บทที่ 18 - ไปเสี่ยงดวงไขว่คว้า มหาโชคลาภที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองอิ๋นเหอ!
บทที่ 18 - ไปเสี่ยงดวงไขว่คว้า มหาโชคลาภที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองอิ๋นเหอ!
บทที่ 18 - ไปเสี่ยงดวงไขว่คว้า มหาโชคลาภที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองอิ๋นเหอ!
ภายใต้การควบคุมพลังจิตอันเชี่ยวชาญของกู้เหวิน เวลาผ่านไปไม่ถึงยี่สิบวินาที กู่ทุกตัวก็ถูกเขาหลอมรวมจนเสร็จสรรพ
ถ้ามีใครมาเห็นฉากนี้เข้า คงต้องเบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกจากเบ้า
คนทั่วไปต่อให้แค่พยายามหลอมรวมกู่ระดับสีขาวสักตัว อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาครึ่งค่อนชั่วโมง
แต่พอมองดูกู้เหวิน การหลอมรวมกู่ของเขากลับง่ายดายและลื่นไหลราวกับยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม
กู้เหวินสำรวจดูกู่ภายในร่างกาย มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
"ในที่สุดก็พอจะมีพลังป้องกันตัวบ้างแล้วล่ะ แค่รอกู่วิวัฒนาการมาอยู่ในมือ... เป้าหมายของฉันในเมืองอิ๋นเหอก็จะสำเร็จไปหนึ่งในสามแล้ว"
ในแผนการของกู้เหวิน กู่วิวัฒนาการคือหัวใจสำคัญที่สุด!
ขอเพียงได้กู่วิวัฒนาการมาครอบครอง เขาถึงจะมีโอกาสพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างก้าวกระโดด และสามารถเอาชีวิตรอดจากมหันตภัยที่จะมาเยือนในอีกสองเดือนข้างหน้าได้ เผลอๆ อาจจะโกยผลประโยชน์กลับมาได้มหาศาลอีกต่างหาก!
ตอนนี้ทั่วทุกมุมโลกเต็มไปด้วยขุมทรัพย์ที่ยังไม่มีใครค้นพบ และขุมทรัพย์พวกนี้ก็กำลังรอให้เขาไปเยือนอยู่
แต่การจะฮุบสมบัติพวกนี้ได้ เขาต้องหลอมรวมกู่ที่ทรงพลังให้เต็มสูบเสียก่อน ไม่อย่างนั้น ต่อให้เขารู้พิกัดของโชคลาภ เขาก็ไม่มีปัญญาไปช่วงชิงมันมาอยู่ดี
กู้เหวินหลับตาลง ความทรงจำจากชาติก่อนฉายวาบเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว
เพียงไม่นานเขาก็ลืมตาขึ้นพลางพึมพำกับตัวเอง
"ประมาณสองสัปดาห์หลังจากนี้ จะมีฝูงสัตว์ร้ายฝูงใหญ่แหกคอกออกมาจากดินแดนเร้นลับภูเขาซีอี้ แล้วบุกโจมตีเขตปลอดภัยของมนุษย์"
"การโจมตีครั้งนั้นทำให้มนุษยชาติล้มตายเป็นเบือ ผู้ใช้กู่ต้องสังเวยชีวิตไปนับไม่ถ้วน พวกสัตว์ร้ายเองก็ตายเกลื่อนไม่แพ้กัน"
"บางที..."
"ฉันอาจจะฉวยโอกาสจากวิกฤตครั้งนี้ เพื่อกอบโกยผลประโยชน์สักหน่อย"
กู้เหวินมีกู่อายุขัยอยู่ในมือ สมรภูมิที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความตายแบบนั้น สำหรับเขาแล้วมันคือสวรรค์ชั้นยอดชัดๆ!
เขาแค่เดินทอดน่องไปมาในสมรภูมิ
เขาก็สามารถสูบอายุขัยมาตุนไว้ได้มหาศาลแล้ว
และที่สำคัญที่สุดก็คือ!
