บทที่ 29 - โหลใส่กู่สีฟ้าสิบใบกับโหลสีม่วงหนึ่งใบ จะเลือกอะไรดีล่ะ

บทที่ 29 - โหลใส่กู่สีฟ้าสิบใบกับโหลสีม่วงหนึ่งใบ จะเลือกอะไรดีล่ะ

หน้าโรงแรมเครือข่าย

พนักงานต้อนรับสาวมองดูรถจี๊ปที่ทยอยขับออกไปทีละคัน น้ำตาแห่งความตื้นตันใจไหลพราก เธอกำหมัดน้อยๆ แน่น

"ฉันว่าแล้ว ธรรมะต้องชนะอธรรม!"

"ไอ้ผู้ชายโฉดชั่ว ไอ้ผู้ใช้กู่นอกรีตคนนั้นโดนลากคอเข้าตารางไปแล้ว! ในที่สุดฉันก็ปลอดภัยสักที!"

"ฮือๆๆ..."

...

ศูนย์บัญชาการองค์กรนักทำความสะอาดเมืองอิ๋นเหอ ตั้งอยู่ที่ชานเมืองฝั่งตะวันตก เป็นอาคารสร้างใหม่เอี่ยมอ่อง วัสดุที่ใช้ก่อสร้างเป็นชนิดพิเศษที่มีความแข็งแรงทนทานเป็นเลิศ แถมยังอยู่ไม่ไกลจากเขตตะวันออก ทำให้สะดวกต่อการออกไปปฏิบัติภารกิจ

กู้เหวินเดินตามหลี่เหลิ่งเข้าไปในตึกศูนย์บัญชาการ

พนักงานหลายคนที่เดินสวนไปมาพอเห็นหลี่เหลิ่งก็รีบพยักหน้าทักทายทันที

"สวัสดีครับหัวหน้าหลี่"

หลี่เหลิ่งพยักหน้ารับทุกคน ก่อนจะหันมาแนะนำสถานที่ให้กู้เหวินฟัง

"ที่นี่คือศูนย์บัญชาการขององค์กรนักทำความสะอาดประจำเมืองอิ๋นเหอ หรือก็คือที่ทำงานใหม่ของนายตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ตอนนี้ไม่ใช่ยุคโลกเก่าอีกแล้ว"

"องค์กรนักทำความสะอาดไม่ได้มีกฎระเบียบหยุมหยิมอะไรมากมายหรอก"

"ไม่ต้องตอกบัตร ไม่ต้องเข้างานให้ตรงเวลา แต่ถ้ามีภารกิจฉุกเฉินเมื่อไหร่ นายต้องรีบมาบรีฟงานที่นี่ให้เร็วที่สุด"

กู้เหวินพยักหน้ารับ

"แล้ววันปกติล่ะครับ"

หลี่เหลิ่งอธิบายต่อ

"เดี๋ยวฉันจะแจกสมาร์ตวอตช์ให้นายเรือนหนึ่ง มันจะคอยส่งภารกิจให้ตามโลเคชันที่นายอยู่ พอนายทำภารกิจสำเร็จก็จะได้แต้มสะสม"

"เรื่องแต้มสะสมนี่สำคัญมาก มูลค่าของมันสูงกว่าเงินตราทั่วไปหลายขุม ถ้านายเจอพวกมิจฉาชีพมาขอแลกแต้มสะสมด้วยเหรียญเงิน ห้ามตอบตกลงเด็ดขาดเลยนะ"

"ในองค์กรนี้ นายสามารถใช้แต้มสะสมแลกได้ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก"

"ถ้าของชิ้นนั้นไม่มีในเมืองอิ๋นเหอ เราก็ส่งเรื่องขอเบิกจากศูนย์ใหญ่ได้ ขอแค่นายมีแต้มสะสมมากพอ ต่อให้นายอยากได้กู่ระดับสีส้ม เบื้องบนก็หามาประเคนให้นายได้"

กู้เหวินพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

ชาติก่อนเขาเคยอยู่องค์กรนี้มาแล้ว ย่อมรู้ซึ้งถึงความล้ำค่าของแต้มสะสมเป็นอย่างดี ตอนนี้ในศูนย์บัญชาการองค์กรนักทำความสะอาดก็มีกู่ระดับสีส้มเก็บรักษาไว้ตั้งหลายตัว

ขอแค่มีแต้มถึง จะแลกอะไรก็ย่อมได้

และนี่แหละ!

