังคามีโมดูลปืนกลติดตั้งอยู่อย่างชัดเจน ด้านข้างทั้งสองฝั่งก็มีช่องพ่นไฟ แสดงให้เห็นถึงขีดความสามารถในการโจมตีที่เป็นระบบ

แถมเกราะโดยรวมก็ดูหนาเตอะกว่า พลังป้องกันต้องเหนือชั้นกว่าแน่นอน

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ"

เฉินจือซินยิ้มพลางแนะนำ "นี่คือ [รถหุ้มเกราะตระกูลซู ซีรีส์ B] มี 3 รุ่นย่อยคือ B-1, B-2 และ B-3 แต่ละรุ่นก็ติดตั้งอาวุธที่แตกต่างกันไป"

"แต่ในมุมมองส่วนตัวของผม รถรุ่นนี้มีไว้ [โชว์เท่] ซะมากกว่า ไม่สามารถรับมือกับมอนสเตอร์ระดับสูงในการแข่งเดินได้หรอกครับ แถมยังกินพลังงานเยอะด้วย แต่ถ้าเอาไปให้ผู้ใช้ที่ไม่ใช่ระดับแชมป์เปี้ยนใช้ ก็ถือว่าเหมาะสมและตรงความต้องการสุดๆ แล้ว"

"ซีรีส์ B จะมีไว้สำหรับผู้ใช้ที่มียอดคิลต่ำกว่า 20 คนเป็นหลัก เพื่อแยกแยะความต่างจากรถบ้านครับ"

"นอกจากนี้ ก็ยังมีล็อตสุดท้ายคือ [รถบัญชาการตระกูลซู ซีรีส์ C] ซึ่งก็แบ่งเป็น 3 รุ่นย่อยเช่นกัน"

เฉินจือซินชี้ไปอีกด้าน ที่นั่นมีรถที่รูปทรงคล้ายกับรถบัญชาการฐานทัพอยู่ แต่เสียสละพื้นที่พักอาศัยรวมไปทั้งหมด เพื่อเปลี่ยนเป็นห้องเฉพาะทางอย่างเช่น ห้องนอนเดี่ยว, ห้องมอนิเตอร์, ห้องเรดาร์ ฯลฯ

นอกจากนี้ รถบัญชาการจะไม่มีโมดูลอาวุธใดๆ เลย แต่จะถูกแทนที่ด้วยแพลตฟอร์มโดรน, อุปกรณ์อินฟราเรด, และโมดูลเซนเซอร์อเนกประสงค์แทน

"รถรุ่นนี้จะตั้งราคาไว้สูงกว่า จะให้เฉพาะผู้ใช้ที่มียอดคิล 20 คนขึ้นไปเท่านั้น แต่พวกเขาก็ต้องสั่งซื้อคู่กับรถหุ้มเกราะด้วย"

"รถบัญชาการตระกูลซูก็คือเวอร์ชันอัปเกรดของรถบัญชาการฐานทัพของเจ้านายในอดีตนั่นแหละครับ มันมีขีดความสามารถครบวงจร ทั้งรวบรวมข้อมูล, วิเคราะห์, ตรวจสอบ และลาดตระเวน ถือเป็นแพลตฟอร์มศูนย์กลางข้อมูลเคลื่อนที่ที่ทันสมัยที่สุด"

"ถ้ามันได้ทำงานร่วมกับรถหุ้มเกราะหลายๆ คัน ผลลัพธ์ก็จะยิ่งยอดเยี่ยม อย่างน้อยๆ ก็พอจะรับมือกับฝูงมอนสเตอร์ขนาดเล็กหรือการต่อสู้แบบกลุ่มระดับเบาๆ ได้"

พูดถึงตรงนี้ เฉินจือซินก็หยุดชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบางๆ "แน่นอนครับ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สาเหตุที่ผมจัดเตรียมแบบนี้ ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใช้คนอื่นๆ ได้ครอบครองยานพาหนะที่ทรงพลังเพียงคันเดียวในตอนนี้ ข้อแรกคือมันจะไปทำลายโครงสร้างราคาและรายได้ของธุรกิจเจ้านาย ข้อสองคือมันจะทำให้ผู้รับไม่ต้องพึ่งพาเจ้านายในระยะยาว"

"ผมขอเสนอว่า ให้เราส่งมอบในรูปแบบของ [ขบวนรถ] โดยผสมผสานรถหลายๆ รุ่นเข้าด้วยกันครับ อย่างเช่น คนที่ออกแรงน้อยก็ให้รถไป 2-3 คัน ส่วนคนที่ออกแรงมากก็ให้ไป 5-8 คัน"

"ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่จะตอบสนองจิตใต้สำนึกของลูกค้าที่อยากจะ [เลียนแบบและเข้าใกล้ขบวนรถของเจ้านาย] เท่านั้น แต่มันยังสร้างปัญหาเรื่องพลังงาน, กระสุน, การซ่อมบำรุง และการอัปเกรดในระยะยาวตามจำนวนรถที่มีด้วย"

"ยานพาหนะทุกรุ่น ทุกคัน โมดูลพลังงานและโมดูลอาวุธของพวกมันถูกผมปรับแต่งมาเป็นพิเศษ ไม่สามารถใช้งานร่วมกับเครื่องมือหรือการ์ดพลังงานส่วนใหญ่ที่มีขายตามท้องตลาดได้เลย"

"ดังนั้น หลังจากที่ผู้ใช้ส่วนใหญ่ใช้งานไปได้สักพัก พวกเขาก็ต้องเลือกว่าจะทิ้งรถพวกนี้ไป หรือไม่ก็ต้องกลับมาซื้อหรืออัปเกรดโมดูลพลังงานจากเจ้านายต่อไปเรื่อยๆ"

"แถมระบบขับเคลื่อนอัจฉริยะของรถแต่ละคัน ถึงมันจะสะดวกสบาย แต่ฐานทัพของเราก็มี Backdoor (ช่องทางลับ) ซ่อนอยู่ สามารถเข้าควบคุมรถของพวกเขาได้ทั้งหมดในระยะที่กำหนด เปลี่ยนรถพวกนี้ให้กลายเป็นกรงขังขนาดย่อมๆ ของพวกเขาได้เลย"

เฉินจือซินยิ้มมองซูเหยี่ยน พร้อมเอ่ยถาม "เจ้านายคิดว่าไงครับ?"

"มันเป็นแผนธุรกิจที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ"

ซูเหยี่ยนครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้าชื่นชม

การใช้ขบวนรถของซูเหยี่ยนเป็นป้ายโฆษณาเคลื่อนที่ แล้วกำหนดรูปแบบ [ขบวนรถ] แบบเดียวกันมาเป็นมาตรฐานยานพาหนะระดับไฮเอนด์ มันไม่เพียงแต่จะสนองความต้องการอยากอวดของลูกค้า แต่ยังทำให้ทุกคนมองข้ามข้อบกพร่องที่รถแต่ละคันไม่สามารถทำงานได้แบบครอบจักรวาล แถมยังสร้างความต้องการให้ต้องคอยกลับมาพึ่งพาอยู่ตลอดด้วย

ถ้าอุตสาหกรรมนี้เติบโตขึ้นมาได้ พูดง่ายๆ คือหัวใจของการทำเงินจะไม่ได้อยู่ที่ตัวรถอีกต่อไป แต่จะย้ายไปอยู่ที่การผูกขาดพลังงานและการเติมกระสุนแทน

แน่นอนว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องของอนาคต

สิ่งที่ทำให้ซูเหยี่ยนพอใจมากที่สุดก็คือ ไม่คิดเลยว่านักวิจัยอย่างเฉินจือซิน จะมีหัวการค้าขนาดนี้ สามารถคิดเผื่อไปถึงหมากตานี้ เพื่อปูทางสร้างแหล่งรายได้ใหม่ได้ล่วงหน้า

แต่ใครจะไปคิดล่ะ ว่าคำชมของซูเหยี่ยนที่เพิ่งจะหลุดออกจากปาก กลับทำให้เฉินจือซินส่งสายตาแปลกๆ กลับมา

"นี่ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?"

ซูเหยี่ยนครุ่นคิด เอ่ยถามอย่างถ่อมตัว เฉินจือซินจึงยิ้มตอบ "เจ้านายครับ ถ้ารถรุ่นนี้ถูกปล่อยออกไป ทุกคนก็จะมองเห็นว่ามันสามารถทำกำไรระยะยาวได้ และจะเห็นท่าทีของเจ้านายที่อยากจะ [สร้างช่องทางยานพาหนะที่ยอดเยี่ยมยิ่งขึ้น]"

"แต่การกระทำที่เรียกว่า [หาเงิน] นี้ ความจริงแล้วมันเป็นการปกปิดเป้าหมายหลักอีกชั้นหนึ่งต่างหาก"

เฉินจือซินพูดเสียงเบา "ผมคิดว่า ตั้งแต่ฐานทัพของเจ้านายถูกเปิดเผยออกไป ผู้ใช้ส่วนใหญ่น่าจะอิจฉาตาร้อนกันสุดๆ ในใจคงแอบหวังและใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่งตัวเองจะได้เป็นเจ้าของรถยักษ์แบบนี้บ้าง"

"ตอนนี้เจ้านายกำลังใช้การประกาศรุ่น, วิธีการใช้งาน และการจัดสรรโมดูลของรถพวกนี้ เพื่อชี้นำให้ลูกค้าทุกคนยอมรับ [แนวทางการพัฒนายานพาหนะ] ที่เจ้านายกำหนดขึ้น"

"แถมยังมอบความหวังอันยิ่งใหญ่ให้กับพวกเขา: ถ้าพวกเขาสนับสนุนเจ้านายต่อไปเรื่อยๆ และก้าวเดินตามเส้นทางยานพาหนะของเจ้านายไปพร้อมๆ กัน พวกเขาก็จะได้ครอบครองฐานทัพแบบเดียวกับเจ้านายได้!"