ราชันย์สัตว์ร้ายที่นำทัพบุกโจมตีในครั้งนั้น หลังจากตายไปมันก็ดรอปไหกู่ระดับสีม่วงออกมาด้วย แถมยังมีคนเปิดได้กู่สุดโหดอย่างกู่เหินเวหาอีกต่างหาก!
กู่เหินเวหา กู่ระดับสีม่วง!
มันสามารถทำให้ผู้ใช้กู่เหาะเหินเดินอากาศและควบคุมพลังแห่งสายลมได้ดั่งใจนึก!
แล้วประจวบเหมาะพอดี กู้เหวินดันรู้สูตรลับในการหลอมรวมกู่แบบพิเศษอยู่สูตรหนึ่ง
มันคือสูตรที่สามารถนำกู่เหินเวหามาฟิวชั่นกับกู่กระบี่ ซึ่งมีโอกาสสูงมากที่จะหลอมรวมออกมาเป็นกู่กระบี่บิน!
กู่กระบี่บิน กู่ระดับสีม่วง! สามารถขี่กระบี่เหาะทะยานฟ้า โดดเด่นด้านการสังหาร เพียงแค่มีกระบี่บินในมือ การเข่นฆ่าก็ไร้เทียมทาน!
ในชาติก่อน กู้เหวินเคยประจักษ์ถึงความน่าสะพรึงกลัวของกู่กระบี่บินมาแล้ว
เมื่อกระบี่หลุดจากฝัก ประกายแสงเย็นเยียบสาดส่อง ศีรษะคนนับหมื่นก็ร่วงหล่นลงเกลื่อนพื้น
หัวใจของกู้เหวินเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
"ถ้าฉันสามารถหลอมรวมกู่กระบี่บินได้สำเร็จ ชาตินี้ฉันก็อาจจะลองเดินบนเส้นทางเซียนกระบี่ดูบ้างก็น่าสนุกดีนะ..."
เส้นทางของเซียนกระบี่ มุ่งเน้นการสังหารที่เฉียบขาดไร้ความปรานี พลังรบไร้พ่าย!
ในชาติก่อน กู้เหวินเคยอิจฉาตาร้อนพวกเซียนกระบี่สุดโหดแห่งจิ่วโจวมาตลอด น่าเสียดายที่เขาไม่มีวาสนาได้เดินบนเส้นทางนั้น นึกไม่ถึงเลยว่าชาตินี้ด้วยความบังเอิญ
เขาดันมองเห็นหนทางสู่การเป็นเซียนกระบี่อยู่รอมร่อ
คิดได้ดังนั้น กู้เหวินก็อดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมา การที่เขาบังเอิญเปิดได้กู่กระบี่จากร้านขายไหกู่ มันอาจจะเป็นลางบอกเหตุอะไรบางอย่างหรือเปล่านะ?
นัยน์ตาของกู้เหวินแฝงไปด้วยความสงบนิ่ง เขาเริ่มปะติดปะต่อความคิดและแผนการต่างๆ เข้าด้วยกันเป็นเส้นตรง เขาตั้งเป้าว่าจะต้องรวบรวมโชคลาภทั้งหมดที่อยู่รอบๆ เมืองอิ๋นเหอมาไว้ในกำมือให้จงได้
กู่วิวัฒนาการ
กู่พริบตาแห่งภูเขาเสี่ยวทัง
กู่เหินเวหา
โชคลาภทั้งสามอย่างนี้ คือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา!
ขอเพียงก่อนที่มหันตภัยสัตว์ร้ายจะถล่มเมืองอิ๋นเหอในอีกสองเดือนข้างหน้า เขาสามารถคว้ากู่ระดับสีม่วงทั้งสามตัวนี้มาได้สำเร็จ เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถทะลวงขึ้นเป็นผู้ใช้กู่ระดับสี่ได้ในตอนนั้น!
พอถึงเวลานั้น
จะเลือกสู้หรือเลือกถอย ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขาแต่เพียงผู้เดียว!