คือหนึ่งในเหตุผลหลักที่กู้เหวินยอมตกลงปลงใจเข้าร่วมองค์กรนี้!

ด้วยความสามารถของเขา เขาไม่จำเป็นต้องแลกกู่ระดับสีส้มที่ฟักเป็นตัวแล้ว เขาต้องการแค่แลกโหลใส่กู่ระดับสูงมาเปิดสุ่มเรื่อยๆ ก็พอ!

สักวันเขาก็ต้องเปิดได้กู่ระดับสีส้ม หรือกู่ที่ทรงพลังยิ่งกว่านั้นอย่างแน่นอน!

หลี่เหลิ่งพูดเสริมขึ้นมาอีก

"อ้อ วันๆ นึงนายต้องทำภารกิจอย่างน้อยหนึ่งอย่างนะ แต่ถ้าทำเสร็จแล้วรู้สึกเหนื่อยอยากพัก นายก็กดหยุดรับภารกิจในสมาร์ตวอตช์ได้เลย"

"แต่ในหนึ่งเดือน นายต้องทำภารกิจให้ครบห้าสิบครั้งขึ้นไป"

"และถ้ามีภารกิจฉุกเฉินระดับพิเศษแทรกเข้ามา นายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ต้องเข้าร่วมทุกกรณี"

ก่อนที่กู้เหวินจะเซ็นสัญญาเข้าเป็นพนักงานเต็มตัว หลี่เหลิ่งก็ร่ายกฎกติกาขององค์กรให้ฟังจนหมดเปลือก

ถึงเขาจะอยากดึงกู้เหวินเข้าทีมจนตัวสั่น แต่เขาก็ไม่คิดจะโกหกหรือหมกเม็ดเรื่องกฎข้อบังคับขององค์กรเด็ดขาด

มันผิดวิสัยลูกผู้ชายอย่างเขา

หลี่เหลิ่งใช้เวลาไม่นานก็อธิบายกฎเกณฑ์พื้นฐานขององค์กรจนครบ

ซึ่งสรุปสั้นๆ ก็คือ...

แทบจะไม่มีกฎเกณฑ์บ้าบออะไรเลย

แค่ไม่ไปเดินฆ่าคนบริสุทธิ์สุ่มสี่สุ่มห้า วันๆ ก็รับภารกิจในเมืองอิ๋นเหอไปทำขำๆ พอมีเรื่องด่วนก็โผล่หัวมาร่วมด้วยช่วยกัน เท่านี้ก็พอแล้ว

นอกจากนี้

องค์กรยังมีภารกิจพิเศษที่ต้องอาศัยความสมัครใจในการรับงาน เช่น การเข้าร่วมทีมบุกเบิกเพื่อเข้าไปสำรวจดินแดนเร้นลับแห่งใหม่

หรือถ้ามีคนเจอสัตว์อสูรหน้าตาแปลกประหลาดในเขตใดเขตหนึ่ง ก็ต้องส่งคนไปสอดแนม

หรือถ้าสงสัยว่าบริเวณไหนมีผู้ใช้กู่นอกรีตกบดานอยู่ ก็ต้องมีคนไปสืบหาความจริง

ภารกิจพวกนี้จะมีความยากสูงกว่าภารกิจรายวันทั่วไป เสี่ยงตายมากกว่า แต่ผลตอบแทนที่ได้ก็คือแต้มสะสมก้อนโตที่คุ้มค่าเหนื่อย

หลังจากทำความเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว กู้เหวินก็ตกลงเซ็นสัญญา

หลี่เหลิ่งยื่นกระดาษแบบฟอร์มใบหนึ่งให้กู้เหวินกรอกข้อมูลส่วนตัวลวกๆ จากนั้นหลี่เหลิ่งก็ถ่ายรูปแบบฟอร์มส่งเข้าไลน์กลุ่มศูนย์ใหญ่

แค่นี้ก็ถือว่ากู้เหวินได้เป็นคนขององค์กรนักทำความสะอาดอย่างเป็นทางการแล้ว

ดูเหมือนการเล่นขายของสุดๆ

ไม่มีพิธีรีตองอะไรให้ดูเป็นทางการเลยสักนิด

ก็แหงล่ะ ตอนนี้เขาเป็นแค่พนักงานเก็บกวาดระดับล่าง ขอแค่หัวหน้าหน่วยกับผู้บัญชาการพยักหน้าอนุมัติก็ถือว่าจบเรื่อง