ฐานทัพแบบเดียวกัน?!

ทำให้ผู้ใช้ทุกคนมีฐานทัพเนี่ยนะ?!

ซูเหยี่ยนอึ้งไปเลย เขามองด็อกเตอร์เฒ่า ดูเหมือนจะเข้าใจแผนการของผู้ชายคนนี้แล้ว

"ด้วยวิธีนี้ ทุกคนก็จะยินดีผูกมัดตัวเองเข้ากับเจ้านายในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ไม่ว่าเจ้านายจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน ฐานทัพจะขยายใหญ่โตเพียงใด หรือเมืองจะพัฒนาไปไกลลิบ พวกเขาทุกคนก็จะยังคงให้การสนับสนุนเจ้านายอย่างเหนียวแน่น"

"เพราะทุกย่างก้าวของการเติบโตของเจ้านายในด้านนี้ มันก็คือการบอกทุกคนว่า [อนาคตของพวกนายก็เป็นแบบนี้ได้เหมือนกัน] แค่เดินตามหลังเจ้านายไปก็พอ"

เฉินจือซินยิ้ม มองดูสายตาที่ค่อยๆ เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของซูเหยี่ยน เขาพูดทีละคำชัดๆ "และพวกเรา ก็จะทำแบบนั้นจริงๆ หลังจากที่เจ้านายมีฐานทัพ มีเมืองแล้ว ก็จะปล่อยให้พวกเขาค่อยๆ มีตามมาทีหลัง"

"ในอนาคตอันใกล้นี้ หากทุกคนมีฐานทัพเคลื่อนที่ มีเมืองเคลื่อนที่เป็นของตัวเอง ทุกย่างก้าวที่พวกเขาสร้าง ก็ต้องผ่านมือเจ้านายทั้งสิ้น"

"ไม่ว่าพวกเขาจะได้ครอบครองพาหนะที่ยิ่งใหญ่อลังการแค่ไหน ตราบใดที่มันมีจุดกำเนิดมาจากเจ้านาย ขอบเขตที่สำคัญที่สุดและเป็นจุดตายของพวกมัน ก็จะถูกเจ้านายกำไว้ในกำมืออย่างแน่นหนา"

"นั่นหมายความว่า สิทธิ์ในการควบคุมขั้นเด็ดขาดอยู่ที่คุณ อำนาจในการชี้เป็นชี้ตายทางเศรษฐกิจอยู่ในมือคุณ และชีวิตของทุกคนก็ฝากไว้กับคุณ"

"ในเมื่อจุดเริ่มต้นมาจากคุณ คนที่ครอบครองพวกมันก็ย่อมต้องเป็นมิตรกับคุณ และในแง่หนึ่ง ก็ถูกคุณควบคุมไปโดยปริยาย"

เฉินจือซินยิ้ม เอ่ยถาม "เจ้านายครับ รู้ไหมครับว่าแบบนี้เรียกว่าอะไร?"

ซูเหยี่ยนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเฉินจือซิน "เรียกว่าอะไร?"

"สิบเมือง ร้อยเมือง พันเมืองมารวมกัน นั่นคือประเทศ"

"ประเทศย่อมมีกษัตริย์ กษัตริย์ย่อมมีเกียรติยศ เกียรติยศนั้นจะแผ่ไพศาลไปทั่วทุกสารทิศ"

น้ำเสียงของเฉินจือซินหนักแน่นและเด็ดขาด ซูเหยี่ยนมองตาเขา ก็เห็นเปลวไฟแห่งความทะเยอทะยานลุกโชนอยู่ในนั้น

นี่มันไม่ใช่แค่ธุรกิจการค้าแล้ว แต่มันคือยุทธศาสตร์! คือความทะเยอทะยาน! คือวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่! คือมหาผลงาน!

มันคือการสร้างผลประโยชน์ร่วมกันแบบครบวงจร โดยมีซูเหยี่ยนเป็นศูนย์กลาง สอดคล้องกับการวิเคราะห์แบบฉันทามติของจิง!

นี่คือ... ประเทศแห่งอนาคต!