บางที
เขาอาจจะมีคุณสมบัติพอที่จะไปเสี่ยงดวงไขว่คว้า มหาโชคลาภที่ซุกซ่อนอยู่ในเมืองอิ๋นเหอก็เป็นได้!
เมื่อกำหนดแผนการในใจเรียบร้อยแล้ว ลำดับความคิดของกู้เหวินก็กระจ่างชัดขึ้นมาทันที
อย่างแรกเลย
เขาควรจะยื่นเรื่องต่อฟ้าดิน เพื่อขอประเมินระดับผู้ใช้กู่ได้แล้ว!
ทันทีที่ผ่านการประเมิน
เขาจะมีโอกาสได้รับรางวัลสุดพิเศษมากมาย เผลอๆ อาจจะได้พรสวรรค์หรือกู่แบบพิเศษมาครอบครองด้วย!
นอกเหนือจากนี้
สมรรถภาพทางร่างกาย พลังจิต และศักยภาพในด้านต่างๆ ของเขา ก็จะถูกยกระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ผู้ใช้กู่บางคนที่ได้รับรางวัลจากฟ้าดินหลายๆ ครั้ง ต่อให้ไม่ต้องพึ่งพลังของกู่ พลังรบในตัวก็แข็งแกร่งดุจยอดมนุษย์ไปแล้ว
แต่ว่า...
ถ้าเขาขอประเมินระดับในตอนนี้ ฟ้าดินจะจัดให้เขาอยู่ในระดับไหนกันนะ?
กู้เหวินแอบสงสัยอยู่ในใจ ตอนนี้เขามีกู่อยู่ในครอบครองทั้งหมดแปดตัว
กู่ระดับสีแดง: กู่อายุขัย
กู่ระดับสีฟ้า: กู่ล่องหน กู่ซ่อนเร้น กู่กระบี่
กู่ระดับสีเขียว: กู่นักวิ่ง กู่เก็บของ
กู่ระดับสีขาว: กู่เปลวเพลิง กู่หยดน้ำ
การจัดคอมโบกู่แปดตัวนี้ถือว่าสมดุลใช้ได้เลยทีเดียว มีทั้งรุกและรับ แถมยังมีลูกเล่นแพรวพราว ผลการประเมินน่าจะไม่ธรรมดาแน่
โดยเฉพาะกู่ล่องหนกับกู่ซ่อนเร้น สองตัวนี้มอบความสามารถในการเอาชีวิตรอด การแฝงตัว การลอบสังหาร และการสำรวจขั้นเทพให้กับเขา...
พอเอาสุดยอดกู่ทั้งสองตัวนี้มาประสานกัน พลังที่แสดงออกมาอาจจะเหนือชั้นกว่ากู่ระดับสีม่วงหลายๆ ตัวเสียด้วยซ้ำ
กู่ล่องหนช่วยให้เขาล่องหนหายตัวได้
ส่วนกู่ซ่อนเร้นก็ช่วยลบหลู่กลิ่นอายของเขาจนมิดชิด
ถึงแม้กู้เหวินจะไม่ได้มีความทะเยอทะยานอยากเป็นนักฆ่าหรือมือสังหารอะไรเทือกนั้น
แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่า พอมีกู่สองตัวนี้อยู่ในมือ เขาก็มีคุณสมบัติครบถ้วนในการเป็นมือสังหารชั้นยอดแล้ว
แค่กดล่องหน ลบกลิ่นอาย เดินไปด้านหลังเป้าหมาย แล้วเอากู่กระบี่จ้วงแทง...
จิ๊
ใครมันจะไปรับมือไหววะเนี่ย
ต่อให้เป็นผู้ใช้กู่ระดับสามก็ต้องไปเกิดใหม่สถานเดียว
นอกจากกู่สายพรางตัวสองตัวนี้แล้ว ในด้านการต่อสู้ กู่กระบี่ก็ถือว่าดุดันไม่เบาเหมือนกัน
ถึงแม้กู่กระบี่จะเทียบชั้นกับกู่กระบี่บิน หรือกู่กระบี่เทพในตำนานไม่ได้
แต่ในฐานะกู่ระดับสีฟ้า กู่กระบี่ก็มีความคมกริบชนิดที่ว่าแค่สะกิดก็เลือดกระฉูด โดดเด่นด้านการปลิดชีพสุดๆ!
