ตอนที่ 182 งานใหม่

หลังจากชมจางหม่านเสร็จซูข่านได้พูดกับเธอต่อ

"รีบกลับกันเถอะ"

ซูข่านมองไปด้านหน้า เขาเห็นรถบัสจอดรออยู่ 2-3 คัน

พวกซูข่านได้จ้างเหมาทั้งรถบัสและเรือยอร์ชแบบทั้งวัน

"ไปๆๆ รีบไปขึ้นรถบัสได้แล้วจะได้กลับบ้านกัน"

จางหม่านปรบมือดึงดูดให้คนสนใจและตะโกนเสียงดัง

รถบัสคันที่พวกเธอเช่ามาไม่ได้มารับส่งจากบริษัทถึงท่าเรือเท่านั้น แต่เธอได้ให้รถบัสไปส่งพนักงานทุกคนถึงที่บ้าน

มันเป็นความรับผิดชอบของบริษัทในการดูแลพนักงาน ซูข่านเป็นคนบอกให้จางหม่านจ่ายเงินเพิ่มเพื่อทำเรื่องนี้โดยเฉพาะ

ในตอนกลางคืนถนนในเซียงเจียงจะไม่ค่อยปลอดภัยสักเท่าไหร่ จ่ายเงินเพิ่มนิดหน่อยแต่ได้ความปลอดภัยของพนักงาน ซูข่านคิดว่ายังไงมันก็คุ้ม

ในยุคนี้ยังมีพวกโจรที่ใช้มีดจี้เอาเงินอยู่เกือบทุกหัวมุมของถนน

บ่อยครั้งที่มีข่าวว่ามีคนถูกฆ่าหลังพยายามไม่ให้เงินพวกโจรเหล่านั้น

"เจ้านายคะ เดี๋ยวฉันไปส่งคุณเอง"

จางหม่านเห็นว่าคนอื่นขึ้นรถกันหมดแล้ว ที่ท่าเรือเหลือเธอ หลู่เฉียนซาน ซูข่าน และพวกของซงหมิงเจียง

"อืม"

ซูข่านพยักหน้า

"งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ"

หลู่เฉียนซานเห็นว่าเจ้านายจะกลับกับประธานแล้ว เธอก็ไม่ต้องรอไปส่งเจ้านายอีกต่อไป

เธอได้ซื้อรถ Audi มาขับ รถคันนี้ถือว่าเป็นรถหรูระดับกลางค่อนไปทางสูง ในสายตาคนอื่น

หลังจากเธอเข้ามาทำงานที่บริษัทว่านเซี่ยง รายได้ของเธอสามารถถอยรถยุโรปมาขับได้เช่นกัน

"เชิญค่ะเจ้านาย"

จางหม่านเปิดประตูรถยุโรปให้กับซูข่าน บนรถมีคนขับรถรอติดเครื่องยนตร์รอไว้อยู่แล้ว จางหม่านรู้จักกับชายคนนี้ เขาเป็นญาติห่างๆของจางหม่าน เมื่อก่อนเขาเคยเป็นทหารเช่นเดียวกับซงหมิงเจียง

หลังจากที่จางหม่านได้เป็นประธานบริษัท เธอก็ได้ติดต่อให้เขามาทำงานเป็นคนขับรถให้

เขาทำงานได้ดีในหน้าที่นี้ ที่ผ่านมากว่า 6 เดือน ยังไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้น

ส่วนซงหมิงเจียงและพรรคพวกได้ขึ้นรถอีกคันหลังซูข่าน บนรถคันนั้นก็มีคนขับรถให้เช่นเดียวกัน แม้ว่าซงหมิงเจียงจะสามารถขับรถได้ แต่พวกเขายังไม่มีใบขับขี่ที่นี่

รถขับออกจากท่าเรือและมุ่งหน้าสู่โรงแรมเพนนินซูล่าอย่างรวดเร็ว

ไม่นานประมาณ 10 นาที รถก็ได้มาจอดที่ด้านหน้าของโรงแรม

"แคร๊ก"

ซูข่านเปิดประตูรถด้วยตัวเอง และกำลังจะลงจากรถ

"เอ่อ…"

จางหม่านเปิดปากเล็กน้อย เธอต้องการที่พูดอะไรบางอย่าง

"ราตรีสวัสดิ์ เธอเองก็รีบกลับไปพักผ่อนได้แล้ว"

ซูข่านพูดด้วยรอยยิ้ม จางหม่านรู้สึกตะลึงไปชั่วครู่จากรอยยิ้มของซูข่าน

เธอกลับมารู้สึกตัวก็เห็นว่าซูข่านได้เดินเข้าไปในโรงแรมกับซงหมิงเจียงแล้ว เหลือเพียงรถของเธอเท่านั้นที่จอดอยู่

"เฮ้อ"

จางหม่านถอนหายใจออกมาก่อนจะหันไปพูดกับคนขับรถ

"ไปได้แล้ว"

รถของจางหม่านก็ได้ขับออกไปจากโรงแรมเพนนินซูล่า

ซูข่านและคนอื่นๆได้เดินไปเข้าในโรงแรม พวกเขาขึ้นลิฟต์และกดไปยังชั้นบนสุด

ไม่นานประตูลิฟต์ก็ได้เปิดออกสู่ชั้นบนสุดของโรงแรมเพนนินซูล่า

"เข้ามาสิ"

ระหว่างที่กำลังจะแยกย้ายเข้าไปในห้องพักของตัวเอง ซูข่านก็ได้หันไปพูดกับซงหมิงเจียง

