ตอนที่ 165 ครึ่งชั่วโมงสุดท้าย

"ขายเสร็จแล้ว 20 ล้าน"

"20 ล้าน"

แผนกการเงินกำลังขายฟิวเจอร์น้ำมันโดยใช้บัญชีที่อยู่ในมือพวกกเขาอย่างต่อเนื่อง

พวกเขาทั้งหมดมีบัญชีที่แตกต่างกัน นอกจากนี้แล้วยังใช้แพลตฟอร์มพิเศษอีกด้วย

พวกเขาค่อยๆขายฟิวเจอร์น้ำมันอย่างลับๆ ในแต่ละแพลตฟอร์ม แต่ละบัญชี

แต่ละบัญชีมีเงินหมุนเวียนเป็นจำนวนไม่มาก มันจะได้ทำให้ผู้คนไม่มาสนใจกับตัวเลขเพียงเล็กน้อยพวกนี้

หากว่ามีการตรวจสอบจริงๆโดยดูจากฐานการซื้อขายทั้งหมด แล้วเอาไปเปรียบเทียบกับอัตราหมุนเวียนและด้านอื่นๆ พวกเขาก็จะพบเพียงจำนวนเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เว้นซะแต่จะมีทีมงานที่เป็นมืออาชีพ และยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านฟิวเจอร์น้ำมัน

นอกเหนือจากคนพวกนี้ เขาก็จะไม่พบอะไรเลยที่เกิดขึ้นในบริษัทนี้

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

หลู่เฉียนซานได้เดินไปหาซูข่าน เธอได้ถือเอกสารอะไรบางอย่างไว้ในมือ

"เป็นยังไงบ้าง"

ซูข่านถาม

จำนวนเงินที่เขาให้หลู่เฉียนซานขายในวันนี้คือ 1,000 ล้าน เขาจะขายฟิวเจอร์น้ำมัน 1,000 ล้านโดยไม่มีทิ้งร่องรอยหลักฐานใดๆ

เงินจำนวนนี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของทั้งหมดเท่านั้น หากว่าขายทั้งหมดทันทีเขาอาจะได้ประมาณ 5,200 ล้าน

เขาต้องการที่จะแบ่งขายออกเป็นส่วนๆ

หลู่เฉียนซานขมวดคิ้วของเธอแล้วส่ายหัว ก่อนจะพูดว่า

"ดำเนินการช้ามากค่ะ ตอนนี้ผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่มีการจัดการไปได้เพียง 200 ล้านเท่านั้น"

"ด้วยอัตราแบบนี้ก่อนตลาดปิดช่วงบ่ายจะได้ถึง 1,000 ล้านไหม"

จางหม่านถามด้วยความสงสัย

หลู่เฉียนซานส่ายหัว

"เรียนประธานจาง อาจจะไม่ถึงค่ะ ตอนนี้เราระมัดระวังเป็นอย่างมาก แต่การดำเนินการต้องใช้เวลาสักพัก อาจมีคนสังเกตเห็นพวกเราได้ในภายหลัง"

ซูข่านพยักหน้าและพูดว่า

"คุณสามารถขายให้ถูกลงได้ หากว่ามันทำให้ขายได้เร็วขึ้น คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องขาดทุน"

ซูข่านกลัวว่าหากดำเนินการช้าเกินไปอาจทำให้เกิดผลกระทบที่ตามมาเป็นทอดๆได้ อาจมีคนเห็นเม็ดเงินจำนวน 1,000 ล้านของเขา และทำให้พวกบริษัทยักษ์ได้เห็นการเคลื่อนไหวนี้

หากว่าข่าวรั่วไหลออกไป พวกเขาอาจจะแอบทำตามบริษัทว่านเซี่ยง แล้วปริมาณการขายก็จะมีมากจนเกินไป

ถ้าถึงเวลาที่ราคาน้ำมันตก ก็จะไม่มีใครที่จะกล้าซื้อฟิวเจอร์น้ำมันต่อจากพวกเขา

ถึงเวลานั้นก็อาจจะเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงตามมาอีกเป็นทอดๆ

ซูข่านต้องค่อยๆถอนเงินออกจากฟิวเจอร์น้ำมันอย่างช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไป

หลู่เฉียนซานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหัวและพูดอย่างช่วยไม่ได้

"เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง"

หลู่เฉียนซานพูดจบก็ไปนั่งที่หน้าจอเครื่องหนึ่ง ซูข่านมองดูก็เห็นว่าหลู่เฉียนซานได้ใช้นิ้วที่เรียวยาวของเธอกดลงไปที่หน้าจออย่างละเอียดละอ่อน

"แกร๊กๆๆๆๆ"

เธอจัดการทุกอย่างด้วยความรวดเร็ว ซูข่านรู้สึกว่าเหมือนโดนการทำงานหลู่เฉียนซานดึงดูด

"สุดยอด"

นอกจากการวิเคราะห์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว ความเร็วในการทำงานของเธอก็ดูไม่ด้อยไปกว่าเลย