เวลาใช้งาน กู่กระบี่สามารถกลายร่างเป็นกระบี่เหล็กกล้าที่ส่องประกายเย็นเยียบ ฟาดฟันทะลุหลอดลมได้ในพริบตา!
น่าเสียดายที่กู่กระบี่ระดับหนึ่งยังไม่สามารถปล่อยปราณกระบี่ออกไปได้ กู่กระบี่ระดับหนึ่งถือเป็นแค่ร่างพื้นฐาน ต้องรอให้มันวิวัฒนาการอีกสักสองสามรอบ ถึงจะเริ่มสำแดงเดชได้อย่างแท้จริง
ส่วนกู่นักวิ่ง ก็ช่วยบัฟความเร็วในการเคลื่อนที่ให้เขาได้ ถึงแม้จะสู้กู่วายุคลั่งของเยี่ยจื่อชิงไม่ได้เลยแม้แต่ปลายเล็บ แต่สำหรับช่วงเริ่มต้นแบบนี้ มันก็ถือว่าใช้งานได้ดีพอสมควร
กู่เก็บของเป็นกู่สายซัพพอร์ตแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ช่วยให้เขามีพื้นที่เก็บสัมภาระ ส่วนกู่เปลวเพลิงกับกู่หยดน้ำน่ะเหรอ...
นี่แหละคือสิ่งที่กู้เหวินให้ความสำคัญที่สุดในตอนนี้!
ถ้าเขาเอากู่สองตัวนี้ไปขุนให้ถึงระดับสี่ แล้วค่อยจับมาฟิวชั่นเป็นกู่น้ำไฟ เขาก็จะได้กู่น้ำไฟระดับสี่มาครองแบบสวยๆ!
กู่น้ำไฟคือตัวท็อประดับเทียร์ศูนย์ในบรรดากู่สายต่อสู้ธาตุธรรมชาติระดับสีเขียว
ถ้ามันไปถึงระดับสี่ได้เมื่อไหร่!
พลังรบของเขาจะพุ่งทะยานเป็นกราฟชันแน่ๆ
แถมการฟิวชั่นแบบนี้ ยังช่วยประหยัดวัตถุดิบในการเลื่อนขั้นไปได้มหาศาลด้วย
เพราะงั้น...
กู้เหวินก็เลยต้องขอลองเสี่ยงดูสักตั้ง!
แววตาของกู้เหวินฉายประกายความเป็นผีพนันออกมา เขาตวัดมือวูบเดียว วัตถุดิบสำหรับการเลื่อนขั้นกู่กองพะเนินก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะข้างๆ
วัตถุดิบเตรียมพร้อมแล้ว!
ที่เหลือก็ต้องพึ่งบุญพึ่งกรรมของเจ้ากู่เปลวเพลิงกับกู่หยดน้ำแล้วล่ะ!
ถ้าดวงดี
สองประสานรวมเป็นหนึ่ง มูลค่าพุ่งปรี๊ด พลังรบทะลุปรอท!
แต่ถ้าดวงซวย...
พวกมันก็คงต้องกอดคอกันไปลงนรก!
ก็แค่กู่สีขาวสองตัว ต่อให้ตายไป กู้เหวินก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไรนักหรอก
บนโต๊ะ
กู่เปลวเพลิงที่แผ่รังสีความร้อนระอุ กับกู่หยดน้ำที่เป็นแค่หยดน้ำเล็กๆ จู่ๆ ก็พากันสะดุ้งเฮือก
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน...
แต่พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
กู้เหวินจ้องมองกู่ทั้งสองตัว มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
"จะอยู่หรือตาย ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวรกรรมก็แล้วกัน!"