บทที่ 320 - บุคคลสำคัญ

บทที่ 320 - บุคคลสำคัญ

"ท่านชุยชุยซือ ท่านแน่ใจนะว่าไม่ได้ทำนายผิด"

โอติสหันไปมองชุยชุยซือด้วยความสับสน "ผมไม่ติดขัดอะไรหรอกนะถ้าจะต้องคุกเข่าขอร้อง แต่ต่อให้ผมคุกเข่าในร้านนี้ จางหยวนก็ไม่มีทางได้ยินอยู่ดี ทำแบบนี้ไปมันจะได้ประโยชน์อะไร"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปเพื่ออะไร"

ชุยชุยซือยักไหล่ "แต่ผลทำนายมันออกมาแบบนี้ ฉันก็บอกแล้วไงว่าวันนี้สภาพฉันไม่ค่อยพร้อม ผลทำนายมันเลยเพี้ยนๆ เธอจะทำหรือไม่ทำก็เรื่องของเธอ แต่ฉันไม่คืนเงินให้หรอกนะ"

พอได้ยินคำพูดของชุยชุยซือ โอติสก็กัดฟันกรอด "ช่างเถอะ แค่โขกหัวสองสามที เนื้อไม่ได้หลุดหายไปไหนหรอก ขอแค่รอดพ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้ไปได้ ฉันยอมคุกเข่า!"

ตุบ!

โอติสทิ้งตัวคุกเข่าลงบนพื้นเย็นเฉียบ โขกหัวปลกๆ พลางตะโกนบอกอากาศธาตุ "ลูกพี่จางหยวน ถึงผมจะรู้ว่าลูกพี่ไม่ได้ยินก็เถอะ แต่ผมสำนึกผิดแล้วจริงๆ! ผมไม่น่าไปหาเรื่องลูกพี่เลย ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปสักครั้งเถอะนะ! ผมกราบล่ะ!"

ตึง! ตึง! ตึง!

โอติสโขกหัวเสียงดังฟังชัดไปสามที

"หึหึหึ... น่าสนุกดีนี่"

จู่ๆ เสียงของจางหยวนก็ดังขึ้นภายในร้าน โอติสเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ รีบเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นปีศาจหนุ่มตนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขา

เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนไม่ใช่จางหยวน โอติสก็ถอนหายใจโล่งอกเฮือกใหญ่ รีบยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วตวาดใส่จางหยวนด้วยความหงุดหงิด "ไอ้หนู แกโผล่มาจากไหนวะ กล้าดียังไงมาลบหลู่ฉัน แกไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร!"

ฟิ้ว!

กระบี่บินเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ เฉี่ยวแก้มโอติสไปปักฉึกเข้าที่โต๊ะด้านหลัง

จางหยวนฉีกยิ้มถาม "แล้วแกล่ะเป็นใคร"

ตุบ!

โอติสทิ้งตัวคุกเข่าลงพื้นอีกรอบโดยไม่ลังเล "เทพหยวน ผมผิดไปแล้วครับ"

ถึงโอติสจะคิดไม่ออกว่าทำไมจางหยวนถึงโผล่มาอยู่ที่นี่ในร่างของปีศาจได้ แต่กระบี่บินของจางหยวนนี่แหละที่เขาสลักลึกเข้าไปในกระดูกดำ ชาตินี้ก็ไม่มีวันลืม!

ปีศาจหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือจางหยวนตัวเป็นๆ แน่นอน!

ชุยชุยซือเห็นโอติสทรุดตัวคุกเข่าทันควัน ก็รู้ซึ้งทันทีว่าตัวอันตรายได้มาเยือนร้านของหล่อนเข้าให้แล้ว หล่อนรีบผุดลุกขึ้น หันหลังเตรียมจะโกยแน่บออกไปทางประตูหลัง

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

กระบี่บินอีกสองเล่มพุ่งเฉียดร่างชุยชุยซือไปปักสกัดไว้ที่ประตูหลัง ทำเอาหล่อนเบรกตัวโก่งแทบไม่ทัน

ชุยชุยซือหันกลับมาอย่างแข็งทื่อ ปั้นยิ้มแหยๆ ส่งให้จางหยวน "พี่ชาย นี่มันความแค้นส่วนตัวระหว่างพี่กับโอติสนะ ไม่เห็นต้องลากฉันเข้าไปเอี่ยวด้วยเลยนี่นา"

