ตอนที่ 216 วันที่ 15

ถึงแม้ว่าการประจบประแจงจะทำให้ลึกๆในใจของซูข่านมีความสุข แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้งานของเขาเดินต่อไปได้

"ไว้เดี๋ยวพี่สามค่อยไปดูให้เห็นกับตาของพี่เองเถอะครับ"

หวงเสี่ยวเว่ยพูดด้วยรอยยิ้ม

"อีกเรื่องหนึ่งครับพี่สาม"

หวงเสี่ยวเว่ยพูดต่อ

"เฒ่าหลี่เป็นคนเลือกวันเปิดร้านอาหารวังหลวงใช่ไหมครับ? หลังจากที่ร้านเปิดคนก็แน่นทุกวันเลย"

"ใช่ครับ"

ซู่เฟิงพยักหน้าและพูดเสริม

"นอกเหนือจากร้านอาหารวังหลวงแล้ว ร้าน KFC ทั้งสองร้านก็ได้เฒ่าหลี่เป็นคนดูวันเปิดร้านให้ ร้าน KFC ตอนนี้คนยังแน่นอยู่เลยครับ"

สถานที่ทั้งสามเฒ่าหลี่เป็นคนที่เลือกวันเปิดร้านทั้งหมด เขาสามารถรู้วันมงคลและฤกษ์ที่ดีได้ ร้านทั้งสามขายดีจนแทบไม่น่าเชื่อ

มันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญที่เกิดขึ้นก็ได้ แต่ทั้งหวงเสี่ยวเว่ยและซู่เฟิง พวกเขาไม่ได้เชื่อแบบนั้น

ในการเปิดร้านคาร์ฟูร์ ทั้งสองคนเลยอยากเอาเรื่องนี้มาคุยกับซูข่านด้วย

ทั้งคู่อยากให้เฒ่าหลี่เลือกวันเวลาที่ดีในการเปิดบ้าง ทั้งสองคนอยากให้ซุปเปอร์มาเก็ตของพวกเขาดังเท่า KFC หรือ ร้านวังหลวง

"เฮ้อ"

ซูข่านกลอกตามองบน เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

นี่เป็นเพราะทั้งสองคนหมกมุ่นในเรื่องฮวงจุ้ยมากสินะ

"เรื่องนี้พี่สามช่วยรบกวน.."

ระหว่างหวงเสี่ยวเว่ยกำลังที่พูดต่อซูข่่านก็ได้ตัดบทสนทนาทันที

"ไปบอกเสี่ยวผิงให้เธอไปตามเฒ่าหลี่ออกมา"

ซูข่านมองไปยังซู่เฟิงและพูดอย่างรวดเร็ว

"ครับพี่สาม"

ซู่เฟิงดีใจมากที่ได้ยินแบบนี้ เขาทำงานให้กับซูข่านมาสักพักหนึ่งแล้ว กฏเกณฑ์ต่างๆในบ้านหลังก็มีอยู่ไม่มาก ที่สำคัญเลยก็ห้ามคนนอกเข้าไปที่สวนหลังบ้าน เสี่ยวผิงยังได้แค่ตะโกนเรียกเท่านั้น

มีเพียงพี่สามกับเฒ่าหลี่ที่สามารถเข้าไปได้ นอกเหนือจากนั้นหากไม่รับอนุญาติ จะไม่มีสิทธิเข้าไปเด็ดขาด

นอกจากนี้ยังมีเพียงพี่สามเท่านั้นที่เข้าใจตัวของเฒ่าหลี่ ไม่มีใครในบ้านคุยกับเฒ่าหลี่เลย

จากนั้นซู่เฟิงก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อบอกทุกอย่างกับเสี่ยวผิงแล้วเขาก็เดินกลับมาที่หน้าบ้าน

ส่วนเสี่ยวผิงก็ได้วางงานของเธอและไปยังสวนหลังบ้าน โดยอยู่ใกล้ๆกับสวนที่สุด ไม่ได้เข้าไปที่สวนโดยตรง เธอเองก็ไม่มีสิทธิที่จะเข้าไปในสวนนี้

เมื่อไม่นานมานี้มีผู้หญิงคนนี้ได้รับอนุญาติให้เข้าไป เสี่ยวผิงโกรธและไม่พอใจเฒ่าหลี่มาก เธออยู่บ้านหลังเดียวกับเฒ่าหลี่มาตั้งนาน เขายังไม่ให้เสี่ยวผิงเข้าไป แต่เขากลับให้ผู้หญิงคนอื่นเฉยเลย

เฒ่าหลี่ลำเอียงเกินไปแล้ว ฉันเป็นคนที่ทำอาหารให้เฒ่าหลี่กินทุกวันแท้ๆ

"เฒ่าหลี่ พี่สามเรียกหาเฒ่าหลี่อยู่"

เสี่ยวผิงตะโกนเสียงดัง จากนั้นไม่นานเฒ่าหลี่ก็ได้เดินออกมาพร้อมกับใส่แว่นตา สภาพของมันยังดูดีทันสมัย แต่ก็เป็นทรงแว่นที่คนแก่มักจะชอบใช้กัน

หลังจากที่จ้าวชิงชิงได้มาเรียนรู้กับเฒ่าหลี่ได้ไม่นาน เธอก็สังเกตเห็นเวลาเฒ่าหลี่จะจดอะไรเขาก็มักจะเพ่งตาอยู่เสมอ เธอเลยนำเงินส่วนหนึ่งไปซื้อแว่นมาให้กับเฒ่าหลี่