แต่ถ้าเลื่อนขั้นขึ้นไปแตะระดับหัวหน้าหน่วยเมื่อไหร่ ทางศูนย์ใหญ่ถึงจะลงมาประเมินคุณสมบัติอย่างเข้มงวด แต่ไอ้การประเมินอย่างเข้มงวดที่ว่าเนี่ย ก็ประเมินผ่านระบบออนไลน์อยู่ดี

หลี่เหลิ่งหยิบสมาร์ตวอตช์เรือนหนึ่งส่งให้กู้เหวินพร้อมกับพูดว่า

"นี่สมาร์ตวอตช์ประจำตัวนาย ต่อไปมีภารกิจอะไรก็รับผ่านเจ้านี่ได้เลย"

กู้เหวินรับสมาร์ตวอตช์มาหมุนดูรอบหนึ่งก่อนจะสวมเข้าที่ข้อมือ

เป็นสมาร์ตวอตช์รุ่นกิ๊กก๊อกธรรมดาๆ

ชาติก่อนตอนที่เขาเข้าองค์กร เขาเป็นถึงผู้ใช้กู่ขั้นห้า สมาร์ตวอตช์ที่ได้รับแจกตอนนั้นดูล้ำยุคและล้ำค่ากว่านี้ตั้งเยอะ

แต่ช่างเถอะ

ก็แค่นาฬิกาเรือนเดียว

หลี่เหลิ่งพูดต่อ

"แล้วก็นะ นายไปเบิกชุดปฏิบัติการสีดำของพนักงานเก็บกวาดที่โกดังชั้นห้าได้เลย ชุดแบบเดียวกับที่พวกเราใส่เมื่อคืนนั่นแหละ"

"วันปกติถ้านายไม่ชอบใส่ก็ไม่เป็นไร"

"แต่ถ้าเป็นภารกิจที่ต้องลงพื้นที่เป็นทีม บังคับว่าต้องใส่ทุกคน นี่คือเครื่องแบบที่บ่งบอกตัวตนของเรา จะได้ไม่มีใครกล้ามาเนียนสวมรอยเป็นพนักงานเก็บกวาดด้วย"

กู้เหวินพยักหน้ารับ

"รับทราบครับหัวหน้า มีอะไรอีกไหมครับ"

หลี่เหลิ่งทำท่าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดต่อ

"อ้อ... พรุ่งนี้ผู้บัญชาการจะส่งข้อความมาบอกเรื่องหน่วยสังกัดของนายผ่านทางสมาร์ตวอตช์ ถ้าผู้บัญชาการโทรหานายล่ะก็... นายคงรู้ใช่ไหมว่าต้องตอบยังไง"

หลี่เหลิ่งจ้องหน้ากู้เหวินเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยการส่งซิก

กู้เหวินมุมปากกระตุกเบาๆ

"เข้าใจแล้วน่า ผมจะบอกว่าอยากเข้าหน่วยที่หนึ่ง หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งนิสัยดี๊ดี เพื่อนร่วมทีมก็เป็นมิตรสุดๆ ผมล่ะเลิฟที่นี่ม้ากมาก!"

พอได้ยินแบบนั้น

หลี่เหลิ่งก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างพอใจ

"ดีมาก กลับไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ"

กู้เหวินพยักหน้า จังหวะที่กำลังจะหมุนตัวเดินออกไป หลี่เหลิ่งก็พูดแทรกขึ้นมาอีก

"เดี๋ยวก่อน!"

"ตอนนี้นายเป็นพนักงานเก็บกวาดเต็มตัวแล้ว ทางศูนย์ใหญ่จะจัดคอนโดหรูให้ห้องหนึ่ง แต่เพื่อความสะดวกในการปฏิบัติภารกิจ มันเลยไปตั้งอยู่แถวชานเมืองฝั่งตะวันตก นายคงไม่ติดอะไรใช่ไหม"

"ถึงจะไกลปืนเที่ยงไปหน่อย แต่วิวสวยบรรยากาศดีนะ"

"ถ้านายไม่ชอบ จะยื่นเรื่องขอย้ายเข้าไปอยู่ในตัวเมืองก็ได้"