ซูข่านเปิดประตูห้องตัวเองแล้วเดินเข้าไปก่อน ซงหมิงเจียง ไทเกอร์ และเสี่ยวจุนทั้งสามคนได้มองหน้ากันเองก่อนรอบหนึ่งก่อนจะเดินตามซูข่านเข้าไป

พวกเขาคิดว่าพี่สามน่าจะมีเรื่องอะไรให้พวกเขาทำแน่ๆ ถึงได้เรียกเข้าไปในห้อง

ซงหมิงเจียงเดินเข้าไปในห้องก่อน ตามมาด้วยไทเกอร์ ส่วนเสี่ยวจุนได้ปิดประตูและเดินตามมาที่หลัง พวกเขาทั้งสามคนเห็นซูข่านนั่งรอพวกเขาอยู่ที่โซฟา

ซูข่านได้มองไปยังทั้งสามคน นี่คือคนที่รอดชีวิตกลับมาจากสงคราม

พวกเขาเคยผ่านช่วงเวลาที่ตัดสินความเป็นความตายมาแแล้ว ไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่ตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้

"หมิงเจียง"

ซูข่านหันหน้าไปมองซงหมิงเจียงแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย

"นายได้เรียนรู้เทคโนโยลีและมาตรการรักษาความปลอดภัยสมัยใหม่มาแล้วสินะ"

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงพยักหน้า

ซูข่านพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"เพื่อความปลอดภัยให้ครอบคลุมทั้งหมด นายต้องไปทำใบขับขี่ด้วย ที่นี่ไม่เหมือนกับที่หนานจิง มันจำเป็นต้องใช้ใบขับขี่ในการขับรถ"

"พรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์น่าจะไม่เปิดให้ทำใบขับขี่ เดี๋ยวพวกนายเตรียมตัวไปทำใบขับขี่ในวันจันทร์ละกัน"

"พวกนายขับรถกันเป็นอยู่แล้วนิ ไปทำสักครึ่งวันก็ได้ใบขับขี่แล้ว ง่ายจะตาย"

ทุกวันนี้การทำใบขับขี่ง่ายอย่างกับปอกกล้วยเข้าปาก ยิ่งคนที่ขับรถเป็นอยู่แล้วใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ

แต่ทำกันสามคน ประมาณครึ่งเช้าก็น่าจะเสร็จ

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงพยักหน้า

"หลังจากที่พวกนายได้ใบขับขี่มาแล้ว ฉันมีงานให้พวกนายทำ"

ซูข่านมองทั้งสามคนแล้วพูดต่อ

"พี่สามได้โปรดบอกพวกเราด้วย"

เสี่ยวจุนรีบพูดขึ้นมาทันที

"เราจะรีบทำอย่างเร็วที่สุดครับพี่สาม"

ไทเกอร์พยักหน้าและพูดเช่นเดียวกัน

"อืม"

ซูข่านพยักหน้า เขาพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"งานง่ายๆ ฉันจะให้พวกนายไปจับตาดูไอ้ฮงจินหมิงเอาไว้ ไปดูว่ามันกำลังจะทำอะไรอยู่"

แม้ว่าซูข่านจะให้ทางบริษัทว่านเซี่ยงเตรียมเข้าซื้อบริษัทอสังหาจงเฮงอยู่แล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าคนอย่างฮงจินหมิงไม่น่าจะขายให้กับเขาง่ายๆ

จริงๆหากว่าต้องการให้อสังหาจงเฮงขาดทุนจนถึงขึดสุด ปล่อยให้ครอบครับฮงและไอ้ฮงจินหมิงล้มละลายเขาก็สามารถทำได้

แต่ซูข่านต้องการทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง ไม่เช่นนั้นแล้วเขาอาจจะพลาดโดนเอาคืนกลับก็ได้ นกอินทรีที่จับเหยื่อไม่ดี ถ้าเหยื่อไม่หนีไป พวกมันก็มักจะโดนเหยื่อฆ่าเสมอ

ซูข่านมีลางสังหรณ์แปลกๆเกี่ยวกับฮงจินหมิง เขาไม่อยากจะรอให้มันมาเป็นฝ่ายที่บุกก่อน เขาต้องเป็นฝ่ายที่คลุมเกมส์นี้

บอกได้เลยว่าไอ้ฮงจินหมิงจะต้องเสียใจกับการตัดสินใจแย่ๆของมัน

"ได้ครับพี่สาม พี่ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้"

ซงหมิงเจียงพูดอย่างหนักแน่น

นี่คงเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับซงหมิงเจียง การจับตาดูไอ้กระจอกอย่างฮงจินหมิงง่ายกว่าปอกกล้วยซะอีก

สำหรับพวกเขาแล้วฮงจินหมิงหรือคนของเขา ยังไม่สามารถมาแตะพวกเขาได้เลยแม้แต่ปลายก้อย

ไทเกอร์กับเสี่ยวจุนก็พยักหน้าและมองหน้ากัน พวกเขาพูดพร้อมกันอย่างหนักแน่น

"พี่สามไว้ใจพวกผมได้เลย"

ซูข่านรู้สึกโล่งใจที่เห็นทั้งสามคนดูเอาจริงเอาจังกับงานที่เขามอบเป็นอย่างมาก คงจะใกล้เคียงกับทักษะที่พวกเขาเชี่ยวชาญกันเป็นพิเศษ