เฒ่าหลี่ได้รับก็รู้สึกตื้นตันมาก เขารู้สึกเหมือนจ้าวชิงชิงเป็นหลานสาวของเขา เขาได้มอบทักษะที่เขามีสอนกับจ้าวชิงชิงทุกอย่าง

แต่ถึงอย่างงั้นก็เถอะ การที่เขาทำเหมือนกับจ้าวชิงชิงเป็นหลานสาวมันก็ทำให้เฒ่าหลี่ดูหงุดหงิดเล็กน้อย เขารู้สึกเหมือนว่าหลานสาวของเขากำลังจะถูกพรากไปเลย

จ้าวชิงชิงชอบมองไปที่ซูข่านด้วยสายตาที่ชื่นชม เวลาซูข่านมาที่สวนหลังบ้านจ้าวชิงชิงก็ชอบวิ่งไปทักทายอยู่เสมอ ชอบทำเหมือนกับเขาไม่มีตัวตนเลย

"ไม่ต้องตะโกนก็ได้ พูดธรรมดาฉันก็ได้ยินแล้ว"

เฒ่าหลี่เดินเข้ามาในบ้าน เสี่ยวผิงสะดุ้งทันที เธอรับรู้ถึงตัวตนของเฒ่าหลี่ที่เดินเข้ามาไม่ได้เลย มาอย่างกับผี

เฒ่าหลี่ได้เดินไปที่หน้าบ้านก็เห็นซูข่านนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มีลายไม้เดียวกับโต๊ะ และยังมีชุดน้ำลายลายครามวางอยู่ด้านบนอีก เฒ่าหลี่ก็เลยกลอกตามองบนอย่างช่วยไม่ได้

เขารู้สึกกังวลใจเล็กน้อยที่เห็นของเก่าแบบนี้มาใช้งาน ถ้าเกิดความเสียหายแม้แต้เล็กน้อย ก็ไม่มีสิ่งใดมาแทนที่พวกนี้ได้อีกแล้ว

"เรียกผมรึเปล่า?"

เฒ่าหลี่เดินเข้ามาช้าๆและถามกับซูข่าน

"คืองี้นะเฒ่าหลี่"

ซูข่านชี้ไปยังหวงเสี่ยวเว่ยและซู่เฟิง

"สองคนนี้กำลังจะเปิดซุปเปอร์มาเก็ต น่าจะอีกประมาณ 10 กว่าวันก็ทำเสร็จ เฒ่าหลี่ช่วยดูวันมงคลให้กับสองคนนี้หน่อย พวกเขาทั้งคู่อยากให้เฒ่าหลี่เลือกวันเปิดร้านให้"

"ขอรบกวนเฒ่าหลี่ด้วยนะครับ"

หวงเสี่ยวเว่ยยิ่มและพูดด้วยน้ำเสียงที่เขินอาย คำพูดของเขาพูดออกมาอย่างสุภาพ

ซู่เฟิงได้พูดเสริม

"วันเปิดร้านที่เฒ่าหลี่ได้เลือกให้กับร้านวังหลวงดีมากเลยครับ แล้วยังวันเปิดร้านของร้าน KFC ทั้งสองอีก พวกผมเลยอยากให้เฒ่าหลี่ช่วยแบบ 3 ร้านบ้างครับ"

คำเยินยอพวกนี้ทำให้ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเฒ่าหลี่ ยิ้มออกมาราวกับดอกไม้ที่บานในฤดูใบไม้ผลิ

ซูข่านที่มองอยู่ก็แอบอมยิ้มเล็กน้อย

"งั้นเดี๋ยวจะดูให้ละกัน"

เฒ่าหลี่โดนคำชมมากมายจนเขาแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ เขาพยายามที่จะพูดเพื่อกลบรอยยิ้มพวกนี้เอาไว้

จากนั้นเฒ่าหลี่ก็ได้เอามือขึ้นมานับอะไรสักอย่าง เอานิ้วมาทดเลขและวาดรูปในอากาศเล็กน้อย

หากว่าเฒ่าหลี่ไม่ใช่คนที่มีทักษะด้านพวกนี้จริงๆ เขาคงสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ เป็นทักษะที่หาได้ยากมากในคนสมัยนี้

ไม่นานหลังจากที่เฒ่าหลี่คำนวนเสร็จ เฒ่าหลี่ก็ได้พูดขึ้นมา

"เดือนหน้าจะมีวันที่ดีอยู่ 2-3 วันที่อยู่ในช่วงกลางวัน นับจากนี้ไปอีก 13-14 วันเป็นอย่างต่ำ กลางเดือนหน้าวันที่ 15 น่าจะเหมาะสมที่สุดแล้ว"

"วันที่ 15"

หวงเสี่ยวเว่ยและซู่เฟิงได้หันหน้ามามองกัน ทั้งคู่ดูดีใจมากที่ยินวันเปิดร้านจากเฒ่าหลี่ ทางด้านหวงเสี่ยวเว่ยก็ได้พูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

"หลังจากทำร้านเสร็จก็จะมีเวลาเก็บงาน ทำความสะอาด วางสินค้า ฯลฯ อีกครั้ง 5-6 วัน"