กู้เหวินยักไหล่

"ผมเป็นคนอยู่ง่ายนอนง่ายครับ ซุกหัวนอนตรงไหนก็ได้ โลเคชันกับรหัสผ่านห้องเดี๋ยวส่งมาทางสมาร์ตวอตช์ใช่ไหมครับ"

หลี่เหลิ่งชะงักไปนิดนึง

"อืม นายเดาถูกเผงเลย"

กู้เหวินยิ้มขำ

เขาไม่ได้เดาหรอกโว้ย ชาติก่อนเขาก็เคยเป็นคนขององค์กรนี้มาแล้วต่างหาก

"โอเคครับ งั้นผมไปก่อนนะหัวหน้า"

กู้เหวินหันหลังเดินออกไป เพิ่งจะก้าวเท้าไปได้แค่ห้าก้าว หลี่เหลิ่งก็เรียกไว้อีก

"มีอีกเรื่องนึง"

"แต้มสะสมจากผลงานจัดการผู้ใช้กู่นอกรีตน่าจะโอนเข้าบัญชีนายภายในสองสามวันนี้แหละ ส่วนจะได้เท่าไหร่นั้น ก็ต้องดูว่าพวกนอกรีตพวกนั้นคายความลับอะไรที่มีประโยชน์ออกมาบ้าง"

กู้เหวินมุมปากกระตุก

เขาเริ่มรู้สึกว่าหลี่เหลิ่งเป็นโรคความจำสั้นหรือเปล่าเนี่ย นึกอะไรได้ก็ค่อยบอกทีละอย่าง

กู้เหวินหันกลับมามอง

"โอเคครับหัวหน้า เรื่องแต้มสะสมยังไม่ต้องรีบก็ได้ครับ ตกลงว่ามีเรื่องอื่นอีกไหมครับ"

หลี่เหลิ่งตอบเสียงหนักแน่น

"หมดแล้ว!"

กู้เหวินถามย้ำ

"ชัวร์นะครับ"

หลี่เหลิ่งพยักหน้าคอนเฟิร์ม

"หมดแล้วจริงๆ ไม่มีแล้ว"

กู้เหวินถึงได้วางใจเดินออกไป พอเดินไปถึงประตูทางออก

"เดี๋ยว..."

"เหลือเรื่องสุดท้ายละ เงินเดือนของพนักงานเก็บกวาดจะคำนวณตั้งแต่วันแรกที่นายเซ็นสัญญาเข้าทำงาน เพราะงั้นพรุ่งนี้นายมารับเงินเดือนก้อนแรกที่นี่ได้เลย"

"เลือกระหว่างโหลใส่กู่สีฟ้าสิบใบ หรือโหลสีม่วงหนึ่งใบ พร้อมกับเงินสดอีกสิบล้านเหรียญเงิน"

"เนื่องจากไอ้การสุ่มโหลมันต้องพึ่งดวงล้วนๆ นายก็เลยลงไปเลือกโหลเองที่โกดังได้เลย พนักงานเก็บกวาดส่วนใหญ่ก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ"

"เพราะไม่มีใครอยากฝากโชคชะตาเอาไว้ในมือคนอื่นหรอก"

หลี่เหลิ่งร่ายยาวจนจบ

กู้เหวินหน้าผากกระตุกยิกๆ

"รับทราบครับ หัวหน้าหลี่สุดที่รักของผม"

ยังดีที่รอบนี้หลี่เหลิ่งหมดมุกจะรั้งตัวเขาไว้แล้วจริงๆ

เมื่อก้าวเดินออกจากตึกศูนย์บัญชาการ กู้เหวินก็อารมณ์ดีสุดๆ ตอนแรกเขาคิดว่าเข้ามาใหม่ๆ คงได้เป็นแค่พนักงานเก็บกวาดระดับสี่ต๊อกต๋อย นึกไม่ถึงเลยว่าหลี่เหลิ่งจะใจป้ำดันเขาขึ้นเป็นระดับสามให้ทันที

แบบนี้สิถึงจะน่าสนใจ...

ชักจะอดใจรอรับเงินเดือนก้อนแรกพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้วสิ

โหลใส่กู่สีฟ้าสิบใบกับโหลสีม่วงหนึ่งใบ จะเลือกอะไรดีล่ะ

คงต้องไปส่องดูโหลของจริงก่อนถึงจะตัดสินใจได้

[จบแล้ว]