"จำเป็นต้องเอี่ยวสิ"

จางหยวนยิ้มกริ่ม เดินไปแขวนป้ายปิดทำการไว้หน้าร้าน ดึงประตูปิดสนิท แล้วหันมาถามชุยชุยซือ "ฉันสนใจการทำนายเมื่อกี้ของเธอมากเลยนะ ช่วยทำนายดวงให้ฉันหน่อยได้ไหม"

"ฮ่าๆ... พี่ชาย ฉันก็แค่ทำนายเล่นๆ ไปงั้นแหละ" ชุยชุยซือหัวเราะแห้งๆ "เมื่อกี้พี่ก็น่าจะเห็นแล้วนี่นา ว่าวันนี้ฉันสภาพไม่ค่อยโอเค ทำนายให้โอติสก็ออกมามั่วซั่วเละเทะไปหมด"

"แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ" จางหยวนลากเก้าอี้มานั่งที่โต๊ะพลางยิ้ม "โอติส จ่ายเงินซิ"

"ได้ครับ!"

โอติสที่คุกเข่าอยู่บนพื้นตั้งสติได้ทันควัน รีบลุกขึ้นล้วงถุงเงินออกมาวางบนโต๊ะ หันไปบอกชุยชุยซือ "ท่านชุยชุยซือ ลูกค้ามาถึงที่แล้ว จะปฏิเสธได้ยังไงล่ะครับ"

ชุยชุยซือปรายตามองโอติสที่เหงื่อแตกพลั่กตัวเกร็งไปหมด สลับกับมองจางหยวนที่นั่งยิ้มละมุนท่าทางสบายอารมณ์ ก็รู้ชะตากรรมตัวเองทันทีว่าวันนี้คงหนีไม่พ้นแน่แล้ว

หล่อนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม "อยากให้ทำนายเรื่องอะไรล่ะ"

จางหยวนตอบ "เริ่มจากดวงชะตาของฉันก่อนก็แล้วกัน"

"ได้"

ชุยชุยซือพยักหน้ารับ เริ่มรวบรวมพลังเวท ลูกแก้วคริสตัลบนโต๊ะก็เปล่งแสงเรืองรองขึ้นมาอีกครั้ง

ทว่าไม่นาน แสงสว่างภายในลูกแก้วก็วูบดับลง

"เอ๊ะ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องแปลกๆ แฮะ"

ชุยชุยซือเห็นลูกแก้วดับไปก็เลิกคิ้วสงสัย ก่อนจะลองเพ่งสมาธิทำนายดูอีกรอบ

แต่คราวนี้ ลูกแก้วคริสตัลเพิ่งจะสว่างขึ้นมา ก็เกิดเสียง "เพล้ง" ดังลั่น

รอยร้าวปรากฏขึ้นทั่วพื้นผิวลูกแก้ว ก่อนที่มันจะแตกกระจายคามือ!

บรรยากาศภายในร้านเงียบกริบลงทันตา

จางหยวนมองลูกแก้วที่แตกละเอียดพลางขมวดคิ้ว "นี่มันหมายความว่ายังไง"

"ขอฉันลองอีกที!"

ชุยชุยซืองัดลูกแก้วคริสตัลลูกใหม่ออกมาลองทำนายอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็ลงเอยแบบเดิม พอลูกแก้วเปล่งแสงปุ๊บก็แตกละเอียดปั๊บ

"เป็นไปไม่ได้น่า... ขอโอกาสอีกรอบ!"

ชุยชุยซือตอนนี้ดูราวกับคนสติแตก หล่อนงัดลูกแก้วลูกใหม่ออกมาทำนายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ผลลัพธ์ก็คือลูกแก้วแตกละเอียดทุกครั้งไป

โอติสที่ยืนอยู่ด้านหลังจางหยวนถึงกับอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น

ตั้งแต่ก่อนโอติสจะเกิด ชุยชุยซือก็เป็นถึงนักพยากรณ์ปีศาจที่โด่งดังคับเมืองหลวงไปแล้ว

ตั้งแต่เล็กจนโต โอติสแวะเวียนมาดูดวงที่ร้านของชุยชุยซือนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนเลย

