ตอนที่ 162 เปิดเผยตัวตนของคุณ?

ในค่ำคืนที่ผ่านมาซูข่านได้นอนหลับอย่างสบาย เขาได้นอนชดเชยในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา

เช้าวันต่อมา ซูข่านลุกออกจากเตียงและได้เดินไปที่หน้าต่างก่อนจะเปิดผ้าม่านออก

แสงของดวงอาทิตย์ส่องเข้ามาภายในห้องทันที ท่าเรือก็เต็มไปด้วยเรือจำนวนมาก ภาพทิวทัศน์ของเมืองในเช้าตอนเช้าเป็นอะไรที่สวยงามมาก

"หาวววว"

ซูข่านได้หาวขณะที่กำลังบิดขี้เกียจอยู่ จากนั้นเขาก็ได้เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง ซูข่านได้เปลี่ยนชุดของเขาเป็นตัวใหม่ทั้งหมด

"ก๊อกๆๆ"

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ซูข่านเดินไปที่ประตูและมองผ่านไปยังตาแมว เขาเห็นซงหมิงเจียง ไทเกอร์ และเสี่ยวจุนยืนอยู่

"พี่สามครับ ผมเอง"

ซงหมิงเจียงตะโกนออกมาจากอีกฝั่งของประตู

"แกร๊ก"

ซูข่านเปิดประตูออก เขาเห็นทั้งสามคนพูดทักทายพร่อมกัน

"อรุณสวัสดิ์ครับพี่สาม"

"ไปกินข้าวข้างล่างกันเถอะ"

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงพยักหน้า

ซูข่านได้เดินนำทั้ง 3 คนมาที่ลิฟต์เพื่อไปยังชั้นล่างของโรงแรม ซึ่งเป็นพื้นที่รับประทานอาหารของโรงแรมเพนนินซูล่า ที่นี่มีร้านอาหารชื่อดังในเซียงเจียงอยู่

ผู้คนในโรงแรม ทั้งคนรวยและคนดังมารวมตัวกันที่นี่เพื่อทานอาหารเช้ากัน

ซูข่านได้หาที่นั่งและนั่งมองคนที่ผ่านไปมา เขารู้สึกว่าได้พบคนดังในชาติก่อนของเขา

คนๆนั้นจะกลายเป็นเซฟชื่อดังในอนาคต โปรดิวเซอร์คนนั้นก็ยังดูเด็กมากเลยในตอนนี้

คนที่นี่ได้สังเกตเห็นซูข่านเช่นกัน เขายิ้มเล็กน้อยให้กับซูข่าน ส่วนซูข่านก็ยิ้มตอบให้กับพวกเขา

นอกจากนี้แล้วซูข่านยังเห็นดาราชื่อดังในฮ่องกง เขาก็ออกมาทานอาหารเช้าเช่นเดียวกัน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง มื้อเช้าก็จบลง

ซูข่านได้ลงไปที่ชั้นล่างของโรงแรม ห้องอาหารของโรงแรมเพนนินซูล่าได้อยู่ที่ชั้นสอง ส่วนชั้นหนึ่งจะเป็นแผนกต้อนรับ

เมื่อลงมาที่ชั้นหนึ่งซูข่านได้เห็นจางหม่านกำลังนั่งรอเขาอยู่ที่โซฟา

"อรุณสวัสดิ์ค่ะเจ้านาย"

จางหม่านได้ลุกขึ้นมาและทักทายซูข่านอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเธอได้เดินนำซูข่านและคนอื่นๆออกจากโรงแรมไปที่ลานจอดรถ ซูข่านยังเห็นรถสีแดงคันเมื่อวานอยู่

"พี่สามครับ พวกนั้นยังคง…"

ซงหมิงเจียงได้มากระซิบกับซูข่านเบาๆ

ซูข่านส่ายหัวและพูดว่า

"ไม่เป็นไร ให้พวกเขาตามเถอะ"

จางหม่านขมวดคิ้วและหันไปถามกับซูข่าน

"อะไรนะคะ มีตามเราอย่างงั้นเหรอ?"

"น่าจะคนจาก HSBC"

ซูข่านได้พูดกับจางหม่าน

จางหม่านได้พยักหน้าของเธอ เธอได้เข้าใจที่ซูข่านพูดทันที ดวงตาของเธอดูเหมือนว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"พวกนั้นสินะ"

"ไปกันเถอะ"

ซูข่านไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เขาได้เดินตามจางหม่านเข้าไปในรถ Mercedes-Benz รถคันนี้ถูกซื้อโดยจางหม่านในนามของบริษัทว่านเซี่ยง

ซูข่านได้อนุมัติให้จางหม่านเป็นคนจัดการเรื่องนี้ ในฐานะบริษัทที่มีเงินหมุนเวียนหลายพันล้าน หากไม่มีรถยุโรปอาจจะทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่

รถได้ขับไปอย่างช้าๆ ไม่นานพวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงที่ตั้งของบริษัทว่านเซี่ยง บริษัทว่านเซี่ยงได้เช่าตึกไว้ตึกหนึ่งสำหรับทำสำนักงาน มีพนักงานอยู่ภายในประมาณ 60 คน