เมื่อเห็นว่าซูข่านได้จ้องไปมองการทำงานของหลู่เฉียนซาน จางหม่านก็ได้อธิบาย

"เธอไม่ได้เพิ่งมาทำงานที่นี่เป็นที่แรก เธอเคยทำงานกับบริษัทชั้นนำในเมืองมาก่อน"

ซูข่านพยักหน้า เรื่องนี้จางหม่านเคยได้บอกกับเขาแล้ว แต่การมาเห็นด้วยตาตัวเองมันทำให้เขามั่นใจในตัวหลู่เฉียนซานมากขึ้น

พนักงานการเงินที่เก่งหาได้ยากมากในยุคนี้ ส่วนใหญ่แล้วมักจะโดนบริษัทที่ Wall Street ในอเมริกาซื้อตัวไป

เงินประจำของพวกเขาอาจสูงมากกว่า 1 ล้านหยวนต่อปี บางคนอาจได้สูงถึง 10 ล้านหยวนด้วยซ้ำ

บริษัทที่ทำเกี่ยวกับหลักทรัพย์ต่างต้องการคนพวกนี้เป็นจำนวนมาก มีการซื้อตัวต่อจากบริษัทคู่แข่งมากมายใน Wall Street

ด้วยการจัดการของหลู่เฉียนซาน ควาเร็วในการขายของเธอนั้นรวดเร็วมาก ยอดขายจาก 200 ล้านในครึ่งชั่วโมงก่อนได้กลายเป็น 450 ล้านแล้ว

ตอนนี้เหลืออีก 550 ล้านก็จะถึงเป้าหมายที่ต้องการของวันนี้ และเหลือเวลาอีกประมาณ 1 นาที่ก่อนตลาดช่วงเช้าจะปิด

และใน 5 วินาทีสุดท้ายหลู่เฉียนซานก็ได้ทำสำเร็จอีกครั้งหนึ่ง เธอขายได้อีก 50 ล้าน

"เฮ้อออ"

จางหม่านถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขณะที่มองดูยอดขายบนหน้าจอแสดงผล ตอนนี้ได้ขายฟิวเจอร์น้ำมันได้แล้ว 500 ล้าน

"เจ้านายคะ"

จางหม่านมองไปซูข่านอย่างตื่นเต้น

"เดี๋ยวฉันจะโทรไปสั่งอาหารร้านก่อนนะคะ"

ซูข่านมองดูเวลาแล้วก็พยักหน้า

"ค่ะ"

จางหม่านยืนขึ้นและเดินออกไปจากห้อง เธอได้สั่งให้เลขาของเธอจัดการสั่งอาหารดีๆมาให้พนักงานในแผนกการเงินทั้งหมด

"เฮ้อ"

หลู่เฉียนซานถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอเอนตัวพิงเก้าอี้ด้วยความเหนื่อย เธอได้ใช้พลังงานสมอง สมาธิ และแรงกายไปในจำนวนมาก ไม่ต่างอะไรกับการวิ่ง 10 กิโลด้วยระยะเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเลย

"เหนื่อยหน่อยนะ"

ขณะนั้นมีมือมาจับที่ไหล่ของเธอ สีหน้าของเธอดูตกใจเล็กน้อยและหันหน้าไปมองเจ้าของมือนั้น

"ดื่มชาก่อน"

เสียงของซูข่านดังขึ้น เขาได้วางถ้วยชาไว้ข้างหน้าหลู่เฉียนซาน ซูข่านได้มองไปยังผู้หญิงที่มีบุคลิกเย็นชาราวกับน้ำแข็งตรงหน้า

ซูข่านเห็นว่าร่างกายของหลู่เฉียนซานจะสั่นเล็กน้อย

ความตื่นเต้นในใจของหลู่เฉียนซานก็ได้ผ่อนลง เธอได้ยกชาที่อยู่ตรงหน้าแล้วจิบทีละนิด

น้ำชาที่ค่อยๆเข้ามาอยู่ในท้องของเธอ ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ร้านอาหารที่อยู่ใกล้เคียงก็ได้นำอาหารมาส่ง บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารที่ดูน่ากิน ทุกคนพากันทานอาหารกันด้วยความเอร็ดอร่อย

สำหรับพวกซงหมิงเจียงที่อยู่ด้านหน้า จางหม่านก็ไม่ได้ลืมที่จะสั่งอาหารมาให้กับพวกเขาทั้งสามด้วย

พวกเขาได้กินและพักผ่อนในช่วงเที่ยง ไม่นานก็ถึงเวลาที่ตลาดช่วงบ่ายกำลังจะเปิด

"เอาล่ะ เวลาที่เหลือต้องขายให้ได้ 500 ล้าน"

น้ำเสียงที่เยือกเย็นของหลู่เฉียนซานได้พูดกับเหล่าคนจากแผนกการเงิน

บุคลิกของเธอดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนี้ คนในแผนกการเงินคงจะชินกับนิสัยของหลู่เฉียนซานแล้ว

ผู้จัดการหลู่คนนี้ช่างแตกต่างจากคนที่ซูข่านเคยเจอทั้งหมด

หลู่เฉียนซานได้มองไปยังทุกคนในห้อง บางครั้งเธอก็ได้เหลือบไปมองซูข่านเล็กน้อย