หลังจากที่ชุยชุยซือถลุงลูกแก้วคริสตัลพังพินาศไปถึงห้าลูก หล่อนก็ยอมรับความจริง หันมาบอกจางหยวน "ขอโทษด้วย ฉันไม่สามารถทำนายดวงชะตาของนายได้เลย"

จางหยวนประหลาดใจ "ทำนายไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวงั้นเหรอ"

"ใช่ ทำนายอะไรไม่ได้เลย" ชุยชุยซือพยักหน้า "มันเหมือนกับว่า... นายไม่ได้เป็นคนของโลกใบนี้ยังไงยังงั้น"

จางหยวนได้ยินคำพูดของชุยชุยซือก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ

ชุยชุยซือเป็นคนที่สองที่ดูออกว่าเขาไม่ได้มาจากโลกใบนี้

ทว่าแม้ในใจจางหยวนจะตื่นตะลึง แต่สีหน้ากลับเรียบเฉยไม่แสดงอาการใดๆ เขาเอ่ยถาม "ในเมื่อเธอทำนายเรื่องเกี่ยวกับฉันไม่ได้เลยสักอย่าง แล้วทำไมตอนทำนายดวงให้โอติส เธอถึงทำนายเรื่องที่เกี่ยวกับฉันออกมาได้ตั้งเยอะแยะล่ะ"

ก็แน่ล่ะ ตอนนี้มีแค่เทพแห่งความปีติเท่านั้นที่รู้ว่าเขาครอบครองทั้งสถานะมนุษย์ กษัตริย์จอมปีศาจ เทพสวรรค์ และเทพมาร ไว้ในตัวคนเดียว

แต่ชุยชุยซือกลับล่วงรู้ความลับนี้ได้เพียงแค่ทำนายดวงให้โอติส

ถึงแม้ผลทำนายของชุยชุยซือจะมีคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ความแม่นยำก็ถือว่าสูงปรี๊ดจนน่าขนลุกแล้ว

ชุยชุยซือตอบ "มันขึ้นอยู่กับผลกระทบที่มีต่อโลกและตัวผู้ทำนายน่ะ ยิ่งการทำนายนั้นส่งผลกระทบต่อโลกและผู้ทำนายมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหาผลลัพธ์ยากเท่านั้น และในทางกลับกันก็เช่นเดียวกัน"

"เพราะความเป็นตายของโอติสมันไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับโลกใบนี้เลย แถมต่อให้เขารู้ล่วงหน้าว่านายจะมาหาเรื่อง เขาก็ไม่มีปัญญาไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้อยู่ดี ฉันก็เลยทำนายเรื่องที่นายจะมาหาเรื่องโอติสได้อย่างง่ายดาย"

"แต่ถึงอย่างนั้น การทำนายของฉันก็ยังมีข้อผิดพลาด ฉันดันทายไปว่านอกจากนายแล้ว ยังมีตัวตนระดับบิ๊กเบิ้มคนอื่นๆ ที่จะมาคิดบัญชีกับโอติสด้วย"

โอติสแทรกขึ้น "ท่านชุยชุยซือ พูดแบบนี้ผมสะเทือนใจนะครับ"

ชุยชุยซือเมินคำพูดของโอติส หันไปอธิบายให้จางหยวนฟังต่อ "ตอนนี้ฉันทำนายดวงชะตาพื้นฐานที่สุดของนายไม่ได้เลย มันบ่งบอกได้แค่เรื่องเดียวเท่านั้น... ดวงชะตาของนาย เกี่ยวพันกับอนาคตของทั้งโลกใบนี้!"

"ฉันสำคัญกับโลกใบนี้ขนาดนั้นเชียวเหรอ"

จางหยวนพึมพำกับตัวเอง แววตาแปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง ก่อนจะถามชุยชุยซือต่อ "งั้นเปลี่ยนเรื่องทำนาย ช่วยทำนายพิกัดตำแหน่งพ่อแม่ฉันให้หน่อยได้ไหม"

"ฉันจะลองดู..."

ชุยชุยซืองัดลูกแก้วคริสตัลลูกใหม่ออกมาทำนายอีกครั้ง

คราวนี้ลูกแก้วไม่ได้เกิดปฏิกิริยาประหลาดอะไร มันเปล่งแสงสว่างจางๆ ด้านในมีดวงดาวคอยชี้ทาง

"มีแล้ว!"

[จบแล้ว]