จางหม่านได้แนะนำให้ซูข่านซื้อตึกหลังเล็กๆไว้สำหรับตั้งสำนักงาน แม้ว่าราคาจะแพงหน่อยแต่ในระยะยาวจะคุ้มกว่าเช่า แต่ซูข่านได้ปฏิเสธคำแนะนำนี้ไป

ในฐานะสำนักงานใหญ่ของว่านเซี่ยง กรุ๊ป จะต้องมีตึกอย่างน้อย 2-3 ตึกอยู่แล้ว และต้องโดดเด่นที่สุดในเซียงเจียง การเข้าซื้อตึกตอนนี้ยังดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่

เดี๋ยวไม่อีกกี่เดือน ตลาดอสังหาริมทรัพย์ของเซียงเจียงก็จะถึงจุดสูงสุดและดิ่งลงแล้ว

ช่วงเวลานั้นเหมาะที่สุดที่จะเริ่มซื้ออสังหา บางทีอาคารที่มีมูลค่าหลายร้อยล้านอาจะเหลือเพียงไม่เท่าไหร่

ซูข่านวางแผนที่จะซื้ออาคารสำหรับสำนักงานในช่วงเวลานั้น

จางหม่านไม่รู้ถึงแผนการของซูข่าน เธอรู้เพียงแต่ว่าบริษัทนี้มีเงินอยู่มหาศาล แต่ทำไมถึงไม่ยอมซื้ออาคารเป็นของตัวเอง

ในเซียงเจียงบริษัทชั้นนำส่วนใหญ่ พวกเขาจะมีอาคารสำนักงานเป็นของตัวเองทั้งนั้น ว่านเซี่ยงกรุ๊ปก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบริษัทอื่นเลย

ส่วนมากแล้วกำไรของบริษัทอื่นเต็มที่แล้วก็ประมาณปีละไม่กี่สิบล้าน ยังไม่ได้ส่วนหนึ่งของว่านเซี่ยงด้วยซ้ำ

จางหม่านรู้สึกเสียใจมาก ที่เจ้านายของเธอไม่ยอมฟังคำแนะนำของเธอเลบ

หลังจากนั่งรถได้ประมาณครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็ได้มาถึงตึกสำนักงานว่านเซี่ยง

รถได้มาจอดที่ลานจอดรถชั้นล่างสุด ซูข่านและคนอื่นๆต้องขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นด้านบน

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ซูข่านก็ได้เห็นป้ายชื่อที่อยู่ตรงด้านหน้าอันใหญ่ มีอักษรเขียนไว้อย่างสวยงาม  "ว่านเซี่ยง กรุ๊ป"

ที่ด้านล่างของป้ายมีเคาเตอร์อยู่ มีผู้หญิงหน้าตาดีนั่งอยู่ภายในเคาเตอร์ พนักงานสาวหนึ่งในคนพวกนี้น่าจะเป็นคนที่โอนสายไปยังห้องของจางหม่าน

ผู้หญิงที่แผนกต้อนรับได้เห็นจางหม่านกำลังเดินเข้ามาหา เธอได้ยืนตัวตรงและทักทาย

"อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธาน"

จางหม่านพยักหน้าให้กับเธอ

จากนั้นเธอก็ได้เดินนำซูข่านและคนอื่นเข้าไปข้างใน

"แกๆ ประธานจางพาผู้ชายมาบริษัทด้วยแหละ"

"นั่นเป็นแฟนของท่านประธานรึเปล่านะ"

"หล่อไม่เบาเลย"

ระหว่างซูข่านได้เดินผ่าน เขาก็ได้ยินซุบซิบดังที่หลังเคาเตอร์ บังเอิญว่าเขาเป็นคนหูไว น่าจะเป็นเสียงของสาวๆแผนกต้อนรับที่อยู่ข้างหลังเขา

ซูข่านทำตัวไม่ถูกที่ยิน เขาได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

ในด้านของจางหม่าน เธอก็ได้ยินเสียงซุบซิบของพนักงานต้อนรับเช่นกัน ใบหน้าของเธอมีสีแดงเล็กน้อย เธอรู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก

"ฟง แฟนอะไรกัน เจ้านายต่างหากเว้ย"

ในขณะที่ความคิดของจางหม่านกำลังจะระเบิดออกมา เธอรู้สึกว่าไม่อยากจะกลั้นความรู้สึกนี้ไว้แล้ว เธอเลยหันหน้าไปถามซูข่านเบาๆ

"เจ้านายคะ"

"เจ้านายอยากให้ฉันแนะนำตัวเจ้านายให้คนในบริษัทรู้ไหมคะ"

"เจ้านายเพิ่งมาบริษัทเป็นครั้งแรก โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยนะคะ"

ซูข่านรีบส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว

"ไม่จำเป็นต้องบอกตอนนี้ ให้พวกแผนกการเงินรู้อย่างเดียวก็พอ"

เขาไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนในตอนนี้ แต่สำหรับฝ่ายการเงินยังไงต้องทำงานร่วมกับเขา เดี๋ยวพวกเขาก็จะรู้เอง เดี๋ยวชื่อเสียงของเขาจะสูงเกินไป

จางหม่านได้ยินเธอก็ทำหน้าเศร้าออกมา